Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Multi Ethnic - Γλυφάδα, Αθήνα
Ιαν
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Είναι από τις φορές εκείνες που σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες, οι τέσσερις ντοματούλες και οι επιλογές στο ποσό της τιμής ανά άτομο δεν μπορούν να ανταποκριθούν με ακρίβεια στην εμπειρία μου. Νομίζω ότι με εκφράζει καλύτερα ο συνολικός μ. ο. από το σύνολο των κριτικών.

Το Mama Roux South είχε μπει στη wish list μου από τότε που άνοιξε. Και όλο αυτό τον καιρό με ενδιαφέρον παρακολουθούσα τις κριτικές. Η ευκαιρία να πάω μου δόθηκε μια Κυριακή το μεσημέρι, πρώτο σκ μετά τις Γιορτές.

Δύο φίλοι το πρότειναν, έκλεισαν τραπέζι κατά τις 12 και στις 2 βρεθήκαμε τέσσερα άτομα στη Γλυφάδα. Η μέρα ήταν βροχερή και δεν ευνοούσε πολλές βόλτες. Γι΄αυτό η κίνηση ήταν μειωμένη για τα δεδομένα της Γλυφάδας Κυριακή μεσημέρι. Ευνοούσε όμως το ευκολότερο παρκάρισμα, ακόμα κι έξω από το εστιατορία. Από αυτή την άποψη σταθήκαμε τυχεροί.

Το Mama Roux λοιπόν, άνοιξε στη Λαζαράκη, στη θέση του παλιού Flocafe. Ένα σημείο που πριν 5-6 χρόνια, για όσους θυμούνται, ήταν ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της Γλυφάδας (γωνία με Ζησιμοπούλου), με Flocafe, Hard Rock Cafe, Ruby Tuesday 30 μέτρα πιο κάτω, μια ακόμα μεγάλη καφετέρια και το αείμνηστο Rich στην απέναντι γωνία. Όλα αυτά έχουν κλείσει. Οι εποχές του τρέντι και του δήθεν, θα πουν πολλοί (που πέρασαν ανεπιστρεπτί, συμπληρώνω). Αλλά, να πω την αλήθεια, προτιμούσα αυτή την εικόνα από την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η συγκεκριμένη διασταύρωση τώρα. Το Mama Roux δίνει μια ευχάριστη νότα.

Όπως είπα, είχε προηγηθεί κράτηση 2- 2,5 ώρες πριν. Δυστυχώς δεν υπήρχε τραπέζι στον εσωτερικό χώρο των μη καπνιζόντων και καθίσαμε στον εξωτερικό (ευτυχώς κι εκεί σχεδόν κανείς δεν κάπνιζε). Πρόκειται για την αυλή, κάτω από το υπόστεγο, πάνω στο πλατύ πεζοδρόμιο- δεν ξέρω αν το περιγράφω καλά, αν θυμάστε το flocafe ίσως καταλαβαίνετε- που έχει κλείσει με τζαμαρία και ζεσταίνεται με σόμπες- μανιτάρια.

Δεν είναι τόσο άσχημα όσο ακούγεται, σίγουρα θα είναι ακόμα καλύτερος χώρος το καλοκαίρι που ανοίγουν οι τζαμαρίες, αλλά στην παρούσα φάση δε μπορώ να βάλω πάνω από 2/4, γιατί δεν υπάρχει κάτι που να τον ομορφαίνει (εκτός από μια ψηλή γλάστρα με διάφορα φυτά). Κατά τ' άλλα μου έκανε τρομερά αρνητική εντύπωση για ένα τέτοιο εστιατόριο, το δάπεδο, που είναι μαύρο, τσιμεντένιο εντελώς αφρόντιστο. Αναρωτιέμαι γιατί το άφησαν έτσι...

Αν καθόμασταν μέσα θα έβαζα 3/4 σίγουρα, γιατί ο εσωτερικός χώρος δεν έχει καμία σχέση με το έξω. Πιο ζεστός, πιο προσεγμένος, πιο ελκυστικός. Αν έρθετε από μακριά με κράτηση, προτιμήστε τον. Συνολικά πάντως μέσα-έξω εξυπηρετούνται πολλά άτομα.

Την Κυριακή ισχύει brunch. Τονίζω λοιπόν ότι βαθμολογώ το brunch μενού του Mama Roux, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις. Να πω επίσης ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα επιλογής από το καθημερινό μενού. Αλλά υποθέτω οτι κάποια πιάτα προέρχονται από αυτό.

