Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Ιαν
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Πήγαμε στο Νταβαντούρι με υψηλές προσδοκίες έχοντας ακούσει πολύ καλά λόγια και διαβάσει τόσες εγκωμιαστικές κριτικές, οι οποίες ομολογώ ότι δικαιώθηκαν. Η κράτηση ήταν για το μεσημέρι των Φώτων. Ευγενέστατη η υποδοχή και όλο το σέρβις, στο οποίο θα αναφερθώ και παρακάτω, μια και νομίζω ότι είναι το Α και το Ω.

Αρχικά μας τοποθέτησαν σε ένα τραπέζι που δεν μας πολυάρεσε και χωρίς να πούμε τίποτα, το κατάλαβαν από μόνοι τους και προθυμοποιήθηκαν να μας δώσουν και άλλες επιλογές.

Για αρχή κατέφθασε καλωσόρισμα ρακής και μπρουσκέτες με ντομάτα. Ο τρόπος που παραγγέλνεις ίσως ήταν το μόνο που δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, από αισθητικής καθαρά άποψης: φέρνουν ένα απλό χαρτί με το μενού στο οποίο συμπληρώνεις με τικ αυτά θέλεις. Κατά τα άλλα, ο σερβιτόρος που μας είχε αναλάβει, παρατηρώντας ότι μελετούσαμε για κάμποσα λεπτά το μενού, προσφέρθηκε από μόνος του να μας δώσει όποιες διευκρινίσεις χρειαζόμασταν σχετικά με τα πιάτα.

Ό, τι παραγγείλαμε ήταν εξαιρετικό:
- Ντολμαδάκια με ξύγαλο: Τρυφερό φύλλο και νοστιμότατη γέμιση, που παραπέμπει σε γεμιστά. Το ξύγαλο ταίριαζε γάντι, και στα ντολμαδάκια αλλά και, κατά τα δικά μου γούστα, σε όλα τα υπόλοιπα που φάγαμε.
- Σαλάτα με σπανάκι, ξηρούς καρπούς, μανιτάρια και απάκι: Πλούσια και ζουμερή, με καραμελωμένους τους ξηρούς καρπούς.
- Κολοκυθοκεφτέδες: Πάρα πολύ καλοί, τραγανοί απ’ έξω, αλλά ελαφροτηγανισμένοι και χωρίς ίχνος λαδίλας.
- Φάβα: Μεγάλη μερίδα με κάππαρη και κρεμμύδι.

- Χοιρινά φιλετάκια με πουρέ μελιτζάνας και πατάτας: Εξαιρετικό, με υπέροχη και άφθονη, καλά δεμένη σάλτσα. Ο πουρές μελιτζάνας, που είναι συνήθως επίφοβος και συχνά τον συναντάει κανείς να μοιάζει περισσότερο με σκέτη μπεσαμέλ, εδώ ήταν γευστικότατος.
- Κόκκορας κρασάτος με χοντρό μακαρόνι: Ιδανικότερη και γνησιότερη εκδοχή αυτού του κλασικού πιάτου δεν μπορώ να φανταστώ. Η απόλυτη εκδοχή του μαμαδίστικου, χωριάτικου κόκκορα.
- Σοκολατόπιτα με παγωτό: Φρέσκια και ζεστή με μπόλικο παγωτό που συνδύαζε φράουλα, βανίλια και σοκολάτα.
- Λεμονόπιτα: Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα ειδικά σε όσους αρέσουν οι λεμονάτες γεύσεις. Πολύ ξεχωριστή και δροσερή, με σοκολατένιο μπισκότο στη βάση, κρέμα λεμονιού αρωματισμένη (εικάζω) με ginger και ανάλαφρη μαρέγκα από πάνω. Μία νέα και πολύ πιο ενδιαφέρουσα εκδοχή της lemon pie.

Να σημειώσω ότι οι μερίδες ήταν σε όλα χορταστικότατες, ακόμα και στα γλυκά. Μακάρι να ήμασταν περισσότερα άτομα για να μπορέσουμε να δοκιμάσουμε περισσότερα πιάτα, γιατί με τα παραπάνω 3 άτομα φύγαμε υπέρχορτασμένοι. Στο τέλος ήρθαν κέρασμα σφηνάκια ρακόμελου.

Πέραν του φαγητού, θα επανέλθω στο σέρβις για να πω ότι εκτίμησα το γεγονός ότι καθ΄όλη τη διάρκεια της παραμονής μας είχαν συνεχώς τον νου τους και διακριτικά βολιδοσκοπούσαν την κατάσταση για το αν χρειαζόμαστε κάτι ή αν κάποιο πιάτο είχε τελειώσει και μας έπιανε τον χώρο. Εν ολίγοις δεν χρειάστηκε ιδιαίτερα να ζητήσουμε κάτι, γιατί από μόνοι τους καταλάβαιναν τί χρειαζόμασταν, χωρίς να γίνονται όμως και φορτικοί. Στα συν επίσης ο εξαερισμός του χώρου, και η πλήρης απουσία οσμών από την κουζίνα, όπως και η καλή επιλογή μουσικής, σε σωστή ένταση.

Ο λογαριασμός θεωρώ ότι ήταν λογικότατος για την καλή ποιότητα και τις χορταστικότατες μερίδες: 70 ευρώ για τα παραπάνω συν ένα κιλό κόκκινο κρασί και ένα μικρό καραφάκι ρακής. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.