Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Φεβ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Τα Ρωμανάκια είναι το ένα από τα δύο αγαπημένα μου Κρητικά εστιατόρια της Αθήνας. Τρίτο ακόμα δεν έχω καταφέρει να βρω, αλλά το ψάχνω.

Γιοί μάγειρα από την Κρήτη, οι δύο ιδιοκτήτες έχουν εμφανέστατο ψώνιο με το καλό Κρητικό φαγητό και διακατέχονται από ατελείωτο κέφι και άσβεστα χαμόγελα! Με το που μπαίνεις, είναι σα να έχεις μπει σε σπίτι αγαπημένων φίλων, που σε καλοδέχονται και σε περιποιούνται με όρεξη και αγάπη. Όλη αυτή την όρεξη και το κέφι τα έχουν μεταλαμπαδεύσει (πσσσσ πως τα λέω όμως ε?) και στο προσωπικό τους, με αποτέλεσμα η εξυπηρέτηση να είναι και γρήγορη και άριστη.

Το φαγητό είναι πάντοτε εξαιρετικό σε ποιότητα και γεύση, οι μερίδες είναι μπόλικες και οι τιμές νορμάλ. Μπορείτε άνετα να χορτάσετε και χωρίς να πάρετε κυρίως πιάτα, ιδιαίτερα οι σαλάτες είναι τεράστιες (γι'αυτό κι εγώ δεν τις προτιμώ, αλλά αν είστε της σαλάτας θα ενθουσιαστείτε).

Από το μενού, έχω δοκιμάσει περίπου το μισό. Χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, σας προτείνω ανεπιφύλακτα τα εξής:
Σαλάτα με σταμναγκάθι, στάκα (είτε σκέτη, είτε με αβγά), χοχλιούς, σύγλινα, τσικαλάτες πατάτες, καλιτσούνια με μυζήθρα, χορτοκαλίτσουνα, λουκάνικο, σκιουφιχτά (και με χοιρινό και με κοτόπουλο), τσιγαριαστό αρνάκι, απάκι και κρασομεζέ.

Στα μελλοντικά μου σχέδια είναι να δοκιμάσω το γαμοπίλαφο, το κότσι και το χοιρινό ρολλό με τα αμπελόφυλλα.

Από γλυκά, και η σφακιανόπιτα και τα καλιτσούνια είναι καταπληκτικά. Τα υπόλοιπα δεν τα έχω δοκιμάσει γιατί προτιμώ αυτά τα δύο που είναι παραδοσιακά Κρητικά.

Η ρακή τους είναι καλής ποιότητας και ευκολόπιοτη, δεν αφήνει ίχνη την επόμενη μέρα και δεν πρόκειται να μείνετε στην πρώτη μιας που θα σας κεράσουν την δεύτερη. Αν είστε του κρασιού ή της μπύρας, έχει πάρει το μάτι μου λευκό της Μονής Τοπλού και μια Κρητική μπύρα που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά της.

Θα έχετε προσέξει πως έχω βάλει 2 στο χώρο. Το 2 είναι ο μέσος όρος του μέσα και του έξω.
Το έξω (τραπεζάκια στην πλατεία/πάρκο ακριβώς απέναντι από το μαγαζί) παίρνει 4, παρόλο που είναι σχετικά κοντά στη Μεσογείων.
Το μέσα παίρνει 1. Τα τραπέζια είναι το ένα πάνω στο άλλο, πολύ στριμωγμένα, σε σημείο που ακουμπάς πισινούς και διπλανούς (αλλά ευτυχώς όχι τους πισινούς των διπλανών). Επίσης, ίσως λόγω του ό, τι φιλοξενεί περισσότερο κόσμο απ'όσα θα έπρεπε, έχει φοβερή φασαρία. Όχι την γνωστή βαβούρα που συναντάς σε ταβέρνες αλλά απίστευτη φασαρία, τόση που αναγκάζεσαι να φωνάζεις για να συνεννοηθείς και συμβάλεις -άθελά σου- στην δημιουργία ακόμα περισσότερου θορύβου. Αν μπορούσαν να κάνουν κάτι για αυτό, θα ήταν πραγματικά πολύ καλοδεχούμενο.

Στα του λογαριασμού, αν πίνετε και τρώτε (πάρα) πολύ θα το δώσετε ένα 25άρι το άτομο. Αν είστε νορμάλ άνθρωποι, δεν θα πάτε πάνω από 20. Θα σας κεράσουν και το κατιτίς σας πριν φύγετε (εμάς συνήθως μας κερνούν και ρακή και γλυκό).

Δε φαντάζομαι να θέλετε να σας πώ αν θα ξαναπάω... Τα Ρωμανάκια είναι ένα από τα εστιατόρια που μου αρέσει να επιστρέφω, για να καλοτρώω και να καλοπερνάω.