Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ρωσία & Κεντρ. Ευρώπη - Καλλιθέα, Αθήνα
Φεβ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

From Russia with love.

Αλήθεια το θυμάστε; Είναι η δεύτερη ταινία του θρυλικού πράκτορα James Bond, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του '60, με τον Sean Connery στον ρόλο του 007. Τα dvd υπήρχαν από τον καιρό που οι κυριακάτικες εφημερίδες μοίραζαν τα πάντα (τσάντες παραλίας, πετσέτες, αντηλιακά, βιβλία, ταινίες σε dvd, οδηγούς χρήσης υπολογιστών κ. λ. π) και είπα μια που δεν είχαμε και τίποτε καλύτερο να κάνουμε, να οργανώσουμε ένα James Bond weekend, ναι όπως κάνουν τα Αμερικανάκια. Δώσαμε βαρύτητα στις ταινίες του Connery και του Moore, τότε που ο ήρωας ήταν πιο αυθεντικός και classic. Αντέξαμε γύρω στις 8 ταινίες, φτάνοντας στα όρια της αποχαύνωσης, ίσως και της αποβλάκωσης. Η τελευταία που είδαμε, ήταν το From Russia with love, το οποίο αποτέλεσε και την έμπνευση Ρώσικης γαστρονομικής εξόδου.

Η ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ πάντα μέσα στην short list μου, περίμενε αργά αλλά σταθερά την αφορμή για επίσκεψη, η οποία τελικά συνδυάστηκε με μια οικογενειακή υποχρέωση που είχαμε στην ευρύτερη περιοχή της Καλλιθέας.

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 19:00, άτομα 2, φυσικά χωρίς κράτηση.

Κρυμμένη σε μία γειτονιά της Καλλιθέας κοντά στη Λεωφόρο Θησέως, η ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ είναι μια Ρώσικη ταβέρνα που λειτουργεί αρκετά χρόνια. Η ιδιοκτήτρια, από την οποία το εστιατόριο πήρε και το όνομα του, έχει καταγωγή από την (πρώην) ΕΣΣΔ και πιθανόν είναι και αυτή ένας από τους παλιννοστούντες Ποντίους που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '90. Πλέον, η ίδια έχει πάρει σύνταξη και το μαγαζί λειτουργούν τα παιδιά και οι συγγενείς της.

Φτάνοντας, μπαίνεις σε έναν χώρο πολύ λιτό, απέριττο, φτωχό, ίσως και λίγο καταθλιπτικό, λόγω του ελλιπούς και ''ψυχρού'' φωτισμού. Σε ένα κατά βάση λευκό σκηνικό, μερικά ρωσικά διακοσμητικά, όπως κάποιες μπαμπούσκες, μια μπαλαλάικα και κάποιες ερασιτεχνικές τοιχογραφίες με αγροτικά τοπία (ίσως της Ρώσικης στέπας;), προσπαθούν να δώσουν στον χώρο λίγο ''χρώμα''. Ανεπιτυχώς και ημιτελώς κατά την ταπεινή μου γνώμη. Η τελική εικόνα που αποκομίζει ο πελάτης, είναι ενός παλιομοδίτικου, καφενείου-ψησταριάς, από αυτά που έχουν απομείνει σε κάποια επαρχιακή πόλη. Για να είμαι όμως δίκαιος και ακριβής, υπάρχουν και κάποια θετικά σημεία, τα οποία οφείλω να αναγνωρίσω και καταγράψω. Ο χώρος είναι καθαρός και αξιοπρεπής, οι τουαλέτες μάλλον πρόσφατα ανακαινισμένες και οι καπνιστές κάθονται έξω στο πεζοδρόμιο στον περίκλειστο χώρο από χοντρό νάιλον και θερμαινόμενο από σόμπα μανιτάρι. Θα βαθμολογήσω τον χώρο με 2 ντοματούλες, όπως και οι περισσότεροι χρήστες που προηγήθηκαν της δικής μου επίσκεψης.

