Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μαγαζιά σαν το OSTERMAN βρίσκει κανείς στο κέντρο κάθε μεγαλούπολης, σημεία συνάντησης και χαλάρωσης που φιλοξενούν ως επί το πλείστον, λόγω του ότι είναι κάπως ακριβούτσικα, ηλικίες 30 – 40+. Συχνά, έτσι τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, έχουν εγκατασταθεί σε χώρους που παλαιότερα στέγαζαν εντελώς άλλου είδους επιχειρήσεις, το συγκεκριμένο μαγαζί στο πρώην υφασματάδικο Συμεωνίδη στην παλιά πιάτσα συναφών επιχειρήσεων ανάμεσα στη Μητρόπολη και την πλατεία Αγίας Ειρήνης, που έχει γίνει πια το hot spot διασκέδασης της ωραίας μας πρωτεύουσας. OSTERMAN σημαίνει «άνθρωπος της Ανατολής», η ονομασία επιλέχτηκε, όπως μου είπε η συμπαθέστατη μετρ, λίγο πολύ παρορμητικά από την ταινία “The Osterman Weekend” του Σαμ Πέκινπα (1983).

Στο OSTERMAN θα φθάσετε με τα πόδια, για αυτοκίνητο δεν το συζητάμε εκτός κι αν είστε μαζόχας, ξεκινώντας είτε από το Μοναστηράκι (5 λεπτά δρόμος, διαδρομή Πανδρόσου – Αιόλου – Αθηναϊδος) είτε από το Σύνταγμα (10 λεπτά δρόμος, Καραγεώργη της Σερβίας – Περικλέους – Αθηναϊδος, όλο ευθεία). Τα πολλά μαγαζιά και τα τραπέζια έξω χαλάνε κάπως την εικόνα του παλιού κτίσματος (σε χρώμα σκούρο λαχανί, με επιβλητική είσοδο και μεγάλες γυάλινες βιτρίνες), το οποίο έχει διατηρηθεί σε εξαιρετική κατάσταση και έχει αναπαλαιωθεί με φροντίδα. Μπαίνοντας μέσα η θετική αύρα θα σας κυριεύσει. Αφήστε το βλέμμα να περιπλανηθεί από το δάπεδο με τα ωραία ασπρόμαυρα παλιά πλακάκια ως την οροφή όπου διασώζεται ανέπαφη σε μεγάλο βαθμό η χρωματιστή γύψινη διακόσμηση.

Στο ενδιάμεσο υπάρχουν αριστερά και δεξιά μεγάλοι καθρέφτες που μεγαλώνουν τον όγκο του χώρου και ξύλινες κατασκευές που παλιά φιλοξενούσαν τα τόπια υφασμάτων και τώρα έχουν παρατεταγμένα εκατοντάδες μπουκάλια. Με μεγάλη χαρά διαπίστωσα την απουσία μαυροπίνακα. Πάντως ο αυτοχαρακτηρισμός «βρετανικό μπιστρό» είναι μάλλον λάθος, πιο πολύ σε pub restaurant φέρνει, η γλύκα του αυθεντικού γαλλικού bistro απουσιάζει, χωρίς αυτό να αποτελεί μομφή εκ μέρους μου, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα μαζί σε ένα χώρο.

Ο χώρος είναι στενόμακρος και χωρίζεται κατά μήκος στα δύο με ένα χαμηλό τοίχο επενδεδυμένο με σκούρο ξύλο. Αυτό σημαίνει ότι όπου κι αν κάθεσαι έχεις πλήρη θέα όλου του μαγαζιού. Αριστερά βρίσκεται η εντυπωσιακή μεγάλη μπάρα με δύο μπάρμαν για όσους έχουν έρθει για ποτό, δεξιά δύο σειρές με ξύλινα ρουστίκ τραπέζια, η μία σε μορφή σεπαρέ με ξύλινους πάγκους, ή άλλη πιο χαλαρή, για να φιλοξενεί μεγαλύτερες παρέες, με καναπέδες και βιεννέζικες καρέκλες, όλα πάρα πολύ γουστόζικα, αλλά πολύ, πάρα πολύ στριμωγμένα. Απαραίτητο προσόν για να προσληφθεί εδώ κανείς ως σερβιτόρος είναι να είναι λεπτός και ευέλικτος. Αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό της επιχείρησης, όμως θεωρώ ότι κάπου το παρακάνουν, γι’ αυτό (και για τις τουαλέτες, βλέπε παρακάτω) θα κόψω μια ντομάτα.