Το Brunch μενού λοιπόν περιλάμβανε μια μεγάλη ποικιλία από πιάτα με αυγά, μια μιρκότερη με σάντουιτς, μεταξύ των οποίων burritos, falafel - στο γνωστό έθνικ στιλ του Mama Roux- τρεις σαλάτες και 5-6 πιάτα με burger και κρέας. Ανάμεσά τους ένα πιάτο από Κορέα με βασικό υλικό χοιρινή σπάλα και ένα με κοτόπουλο tikka (καυτερό). Αποκεί και πέρα χυμοί, light cocktails και επιδόρπια.

Το νόημα του brunch, να πω την αλήθεια, δεν το έχω καταλάβει. Άλλο να έχεις μόλις ξυπνήσει και να πας για αυγά, pancakes και θρεπτικό χυμό και άλλο να είναι μεσημέρι Κυριακής, να πεινάς σαν λύκος και να έχεις να διαλέξεις μεταξύ αυγών και σάντουιτς. Δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο Mama Roux, αλλά στη γενικότερη τάση. Δεν ξέρω πώς συνδυάζεται το brunch με την ελληνική αντίληψη περί φαγητού. Θα μου πείτε, γι' αυτό υπάρχουν και τα υπόλοιπα πιάτα. Οκ, αλλά και πάλι, οι επιλογές περιορίζονται.

Τέλος πάντων, καθότι πεινασμένοι, το μάτι μας στράφηκε αποκλειστικά στα κυρίως ειπείν πιάτα, που ήταν λίγα αναλογικά με το σύνολο του καταλόγου, και καταλήξαμε στα εξής:

- 2 burger κλασικά αμερικάνικα (11 ευρώ το basic) με έξτρα μπέικον και τυρί το ένα (+2 ευρώ) και καραμελωμένα κρεμύδια και τυρί το άλλο (+2 ευρώ). Συνοδεία λίγης σαλάτας και τηγανιτών πατατών.

- 2 πιάτα χοιρινά spare ribs με μια ωραία γλυκιά σος. Συνοδεύονται από coleslaw σαλάτα και ένα μπολάκι με ψημένο κοφτό μακαρόνι στο φούρνο με λιωμένο τυρί από πάνω (16 ευρώ).

- για πρώτο είπαμε να δοκιμάσουμε το Πατέ του Ζαν Λουί: συκωτάκια κοτόπουλου με μαυροδάφνη, συνοδεία από μπρουσκέτες και μαρμελάδα.

Οι μερίδες ήταν μεγάλες και χορταστικές. Τα πιάτα άδειασαν. Εγώ πήρα τα spare ribs που ήταν νόστιμα (ήρθαν 4 μεγάλα στο πιάτο μου. Στην αρχή έλεγα ότι δεν θα τα καταφέρω αλλά μάλλον πεινούσα πολύ). Το σουφλέ με το κοφτό μακαρονάκι μου άρεσε. Απλά στο σύνολο, αποδείχθηκε λίγο βαρύ και λιπαρό πιάτο για τα γούστα μου. Για όποιον όμως είναι στις γεύσεις του θα το ευχαριστηθεί.

Τα burger ήταν κι αυτά νόστιμα. Το κρέας ψήθηκε όπως ζητήθηκε, medium-well.

To πρώτο τώρα, μάλλον κάπως αλλιώς το περιμέναμε, αλλιώς μας ήρθε. Εγώ περίμενα μπρουσκετούλες με λίγο συκωτάκι πιο.. ευδιάκριτο και μαρμελάδα. Ήρθε βαζάκι με το περιεχόμενο πολτοποιημένο ως αλοιφή που το παίρναμε και το αλείφαμε με μαχαίρι στη μπρουσκέτα και προσθέταμε μαρμελάδα. Δεν ήταν άσχημο. Οκ, το δοκιμάσαμε κι αυτό, απλά δε νομίζω να το ξαναπάρω.

Ξέχασα να αναφέρω την πικάντικη λεπτομέρεια! κυριολεκτικά όμως πικάντικη! Μέσα στο πιάτο μου υπήρχε μικρό μπολάκι με γαρνιτούρα λίγων λαχανικών τεμαχισμένων, τόσο καυτερών που η δοκιμή και μόνο αρκούσε για να βγάζεις φωτιές. 3 φετούλες αγγουράκι, 2 κομματάκια σκόρδο και απειροελάχιστα κομματάκια καυτερής κόκκινης πιπεριάς. Ξεγελάστηκα και δάγκωσα απλώς το ένα από αυτά τα κομματάκια, χωρίς καν να το βάλω στο στόμα μου και η γλώσσα μου και τα χείλια μου πήραν φωτιά! χαχα! Προσοχή λοιπόν, κυρίως αν έχετε μαζί παιδιά.