Η εξυπηρέτηση είναι μια υπόθεση ''Ρώσικης τεχνοτροπίας'', κατά βάση αμίλητη και αγέλαστη, ειδικά με αγνώστους όπως εμείς, που μας έβλεπαν για πρώτη φορά. Μας υποδέχτηκε μια κοπελίτσα, η οποία αφού πήρε την παραγγελία μας, την έδωσε στην κουζίνα, φόρεσε το παλτό της και έφυγε. Έτσι κάποια σημεία που τονίσαμε σχετικά με την ροή των πιάτων, μάλλον δεν μεταφέρθηκαν επακριβώς, στον κύριο που μας εξυπηρέτησε στην συνέχεια. Ο ''διάδοχος'' σερβιτόρος ήταν ευγενικός, φιλότιμος, αλλά μάλλον ερασιτέχνης. Έφερε τα πρώτα πιάτα, τα μαχαιροπήρουνα και τα ποτήρια υπό μορφή ''ντάνας'', τα άφησε και έφυγε, αφήνοντας την διευθέτηση τους σε εμάς.

Η ροή των πιάτων από την κουζίνα σε καλούς ρυθμούς, αλλά ότι ναναι, όπως ναναι και χωρίς απολύτως κανένα σχεδιασμό και λογική. Η σούπα Μπόρς έφθασε σε ένα πιάτο και προτελευταία, ενώ ζητήθηκε να έρθει πρώτη και μοιρασμένη σε δύο μισές μερίδες. Τα μαντί που ζητήσαμε να έρθουν τρίτα κατέφθασαν τελευταία. Το γενικό service χωρίς να είναι ανεπαρκές, είναι εμφανές ότι περιέχει πολλές πινελιές ''οικογενειακής-ερασιτεχνικής υπόθεσης''. Πάντως, θα καταλήξω ότι είναι γενικά αποδεκτό και κυρίως φιλότιμο, χαρακτηριστικό όλων των Ποντίων.

Όμως για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εδώ δεν έρχεται κάποιος για την ατμόσφαιρα ή για το service. Αν από τη Ρωσική κουζίνα το μόνο που γνωρίζετε είναι τα πιροσκί και η ρώσικη σαλάτα κι αν λέξεις όπως τα σασλίκ, μαντί, βερενίκι και πελμενί, σας είναι παντελώς άγνωστες, μην τρομάξετε διότι στον κατάλογο κάτω από κάθε πιάτο, υπάρχει και η ακριβής περιγραφή του. Το μενού λοιπόν προσφέρει ικανοποιητική ποικιλία, σωστά δομημένο στις τυπικές κατηγορίες, τις οποίες θα συναντήσετε και στα άλλα ''ανταγωνιστικά'' Ρώσικα εστιατόρια. Κατά σειρά αφίξεως στο τραπέζι μας, δοκιμάσαμε τα παρακάτω:

-Για ξεκίνημα δύο παραδοσιακά ψωμάκια λιπιόσκα, τα οποία μπορεί να κοστολογούνται 0,80€ έκαστο, αλλά τα συστήνω ανεπιφύλακτα. Θα φτάσουν στο τραπέζι σας καυτά, καλοψημένα, πολύ νόστιμα, με μια τραγανή κρούστα και οπτικά θυμίζουν πολύ τον παλιομοδίτικο λουκουμά. Εάν τα επιλέξετε, θα τα αξιοποιήσετε σίγουρα για το dipping της σαλάτας ή σε ρόλο παπάρας για την σούπα σας.

-Σαλάτα Ρώσικη (εδώ δεν αποκαλείται Ολιβιέ). Φυσικά δεν είχε καμία σχέση με τους Ελληνικούς ''κλώνους'', όπου δεν υπάρχουν διακριτές γεύσεις από τα επιμέρους συστατικά. Ήταν πολύ καλή, γευστικά λίγο πιο ''βαριά'' από το αναμενόμενο, κάτι που ίσως οφείλεται στην λίγο μεγαλύτερη δοσολογία αυγού και μαγιονέζας. Ποσότητα επαρκής για 3 έως 4 άτομα, θα αποτελέσει ένα τέλειο ντιπάκι πάνω στα ψωμάκια λιπιόσκα.

