Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Εξάρχεια, Αθήνα
Ιαν
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Μετά το ΣΑΡΑΝΤΑΤΡΙΟ σειρά έχει τώρα το τριαντατρία!! Λίγο-πολύ ξέρετε την αδυναμία μου για τα νούμερα. Κάποιοι φίλοι, μάλιστα, μου είπαν να μην το παρακάνω, γεμίζοντας τις κριτικές μου με τόσα πολλά νούμερα στις τιμές των φαγητών, ειδικά όταν επισκέπτομαι χώρους που διαθέτουν τεράστιους καταλόγους εδεσμάτων και ποτών, και μάλιστα συνδυάζοντάς τα με αναλυτικά ωράρια λειτουργίας των μαγαζιών, αλλά και με τη μανία μου για στατιστικές Αξιολογήσεις, Βεβαιότητες, κ. λπ., κ. λπ.

Τι να κάνω όμως, μιας και οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται….. Να λοιπόν τι σημαίνει το τριαντατρία: είναι τα χρόνια λειτουργίας της ΑΥΛΗΣ στα Εξάρχεια, που μου τη θύμισε αυτές τις μέρες η evi με την κριτική της. Την ΑΥΛΗ, λοιπόν, τη γνώρισα το 1987, οπότε και σύχναζα εκεί κατά διαστήματα με νεανικές παρέες της εποχής! Στο μεταξύ, είχα χρόνια και ζαμάνια να την επισκεφθώ!

Έτσι, προχθές Παρασκευή, 15/1 διαβήκαμε το προαύλιο της Αυλής με μια φίλη. Το ίδιο κι απαράλλαχτο ισόγειο ροζ σπιτάκι καταμεσής του πεζόδρομου της οδού Μεθώνης. Η ίδια αυλή με το μωσαϊκό δάπεδο, την κληματαριά ψηλά, στο βάθος το γραφικό πηγάδι, κι αριστερά τις δυο καθαρές τουαλέτες. Εκεί στο βάθος λοιπόν της αυλής, η ίδια πάντα επιγραφή, σαν να’ ταν χθες!! ΓΕΥΣΙΠΩΛΕΙΟΝ Η ΑΥΛΗ από το 1983…

Μέσα, οι δύο αίθουσες, απαράλλαχτες όπως τότε, με καμιά εικοσαριά τραπέζια, ασπρόμαυρα μωσαϊκά, όμορφες διακοσμητικές επιφάνειες λιθοδομών με πέτρα λευκή ή καφέ, καθρέφτες, ταβάνια με καλαμωτές, γλάστρες με λουλούδια και χίλιες-δυο λεπτομέρειες που δείχνουν το ίδιο πάντα μεράκι…

Και καθώς απ’ τα μεγάφωνα ακούμε σε χαμηλή ένταση λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια, με Τσιτσάνη, Μπέλλου, κ. λπ., οι μνήμες απ’ το παρελθόν ξαναζωντανεύουν. Τότε στα νιάτα μου, η ταβέρνα ήταν γεμάτη φοιτητόκοσμο, όπως άλλωστε και τώρα. Θυμάμαι σαν σήμερα τα ανέμελα μεσημέρια στη γραφική αυτή αυλίτσα…

Τότε, δίπλα μας έτρωγε θυμάμαι με την παρέα της η νεαρή και ανερχόμενη ηθοποιός Πέμη Ζούνη, συμμαθήτρια της φίλης μου απ’ το Αρσάκειο, που ξεκίναγε την καριέρα της με τις πρώτες ταινίες της αλλά και τα τηλεοπτικά σίριαλ, όπως το Γιάννης και Μαρία…Την εποχή εκείνη, τα φαγητά ήταν λίγα αλλά νοστιμότατα: κεφτεδάκια, κοκκινιστό, ψητό, μεζέδες και τα σχετικά. Τώρα λοιπόν;;

Τώρα λοιπόν τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ. Ο κ. Παναγιώτης Μπαρλής, για χρόνια μάγειρας εκεί, είναι πλέον φέτος και ιδιοκτήτης του χώρου. Τώρα όμως, τα φαγητά δεν είναι μετρημένα στα δάχτυλα, αλλά ξεπερνάν τα τριάντα κι έτσι η ευγενέστατη σερβιτόρα μας έφερε το νέο τους κατάλογο, που χαζέψαμε υπομονετικά πριν διαλέξουμε. Το μαγαζί λειτουργεί, όπως και παλιά, για μεσημεριανό και βραδινό φαγητό, καθημερινά πλην Δευτέρας, ανοίγοντας γύρω στις 13.00 και κλείνοντας, την Κυριακή, τα μεσάνυχτα, τις καθημερινές, μισή ώρα μετά, τις δε Παρασκευές & Σάββατα, την πρώτη νυχτερινή.

Χαζεύοντας και κουβεντιάζοντας για ώρα πολλή, κάποια στιγμή καταλήξαμε στα φαγητά μας, που συνοδεύτηκαν με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού (1 €), κανάτα νερού βρύσης και μπύρα ARGOS, ξανθή, 5 βαθμών (3 €).

• Μία σαλάτα ρόκα, με ραντίσιο, σύγκλινο Μάνης και τυρί μανούρι ψητό. Είχε 7 € και ήταν ολόφρεσκη και δροσιστική.

• Ένα σουφλέ σπανάκι με κοτόπουλο, αρκετά νόστιμο, στα 8 €.

• Ένα χοιρινό ρολό με φέτα και λιαστή ντομάτα. Επίσης, ένα πιάτο ημέρας, ιδιαίτερα προσεγμένο και χορταστικό, στα 9 €.

• Μία φάβα ζεστή με τα κρεμμυδάκια της, στα 4 €.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 32 €, άξιζε για ό, τι φάγαμε αλλά κυρίως για τα συναισθήματα που η ΑΥΛΗ μού ζωντάνεψε και πάλι! Άλλωστε, συνοδεύτηκε από ευγενικό κέρασμα, που ήταν δυο κομματάκια μηλόπιτα!

Επειδή οι πιο πολλοί δεν ξέρετε τον χώρο αυτό, θα σας πληροφορήσω για κάποια ακόμη εδέσματα, που κατάφερα να συγκρατήσω απ’ τον κατάλογό τους.
• Μαστέλο Χίου σχάρας, 6.50
• Φέτα φύλλο με ουζόμελο, 5.50
• Μπακαλιάρος σκορδαλιά, 6.50

• Διάφορα κεμπάπ, ~ 7
• Πρασοκεφτέδες, 5
• Συκώτι σχάρας, 9
• Μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα, 14!
• Χοιρινά μπριζολάκια, 7.50
• Σπαγγέτι με γαρίδες, 13.50

• Μυδοπίλαφο με κρόκο Κοζάνης, 8
• Μοσχάρι με ταλιατέλες, 10.50
• 5 σαλάτες, 5-6
• Αναψυκτικά, 1-2, 6 μπύρες, 2.50-4.50, ρακί 100μλ., 2.50, ούζο 200 μλ., 6-7, και κρασί χύμα, λευκό, ροζέ και κόκκινο, ½ λίτρο, στα 4-4.50 €.

Τι να κάνω, με τα νούμερα δεν μπορώ τελικά να ξεφύγω. Αρκεί να μη γίνω κι εγώ νούμερο!!

Συμπαθάτε με λοιπόν κι αν βρεθείτε κατά Εξάρχεια μεριά, δώστε μια ευκαιρία στην παλαίμαχη ΑΥΛΗ, διαβαίνοντας άφοβα την αυλή της.