Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Multi Ethnic - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Nolan φίλοι μου! Σπεύδω να γράψω αυτή την κριτική (αν και είχαν προτεραιότητα χρονικά άλλες) γιατί πρόκειται για ένα πολύ νέο μαγαζί για το οποίο δεν υπάρχουν αρκετές κριτικές στην σελίδα (για την ακρίβεια υπάρχει μόνο μια τη στιγμή που γράφω), αλλά και για να μοιραστώ και τον ενθουσιασμό μου μαζί σας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Για το Nolan έχουν γραφτεί πολλά, παρά πολλά συγκριτικά με το τόσο μικρό χρονικό διάστημα της λειτουργίας του. Αν κάποιος δηλαδή παρακολουθεί, όπως εγώ, συγκεκριμένα σάιτ που συνηθίζουν να γράφουν αφιερώματα για φαγητό και νέα ή παλιότερα μαγαζιά της πόλης, αποκλείεται να μην το έχει πάρει χαμπάρι. Τα όσα διάβασα μου τράβηξαν την προσοχή, το έβαλα λοιπόν στο μάτι εξαρχής. Ευτυχώς, παράλληλα με εμένα το μαγαζί τράβηξε και την προσοχή της φίλης μου της Χ., με την οποία μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για το φαγητό αλλά και για την δοκιμή νέων μαγαζιών/νέων γεύσεων κλπ. Να πω στο σημείο αυτό πόσο μεγάλη τύχη και ευτυχία είναι να έχεις φίλους με τους οποίους να μοιράζεσαι τα ίδια ενδιαφέροντα!
Έτσι, συμφωνήσαμε να πάμε να δοκιμάσουμε το μαγαζί παρέα.

ΝOLAN (Νόλαν, με προσοχή στον τόνο). Το όνομα του μαγαζιού πηγάζει από το όνομα του αγαπημένου σκηνοθέτη του ιδιοκτήτη, του Christopher Nolan (Άγγλος σκηνοθέτης, γνωστότερος για τα inception, interstellar και παλιότερα για το memento).

Τo μαγαζί αυτοχαρακτηρίζεται international ως προς το είδος της κουζίνας του, multi ethnic το διάβασα αλλού, το σίγουρο για μένα είναι πως η κουζίνα του είναι δημιουργική, με μπόλικη φαντασία και ότι παντρεύει με επιτυχία διαφορετικές μεταξύ τους γεύσεις ασιατικές και ελληνικές θα έλεγα εγώ κυρίως, τουλάχιστον αυτή την αίσθηση έχω από τα πιάτα που δοκίμασα.

Ο σεφ, όπως διαβάσαμε, είναι Ελληνογιαπωνέζος και είχε διατελέσει sous-chef του Π-Βοx κατά το παρελθόν. Εκεί γνώρισε και τον ιδιοκτήτη (συνιδιοκτήτης του Π-Βοx) και ξεκίνησαν μαζί το νέο αυτό εγχείρημα.

Κράτηση: επειδή φοβηθήκαμε ότι θα έχει πολύ κόσμο, λόγω και της διαφήμισης που είχε προηγηθεί, είπαμε να καλέσουμε αρκετές μέρες πριν. Στο τηλέφωνο πολύ ευγενικά μας ενημέρωσαν ότι γενικά κρατήσεις δεν γίνονται, παρά μόνο (ευτυχώς γιατί τρομάξαμε) για μετά τις 22.15 το βράδυ. Έτσι κάναμε την κράτησή μας για εκείνη την ώρα.

Ο χώρος: μικρός, μικρός πολύ. Το μαγαζί βρίσκεται στην Βουλής, σχεδόν δίπλα στο dosirak, ήτοι στην πιάτσα με τα υπόλοιπα multi ethnic μαγαζιά του κέντρου.
Εξαιρετικά μικρός χώρος (επαναλαμβάνομαι το ξέρω, αλλά με πείραξε αρκετά αυτό).