Στο σύνολο θα ήθελα να βάλω 3,5 ντοματούλες στη γεύση, γιατί ό, τι πήραμε το φάγαμε και μας άρεσε, αλλά επειδή ήταν πρώτη επίσκεψη, περιορίζομαι στις 3.

Στο τέλος, και αφού είχαμε αδειάσει τα πιάτα, αντί επιδορπίου είπαμε να δοκιμάσουμε και τα pancakes που βλέπαμε να περιφέρονται λαχταριστά πάνω από τα κεφάλια μας. Από τις δύο επιλογές του καταλόγου προτιμήσαμε τη Forest, με τα 3 είδη σοκολάτας Valrhona και τη μαρμελάδα μούρων. Ξέρω, ακούγεται λαχταριστό. Κι εμείς ονειρευόμασταν ένα βουνό με στρώσεις τηγανίτας και διάφορα είδη σοκολάτας ανάμεσα. Τελικά όμως ήρθαν τρία μεγάλα pancakes το ένα πάνω στ' αλλο με τη σοκολάτα μόνο στην κορυφή, να ρέει τριγύρω, αλλά σίγουρα πολύ λιγότερη από τις προσδοκίες μας. 7,5 ευρώ γι αυτό. Αν βάζαμε και παγωτό +2. Χμ...

Εμένα γευστικά δεν με απογοήτευσε τόσο, οι τηγανίτες ήταν καλοψημένες και δεν μύριζαν αυγό, η σοκολάτα ήταν μεν λαχταριστή αλλά λίγη. Οι φίλοι όμως που πρόσφατα ανακάλυψαν ένα σούπερ μαγαζάκι με pancakes στο κέντρο (δεν αποκαλύπτω γιατί δεν έχω πάει ακόμα), είχαν διαφορετική γνώμη. Γούστα είναι αυτά.

Ο λογαριασμός κυμάνθηκε κάπως ψηλά για την εποχή και για όσα φάγαμε. Για τα 4 κυρίως, το πρώτο, τα pancakes, έναν ανάμεικτο χυμό (με μήλο, δυόσμο, ανανά, εγω τον πήρα, σούπερ ήταν, στα 5ευρώ), μια κοκα κόλα και 2 μπύρες draft πληρώσαμε 95 ευρώ.

Η εξυπηρέτηση τυπική, σοβαρή, διεκπεραιωτική, λόγω κόσμου μάλλον, επαρκής, αλλά μπορούν και καλύτερα. Να προσθέσω ότι αλλάζουν μαχαιροπίρουνα και παίρνουν τα πρώτα πιάτα για να έρθουν τα κυρίως. Το νεράκι έρχεται απευθείας σε κανάτα χωρίς να το ζητήσεις. Καλό αυτό.

Στο vfm όμως τα χαλάμε. Ακριβό το mama roux γι' αυτά που προσφέρει. Οι σαλάτες στα 8-10 (ουδέν σχόλιο), τα αυγά 6-11, τα burger από 11 με έξτρα χρέωση 1 ευρώ για κάθε πρόσθετο υλικό... νομίζω πήρατε μια ιδέα. Βαζω 17-25 στην τιμή ανα άτομο, γιατί είναι το πλησιέστερο από τις επιλογές του site. Ο μ. ο. 19-27 που βγαίνει από το σύνολο των κριτικών είναι ακριβέστερο.

Ευτυχώς δεν χρεώθηκε κουβέρ, ούτε νερό φυσικά, αλλά και πάλι οι τιμές των πιάτων είναι τσιμπημένες. Θεωρώ επίσης υπερβολικές τις χρεώσεις για τα έξτρα υλικά.

Για να κλείσω, το Mama Roux δεν είναι άσχημη ιδέα για ένα πιο πρωτότυπο γεύμα, με έθνικ επιρροές (όσοι έχουν δοκιμάσει το αδελφάκι της Αιόλου ξέρουν), αρκεί να πας προετοιμασμένος για το τι θα πληρώσεις. Θα ήθελα να ξαναπάω μια φορά να δοκιμάσω και το καθημερινό μενού, για να σχηματίσω μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.