Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μέση Ανατολή - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Τι κι αν ο χωρος θυμιζει αποθηκη, καθως ειναι μια ανορθοδοξη τρυπα, τι κι αν ο καταλογος ειναι με μια πρωτη ματια περιοριστικα μικρος, το falafellas θα σου κλεψει την καρδια. Οταν πρωτοανοιξε, ηταν μια ριψοκινδυνη προσπαθεια για τα ελληνικα δεδομενα, και χαιρομαι ιδιαιτερως που καποιοι την εκαναν. Απο τοτε βεβαια τα φαλαφελαδικα ανοιγουν το ενα πισω απο το αλλο και κοντευουν να γινουν περισσοτερα απο τα περιπτερα. Ομως, η πρωτη αγαπη ειναι και παντοτινη, ετσι δε λενε?

Επεσα πανω του τυχαια, ειχα ακουσει βεβαια γι αυτο, αλλα δεν ειχα ιδεα που ακριβως βρισκοταν. Επειδη ομως μια απο τις πλεον αγαπημενες μου συνηθειες ειναι να χανομαι στα στενα στο κεντρο και να περπαταω τεραστιες αποστασεις - ειναι μια καλη δικαιολογια για να χαζευεις βιτρινες και παραλληλα να καις και ολα αυτα που θα μασουλισεις αργοτερα- ηταν μαθηματικα αδυνατο να μου κρυβεται για πολυ ακομα. Να πω την αληθεια μου, το Bubble Tale στην αρχη της Αιολου μου τραβηξε την προσοχη, και μια και το ανεφερα, μην παραλειψετε να παρετε ενα πολυχρωμο φρουτενιο τσαι με φουσκες αν σας βγαλει κατα κει ο δρομος, ειναι ερωτας με την πρωτη γουλια.

Βρεθηκα, λοιπον, μπροστα στο Falafellas, το οποιο ουτε που θα το προσεχα αν δεν ειχε μια ουρα σαν και αυτες που βλεπαμε μπροστα στα ΑΤΜ οταν πρωτοανακοινωθηκε το capital control. Και πως να το προσεξω, δηλαδη, με τετοιο μεγεθος? Υπαιθρια καντινα και ειναι πιο ευρυχωρη, αυτο εχει περιπου το μεγεθος της ντουλαπας μου. Ειναι απλως ο παγκος που δυο παλικαρια προσπαθουν να εξυπηρετησουν το πληθος κοσμου σε ενα τετραγωνικο μετρο χωρου εκαστος και το γκισε. Η κατασταση επιδεινωνεται απο την ελλειψη τραπεζιων, αφου το πλησιεστερο καθισμα ειναι τα μεγαλα πεζουλια του πεζοδρομου απεναντι απο το μαγαζι. Το θεμα ειναι οτι, το να μην εχει τραπεζι, παει και ερχεται, το να πρεπει να κατσεις να φας στα εν λογω πεζουλια, περιτριγυρισμενος απο ενα συρφετο σκουπιδιων, ειναι καποιας μορφης σαδισμος. Προφανως ο δημοσιος χωρος δε τους ανηκει, αλλα ειναι κριμα να δειχνει τετοια εικονα εγκαταλειψης ο περιγυρος, σου αφηνει κακη εντυπωση αδικα.

Με τετοια ουρα απεξω, ομως, επεισθην οτι κατι καλο θα με εβρει αν μεινω σε αναμονη, και στηθηκα και γω μαζι με τους αλλους. Ευτυχως, το σημα δεν ηταν κατηλειμμενο, τα παιδια ειχαν εξοικειωθει να δουλευουν ταχυτατα στο ενυδριο τους και μεσα σε 12 λεπτα ειχε φτασει η σειρα μου. Καταλογος δεν υπαρχει, δεν ειναι και αναγκαιος, τα προσφερομενα εδεσματα ειναι 2-3 ολα κι ολα, γραμμενα σε ενα μαυροπινακακι στον τοιχο.

Η επιλογη γινεται μεταξυ κλασσικου φαλαφελ ή σε κεφτεδακια. Το falafella, τσεπης η γιγας, ειναι μια αραβικη πιτα με σως γιαουρτιου, ταχινι, σαλτσα τοματας, μαρουλι, αγγουρι, πιπερια, ντοματα, κεφτεδακια falafel, τηγανιτη μελιτζανα και μπαχαρικα. Μπορεις να ζητησεις διαβαθμιση στο πικαντικο, με την προσθηκη καυτερου, σε κλιμακα απο "ουτε που το πιανει η γλωσσα σου" ως και "πετας φωτιες απο το στομα".

Ζητησα ενα τετοιο κουκλι σε μεγεθος γιγας, που ειναι ουσιαστικα η μεγαλη αραβικη πιτα, και το κρατουσα στα χερια μου ελαχιστα λεπτα μετα. Η εξυπηρετηση ειναι πολυ γρηγορη και τα παιδια φιλικα. Αν πληρουσαν και 100% τα στανταρ καθαριοτητας (επιασε τα λεφτα με το γαντι που εφτιαχνε το φαγητο... ) θα ειχαν τις 4 ντοματουλες τους, αν και να δω που θα τις εβαζαν σε τοσο στριμωγμενο χωρο.

Απο φωνη κορμαρα, και απο εμφανιση λουκουμι εχω να πω. Εμφανισιακα δεν ηταν τιποτα το συγκλονιστηκο, αλλα γευστικα ηταν μια πολυ απολαυστικη εμπειρια. Το φαλαφελ ηταν αφρατο, τα λαχανικα φρεσκα, οι σαλτσες εκαναν υπεροχη αντιθεση μεταξυ τους, απο τη μια το γλυκοπικαντικο της ντοματας και απο την αλλη η πλουσια υφη του ταχινιου και η δροσια του γιαουρτιου με διακριτικη προσθηκη παπρικας. Ολα αυτα ηταν εμπειρα δεμενα απο την ιδανικα μελωμενη μελιτζανα, που εκανε τη γεμιση γεματη σε γευση. Βεβαια, η αληθεια ειναι οτι το ιδιο το φαλαφελ παιζει λιγο ρολο κομπαρσου με ολα αυτα τα υλικα, και δε θα μου ελειπε και να μην υπηρχε μεσα στην πιτα. Και αυτο νομιζω ειναι και το φαουλ του. Σε ενα μαγαζι που λεγεται Falafellas και επικεντρωνεται σχεδον αποκλειστικα στο να σερβιρει το συγκεκριμενο εδεσμα, το φαλαφελ θα επρεπε να μπαινει στη σκηνη με Χαρλευ και να προκαλει υστερια στα πληθη, οχι να νυχοπατα απο την πισω πορτα.

Η τελικη μου εκτιμηση ειναι πως ειναι μια εξαιρετικη εναλλακτικη street food και πολυ ευχαριστη συντροφια σε ενα οδοιπορικο στην Αθηνα. Με κοστος λιγο περισσοτερο απο ενα σουβλακι (2.50 ευρω το μικρο και 3.50 το γιγας) ειναι μια χορταστικη και οικονομικη επιλογη. Παντως, κατα τη δικη μου αποψη, ολη αυτη η φημη που εχει αποκτησει ειναι καπως υπερβολικη, δεν θα σκασουν και πυροτεχνηματα στην πρωτη μπουκια. Ειναι πολυ καλο, αλλα Champion's League δεν παιρνει.