Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Φεβ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Η ενθουσιώδης κριτική της φίλης PP TINA στάθηκε αφορμή για μελλοντική επίσκεψη της παρέας μου στη Βουρλιωτίνα. Το συζητούσαμε αρκετά και ψάχναμε αφορμή να την επισκεφθούμε. Ο κυριότερος λόγος όμως που ήθελα να κάνω την επίσκεψη μου είναι πως η προγιαγιά μου ήταν πρόσφυγας από τα Βουρλά, οπότε η γιαγιά μου γαλουχήθηκε και ακολούθησε με τη σειρά της τις παραδόσεις και τις μαγειρικές τους συνήθειες. Μην υπερβάλλω, όχι σε όλες τις συνταγές, αλλά σε έναν ικανό αριθμό σίγουρα.

Θυμάμαι ο κουτός όταν τη ρωτούσα "Γιαγιά, τι θα φάμε σήμερα;" εκείνη μου απαντούσε "σουτζουκάκια" και με έπιανε ένα ύφος αποστροφής λέγοντας της "Πάλι;Τα βαρέθηκα" και ζητώντας της καρμπονάρες και πίτσες.... Που να ξέραμε τότε τι μας περίμενε όταν θα χάναμε αυτά τα τόσο σημαντικά πρόσωπα από τη ζωή μας που έφυγαν παίρνοντας μαζί τους, όλες αυτές τις αγαπημένες γεύσεις. Για εμένα, προσωπικά, ήταν ένα βίαιο τέλος εποχής και απώλεια της παιδικής αθωότητας. Φτάσαμε τώρα να θεωρούμε τις σαλάτες από τα Έβερεστ και τον Γρηγόρη λύση για ένα υγιεινό γεύμα. Χωρίς να θέλω να δημιουργήσω εντυπώσεις, καλές και χρυσές οι σαλάτες τους (ειδικά αυτή του Γρηγόρη με τις πένες) αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με το καθημερινό τηλεφώνημα της γιαγιάς να με ρωτήσει τι ώρα θα έρθω και τι θέλω να φάω. Ελπίζω ότι αυτήν την ιδιαίτερη σχέση θα τη ζήσουν και επόμενες γενιές.

Η επίσκεψη μας λοιπόν έγινε Σάββατο 20/2/2016 από 7 άτομα. Δυσκολευτήκαμε πολύ να μαζευτούμε γιατί τα 3 άτομα χρειάστηκε να αλλάξουν την προγραμματισμένη έξοδο τους αλλά τέλος καλό, όλα καλά. Το μαγαζί βρίσκεται στην προσφυγική περιοχή της Καισαριανής και μάλιστα χαμογέλασα ελαφρώς όταν πάρκαρα στις 22.00 το βράδυ έξω από το μαγαζί. Οι κατοικίες μου θύμιζαν πολύ την περιοχή μου (Δραπετσώνα). Το μαγαζί βρίσκεται κοντά στην Λαδόκολλα, όχι στην κεντρική περιοχή της Καισαριανής, οπότε το παρκάρισμα ήταν παιχνιδάκι. Ευτυχώς γιατί είχα αργήσει κιόλας!

Μπαίνοντας μέσα στο μαγαζί, αφού δέχτηκα τα πειράγματα της παρέας μου, είδα πως είμασταν το μοναδικό τραπέζι. Εικόνα που με παραξένεψε και με προβλημάτισε. Δεν μιλάμε για μεγάλο χώρο, το πολύ 10-12 τραπεζάκια είχε. Μόλις άλλο ένα ζευγάρι ήρθε μετά από εμάς. Νεκρή μέρα και να πω στεναχωρήθηκα. Κατά τ'άλλα η διακόσμηση δεν είχε κατι το ιδιαίτερο. Τα αποκόμματα των εφημερίδων, κάποια άρθρα από εφημερίδες σε καδράκια και μια διακόσμηση αποκριάτικη αλλά σε λιτό ύφος. Θετική εντύπωση μου άφησαν τα σερβίτσια μια νοσταλγικής εποχής που ήταν τοποθετημένα σε μία βιτρίνα. Αυτό ναι, θύμιζε κάτι από τα παλιά. Υπήρχε μια σχετική ζεστασιά στον χώρο, ενώ για όσους ενδιαφέρονται και οι τουαλέτες ήταν καθαρές.