-Μοσχάρι Στρογγανόφ συνοδεία πουρέ πατάτας. Ένα πολύ αξιόλογο πιάτο, καλοεκτελεσμένο, νόστιμο, γεμάτο σε γεύση, με μια πολύ καλά δουλεμένη και δεμένη καφέ σάλτσα. Κρίνω σκόπιμο να τονίσω την εξαιρετική ποιότητα του μοσχαρίσιου κρέατος, πεντακάθαρο, τρυφερό, σωστά κομμένο και χωρίς χόνδρους ή λίπη.

-Ένα πιροσκί με κιμά, το οποίο είναι το πιο διάσημο ορεκτικό της ΒΑΛΕΝΤΙΝΑΣ και τελειώνει πολύ γρήγορα. Ήρθε καλοτηγανισμένο, χωρίς υποψία λαδίλας, περιποιημένο, μερακλίδικο, με καλής ποιότητας κιμά. Θα το ήθελα λίγο πιο μεγάλο σε μέγεθος.

-Σασλίκ από αρνί, το οποίο μάλλον είναι το benchmark του εστιατορίου. Μην διανοηθείτε και δεν το παραγγείλετε και ας κάνει 9€. Εξαιρετικής ποιότητας τρυφερό κρέας, ζουμερό, σωστά αρτυμένο-μαριναρισμένο και τέλεια ψημένο, συνοδευόμενο από τηγανητές πατατούλες και ροδέλες κρεμμυδιού, μια πραγματική γευστική βόμβα για τον ουρανίσκο σας. Θα το απολαύσετε, οι δε πιο τολμηροί μπορεί να κάνετε και repeat!! Αν βεβαίως αντέχετε!!

-Μια μερίδα σούπα Μπόρς, με τις ''περιπέτειες'' που αναφέρθηκαν παραπάνω. Ήρθε στην σωστή θερμοκρασία, κατακόκκινη, με αφθονία υλικών, στα οποία κυριαρχούσαν διάφορα λαχανικά, μεταξύ αυτών και το παντζάρι με το οποίο προσωπικά είμαι ''τσακωμένος''. Ήταν πολύ ευχάριστη και γευστική, αν δε ήταν λίγο πιο spicy και πιο γενναιόδωρη στο κρέας (περιείχε μόνο ένα μικρό κομμάτι μοσχαριού), τότε θα αρίστευε.

-Μια μερίδα μαντί με κιμά, συνοδευόμενα από κόκκινη πικάντικη σάλτσα τζάζιμπελ. Οπτικά αλλά και γευστικά ήταν ένα αριστούργημα, τέλεια εκτελεσμένο. Σε αυτό το σημείο, λόγω της xl παραγγελίας είχαμε τερματίσει και ζητήσαμε από τον σερβιτόρο να μας πακετάρει τα υπόλοιπα.

-Μια μπύρα Baltica No7.

Κέρασμα στο τέλος μερακλίδικο κορμό-μωσαικό σοκολάτας.

Check please
Στα 40€ με απόδειξη, για μια παραγγελία (υπερ)κιμπάρικη, μάλλον κατάλληλη για 3 άτομα. Υπό κανονικές συνθήκες δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 15€ το άτομο.

Κατέληξα ότι:
Ας ξεκινήσω από τα προφανή. Αυτή η κριτική γράφεται την ημέρα των ερωτευμένων. Αν λοιπόν την 14η Φεβρουαρίου επιλέξετε να τραπεζώσετε εκεί την δική σας Βαλεντίνα, τότε μάλλον θα συμβούν τα εξής. Σενάριο πρώτο και light, θα κάνει να σας μιλήσει μια εβδομάδα και πιθανόν θα σας πει καβουροχέρη. Σενάριο δεύτερο και hard core, θα σας στείλει στον αγύριστο. Δεν θέλετε ούτε το ένα, αλλά ούτε και το άλλο, οπότε καταλαβαίνετε ότι η ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ δεν προσφέρεται για ρομαντικά ραντεβουδάκια.

Για όλες τις υπόλοιπες φυσιολογικές περιστάσεις, θα φάτε σαν βασιλιάς ή μάλλον σαν τσάρος και θα πληρώσετε σαν εργάτης του πάλαι ποτέ Σοβιέτ. Άσχημα ακούγεται;