Μια μεγάλη, εντυπωσιακή αλλά πολύ βαριά (!! ) πόρτα δεσπόζει, από την οποία και εισήλθαμε. Το τραπέζι μας δυστυχώς ήταν πολύ κοντά στην πόρτα, η οποία ανοιγόκλεινε συνέχεια και προφανώς λόγω του βάρους της, έμενε πάντα ανοιχτή λίιιιγο παραπάνω απ' ό, τι έπρεπε και έμπαινε το κρύο (μπρρρρρ)...
Στο εσωτερικό λοιπόν, λίγα τραπέζια, maximum 7 ατόμων απ' όσο μπόρεσα να δω, αρκετά στριμωγμένα. Ένα μπαρ στην άκρη, με κάποια σκαμπό γύρω του και δυνατότητα να χωρέσει 4 περίπου άτομα. Τζαμαρία στις δύο πλευρές, στην τρίτη πλευρά, στον τοίχο δεσπόζει το μεγάλο, φωτιζόμενο λογότυπο, που πολύ μας άρεσε. Χρωματικά ο χώρος κινείται σε αποχρώσεις του γκρι, ενώ από υλικά ξεχωρίζει το μάρμαρο. Μίνιμαλ θα τον χαρακτήριζα στο σύνολό του και πολύ μοντέρνο. Υπάρχει στην είσοδο ένας καλόγερος για τα παλτό, ευτυχώς γιατί δεν περίσσευαν καρέκλες σε κανένα τραπέζι για αυτή τη δουλειά.

Στο υπόγειο οι τουαλέτες, απλές και αυτές και καθαρές.
Στο παταράκι η κουζίνα, που φαινόταν από ένα άνοιγμα.
Γενικά, ο χώρος δεν μας ικανοποίησε. Σαν στυλ μας άρεσε αλλά η στενότητα του χώρου ήταν ένα πρόβλημα. Πιστεύω όταν καλοκαιριάσει, που σίγουρα θα βγάλουν τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, τα πράγματα θα είναι πιο άνετα και η όλη εμπειρία πιο ευχάριστη ακόμα.

Στα συν (+) το ότι δεν επιτρέπεται το κάπνισμα μέσα, οπότε οι καπνιστές κάνουν αναγκαστικά την βολτούλα τους έξω, όπου έχουν για παρηγοριά και μια σόμπα (τύπου μανιτάρι), πλην όμως η πόρτα που λέγαμε και παραπάνω ανοίγει και κλείνει όλο και περισσότερο.

Στα πλην (-) κάτι που δεν είχα αντιληφθεί όσο ήμουν στο μαγαζί και το κατάλαβα μόνο όταν έφθασα στο σπίτι μου, η μυρωδιά στα ρούχα. Τα ρούχα μου μύριζαν ακριβώς όπως μύριζαν κάθε φορά που επισκεπτόμουν το αγαπημένο μου λιλιπούτειο κινέζικο της ίδιας περιοχής (που πια δυστυχώς είναι παρελθόν! - RIP golden chopsticks).

Η εξυπηρέτηση: Άψογη! Από κάθε άποψη. Από την ώρα που μπήκαμε μέχρι την ώρα που βγήκαμε. Μας υπέδειξαν άμεσα το τραπέζι μας, προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν στην επιλογή των πιάτων, κάνοντας προτάσεις και επεξηγήσεις, πάντα με το χαμόγελο και με ευγένεια. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα νέο μαγαζί, το οποίο όταν φθάσαμε ήταν υπερπλήρες, το προσωπικό δεν ήταν καθόλου αποσυντονισμένο. Μας ρωτούσαν αν μας άρεσαν τα πιάτα μας, αν μείναμε ευχαριστημένες κλπ. Τόσο το παλικάρι όσο και η κοπέλα που μας εξυπηρέτησαν ήταν άψογοι!

Ο κατάλογος: Μπορεί να τον δει και να τον μελετήσει από πριν ο καθένας, καθώς υπάρχει on line τόσο στην ηλεκτρονική σελίδα του εστιατορίου, όσο και στην σελίδα του στο facebook. Και μάλιστα υπάρχει στην πλήρη του μορφή, δηλαδή μαζί με τις τιμές του. Στο σημείο αυτό να πω, πόσο με ενοχλεί να μην μπορώ να βρω κατάλογο του κάθε μαγαζιού στην αντίστοιχη σελίδα του - ειδικά σε μαγαζιά που έχουν πολύ οργανωμένες και ενημερωμένες κατά τα άλλα σελίδες - ή να βρίσκω τον κατάλογο, απλά να λείπουν οι τιμές. Το νόλαν λοιπόν, προφανώς δεν έχει κάτι να κρύψει, οπότε δεν μπορεί να πει και κανείς ότι δεν ήξερε (δεν ήξερες, δεν έψαχνες?) τι να περιμένει. Προσφέρονται λοιπόν γύρω στα 14 πιάτα (με κρέας ή/και ψάρι), όλα για τη μέση όπως μας ενημέρωσαν (αυτή ήταν άλλωστε και η δικής μας πρόθεση), ενώ υπάρχουν και τρεις επιλογές σε συνοδευτικά (πουρές, ρύζι και λαχανικά) και δύο σε γλυκά.

