Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ζαχαροπλαστεία & Φούρνοι - Γλυφάδα, Αθήνα
Ιαν
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Επιστρέφοντας σήμερα από το PAUL της Γλυφάδας, σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν έχω γράψει μια μικρή κριτική, κι ας πηγαίνω από τότε που άνοιξε.

Μπαίνοντας στο site είδα ότι δεν είχε καν καταχωρηθεί, ενώ και για τα αδελφάκια της Πανεπιστημίου και της Κηφισιάς έχουν γραφτεί πολύ λίγες κριτικές. Οπότε ας προσθέσω κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι.

Τους γαλλικούς φούρνους PAUL, οι περισσότεροι τους γνωρίζετε. Ίσως ήταν από τους πρώτους που έφεραν την μόδα του φούρνου- ζαχαροπλαστείου- delicatessen στην Ελλάδα, με την διαφορά ότι προσφέρουν και μικρά γεύματα. Πρόκειται για μια γαλλική αλυσίδα, η οποία εδώ μπορεί να ήρθε πρόσφατα, στη Γαλλία όμως και ανά τον κόσμο αριθμεί εδώ και χρόνια εκατοντάδες καταστήματα. Στην Ελλάδα, μάλλον επειδή είναι σχετικά πρόσφατη άφιξη - της τελευταίας πενταετίας- και λόγω χαρακτήρα και τιμών, μάλλον θεωρούνται φούρνοι πολυτελείας. Καθόλου τυχαίο λοιπόν ότι θα τους βρείτε σε στρατηγικά σημεία σε προνομιακές περιοχές.

Για τα είδη ζύμης και τα πάσης φύσεως αρτοποιήματα που πωλούνται μέσα, δεν έχω γνώμη, γιατί δεν έχω πάει ποτέ στο PAUL με σκοπό να πάρω ψωμί. Διαβάζω σε sites και άλλες κριτικές ότι οι ζύμες παρασκευάζονται στη Γαλλία, έρχονται κατεψυγμένες και απλώς ψήνονται εντός, πράγμα που δεν το λες και δελεαστικό όταν αναζητάς φρέσκο ψωμάκι, ωστόσο, επειδή δεν έχω δοκιμάσει, δεν μπορώ να κρίνω. Η μόνη φορά που θυμάμαι να πήρα κάτι στο χέρι, ήταν μια quiche Lorraine με ψητά λαχανικά, στις αρχές, από το PAUL της Πανεπιστημίου, την οποία πλήρωσα κοντά 5 ευρώ (πριν την ανατίμηση του ΦΠΑ) και μετά βίας έφαγα την μισή γιατί δεν μου άρεσε. Εκείνη την μέρα την πάτησα και δεν το ξανατόλμησα ποτέ να πάρω κάτι για έξω. Ίσως ήταν ατυχής η επιλογή μου.

Όμως πέρα από αυτό, θεωρώ τις τιμές ψωμιού και σφολιατοειδών του PAUL εξωφρενικές όχι μόνο για Ελλάδα, και για Λονδίνο μην σας πω, που είναι στα πάντα πανάκριβο. Αν είχα μεγαλώσει στο Παρίσι, μπορεί και να μου έλειπε η γαλλική baguette και να δικαιολογούσα τα 1,30 περίπου που κοστίζει. Αλλά ως γέννημα- θρέμμα Ελλάδας, μια χαρά με ικανοποιεί το χωριάτικο με σουσάμι από τον φούρνο της γειτονιάς μου και η χωριάτικη σπανακοτυρόπιτα, που δεν είναι βεβαίως «ψαγμένη», αλλά μια χαρά νόστιμη, με 1,5-2 ευρώ.

Για μένα το PAUL είναι μια ωραία έξοδος για καφέ και ελαφρύ γεύμα, με φίλες που θα εκτιμούσαν ένα νοερό ταξίδι στην comfort γαλλική κουζίνα. Αν πρόκειται να πληρώσω κάτι ακριβά, ας είναι ένα γεύμα. Εξάλλου το PAUL της Γλυφάδας πιο πολύ ως καφετέρια- εστιατόριο λειτουργεί, παρά ως φούρνος (εν αντιθέσει με το μικρότερο της Πανεπιστημίου).

