Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Ιαν
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Καλή χρονιά σε όλους τους καλοφαγάδες! Μακάρι το 2016 να μας φέρει όλους πιο κοντά στους στόχους μας και τις επιθυμίες μας, να κρατήσει τις στενοχώριες μακριά και να είναι γεμάτο με υπέροχες γεύσεις, ξεχωριστά ταξίδια, ενδιαφέροντες ανθρώπους και χαρούμενες στιγμές!

Πάρα πολύ χαίρομαι που ξεκινάω τη νέα ask4food-ική χρονιά με κριτική για ένα τόσο καλό εστιατόριο, που συνδυάζει τις χάρες όλες. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από την αλλαγή του χρόνου, στην καρδιά της εορταστικής περιόδου και συγκεκριμένα στις 29/12, βράδυ Τρίτης. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι παρόλο που είχαν προηγηθεί οι χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί (οι οποίοι συνήθως μεταφράζονται σε φαγοπότια μέχρι τελικής πτώσης), αναμένονταν δε και τα πρωτοχρονιάτικα τσιμπούσια, το μαγαζί δεν άργησε να γεμίσει.

Η τετραμελής μας παρέα βέβαια επέδειξε μεγάλη συνέπεια στο ραντεβού των 21:00 που είχε κλειστεί δύο ολόκληρες εβδομάδες νωρίτερα κι έτσι δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα στο να βολευτούμε σ’ ένα από τα άνετα τραπέζια της κάτω αίθουσας, που προορίζεται για τους μη καπνίζοντες. Να σημειώσω ότι όλοι μας είχαμε τιμήσει το Parlo στο παρελθόν, οπότε το μέρος είχε επιλεγεί πολύ συνειδητά από κοινού, καθώς ο στόχος ήταν να ευχαριστηθούμε ένα εγγυημένο γευστικά δείπνο και να απολαύσουμε μία συνολικά όμορφη βραδιά- στόχος που επετεύχθη και με το παραπάνω! Για τη δική μου πρώτη εμπειρία με το Parlo σας παραπέμπω βέβαια στην κριτική της underwater, με την οποία είχαμε μοιραστεί την ωραία εκείνη βραδιά.

Ο χώρος ενώ είναι αρκετά μινιμάλ κατορθώνει να δημιουργεί μία αίσθηση οικειότητας και μια ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μπορείς να χαλαρώσεις και ν’ αφήσεις τις έγνοιες για λίγο κατά μέρους. Ίσως σ’ αυτό να βοηθάνε τα γήινα χρώματα που επικρατούν, με το ξύλο να δεσπόζει, ίσως το γεγονός ότι ο χώρος έτσι λιτός κι απέριττος που είναι, αποφεύγει να κουράζει. Σίγουρα βοηθάει η έλλειψη οχλαγωγίας, όπως επίσης η πολύ καλή απόσταση που διατηρείται ανάμεσα στα τραπέζια. Βασική διακοσμητική πινελιά αποτελούν τα όμορφα παραταγμένα κρασιά, που προσδίδουν μια διακριτική φινέτσα στο χώρο. Συμπερασματικά, αν και σίγουρα δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό, συνολικά ο χώρος δημιουργεί μια θετική προδιάθεση, η οποία στη συνέχεια συμπληρώνεται και επιβεβαιώνεται από όλους τους υπόλοιπους παράγοντες.

Η εξυπηρέτηση είναι τολμώ να πω εξαιρετική. Πρόσχαρη, ευγενέστατη, παρούσα, χωρίς όμως να γίνεται κουραστική, αντίθετα υπάρχει η απαραίτητη μέριμνα ώστε να διατηρούνται οι ισορροπίες και οι κατάλληλες αποστάσεις. Το σέρβις πάντως συντελεί αποφασιστικά στην αίσθηση αυτή της χαλάρωσης που σας έλεγα, καθώς δημιουργεί μία σιγουριά ότι θα είναι εκεί εφόσον κάτι χρειαστείς, κι έτσι εσύ μπορείς να απολαύσεις ήσυχος κι αστρεσάριστος τις ιταλικής προέλευσης πεντανοστιμιές.

Οι επιλογές που προσφέρονται στον μικρής έκτασης, αλλά εξαιρετικής εμπνεύσεως κι ακόμα εξαιρετικότερης εκτελέσεως κατάλογο, είναι πραγματικά διαλεχτές. Και συμβαίνει το απίθανο, να μην ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις, παρόλο που το μενού είναι περιορισμένο (γεγονός που προσωπικά αποτιμώ 100% θετικά! ) Θα σας πω λοιπόν τι λιχουδιές φάγαμε εμείς στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μας. Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Αρχικά καταφθάνουν συμπαθητικά ψωμάκια, τα οποία κοστολογούνται στα 0.99 ευρώ κατ’ άτομο και δεν έχουν κανένα συνοδευτικό. Ωραία θα ήταν να υπήρχε ένα κατιτίς, να κάνει πιο δελεαστικό το ξεκίνημα, λίγο πιο σπιρτόζικο. Στα θετικά ότι ρωτάνε εάν θέλουμε εμφιαλωμένο μπουκάλι νερό ή κανάτα, πάντα το εκτιμώ αυτό. Εμείς ζητήσαμε κανάτα και επίσης άμεσα ζητήσαμε να αρχίσει η οινοποσία, με το ωραιότατο χύμα λευκό κρασί τους, ένα αρωματικό και φρουτώδες sauvignon blanc, στα 4,40 το μισόλιτρο. Ήταν τόσο ωραίο που με περισσή άνεση ήπιαμε 3 κανάτες (Εγώ βέβαια θυμάμαι 4, η απόδειξη επιμένει 3. Μπας και μας κέρασαν την 4η; Ή ξέχασαν να τη χρεώσουν; Όου γουέλ! )

