Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Ιαν
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Αγαπητοί μου, τι όμορφο συναίσθημα είναι αυτό που νοιώθεις όταν βρίσκεις έναν προσεγμένο χώρο να περάσεις όμορφα δοκιμάζοντας γευστικά πιάτα, χωρίς υπερβολές και χωρίς να αισθάνεσαι ότι σε κοροϊδεύουν. Και εγώ έναν τέτοιον χώρο επισκέφτηκα προ ολίγων ημερών, στο Παλαιό Φάληρο, τον -λατινιστί- Barba Lazaros.

Μπορεί να ακούγεται πολύ προχωρημένο το όνομα, αλλά πιστέψτε με το όνομα ταιριάζει απόλυτα στον χώρο. Και αυτό το λέω γιατί τα πιάτα του εστιατορίου είναι πιάτα μίας παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας, αλλά αρκετά πειραγμένα ώστε να σου έρχονται μνήμες από κυριακάτικα τραπέζια της μαμάς, με μία γερή όμως δόση ανανέωσης. Και μπράβο στον σεφ ή στο μάγειρα -διαλέχετε όποιο τίτλο θέλετε-, και μπράβο και στον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, που έχει δώσει νέα πνοή φρεσκάδας στον χώρο. Και λέω μπράβο, γιατί τα καλά πρέπει να τα λέμε! Μην πω να τα φωνάζουμε.

Στον Barba Lazaros, λοιπόν, βρέθηκα με το έτερο ήμισυ βράδυ Παρασκευής, στις οκτώμιση. Το εστιατόριο δεν είχε κόσμο, εκείνη την ώρα, αν και μέσα σε μιάμιση ώρα είχε γεμίσει σχεδόν κάθε του τραπέζι. Ένας ευγενικός, καθαρός και ευπαρουσίαστος σερβιτόρος μας υποδέχτηκε και μας πήγε στο τραπέζι μας. Ένα άνετο τραπέζι! Όπου μπορούσες να φας άνετα χωρίς να έχεις τον φόβο ότι θα σου πέσουν τα πιάτα, τα ποτήρια και τα μαχαιροπίρουνα από το τραπέζι, όπως συνήθως γίνεται σε αρκετά ελληνικά εστιατόρια, που τα τραπέζια είναι κομμένα και ραμμένα για τα μεγέθη των επτά νάνων που ερωτεύτηκαν την Χιονάτη...
Ο χώρος, ειδικά, τώρα τα Χριστούγεννα είναι όμορφα διακοσμημένος με τα λαμπιόνια του, με το δεντράκι του και καθαρός! Καλό αυτό!

Αφού μας έφεραν νεράκι της βρύσης, και όχι εμφυαλωμένο όπως συνήθως γίνεται, μας έδωσαν και τον κατάλογο να επιλέξουμε τα πιάτα μας. Πήραμε μία ωραία πράσσινη σαλάτα, αρκετά μεγάλη και χορταστική που περιείχε: φύλλα από μαρούλι και σπανάκι, άνυδρα τοματίνια, κορινθιακές σταφίδες, κρουτόν από κουλούρι Θεσσαλονίκης, καπνιστό μανούρι Ελασσόνας και βινεγκρέτ πετιμέζι. Ωραία η σαλάτα! Δροσερή! Σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα!

Πήραμε και δύο ορεκτικά: κεφτεδάκια κοτόπουλου ψημένα στην σχάρα και σερβιρισμένα με πουρέ μελιτζάνας και βινεγκρέτ πορτοκαλιού. Ήταν γευστικότατα και εξαιρετικός μεζές, μια και είχαμε πάρει ούζο να πιούμε! Καλοψημένα, ζουμερά και έδεναν γευστικά πολύ με τον πουρέ μελιτζάνας.
Το δεύτερο ορεκτικό ήταν λαδόπιτα γεμιστή με καλαθάκι Λήμνου. Έχω μία ιδιαίτερη αγάπη στο καλαθάκι Λήμνου και όποτε το συναντώ και μπορώ το παραγγέλνω. Αυτήν την φορά ήρθε μία καλοψημένη πιτούλα και με το ζεστό καλαθάκι ήταν λουκούμι! Ό, τι έπρεπε για το ουζάκι μας, αλλά και με κρασί θα πήγαινε.

Κυρίως πιάτο εγώ διάλεξα ψαρονέφρι γεμιστό με κασέρι Μυτιλήνης τυλιγμένο σε χοιρινό φιλετάκι και συνοδευμέμο με σάλτσα με λεμονοθύμαρο (όλα τα λεφτά) και με πατάτες ψιλοκομμένες τηγανιτές. Γράφω για το πιάτο και κάτι αρχίζω να νοιώθω στο στομάχι μου... μία λιγούρα ένα πράγμα! Το κρέας ήταν ζουμερό, και η σάλτσα έδενε απόλυτα μαζί του. Αλλά νομίζω ότι το πιάτο που έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν η χοιρινή πανσέτα που παρήγγειλε το έτερο ήμισυ. Αγαπητοί μου αυτό το πιάτο ήταν ονειρικό! Δηλαδή και μόνο για την πανσέτα, σερβιρισμένη με πουρέ μελιτζάνας και σως ψητού πορτοκαλιού, αξίζει μία βόλτα από το Παλαιό Φάληρο. Ο σεφ είχε κάνει εξαιρετική δουλειά και δικαίως νομίζω τον ευχαριστήσαμε όταν τον είδαμε φεύγοντας από το εστιατόριο. Γιατί πήρε ένα πιάτο ελληνικό, που το έχουμε φάει άπειρες φορές και το ανανέωσε τόσο πολύ, που ήταν σα να δοκίμαζα για πρώτη φορά πανσέτα.

Το δείπνο μας τελείωσε με μία μους λεμονιού με χειροποίητα μπισκότα βουτύρου και μαρμελάδα από μύρτιλλα, καθώς και μία σοκολατόπιτα με παγωτό. Σε χορταστική ποσότητα και τα δύο και με αρκετά φίνα γεύση.
Το βράδυ μας στον Barba Lazaros ήταν γευστικότατο! Και θα ξαναπάω! Γιατί πέρασα υπέροχα, με καλό φαγητό, με ευγενικό προσωπικό, με καλές τιμές και με ευγένεια.

Μία μικρή παρατήρηση που θα έκανα, και που αφορά στα περισσότερα βέβαια ελληνικά εστιατόρια, θα ήταν να βρεθεί τρόπος να περιοριστεί το τσιγάρο! Ακόμα και το ηλεκτρονικό τσιγάρο από τους χώρους εστίασης. Γιατί ο καπνός απλώς καταστρέφει τις γεύσεις μας και γίνεται πολύ ενοχλητικός όταν ο άλλος σε βλέπει να τρως και δεν σκέφτεται αν σε ενοχλεί με τα τσιγάρα του... Ξέρω ο Έλληνας χρειάζεται χρόνο για να μάθει να συμπεριφέρεται σε δημόσιους χώρους... Ας ελπίσουμε να το μάθει γρήγορα...

Σε κάθε περίπτωση εγώ θα σας προτείνω να πάτε στον Barba Lazaros. Αξίζουν οι γεύσεις του και αξίζουν οι άνθρωποί του! Και μην ξεχάσετε την πανσέτα αγαπητοί μου!!!
Εις το επανιδείν!