Αυτό που μου αρέσει στο συγκεκριμένο είναι η ατμόσφαιρα. Με χαλαρώνει. Σαν να είσαι στο Παρίσι ένα πράγμα. Από τα προσφερόμενα πιάτα, μέχρι τους καταλόγους, τις επιγραφές, τη μουσική, θα πάρεις μια γεύση από Γαλλία. Ειδικά στις πρώτες επισκέψεις το αισθάνεσαι αμέσως, μετά κάπως το συνηθίζεις.

Αυτό που θα παραγγείλετε με το που θα καθίσετε στο PAUL είναι ο τέλειος cappuccino (ίσως το μόνο μη γαλλικό του καταλόγου! ). Σερβίρεται σε ωραίο πορσελάνινο φλυτζάνι κι έχει φίνα γεύση, χωρίς να χρειάζεται ζάχαρη, ενώ το αφρόγαλα είναι πλούσιο και ταυτόχρονα ελαφρύ. Δεν δηλώνω φανατικός φίλος του καφέ, ούτε έχω πάρει ντοκτορά στο θέμα, αλλά ως ταπεινός, ερασιτέχνης γευσιγνώστης, έχω λατρέψει τον cappuccino του PAUL και τον προτείνω και σε εσάς. Στα 3,5 ευρώ ο μονός.

Αποκεί κι έπειτα, ο κατάλογος περιλαμβάνει διάφορες προτάσεις γαλλικής κουζίνας, που αξιοποιούν κυρίως τα προϊόντα του φούρνου. Δηλαδή γαλλικές μπαγκέτες με διαφορετική γέμιση, φετούλες τετράγωνου ψωμιού ως βάση για διάφορα croques, ψωμάκια brioche για burgers, club sandwiches, quiches lorraines, τάρτες και tartelettes, γαλλικές κρέπες. Τέλος 2-3 σαλάτες, φιλέτο σολομού, δίσκους με γαλλικά τυριά και φυσικά το κλασικό entrecote με cafe de Paris.

Aπ΄ όλ’ αυτά τα γαλλικοειδή, που σε όποιον δεν ξέρει γαλλικά θα φαίνονται κινέζικα (μην φοβάστε, υπάρχει ελληνική μετάφραση), έχω δοκιμάσει:
- το κλαμπ κοτόπουλου: πολύ νόστιμο, μεγάλο, με πλούσια υλικά.
- το ζεστό σάντουιτς κοτόπουλου: Ας πούμε το chicken burger του PAUL. Το ψωμάκι είναι σαν φρατζολάκι, όχι το κλασικό μαλακό που έχουμε συνηθίσει στο burger. Περιέχει φιλέτο κοτόπουλου, μαρούλι, ντομάτα κτλ και μια ωραία σος (dijonnais νομίζω). Βγαίνει και στην κλασική εκδοχή με το μοσχαρίσιο μπιφτέκι.
- την σαλάτα με τον σολομό και το αβοκάντο. Πλούσια, χορταστική για γεύμα ενός ατόμου.
- Ταρτελίν με σολομό
- Ταρτελίν με κοτόπουλο.

Η ταρτελίν είναι μια μεγάλη φέτα μαύρου ψωμιού, καλυμμένη από διάφορα υλικά, που μαζί φτιάχνουν ένα χορταστικό «μονό σάντουιτς». Οι επιλογές είναι τρεις: είτε λαχανικά-τυρί κρέμα και σολωμό, είτε κομμάτια φιλέτο κοτόπουλο- μανιτάρια- κρεμμύδι- λιωμένο τυρί τσένταρ, είτε μοτσαρέλα μπουράτα - ντοματίνια – πέστο. Απ’ τις δύο πρώτες που έχω δοκιμάσει, μου αρέσει περισσότερο αυτή με τον σολομό. Αλλά αυτή με το κοτόπουλο είναι η πιο γιάμι, η πιο χορταστική.