Ως προς την λίστα των κρασιών, είχε αρκετές επιλογές, σε καλές τιμές θα έλεγα (χωρίς να είναι τα κρασιά η ειδικότητά μου). Χωρισμένα ανά κατηγορίες και στην κάθε κατηγορία, διατίθεται και ένα κρασί σε ποτήρι (τιμή 5 ευρώ).

Η παραγγελία μας: 2 άτομα (έχοντας μελετήσει από πριν τον κατάλογο -homework- και έχοντας διαβάσει κάποιες κριτικές σχεδόν αποκλειστικά από τα άρθρα και τα αφιερώματα στις διάφορες σελίδες).

-Καμμένα λάχανα και κουνουπίδια με ξερό ανθότυρο Μπαμπούνη (8.5 ευρώ) => ήρθε σερβιρισμένο σε ένα βαθύ μπωλ. Όμορφο πιάτο και στην όψη και στην γεύση. Εκτός απ' όσα περιλαμβάνονται στην ονομασία του διέκρινα ακόμα καρύδια, ροδέλες από καρότο, λεπτοκομμένες φέτες μήλου, μαϊντανό (?). Μας άρεσε πολύ!

-Υγρή ομελέτα με αρωματικά και σέσκουλα (6 ευρώ) => Είχαμε διαβάσει κάπου γι΄αυτό το πιάτο ότι ή σ' αρέσει ή το μισείς και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην το δοκιμάσουμε. Ήρθε σερβιρισμένο σε ένα ωραίο βαθύ κατσαρολάκι, που έκαιγε, με ωραία ασιατικά κουτάλια στην άκρη. Η αλήθεια είναι πως οι εντυπώσεις μας ήταν σχεδόν 50-50. Δηλαδή εμένα που πίστευα ότι θα μου άρεσε, δεν μου άρεσε. Μου φάνηκε κομματάκι αδιάφορο. Σαν σούπα από αυγό, αλλά χωρίς καμία ένταση, δεν μου ήταν ευχάριστο καθόλου σαν γεύση. Στη φίλη μου που το φοβόταν πιο πολύ, εν τέλει άρεσε, όχι, δεν τρελάθηκε, απλά της άρεσε. Σε κάθε περίπτωση, είναι κάτι διαφορετικό, που όμοιό του δεν είχε ξαναδοκιμάσει καμιά μας (σε αυτό συμφωνήσαμε αμφότερες).

-Σταμναγκάθι με σουτζούκι, γαρίδες και παλαμίδα (13 ευρώ) => το πιάτο από το οποίο είχαμε διαβάσει πως "ξεκίνησαν όλα". Δηλαδή, αυτό το πιάτο έφτιαξε ο σεφ, το δοκίμασε ο ιδιοκτήτης και αποφάσισαν να ανοίξουν το μαγαζί. Δεν επιβεβαιώσαμε την ιστορία, απλά σας μεταφέρω αυτά που διάβασα, όταν έκανα την μελέτη μου. Και θα μου πεις πως ταιριάζουν αυτά τα τόσο αταίριαστα υλικά μαζί? Δεν ξέρω πως, αλλά ταιριάζουν και παραταιριάζουν. Και αν και το εγχείρημα είναι παρακινδυνευμένο, εγώ πιστεύω ότι το αποτέλεσμα είναι επιτυχημένο και με το παραπάνω. Δηλαδή επιτυγχάνεται με άγνωστο τρόπο η ισορροπία των τόσο διαφορετικών γεύσεων και ναι αυτό είναι.. ΜΑΓΕΙΑ! Όπως ήδη έχετε καταλάβει το πιάτο αυτό μας άρεσε πολύ! Νομίζω απ' όσα δοκιμάσαμε, για εμάς αυτό ήταν το τοπ πιάτο τους.

-Κυδώνια με φυστίκια (8 ευρώ) => "κυδώνια τα όστρακα" βιάστηκε να επισημάνει ο σερβιτόρος όταν του το ζητήσαμε το πιάτο. Μα το ξέρουμε ντε, τα όστρακα θέλουμε και εμείς! Και ήρθαν, απλωμένα σε ένα πιάτο ρηχό, σαν δισκάκι κάπως, γεμάτο αλάτι, τοποθετημένα πάνω στο αλάτι, έξι κυδώνια. Νόστιμα, λεμονάτα, ισορροπημένα κι αυτά. Το αλάτι από κάτω σου ερχόταν και στο στόμα αναγκαστικά, αλλά εμένα αυτό δεν με ενόχλησε.