Όταν το μαγαζί είναι γεμάτο, ο μεν εξαερισμός λειτουργεί τέλεια (στο μπαρ επιτρέπεται το κάπνισμα, στο χώρο φαγητού όχι, αν κατάλαβα καλά), όμως η οχλοβοή από τις κουβέντες και τα γέλια των θαμώνων σε συνδυασμό με την υψηλή ένταση της μουσικής από τα ηχεία καταντά γρήγορα ενοχλητική. Η μουσική, μια και την ανέφερα, μέχρι τα μεσάνυχτα είναι instrumental όλων των ειδών (τζαζ, ρέγκε, ροκ), κατόπιν γυρίζει σε γνωστά και λιγότερο γνωστά καλοδιαλεγμένα κομμάτια που σε κάνουν κάθε τόσο να θέτεις σε λειτουργία το SoundHound του κινητού σου, για να θυμηθείς ποιο είναι αυτό που ακούς. Ο φωτισμός διακριτικός τόσο όσο, οι τουαλέτες στο υπόγειο θα ήθελαν όμως λίγη περιποίηση.

Στο σέρβις θα έπρεπε ίσως να κόψω επίσης μια ντομάτα, γιατί αναγκαστικά απευθύνεσαι σε όποιο από τα τρία τέσσερα άτομα εξυπηρετούν το χώρο, δεν νιώθεις ότι κάποιος είναι επιφορτισμένος με τη φροντίδα του δικού σου τραπεζιού, διακρίνεις ένα άγχος στα πρόσωπα και τις κινήσεις, όμως το αντισταθμίζω με την άψογη επαγγελματική συμπεριφορά της μετρ, ας είναι. Τα κοκτέιλ σερβίρονται καθένα στο δικό του ποτήρι, τα φαγητά επίσης, είτε στα γνωστά βαθιά πιάτα με φαρδύ πλαίσιο γύρω γύρω, είτε σε μεταλλικά σκεύη ή ακόμα και σε μικρές ξύλινες τάβλες. Αν πρόσφεραν και λίγο περισσότερο χώρο τα τραπέζια, όλα θα ήταν πολύ καλύτερα, αλλά αυτό το είπα.

Πάρα πολύ μου άρεσε ο κατάλογος. Απλός και καλογραμμένος, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη σύσταση των κοκτέιλ και τα συστατικά των φαγητών. Στο OSTERMAN δεν έρχεσαι βέβαια για να βιώσεις καταστάσεις γκουρμέ, τρως όμως πραγματικά καλά, και τα κοκτέιλ είναι επίσης ευρηματικά και φροντισμένα.

Το απόλυτο highlight, πάνω πάνω στον κατάλογο, είναι το κατσικίσιο τυρί με κρούστα και μαρμελαδοchatney ντομάτας, γλυκό και όξινο σε τέλειο συνδυασμό, να το δοκιμάσετε οπωσδήποτε. Οι σαλάτες σε επαρκή ποικιλία και ποσότητα και αρκετά πρωτότυπες, ειδικά αυτή με το παντζάρι και η άλλη με την μπουράτα (= μεγάλη μοτσαρέλα). Από κύρια δοκιμάσαμε το πολυπαινεμένο μπουργκινιόν με παπαρδέλες (όντως πολύ νόστιμο), το τραγανό pork belly με σπιτικό πουρέ και σάλτσα φρούτων του δάσους (καλοφτιαγμένο και όχι μπουχτιστικό) και τα fish & chips (νόστιμα τα κλασσικά συστατικά, λίγο βαρύ όμως το λάδι του τηγανίσματος). Για επίλογο μοιραστήκαμε ως γνήσιοι choco maniacs δύο σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (ήθελαν να μείνουν μισό λεπτό ακόμα στο φούρνο).

Το νερό έρχεται σε μεταλλική καράφα, το ψωμί (μας ρώτησαν αν θέλουμε) σε δύο απλές γεύσεις με απλό βούτυρο ως συνοδεία. Κέρασμα εισαγωγικό ή καταληκτικό δεν υπήρξε, το αναφέρω για όσους το ψιλοπεριμένουν. Απόδειξη αναλυτική και με το νόμο, πληρωμή με κάρτα στο τραπέζι, πρέπει πια να κάνουμε αναφορά και σ’ αυτή τη δυνατότητα.

Αν αφαιρέσουμε το κόστος των κοκτέιλ, πληρώσαμε 90 ευρώ για πλήρες γεύμα τεσσάρων ατόμων, χρέωση που θεωρώ ανεκτή συνυπολογιζομένων όλων των παραγόντων. Να θυμάστε όσα είπα για το θορυβώδες περιβάλλον, όμως μη διστάσετε να δώσετε στο OSTERMAN μια ευκαιρία, πραγματικά ξεχωρίζει στην πιάτσα της πλατείας Αγίας Ειρήνης.