Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Βράδυ καθημερινής, αρχές Ιανουαρίου, μετά από σχετική μας κράτηση κατευθυνόμαστε προς τους Ψαράδες.

Τελικά η Ζησιμοπούλου έχει αναδειχθεί σε νέα «πιάτσα» για τους καλοφαγάδες. Μετά από περπάτημα μερικών λεπτών ανακαλύπτεις ότι έχουν στήσει την βάση τους εκεί από Κορεάτικα, Ιταλικά μέχρι εστιατόρια με θαλασσινά και Ελληνική αλλά λίγο «πειραγμένη» κουζίνα. Ό, τι κι αν τραβάει η όρεξή σας, έχω την εντύπωση ότι θα το βρείτε εκεί. Η Ζησιμοπούλου αν και βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο είναι μία σχετικά άχαρη οδός αλλά την εικόνα της αλλάζουν κάνοντάς την πιο ζωντανή τα γλυκύτατα μαγαζάκια που έχουν ανοίξει και στις δύο «όχθες» της.

Όταν περνάς την πόρτα των Ψαράδων πρώτη εντύπωση σου κάνει ο πολύ όμορφος χώρος τους. Είναι ένα παραμυθάκι!!! Σου φτιάχνει με τη μία τη διάθεση! Το μεγαλύτερο μέρος του σε ανοιχτόχρωμους και κυρίως λευκούς τόνους. Λευκό πάτωμα και τραπέζια, καρέκλες στο χρώμα της ώχρας. Κι εκεί που αυτό τους έφερνε στον κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως λίγο βαρετός, βλέπεις σωστή χρήση έντονα ζωηρών χρωμάτων που τον κάνουν άκρως ευχάριστο. Τα χρώματα αυτά ξεχύνονται από τα διάφορα σε μέγεθος και τεχνοτροπία γυάλινα βάζα, άλλα σε αποχρώσεις του μπλε και άλλα σε αυτές του πράσινου. Όμως και αυτά, τακτικά τοποθετημένα. Το κάθε χρώμα έχει την πλευρά του στο μεγάλο έπιπλο που θυμίζει βιβλιοθήκη και το οποίο καλύπτει τον δεξί τους τοίχο. Σε παραπλήσιους τόνους και τα μαξιλαράκια που βρίσκονται στα ακριανά καναπεδάκια τους. Σε πολλά σημεία θα δεις και φυτά που αν και δεν τα είδα από πολύ κοντά, έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν φυσικά.

Όμως κι αυτά ήταν προσεκτικά επιλεγμένα και το γενικό σύνολό τους ήταν τελικά καλαίσθητο. Φυσικά δεν θα έλειπαν τα ομοιώματα και οι πίνακες που απεικόνιζαν φίλους του Nemo και το βασίλειό τους. Στην οροφή υπήρχαν φωτιστικά με μαύρο, χοντρό πλέγμα που θύμιζε δίχτυ ή μάλλον πιο πολύ κιούρτο (παγίδα για θαλασσινά).

Γύρω από αυτά τα φωτιστικά υπήρχαν κι άλλα μικρά φωτάκια που δεν κατάλαβα αν ήταν μόνιμα ή αν τα είχαν τοποθετήσει λόγω γιορτών. Στην δεύτερη περίπτωση, θα τους πρότεινα να τα κρατήσουν όλο τον χρόνο γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο. Από το σημείο που καθόμασταν βλέπαμε το μπροστινό μέρος της κουζίνας τους αλλά και ακούγαμε το κουδουνάκι που χτύπαγε ο σεφ τους κάθε φορά που ένα πιάτο ήταν έτοιμο (ήταν σαν κι αυτό που έχουν στην ρεσεψιόν των ξενοδοχείων για να καλείς τον υπάλληλο). Στον εσωτερικό τους χώρο και συγκεκριμένα στον δεξιό τους τοίχο δεσπόζει ένας μεγάλος καθρέφτης.

Επίσης, χαρούμενη πινελιά θεώρησα και τα χταποδάκια στις πόρτες των αντρικών και γυναικείων μπάνιων τους που ήταν επίσης λευκά και πεντακάθαρα.
Εμείς επιλέξαμε να κάτσουμε στον εξωτερικό τους χώρο που είναι κλεισμένος με τζαμαρία (ευτυχώς δεν χρησιμοποίησαν τα άκρως αντιαισθητικά πλαστικά), όπου παρά το βαρύ κρύο και δυνατό αέρα εκείνης της βραδιάς, η θερμοκρασία ήταν ιδανική κάνοντας μας να νοιώσουμε άνετα.

Από μουσική τι θα περιμένατε? Κονιτόπουλο, Πάριο και ντάρι ντάρι στον γιαλό πετούν οι γλάροι? Ευτυχώς όχι! Διακριτικά, από τα ηχεία τους ακούγονταν ροκ μουσική σε χαμηλή ένταση. Αν κατάλαβα καλά είχαν συντονιστεί με κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε ροκ μπαλάντες, αν και όχι μόνο. Ακούστηκαν από REM μέχρι Aerosmith και Shinedown!

Από το service τους ήρθαμε σε επαφή με δύο νεαρούς. Και οι δύο πάρα πολύ ευγενικοί και χαμογελαστοί. Ο ένας μάλιστα μας βοήθησε στο να διαλέξουμε το ουζάκι μας αφού όταν με έφεραν στην βιτρίνα που τα εκθέτουν, ψιλοπελάγωσα από την μεγάλη ποικιλία που διαθέτουν. Αυτό που μας πρότεινε ήταν αρωματικό και λίγο δυνατό (42άρι), τυλιγμένο στο χαρτάκι του που σαν συσκευασία το έκανε πιο ιδιαίτερο. Δεν θυμάμαι την ετικέτα του αλλά ήταν από μικρή, τοπική μονάδα αν και άνηκε σε γνωστή φίρμα. Επίσης, κάθε φορά που ένα πιάτο άδειαζε, μας το μάζευαν αμεσότατα για να ελευθερωθεί χώρος στο ήδη άνετο και βολικό τραπέζι μας.

Πρώτα στο τραπέζι μας έφεραν μία ντιπ απλωμένη ανομοιόμορφα πάνω σε μια σκουρόχρωμη πέτρινη πλάκα. Την είχαν πασπαλίσει με μαύρο σουσάμι και συνοδεύτηκε από προσεγμένο ψωμάκι (λευκό και πολύσπορο). Αρχικά μας έφεραν εμφιαλωμένο νερό το οποίο ζητήσαμε να αλλάξει με νερό βρύσης σε κανάτα.

Η παραγγελία δόθηκε γρήγορα και σε σωστούς ρυθμούς έγινε και το σερβίρισμα. Μου άρεσε ότι δεν μας ήρθαν όλα μαζί, κάτι που πραγματικά εκτιμώ. Σχεδόν με ενοχλεί να έρχονται όλα μαζί. Κάπου νοιώθω ότι δεν απολαμβάνω την όλη ιεροτελεστία. Άσε που ξεπροβάλουν από μέσα μου βουλιμικά ένστικτα και το πιρούνι μου παίρνει φωτιά! Το θέμα είναι να απολαμβάνεις και το φαγητό και την κουβεντούλα με την παρέα σου.

Πρώτα μας ήρθε η Κυκλαδίτικη σαλάτα μας. Εκτός του πράσινου μέρους της από μαρούλι, ρόκα και κρίταμο, είχε ντομάτα, αγγούρι, κάπαρη, ροδέλες ελιάς, πολύχρωμες πιπεριές, ευχάριστα μαλακό παξιμαδάκι (επιτέλους ένα παξιμάδι που δεν σε κάνει να ανησυχείς ότι θα πάθεις κάταγμα στους σιαγώνες σου! ) και φλοίδες από Συριανό τυρί Σαν Μιχάλη. Ήρθε πλούσια και δροσερή πάνω σε ένα όμορφο, μαύρο πιάτο. Η μόνη μου μικροένσταση με αυτή τη σαλάτα ήταν ότι τα αλμυρά μέρη της (κάπαρη, ελιά) μου φαίνονταν ότι έρχονταν σε παραπάνω από ότι θα ήθελα αντίθεση με την σος που ήταν γλυκιά. Ευτυχώς δεν είχαν υπερβάλει με την σος - όπως συμβαίνει συχνά- κι έτσι η ισορροπία-για τα δικά μου πάντα δεδομένα- δεν είχε ανατραπεί. Το δεύτερο άτομο της παρέας βρήκε τη σαλάτα άψογη και δεν συμφώνησε μαζί μου. Γούστα είναι αυτά. Πάντως ήταν και σε μέγεθος και σε γεύση κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατη.

Ακολούθησε η μους λευκού ταραμά με κρίταμο και αυγά χελιδονόψαρου. Εδώ δώσαμε τα ρέστα μας. Ήρθε σε ένα εντυπωσιακό σκεύος με δύο κοιλώματα. Στο ένα υπήρχε η μους και στο δεύτερο μικρότερο κοίλωμα είχε λάδι με δίκταμο. Ξεχάστε ότι έχετε δοκιμάσει από λευκό ταραμά, αυτός ήταν ονειρικός!!! Ελαφρύς σε υφή, πλουσιότατος σε γεύση!!! Στολισμένος με υπεραρκετό χαβιάρι από αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα αυγά χελιδονόψαρου, οπότε δεν μπορώ να πιστοποιήσω με σιγουριά ότι προέρχονταν όντως από αυτό το είδος ψαριού, όμως δεν έχω κανένα μα κανένα λόγο να τους αμφισβητήσω. Και να σας πω και κάτι, πραγματικά μου είναι αδιάφορο αν ήταν ή όχι!! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι έδιναν μία διακριτική γεύση σε αυτό το ορεκτικό που το απογείωνε αλλά και μια ελκυστική εμφάνιση αφού είχαν χρώμα φωτεινό πορτοκαλί.

Η μερίδα ήταν επίσης υπεραρκετή και ενώ μας ενθουσίασε δεν καταφέραμε να την τελειώσουμε, πράγμα παράδοξο για εμένα και τη παρέα μου!
Μετά ήρθαν οι ντοματοκεφτέδες με λιαστή ντομάτα και γραβιέρα Κρήτης. Ήρθαν δύο μεγάλα τεμάχια πάνω σε κονκασέ φρέσκιας ντομάτας με δυόσμο και άλειμμα γιαουρτιού που είχε αρωματιστεί με βότανα. Επιτέλους ντοματοκεφτέδες έτσι όπως πρέπει να είναι. Με γεύση από ντομάτα (μη σας κάνει εντύπωση αυτό που γράφω γιατί έχω παλαιότερα έχω φάει εντελώς αδιάφορους και άγευστους ντοματοκεφτέδες! ), μη λιπαροί και ΝΟΣΤΙΜΟΙ! Ο τέλειος ουζομεζές!
Εδώ κάναμε μία μικρή παύση και νοιώσαμε ότι οι όρεξή μας είχε σχεδόν κορεστεί. Όμως αποφασίσαμε να μη το βάλουμε κάτω γιατί περιμέναμε και τα κυρίως.
Και ήρθαν κι αυτά στην ώρα τους!

Μπακαλιάρος συνοδευόμενος από σκορδαλιά αρωματισμένη με κρόκο Κοζάνης και γλασέ παντζάρια σε χυμό πορτοκαλιού. Ο πιο ελαφρύς και καλοετοιμασμένος μπακαλιάρος που έχω δοκιμάσει ποτέ. Η κρούστα του από κουρκούτι ήταν λεπτότατη κι όχι σαν κι αυτή την υπερφουσκωμένη που βλέπουμε συνήθως. Αυτή αγκάλιαζε τον μπακαλιάρο που ήταν μαλακός σαν αφρός. Αν και δεν ήταν το δικό μου πιάτο κι αν και είχα ήδη σκάσει από το φαγητό, δεν κρατήθηκα και έκλεψα 2-3 γερές πιρουνιές.

Το δικό μου πιάτο ήταν κριθαρώτο με σουπιές, ετοιμασμένο στο μελάνι τους. Το πιάτο έκανε ακόμα πιο γευστικό η παρουσία από ντοματίνια κομμένα στα δύο και φύλλα σπανακιού. Απλά θεϊκό! Απόλαυσα την κάθε μπουκιά του!! Χυλωμένο σωστά, που έμεινε άψογο μέχρι το τέλος και απίστευτα ισορροπημένο. Το λάτρεψα αυτό το πιάτο και όταν θα τους ξαναεπισκεφτώ δύσκολα θα παρεκκλίνω από αυτή την επιλογή. Επίσης να αναφέρω ότι μετά το χιλιοεκτελεσμένο ριζώτο, μου αρέσει που βλέπω πλέον εκδοχές σε κριθαρώτο και τραχανώτο.

Κι ενώ είχαμε ήδη ξεπεράσει τα όριά μας, ήρθε η ώρα για το γλυκό μας. Γενικά δεν είμαι φίλος των γλυκών που έχουν βάση το λεμόνι. Είμαι περισσότερο των αλμυρών γλυκών που σχετίζονται με τυρί κρέμα. Λατρεύω το ψημένο cheese cake ή το κατά τον κόσμο γνωστό, Ney York cheese cake. Αυτό που επιλέξαμε όμως ήταν κρέμα λεμονιού με μαρέγκα. Άψογα εκτελεσμένο και ακόμα πιο άψογο σε παρουσίαση! Το έκανε ακόμα πιο παιχνιδιάρικο τα τρίμματα μπισκότου που το είχαν πασπαλίσει. Αν εμένα που δεν είμαι φαν του λεμονιού με ξετρέλανε τόσο, φαντάζομαι σε τι σημείο θα φέρει τους Lemon lovers…

Λίγο πριν αποχωρήσουμε και έχοντας μείνει ΑΠΟΛΥΤΑ ικανοποιημένοι, δεν κρατηθήκαμε και πήγαμε να ευχαριστήσουμε το service και τους δύο chefs για την εμπειρία που μας πρόσφεραν αλλά και να επιβραβεύσουμε την καλή δουλειά και προσπάθεια με ένα εγκάρδιο «ευχαριστούμε!!! », κάτι που από ότι καταλάβαμε το εκτίμησαν και οι ίδιοι. Τι πιο γλυκό και ανθρώπινο από το να ευχαριστείς αυτούς που πριν από λίγο σε περιποιήθηκαν?!!!

Οι Ψαράδες έχουν θέσει πλέον σοβαρή συμμετοχή στην αποκλειστική προτίμησή μου, κάθε φορά που η όρεξη και διαθέσεις μου βάζουν πλώρη για θαλασσινά.

Υ. Γ. 1 Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε το επισκεφτήκαμε και 2η φορά και ήταν και πάλι όλα στην εντέλεια, επιβεβαιώνοντας και επικυρώνοντας την πρώτη πολύ θετική εντύπωση που μας είχε αφήσει. Τελικά τα μικρά φωτάκια από τα φωτιστικά οροφής ήταν απλώς μία αισθητική παρέμβαση για τις ημέρες των Χριστουγέννων και έχουν πλέον αφαιρεθεί. Κρίμα γιατί ταίριαζαν απόλυτα στον χώρο τους, κάτι που πήρα την πρωτοβουλία να τους αναφέρω καλοπροαίρετα.

Υ. Γ.2 Μου κάνει εντύπωση που διάβασα κριτικές τι οποίες δεν θα τις έλεγες και πολύ θετικές, από χρήστες που πραγματικά εμπιστεύομαι. Τι να πω… ίσως τα σχόλιά τους να έπιασαν τόπο και τελικά να βοήθησαν τους Ψαράδες στο να βελτιωθούν γιατί οι δικές μου εμπειρίες ήταν άψογες.