-Korroke μοσχάρι (11 ευρώ) => "τι είναι το korroke" αναρωτηθήκαμε? "Μοσχαρίσιος κιμάς με κρούστα από πάνω" εξήγησε ο σερβιτόρος πρόθυμα. "Μμμμ... αυτό να πάρουμε! ". Korroke κάνοντας αναζήτηση στο ίντερνετ, διαβάζω πως είναι η κροκέτα στην γιαπωνέζικη κουζίνα. Ακριβώς ότι προσγειώθηκε και στο τραπέζι μας δηλαδή. Ένα βαθύ πιάτο, με 5 κροκέτες κρατσανιστές και νόστιμες, που μοσχομύριζαν, γεμισμένες με κιμά και ραντισμένες από πάνω με μια ωραία γλυκιά σως. Στο πλάι υπήρχε λάχανο με τοποθετημένο στην κορυφή του ένα τηγανητό κρόκο αυγού. Ωραίο πιάτο κι αυτό, χορταστικότατο, ταίριαζε πολύ και με τον συνοδευτικό πουρέ.

-Πουρές (4 ευρώ) => νόστιμος, σπιτικός, καλή ποσότητα.

-2 ποτήρια κρασί (στα 5 ευρώ έκαστο)

Ερωτηθήκαμε αν θέλουμε νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο, διαλέξαμε βρύσης.

Κέρασμα δεν υπήρξε, τίποτα απολύτως. Βέβαια σε παρακείμενο τραπέζι (προφανώς γνωστών του ιδιοκτήτη ή του προσωπικού?) είδα να προσγειώνονται δυο ποτηράκια μικρά (σαν σφηνοπότηρα) με κάποιο ποτό αλλά ίσως να ήταν τυχαίο. Δεν θα θελα να πιστέψω ότι ένα μαγαζί στον πρώτο καιρό λειτουργίας του κάνει διακρίσεις στο κέρασμα.

Να αναφέρω ότι όλα τα πιάτα αν και στο μάτι φαίνονταν σχετικά μικρά σε ποσότητα, εν τέλει ήταν αρκετά - ίσως ξεγέλαγαν τα σκεύη που ήταν βαθιά ως επί το πλείστον? - και χορταστικά. Εμείς, δύο κορίτσια, με τα παραπάνω χορτάσαμε, φάγαμε τόσο όσο, δεν βαρυστομαχιάσαμε δηλαδή και δεν νιώσαμε δυσφορία.

Αμφιταλαντεύτηκα αρκετά, θα πρέπει να ομολογήσω, μεταξύ του 3 και του 4 στις ντοματούλες ως προς την γεύση. Υπήρχε ένα πιάτο που δεν μου άρεσε μεν, όμως μ' άρεσε πολύ η πρωτοτυπία και η τόλμη που χαρακτήριζε το σύνολο των πιάτων που δοκιμάσαμε και αυτό θα πρέπει να επιβραβεύεται κάπως πιστεύω. Αν υπήρχε αυτό το μισό (πόσες φορές το λέω αυτό! ) πόσο πιο εύκολα και πιο σωστά θα ήταν τα πράγματα. Αναγκαστικά λοιπόν, βάζω 3/4 λόγω του πιάτου που δεν μου άρεσε και επειδή είναι πολύ καινούργιο το μαγαζί ακόμα και θέλω να δω σε επόμενη επίσκεψη που μπορεί να φθάσει.

Αξίζει βέβαια και μια ειδική μνεία στα σκεύη του σερβιρίσματος που ήταν επίσης πολύ ιδιαίτερα και ταιριαστά με το χώρο και με το κόνσεπτ του μαγαζιού.

Ο λογαριασμός: για τα παραπάνω ανήλθε στα 60,50 ευρώ (με απόδειξη κανονικότατα εννοείται).

VFM: 3/4 και εδώ. 30 ευρώ/άτομο δεν είναι σίγουρα λίγα. Αλλά πήγαμε με "ανοιχτά μάτια", είχαμε δει κατάλογο και τιμές από πριν και ξέραμε τι να περιμένουμε. Από την άλλη πλευρά, τα πιάτα του είναι μοναδικά, δεν μοιάζουν με κανενός άλλου μαγαζιού και οι γαστρονομικές εμπειρίες λογικό είναι να στοιχίζουν κάπως παραπάνω. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω.

Θα το ξαναεπισκεφτώ πιστεύω, αλλά προς καλοκαίρι, για να κάτσω πιο άνετα στον εξωτερικό χώρο και να δοκιμάσω και περισσότερα πιάτα που μου φάνηκαν ενδιαφέροντα.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια