Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κατ'αρχήν να ευχηθώ Καλή Χρονιά σε όλους, με νέες γευστικές εμπειρίες και τις καλύτερες προοπτικές για τον καθένα μας σε προσωπικό επίπεδο!

Μια απ΄τις γευστικές εξορμήσεις μου για τις φετινές Γιορτές έγινε στον Τζίτζικα και Μέρμηγκα της Μητροπόλεως. Πραγματοποιήθηκε την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων, ημέρα Σάββατο, λίγο αργά το μεσημέρι.

Το πώς βρέθηκα στο Σύνταγμα εκείνο το μεσημέρι, ούτε κι εγώ έχω καταλάβει. Γιατί, ως γνωστόν, τέτοιες μέρες πρέπει να οπλιστείς με μεγάλη υπομονή και με πολλή... γιορτινή διάθεση για να αντιμετωπίσεις το σπρώξιμο και τον συνωστισμό που συνεπάγεται μια βόλτα στο κέντρο.

Πήραμε όμως την απόφαση, για να ευχαριστήσουμε μια φίλη που ήρθε για λίγες μέρες στην Αθήνα και ανυπομονούσε να κάνει την καθιερωμένη βόλτα Σύνταγμα- Ερμού- Ανδριανού -Θησείο. Καταλήξαμε όμως να ψάχνουμε σοκάκια να ξεγλιστρήσουμε για ν'αποφύγουμε την κοσμοπλημμύρα. Επόμενο ήταν όλες οι επιλογές φαγητού που είχα στο μυαλό μου στη γύρω περιοχή ν' ακυρωθούν η μία μετά την άλλη, είτε λόγω μακράς αναμονής είτε λόγω αδυναμίας να φτάσουμε στο στόχο (για τόσο κόσμο μιλάμε! ).

Έτσι, ώρα 3:30 πια, αφού καταφέραμε να κάτσουμε για ένα καφεδάκι στην πλατεία Αγ. Ειρήνης, ανηφορίσαμε θέλοντας και μη για Σύνταγμα. Οδήγησα τις δύο φίλες μου από Μητροπόλεως στον Τζίτζικα και Μέρμηγκα, περισσότερο για να φάμε κάπου πιο καλά και ν' αποφύγουμε τη γνωστή σουβλακοφαγία του Μοναστηρακίου (η μόνη επιλογή που, μας είχε μείνει).

Στον Τζίτζικα είχα ξανακαθίσει πριν πολύυυ καιρό, χωρίς κάτι συγκλονιστικό να θυμάμαι. Η περιοχή, πέρα από την εύκολη πρόσβαση, δεν έχει τίποτα ελκυστικό. Το εστιατόριο βρίσκεται στο ισόγειο μιας απ'τις πολυκατοικίες του Συντάγματος, στο ύψος σχεδόν του παλιού Υπουργείου Παιδείας. Ο χώρος όμως εσωτερικά είναι περιποιημένος και προσεγμένος. Και γενικά το εστιατόριο αυτό (μαζί με το Αθηναϊκόν παραδίπλα) είναι ό, τι πρέπει για ένα ωραίο γεύμα ελληνικής κουζίνας στο Σύνταγμα. Εξυπηρετεί και Αθηναίους και τουρίστες. Βάζω 3 στο χώρο λόγω του εσωτερικού του και για να μετριάσω τη συνολική βαθμολογία. 2 - 2,5 θα ήταν ακριβέστερο.

Μετά από 10 λεπτά αναμονής χωρίς κράτηση, τακτοποιηθήκαμε σε ένα τραπέζι που μόλις είχε αδειάσει (μεγάλη τύχη! ). Δε μπορώ να πω, με τόσο κόσμο που μπαινόβγαινε και τέτοιο χαμό μέσα, οι σερβιτόροι ήταν πολύ ευγενικοί, μας ενθάρρυναν να καθίσουμε στο μπαρ να περιμένουμε λίγο, παρά να μας διώξουν, με την εύκολη δικαιολογία ότι δεν έχουν τραπέζι. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε κινητικότητα στα τραπέζια, αφού αρκετά άδειαζαν και γέμιζαν συνεχώς. Έτσι περιμέναμε κανένα δεκάλεπτο και ήρθε και η σειρά μας. Μάλιστα όσο περιμέναμε είχε και κερασματάκι μελομακάρονα και κουραμπιέδες!

Στερώ όμως το 4/4 στην εξυπηρέτηση επειδή λόγω ημέρας επικρατούσε ένας απίστευτος συνωστισμός και οι σερβιτόροι ήταν λογικό να μην δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον σε όλα τα τραπέζια.

Με το που καθίσαμε λοιπόν στρώθηκαν βιαστικά χάρτινα τραπεζομάντιλα και ήρθε το κέρασμα, 3 σφηνάκια τσίπουρο με 5-6 ελίτσες σε λαδάκι. Πεινούσαμε πολύ και τις φάγαμε όλες.

Το μενού ήταν πολύ δελεαστικό. Κινείται σε ελληνική κουζίνα λίγο πιο πειραγμένη, με ευφάνταστους συνδυασμούς γεύσεων και παραδοσιακή πρώτη ύλη που αναγράφεται στον κατάλογο. Υπάρχει α. το μενού a la carte με πολλές επιλογές σε ορεκτικά και κυρίως β. κάποια πιάτα ημέρας και γ. 2 πιο οικονομικά μενού των 2 ατόμων. Δηλαδή, όπως το είδα εγώ, ο καθένας θα βρει κάτι στα γούστα του και στα χρήματα που μπορεί να διαθέσει.

Μετά από γρήγορη έρευνα του καταλόγου, βρήκα αρκετά πιάτα που μου άρεσαν (σίγουρα έφταιγε κι η πείνα μου γι' αυτό), απλά βλέποντας δίπλα τις τιμές τους, μαγκώθηκα λίγο. Τα περισσότερα κυρίως κυμαίνονταν στα 13- 15 ευρώ, εκτός κάποια ζυμαρικά, το ριζότο κι ένα ψητό, τύπου κεμπάπ, που ήταν λίγο πιο οικονομικά. Με άλλα λόγια, υπολόγισα ότι με μια σαλάτα στη μέση, ένα κυρίως και κάτι να πιεις, δεν σου φτάνει το 20ρικο.

Όπως καταλαβαίνετε, επειδή η επιλογή εστιατορίου ηταν δική μου, αισθάνθηκα λίγο άβολα, γιατί δεν ήθελα να βάλω τις φίλες μου να πληρώσουν ξαφνικά 20- 25 ευρώ για ένα μεσημεριανό γεύμα. Ευτυχώς η λύση δόθηκε από το οικονομικό μενού δύο ατόμων, το οποίο περιλαμβάνει ένα συνδυασμό signature γεύσεων με σαλάτα, ορεκτικά, 2 κυρίως πιάτα και γλυκό, στην τιμή των 19 ευρώ το άτομο.

Οι συνδυασμοί είναι δύο. Εμείς πήραμε το δεύτερο μενού που περιλάμβανε τα εξής:

- Σαλάτα του Τζίτζικα
-Τριλογία Μανιταριών στα κάρβουνα
- Πιτάκια του Μέρμηγκα
- Καγιανά "αλλιώτικο"
- Σαντορινιό
- Μαστιχάτο Κοτόπουλου
- Προφιτερόλ με παγωτό βανίλια

στη λογική να μοιραστούμε και οι τρεις τη σαλάτα και τα ορεκτικά και να πάρουμε άλλο ένα κυρίως για τον τρίτο της παρέας. Επιλέξαμε μια μερίδα λιγκουίνι με παστό Μάνης, μανιτάρια και σκόρδο, από τα πιάτα ημέρας. Εγώ δηλαδή το επέλεξα, που ονειρευόμουν ζυμαρικά από νωρίς.

Άρχισαν να καταφθάνουν λοιπόν τα φαγητά μας, πολύ γρήγορα και σε καλή απόσταση μεταξύ τους.

Πρώτα ήρθε η σαλάτα, σε βαθύ μπολ, η οποία ήταν νοστιμότατη. Με ντομάτα, λάχανα, κόκκινη πιπεριά, γενναία κομμάτια ανθότυρο και μία γλυκιά σος.

Στη συνέχεια κατέφθασαν τα μανιτάρια και τα πιτάκια σε ένα μακρόστενο πιάτο, μαζί. Τα μανιτάρια ήταν πλευρώτους, πορτομπέλο και άσπρα, με λευκό μπαλσάμικο, μέλι και θυμάρι. Πολύ νόστιμα (κυρίως τα πορτομπέλο), όπως και τα πιτάκια του Μέρμηγκα, γεμιστά με μυζήθρα και μυρωδικά. Ελαφριά, με ωραία, δεμενη γεύση.

Ο καγιανάς ήταν ένα παξιμάδι λαδιού Κυθήρων με μια πλούσια σάλτσα ντομάτας και μυρωδικών κι ένα αυγό μάτι από πάνω. Η σαλτσούλα του ήταν μπουκιά και συγχώριο.