Η εξυπηρέτηση από μια κοπέλα και την ιδιοκτήτρια ήταν σε καλούς χρόνους και ευγενική. Μάλιστα προσάρμοσαν τα τεμάχια της παραγγελίας μας ώστε όλοι να μπορούμε να δοκιμάσουμε τις γεύσεις τους. Η απόδειξη ήρθε κανονικά μαζί με το δελτίο παραγγελίας αν και άλλο συνολικό ποσό ήταν στην απόδειξη και άλλο στο δελτίο. Δεν μπορώ να πω, τίμιο σέρβις χωρίς να σου κάνουν τεμενάδες, μας βοήθησαν να πάρουμε σε πακέτο ότι περίσσεψε στο τέλος της βραδιάς αλλά σε γενικές γραμμές κάτι μου έλειπε για να βάλω άριστα. Θα το ήθελα πιο ζεστό και σπιρτόζικο αλλά αυτά είναι θέμα γούστου. Ίσως το στυλ τους είναι πιο διακριτικό. Τέλος, θα ήθελα να μας φρενάρουν στην παραγγελία...

Ο κατάλογος του καταστήματος είναι αρκετά μεγάλος και αυτό ίσως σε αποπροσανατολίσει στην παραγγελία σου, μη ξέροντας τι να πρωτοπάρεις. Από την άλλη όμως σε προκαλεί να κάνεις επίσκεψη 2 και 3 φορές για να τον γνωρίσεις.

Εμείς πήραμε:

- Ψωμί με ντιπάκι σαν τυροκαυτερή στα 8.4 ευρώ. Φρεσκότατο το ψωμί και ωραίο το ντιπ αλλά μάλλον έρχεται χωρίς να ζητηθεί.

- 2 μαντί στα 17 ευρώ. Το ένα ήταν χωρίς σκόρδο αλλά αυτό που δοκίμασα με σκόρδο ήταν και πάλι ελαφρύ. Έχω δοκιμάσει και πιο σπιρτόζικα αλλού και πιο ζουμερά αλλά και αυτά ήταν ΟΚ. Πιο τραγανά μπορώ να πω και πιο μικρού μεγέθους.

- Φακές σαλάτα στα 6.1 ευρώ. Tίποτα το ιδιαίτερο με κρεμμυδάκι, μερικούς κύβους φέτας. Της έλειπε η ένταση και ήταν πολύ ζουμιασμένη.

- Φασόλια μαυρομάτικα-ρόκα-ρόδι στα 6.9 ευρώ. Άρεσαν περισσότερο από τις φακές αλλά εγώ δεν δοκίμασα.

- Καβουρμάς με αυγό και τυρί στα 6.5 ευρώ. Από τα καλύτερα πιάτα καθώς ήταν "μαδημένος" και ζουμερός, μαζί με το τυράκι ήταν απολαυστικός.

- Μπουρεκάκια με κιμά-κουκουνάρι στα 11.5 ευρώ. Δεν ήταν άσχημα, με τραγανή ζύμη και το κουκουνάρι να είναι εμφανές.

- Μπουρεκάκια με μελιτζάνα και τυρί στα 11.5 ευρώ. Μου φάνηκαν και αυτά οκ με τη μελιτζάνα απαλή. Σε μια φίλη φάνηκαν "ταγκισμένα" αλλά είναι θέμα γούστου.

- Πασά κιοφτέ στα 13 ευρώ. Στη γέμιση τους είχαν και παστουρμά, ζουμεροί και κρεατένιοι, άρεσαν αρκετά καθώς ήταν αφράτοι. Συνοδευόντουσαν από τζατζίκι.

- Τοματοκεφτέδες στα 7.2 ευρώ. Στους περισσότερους άρεσαν, εγώ βρήκα πιο εμφανή τη γέμιση τους από άλλων μαγαζιών. Μου φάνηκε να έχουν και τυρί στη γέμιση, σίγουρα είχαν τριμμένο από πάνω (κίτρινο).

Τα 4 προαναφερθέντα πιάτα όπως και το κεμπάπ ήρθαν ενισχυμένα, γι'αυτό και οι "φουσκωμένες" τιμές...

- Ντολμαδάκια στα 7 ευρώ. Μεγάλη μερίδα συνοδεία γιαουρτιού, δεν ξετρελάθηκα αλλά δεν ήταν και άσχημοι. Νομίζω πως το φύλλο υπερίσχυε πολύ της γέμισης. Άρεσαν αρκετά στους υπόλοιπους όμως που τα θεώρησαν ορίτζιναλ σπιτικά.

- Λαχανοντολμάδες στα 8 ευρώ. Δεν πολυάρεσαν γιατί είχαν πολύ αραιή κρέμα και λίγη καπνιστή πάπρικα από πάνω. Δεν μπόρεσα να δοκιμάσω και αυτό το πιάτο!

- Χουνκιάρ μπεγεντί στα 14.3 ευρώ. Η ναυαρχίδα του μαγαζιού. Ενώ το κρέας ήταν λιώμα με ωραία κανελάτη σαλτσούλα, ο πουρές δεν άρεσε γιατί δεν ήταν μαστιχωτός. Μου φάνηκε πικρός σε κάποια σημεία. Δυστυχώς δεν έχω δοκιμάσει καλύτερο από τη Σεμέλη στον Κορυδαλλό, που μάλιστα ΔΕΝ ειδικευόταν στην Πολίτικη κουζίνα.

- 2 τζιγεροσαρμάδες στα 22 ευρώ. Δεν μπόρεσα να δοκιμάσω αφού είχα σκάσει. Η φίλη που τα δοκίμασε σχεδόν ξετρελάθηκε καθώς η γεύση της θύμισε τη μαμά της που έφτιαχνε μαγειρίτσα. Η γέμιση με τα συκωτάκια και το ρύζι ήταν πολύ μυρωδάτη με μπόλικο άνηθο και δεν μύριζε καθόλου βαρβατίλα.

- Καϊσί στα 11 ευρώ. Αρνάκι με βερύκοκα. Λουκούμι το κρεατάκι, η σάλτσα θα μπορούσε να είναι και πιο πηχτή με περισσότερη γλυκύτητα. Δυστυχώς δεν "τιμήθηκε" καθώς είχαμε σκάσει και τοποθετήθηκε η περισσότερη μερίδα σε πακετάκι.

- Γύρος της Τριανταφυλλιάς στα 6 ευρώ. Προς το τέλος ήρθε και αυτό το πιάτο και δεν τιμήθηκε. Χοντροκομμένος πάνω σε μια πίτα με κομμάτια τομάτας αν θυμάμαι και τυρί (;;). Λέγεται πως είναι η παραδοσιακή μορφή του... Αν δεν είχαμε σκάσει ίσως να υπήρχαν πιο εμπεριστατωμένες απόψεις. Δεν φάνηκε λαχταριστός πάντως.

- Κεμπάπ στα 12.3 ευρώ. Φαινόταν στεγνό από το ψήσιμο και δεν παραπέμπει στα γνωστά κεμπάπ των ψητοπωλείων. Πολύ πιο σφιχτό και κρεατένιο, ΟΚ γευστικά... ΟΧΙ όμως να ξετρελαίνεσαι... Προσωπικά πιο κοντά σε μπιφτέκι θα τον τοποθετούσα καθώς δεν θυμάμαι να έχει και ιδιαίτερα μπαχαρικά.