Από σαλάτες φυσικά και δεν θα μπορούσαμε ν’ αντισταθούμε στην υπερσαλάτα- κόλαση- τρελό highlight του προσφερόμενου μενού, τη σαλάτα ρόκα με τη λιαστή ντομάτα και τα μοσχαρίσια φιλετάκια, τα οποία έρχονται ακριβώς στο ψήσιμο που τα έχεις ζητήσει, ζουμερά, λαχταριστά και πεντανόστιμα. Φυσικά, μπορεί κανείς να την πάρει και χωρίς τα φιλετάκια, δεν βρίσκω όμως το λόγο να αποστερήσει κάποιος μη βετζετέριαν τον εαυτό του από αυτήν την ηδονή. Η ρόκα είναι επίσης υπέροχη, καθώς δένει με τη βινεγκρέτ σε απόλυτη αρμονία, αγγίζοντας την τελειότητα. Δοκιμάστε την.

Από ορεκτικά, επιλέξαμε την μπρεζάολα, δηλαδή λεπτοκομμένες φέτες του ιδιαίτερα νόστιμου αυτού ιταλικού αλλαντικού, οι οποίες συνοδεύονταν από πλούσια ρόκα και από παρμεζάνα, υλικά που ναι μεν έχουν συνυπάρξει αναρίθμητες φορές σε αυτόν τον χιλιοειπωμένο και τρομερά πετυχημένο βέβαια συνδυασμό, αλλά η εκτέλεσή τους και η ποιότητα των πρώτων υλών, κατέληγαν σ’ ένα εξαιρετικό και διόλου βαρετό αποτέλεσμα.

Συνεχίσαμε με τα involtini fritti, τα οποία είναι πανέμορφα παρουσιασμένα τραγανά ρολάκια γεμιστά με ψιλοκομμένα μανιταράκια και μία εξαιρετικής υφής, ιδιαίτερα μοσχομυριστή μαγιονέζα με τρούφα. Πολύ καλή και ιδιαίτερη επιλογή ορεκτικού, θα τα πρότεινα άνευ επιφυλάξεων.

Και μετά ήρθαν βεβαίως οι πάστες. Τεράστιο σουξέ στο τραπέζι μας είχαν τα φετουτσίνι με πορτσίνι, καθώς οι τρεις εκ των τεσσάρων επιλέξαμε να γευτούμε αυτό το πιάτο. Και όπως φάνηκε κάναμε πολύ καλά, καθώς είναι υπέροχο! Πλούσια, ωραία δεμένη και ευωδιαστή σάλτσα που έρχεται κι αγκαλιάζει αρμονικά τα καλοβρασμένα φετουτσίνι. Για όσους αγαπούν τα μανιτάρια πρόκειται για ένα πιάτο που κατά πάσα πιθανότητα θα τους ενθουσιάσει.

Ο τέταρτος καλοφαγάς της παρέας μας θέλησε κάτι καυτερό κι έτσι επέλεξε τα καζαρέτσι αραμπιάτα με τη σάλτσα ντομάτας, το τσίλι και το σκόρδο. Δοκίμασα βέβαια από το κλασικό αυτό πιάτο και δεν μπορώ παρά να αναφωνήσω ότι η εκτέλεσή του ήταν εξαιρετική. Υπέροχη ήταν η αίσθηση της αψάδας που κάθε μπουκιά άφηνε στο τέλος- ακριβώς όσο καυτερό πρέπει να είναι το συγκεκριμένο πιάτο.

Για να ολοκληρώσουμε την ιδιαίτερα όμορφη βραδιά μας, δεν αντισταθήκαμε στο επιδόρπιο. Πήραμε λοιπόν δύο affogato, που ίσως είναι το χιτ από τα επιδόρπιά τους, το εγκωμιασμένο παγωτό καραμέλα με ανθό αλατιού και τον εσπρέσο που περιχύνεις από πάνω και γίνεται κόλαση. Προσωπικά με ικανοποίησε στο έπακρον αυτή η γεύση (δεν μπορώ να πω το ίδιο για το πειραγμένο τιραμισού που είχαμε δοκιμάσει την προηγούμενη φορά και ομολογώ ότι με είχε απογοητεύσει συθέμελα). Η αδερφή μου από την άλλη που δεν είναι φίλος του καφέ δεν ενθουσιάστηκε με το affogato.

Στο διάστημα μεταξύ των κυρίως και του επιδορπίου μας κέρασαν γευστικό λιμοντσέλο, ιδανικό για ν’ αλλάξει η γεύση και να μπορέσουμε να απολαύσουμε το γλυκό μας. Και για όλα τα παραπάνω που σας περιέγραψα, κληθήκαμε στο τέλος να πληρώσουμε 95 ευρώ συνολικά, ήτοι 23,5 ευρώ κατ’ άτομο, ένα VfM δηλαδή εξαιρετικό. Κλείνω καταλήγοντας προφανώς ότι το Parlo αποτελεί μία θαυμάσια επιλογή για ιταλικό και σας παρακινώ να σπεύσετε να το διαπιστώσετε και εσείς.