Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Πατήσια, Αθήνα
Φεβ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αν ήταν σε ταινία του Βέγγου θα λεγόταν Ταβέρνα "Η Τιμιότης" και θα είχε ζωγραφισμένο το καζανάκι στο μπάνιο με λουλουδάκια και πουλάκια.
Ντουβάρια πέτρινα, ασβεστωμένα, καρό τραπεζομάντηλα, μια κουζίνα που έχει ταΐσει γενιές και γενιές πεινασμένων (από εργαζόμενους, και τραγουδιστές, της παλιάς Columbia μέχρι απολλωνιστές και αεκτζήδες που ήταν της γειτονιάς με την ευρεία έννοια), τότε που η γειτονιά είχε ανθόκηπους και πηγάδια που δίναν νερό στην ΟΥΛΕΝ. Κήπος με γαρμπίλι και βασιλικό το καλοκαίρι, αν και τον έχει κόψει απότομα πολυκατοικία που σηκώθηκε λίγο πριν την κρίση και έμεινε στοιχειό να θυμίζει την απληστία των ετών εκείνων.

Καίτοι τα μαγειρευτά του είναι εξαιρετικά φημίζεται -και δικαίως- για την σχάρα του. Πραγματικά αγαπημένα μαγειρευτά είναι τα σαλιγκάρια, τα καλλίτερα που έχω φάει έξω, ντολμαδάκια σωστά και δίκαια, γίγαντες σπιτίσιοι, φλογέρες τραγανιστές απ' έξω και αφράτες από μέσα (ίσως λίγο λαδένιες για ντελικάτους ουρανίσκους), λεμονάτα και κοκκινιστά κρέατα μαγέρικου. Ρέστα όμως, ως προείρηται, δίνει η σχάρα: συκώτι, αμελέτητα (όταν υπάρχουν), παϊδάκια, σουβλάκι κοτόπουλο, συκωτάκια πουλιών με μπέικον (signature dish και king of the bongo, μαζί με τα σαλιγκάρια που αν δεν είστε ορκισμένος εχθρός πρέπει υποχρεωτικά να πάρετε), πανσετούλα, μπιφτέκι που δεν κρύβει την ποιότητα του κιμά με περιττά μπαχαρικά. Σαλάτες, πατάτες, φέτα, ψημένο ψωμάκι λαδορίγανη και όλα τα συμπαρομαρτούντα είναι τίμια και σωστής ποιότητας.

Για να ξεπεράσει ο λογαριασμός τα 18 ευρώ το κεφάλι σημαίνει ότι έχει συμβεί πραγματικό μακελειό και μάλλον παράπιατε (καίτοι θαμών και ελαφρώς πειναλέος εγώ δεν ανακαλώ να μου έχει συμβεί). Αφήσατε λίγο χώρο καθότι στο τέλος θα σας έρθει κρεμ καραμελέ / πανακότα (ανάλογα την μέρα) δική τους. Εξίσου τίμια και σωστή με τα κυρίως. Συμπαθέστατο το χύμα κρασί που το ζητάς ως κόκκινο αλλά είναι μάλλον ένα ενδιαφέρον ροζέ ταβέρνας.

Οι γεύσεις είναι εν τω συνόλω ορθές κι ειλικρινείς για μια ταβέρνα που αν ήταν στην Πλάκα θα μιλάγαμε για τουριστική ατραξιόν της Αθήνας που επιβίωσε της περιόδου της αστακομακαρονάδας και άλλα συναισθηματικά. Η εξυπηρέτηση από ευγενική-επαγγελματική ως πατρική και φιλική. Ο χώρος μπορεί να μην ξετρελαίνει κάποιους αλλά συνάδει απόλυτα με τα σερβιριζόμενα πιάτα και ήθη. Είναι μια γνήσια λαϊκή ταβέρνα σε μια -νυν- λαϊκή γειτονιά. Το συγκριτικό του πλεονέκτημα -στα πλαίσια μιας ταβέρνας που ξεπερνά με αξιώσεις την συνοικιακή φήμη- είναι το Value for Money.

Κάνει και μια απόπειρα να διαχωρίσει καπνιστές και μη. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μη καπνιστές φεύγουν άκαπνοι σίγουρα όμως δεν τους κόβεται η ανάσα όπως στην πλειοψηφία παρόμοιων ταβερνών. Σε κάθε περίπτωση και δεδομένου του ύφους του μέρους είναι ένα σημάδι σεβασμού προς τους μη καπνίζοντες συνανθρώπους μας. Η απόδειξη έρχεται αμέσως χωρίς περιττές υπομνήσεις.

Θαμώνες νυν κάτοικοι Νου/ΒουΠου πρώην Πατησίων-Προμπονά-Ριζούπολης (σ. σ. υπάρχουν άνθρωποι που μένουν μακρυά κι έρχονται για να πάρουν σε πακέτο μόνο σαλιγκάρια), νεαροί "καλλιδικοί", κουλτουριάρηδες της γειτονιάς με κασκόλ, πεινασμένοι φίλοι και συγγενείς ασχέτως ηλικιακού κι ιδεολογικού φάσματος, νεαρά ζευγαράκια αλλά και εξοδούχοι του μεροκάματου (λίγο Σταμάτης Γαρδέλης/Γιώργος Φούντας φάση με πλατινέ γλαστρικό). Απόδειξη της γραφικότητας του μέρους είναι ότι κλείνει μετά το πέρας του μεσημεριανού και ξαναανοίγει για το βράδυ. Το θέμα της στάθμευσης είναι τόσο προβληματικό όσο και στις περισσότερες περιοχές του κέντρου.

Βαθιά υποκειμενικό αλλά personal favorite (σαν ατμόσφαιρα θυμίζει ολίγον τι τον παλαιό Κουκούτση στο Ρίο ή την Κληματαριά του Μάκη στην Κλεψύδρας χωρίς το καλλιτεχνικό). Τα τσιγάρα Santé σταματήσαν να υπάρχουν. Τα μέρη που καπνίζονταν όχι.