Τα κυρίως, τέλος, μας ικανοποίησαν επίσης. Εμένα μου άρεσε λίγο περισσότερο το Σαντορινιό, που ήταν φιλετάκια χοιρινού σβησμένα με κρασί και με πουρέ μελιτζάνας και πατάτας. Το κοτόπουλο μέσα σε φωλιά καταϊφι ήταν στην ουσία κυβάκια φιλέτο κοτόπουλου με μία γλυκιά μαστιχωτή σος. Πετυχημένο ως προς τη σύλληψη και την εκτέλεση, αλλά κάπως γλυκό για τα γούστα μου. Και το καταίφι παραήταν τραγανιστό, προς ξερό θα έλεγα.

Η μακαρονάδα, τέλος, ήρθε σε μεγάλο, βαθύ πιάτο, ικανοποιητική ποσότητα, πλούσια τα υλικά, την μοιραστήκαμε και οι τρεις.

Γενικά ό, τι φάγαμε μας άρεσε, οι συνδυασμοί γεύσεων ήταν παραπάνω από ικανοποιητιικοί, γι'αυτό και βάζω το 4/4 στη γεύση, χωρίς αμφιβολία. Δεν αμφιβάλλω ότι και τα υπόλοιπα πιάτα του θα είναι πολύ νόστιμα, αφού φαίνεται ότι πειραματίζονται με νέες γεύσεις και προσφέρουν ψαγμένες επιλογές ελληνικής κουζίνας.

Ωστόσο μας προβλημάτισε η σχέση ποσότητας-τιμής στο μενού των 2 ατόμων. Η καρτέλα που μας δόθηκε έγραφε ξεκάθαρα ότι οι μερίδες είναι προσαρμοσμένες στα δύο άτομα, οπότε καταλάβαμε ότι οι ποσότητες θα είναι μικρότερες. Αλλά δεν φανταστήκαμε αυτό που είδαμε. Δηλαδή και τα ορεκτικά και τα κυρίως έρχονται σε κοινά πιάτα με εμφανείς περικοπές. Σε ένα πιάτο μακρόστενο ήρθαν τα μανιτάρια (5-6 κομμάτια διαφόρων μανιταριών) μαζί με τα πιτάκια (3 στον αριθμό, μικρού μεγέθους). Και σε ένα δεύτερο πιάτο ήρθαν τα δύο κυρίως: μια φωλιά καταϊφι-κοτόπουλο στη μια άκρη και λίγο χοιρινό κρέας με πουρέ στην άλλη! Κάτι σαν ποτ πουρί γεύσεων και όχι ολοκληρωμένες μερίδες.

Ομολογώ ότι μπερδευτήκαμε λίγο στα κυρίως (παρ'όλο που οι σερβιτόροι μας εξηγούσαν κάθε φορά τι έφερναν) και περιμέναμε για ώρα και το δεύτερο πιάτο, μην έχοντας συνειδητοποιήσει ότι το έχουμε ήδη φάει!

Εμείς, οκ, έτυχε να είμαστε 3 κοπέλες, χορτάσαμε μια χαρά με όσα πήραμε, ένας πιο πεινασμένος όμως ή ένας άντρας που είναι συνήθως πιο απαιτητικός σε ποσότητα φαγητού, επουδενί δεν χορταίνει με αυτό το μενού (μαζί με δεύτερο άτομο).

Υπό αυτή την προϋπόθεση δεν ξέρω αν αξίζει και η τιμή των 38 ευρώ (19x 2) γι αυτή την ποσότητα. Αν το καλοσκεφτείς, αναλογικά βγαίνει το ίδιο σχεδόν με την α λα καρτ παραγγελία που έγραψα παραπάνω. Κι απ' ότι είδα από τα πιάτα άλλων τραπεζιών, οι μερίδες ήταν μεγάλες και φαίνονταν φροντισμένες.

Εμείς, λόγω του συνδυασμού αυτού με το μενού των 2 ατόμων, πληρώσαμε μόλις 17,5 ευρώ η καθεμιά (με 500μλ δικό τους ροζέ κρασί), αλλά η τιμή αυτή δεν είναι καθόλου ενδεικτική.

Υπολογίστε 20 έως 28 ευρώ το άτομο για να είστε μέσα, πάντα αναλόγως την παραγγελία.

Νόστιμο το φαγητό του Τζίτζικα, αλλά πρέπει να βάλεις το χέρι στην τσέπη για να πεις ότι έφαγες χορταστικά. Μια μείωση τιμών, τουλάχιστον στα κυρίως, επιβάλλεται. Όσο για το μενού των δύο, γευστικά αξίζει, ποσοτικά, τι να πω, έκανα τα σχόλιά μου. Κάντε κι εσείς την δοκιμή για να βγάλετε συμπέρασμα.