Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καλλιθέα, Αθήνα
Ιαν
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Του μεζέ απέναντι
Πείτε του πως πεθαίνω (για να τον φάω)

Μιας κι άρχισα ξανά τις κριτικές στο Ask4Food ας γράψω για τα «Μεζεκλίκια», στα οποία είμαι κάθε 15 μέρες σχεδόν (οπότε θα πλατειάσω γράφοντας ένα κείμενο που αφορά 5-6 επισκέψεις).

Η ανακάλυψη του μέρους έγινε το καλοκαίρι σε μια ποδηλατάδα κατά μήκος του ποταμιού (της Καλλιθέας). Παρατήρησα ένα μαγαζί με πολύχρωμα μαξιλαράκια και τραπεζάκια στο πλακόστρωτο κι ως γνωστόν δεν μπορούσα να μείνω με την απορία, έπρεπε να φάω για να διαπιστώσω αν κολλάει μπρίκια.

Την πρώτη φορά παραγγείλαμε την Πράσινη σαλάτα (με μανιτάρια και πετιμέζι και το γράφω και τρέχουν τα σάλια μου), πατάτες τηγανιτές με γραβιέρα, πικάντικες κοτομπουκίτσες (τέλειες και με ελαφριά σάλτσα) και πανσέτα με μέλι (ο άντρας μου ξετρελάθηκε… εγώ δεν τρώω κόκκινα κρέατα για αυτό σε αυτά quotαρω τα δικά του σχόλια).

Το μένου, αυτό καθεαυτό, είναι περιορισμένο κι έχει μόνο μεζέδες οι οποίοι είναι ένας κι ένας. Το μόνο που δεν έχω φάει είναι τα πιάτα με τα θαλασσινά του (δεν μου ταιριάζουν με το στυλ του μαγαζιού).

Οι λεπτομέρειες στο εσωτερικό του είναι γραφικές, σαν μεζεδάδικου σε μη τουριστικό νησί, όπου μαζεύονται μόνο οι γηγενείς, γελάνε, περνάνε καλά και νιώθουν σαν το σπίτι τους. Μέχρι κι οι τουαλέτες του μαγαζιού είναι τέλειες γιατί έχουν αφίσες από διαφημίσεις του 60 (έχω ξαναδηλώσει πως είμαι τρελή φαν του vintage look). Ψάθινα καπέλα, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, γλυκά του κουταλιού από δε-θυμάμαι-πως-τη-λένε-αλλά-η-γεύση-τους-με-έχει-στοιχειώσει-κι-έχω-ξεχάσει-το-όνομά-της τοποθετημένα σε ξύλινα ράφια, τρίφτες, κονκασε άλλης εποχής συνθέτουν το ντεκόρ στο εσωτερικό του μαγαζιού. Από έξω δε σου γεμίζει πολύ το μάτι μέχρι να μπεις μέσα. Μετά τις 9 γεμίζει νέο κόσμο (στην καρδιά, όχι στην ηλικία).

Ξύλινα τραπέζια και καρέκλες με μαξιλάρια, μια σερβιτόρα Πατρινιά (αν θυμάμαι καλά) κι ένας σεφ.. ΘΕΟΣ. Να αγιάσουν τα χεράκια του.
Παντζαροσαλάτα με ξινοτύρι (μαστ), καβουρμάς ή καγιανάς εβρίτικος ή ταλαγάνι σαγανάκι (ό, τι καλύτερο για μπυρομεζέ, ειδικά για τους μερακλήδες), χωριάτικη σαλάτα (έχετε δει φετόμπαλες με μυρωδικά σε χωριάτικη στο κουτούκι της γειτονιάς? Όχι?? Μετακόμιση στην Καλλιθέα ΤΩΡΑ! ), Φέτα σε φύλλο με μαρμελάδα ντοματάκι (χο χο χο… δεν έχετε φάει?? ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ! ).

Εάν δεν σας έδωσα αρκετούς λόγους για να το επισκεφτείτε τι να πω? Έχω χάσει την ικανότητα της πειθούς. Φυσικά, έχει και μερικά κλασικά όπως τζατζίκι, χτυπητή, μπιφτέκι κ. ο. κ αλλά δεν νομίζω πως χρήζουν αναφοράς γιατί σχεδόν παντού τα συγκεκριμένα είναι ωραία.

Η καλύτερη περίπτωση για να πάτε είναι με παρέα 5-6 ατόμων ώστε να επιμεριστεί το κόστος και να σας βγει πιο οικονομικά. Στα 2 άτομα, επειδή θέλουν να πάρουν από όλα το κόστος μπορεί να ανέλθει στα 20 € ενώ το μαγαζί σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου μπορεί να βγει κατά πολύ φθηνότερα. Προτιμήστε χειμώνα βράδυ για μέσα και καλοκαίρι μεσημέρι για έξω και θα με θυμηθείτε!

Υ. Γ: Ξέχασα το καλύτερο καλέ! Γλυκόοοοο για το τέλος… πιθανότητες: Κορμός, Χαλβάς (αυτός ο χαλβάς είναι από τους καλύτερους που έχω φάει), γλυκά του κουταλιού (σταφύλι ζητήστε), παγωτό γιαούρτι. Γιατί στο επιδόρπιο αν έχεις ποικιλία το κυρίως κατεβαίνει ευκολότερα!