Οι τιμές γενικά είναι υψηλές, όχι σε σημείο αποτρεπτικό, ούτε όμως οικονομικά τα λες. Υπολογίστε 8-10 ευρώ για το κάθε πιάτο. Στα burgers 2-3 ευρώ παραπάνω. Όλα τα πιάτα συνοδεύονται από σαλάτα ή τηγανιτές πατάτες αναλόγως τι πάρεις (όχι τι ζητήσεις). Άλλα είναι πιο χορταστικά, άλλα λιγότερο, όλα όμως έχουν ενδιαφέρον να τα δοκιμάσεις. Το βρίσκω βέβαια ακριβό, κυρίως αν σκεφτεί κανείς ότι πρώτη ύλη είναι το ταπεινό ψωμάκι (ίσως όχι τόσο ταπεινό τελικά αν πρόκειται για γαλλικό σερβιρισμένο στην Αθήνα…). Στο οποίο, στα πιάτα τουλάχιστον που έχω δοκιμάσει, δεν βρίσκω καμιά διαφορά από το εγχώριο. Ίσα-ίσα το αντίθετο θα έλεγα.

Τελευταία προσπαθώ να αντιστέκομαι και να μένω στον αγαπημένο μου cappuccino με ένα γλυκάκι, γιατί είναι πειρασμός τα πιάτα που περνούν πάνω απ’ το κεφάλι μας, και, ως συνήθως, χωρίς να πεινάω, παρασύρομαι.

Και αφού πιάσαμε τα γλυκά, ας κάνω μια γρήγορη περιγραφή και γι’ αυτά, γιατί νομίζω ότι αξίζουν. Πέρα από τα κλασικά και γαλλικότατα éclairs και macarons σε διάφορες γεύσεις, μπορείτε να βρείτε διάφορα είδη τούρτας, κρουασάν, γλυκές τάρτες, μιλφέιγ- καφέ. Αυτά πωλούνται είτε με το κιλό, είτε σε κομμάτια είτε ολόκληρες οι τούρτες, σε τιμές τσουχτερές βεβαίως. Ωστόσο, μπορείτε πάντα να τα δοκιμάσετε παραγγέλνοντας ένα γλυκό για την μέση μαζί με τα καφεδάκια σας ή να πάρετε το σετάκι καφέ και 3 μικρά γλυκάκια στην τιμή των 7 ευρώ περίπου.
Τα Χριστούγεννα είχα δοκιμάσει ένα κομμάτι κορμό κάστανο- καφέ. Ήταν ωραίο, πολύ χριστουγεννιάτικο, αν και ο καφές ήταν πολύ έντονος, ακόμα και για μένα που πολύ αγαπώ τον καφέ στα γλυκά. Το εκλαίρ μου αρέσει πολύ. Είναι ελαφρύ και αφράτο.

Ως χώρος το PAUL της Γλυφάδας βρίσκεται σε γωνιακό, προνομιούχο σημείο, πάνω στην Πλατεία Εσπερίδων. Έχει μια μεγάλη αυλή με πολλά τραπεζάκια και λίγα πάνω στο πατάρι. Πολύ ζεστά και χουχουλιάρικα τώρα το χειμώνα. Η τοποθεσία του είναι ιδανικό σημείο για καφέ και περαντζάδα όλες τις ώρες, γι’ αυτό και τα σαββατοκύριακα ειδικά δεν πέφτει καρφίτσα. Πολύ πιθανό να βρείτε και ουρά αναμονής.

Ο κόσμος είναι όλων των ηλικιών, άλλοι πίνουν καφέ, άλλοι τρώνε, οπότε μην αισθανθείτε άβολα ό, τι και να επιλέξετε. Τα τραπεζάκια είναι κοντά μεταξύ τους, αλλά είναι σχετικά άνετα.

Οι σερβιτόροι είναι ως επί το πλείστον ευγενικοί κι εξυπηρετικοί. Κάποιες φορές λίγο αγχωμένοι από την πολυκοσμία. Φορούν καθαρές λευκές ποδιές και σκουφάκια του φούρναρη.

Προτείνω το PAUL, αν δεν το έχετε ήδη επισκεφθεί, είτε για καφέ είτε για ελαφρύ γεύμα, αν σας αρέσει να δοκιμάζετε διαφορετικές γεύσεις κι έχοντας πάντα στο νου ότι πληρώνετε μάλλον υπερτιμημένα αυτό που θα φάτε. Απλά καμιά φορά μαζί με το φαγητό πληρώνουμε την διαφορετική εμπειρία, την ατμόσφαιρα, την ιδιαίτερη γεύση. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι οι υπόλοιπες επιλογές για μια δοκιμή γαλλικής κουζίνας ξεφεύγουν επικίνδυνα προς τα πάνω, ίσως αξίζει να κάνετε την αρχή από το PAUL.