- 2 μερίδες σουτζουκάκια με ελιές στα 16 ευρώ. Αμέσως μπήκαν σε πακετάκι. Η σαλτσούλα φαινόταν ζουμερή και μαζί με το ρυζάκι συνέθεταν ένα χορταστικό στο μάτι πιάτο. Στη γεύση.... Άγνωστο.

- 2 ή 2.5 λίτρα κόκκινου χύμα κρασιού στα 22.5 ευρώ. Απλώς συμπαθές και χωρίς δυσάρεστες παρενέργειες.

- 1 μπύρα Κάιζερ στα 3.6 ευρώ.
- 2 Λούξ κόλες στα 3.6 ευρώ.
- 3 σόδες στα 5.4 ευρώ.

Ευτυχώς νεράκι δροσερό στη δική τους μποτίλια που όποτε ζητούσαμε ερχόταν.

- Κέρασμα καζάν ντιπί που στους λάτρεις άρεσε, είχαμε και κάποια άλλα γλυκά όμως που επίσης τα τιμήσαμε.

- Κέρασμα λικέρ κανέλα, όχι άσχημο.

Σύνολο στα 223-224 ευρώ.

Τελικό συμπέρασμα;;;

Κατ'αρχάς να πω πως τα γούστα είναι υποκειμενικά και δεν μπορούν να έχουν όλοι τις ίδιες απόψεις. Ακόμα και στην παρέα υπήρχαν κάποιες υγιείς διαφωνίες!

Από εκεί και πέρα όμως, η παραγγελία ήταν τεράστια και θα έπρεπε να αφαιρεθούν 3-5 πιάτα ή να έχουμε άλλα 2-3 άτομα για να καταναλωθούν όλα αυτά που λόγω προσδοκιών, πήραμε. Χορτάσαμε άνετα, κυρίως, λόγω ποσότητας και δευτερευόντως λόγω ποιότητας

Εκεί που όμως έχω τις ενστάσεις μου είναι στις τιμές. Ακόμα και σε ένα εκ των καλύτερων εστιατορίων της Πόλης πριν 1 χρόνο, δεν θυμάμαι το χουνκιάρ μπεγεντί να κοστίζει πάνω από 10-11 ευρώ. Και εδώ μιλάμε για ένα προσφυγόσπιτο στην Καισαριανή, χωρίς να νιώσω αυτή τη ζεστασιά της φιλοξενίας, ούτε τη γκλαμουριά των πιάτων, λόγω του απλοϊκού χώρου.

Μην ξεχνάμε πως η περιοχή είναι προσφυγική, ασχέτως αν συνορεύει με ξενοδοχεία τύπου Κάραβελ και Χίλτον. Εύχομαι το γεγονός της 15% πληρότητας στην επίσκεψη μας να ήταν τυχαίο και όχι ο κανόνας, διαφορετικά τα πράγματα είναι δύσκολα. Με τέτοιες τιμές ΔΕΝ μπορεί να γίνει στέκι της περιοχής...

Από μόνη της η Βουρλιωτίνα αυτοπροσδιορίζεται μικρό οινομαγειρείο...

Ένας από τους λόγους που μου γέννησε την επιθυμία να επισκεφτώ τη Βουρλιωτίνα ήταν για να μπω σε ένα κλίμα μιας άλλης εποχής και να μεταφερθώ νοερά 100 χρόνια πίσω στις χαμένες πατρίδες, για τις οποίες οι γιαγιάδες μας, μας έλεγαν ιστορίες όταν ήμασταν μικροί. Θα ήθελα να υπήρχε μια πιο ζεστή σχέση εστιατορίου-πελάτη και όχι αποστασιοποίηση. Γιατί καλά είναι να διαβάζεις την ιστοσελίδα τους και τα άρθρα στο διαδίκτυο, αλλά αν δεν μπορέσει το εστιατόριο, κατά την επίσκεψή σου, να σου προσφέρει την εμπειρία αυτών που αντιπροσωπεύει τότε μιλάμε για μια έξοδο που "πέρασε και δεν ακούμπησε".

Υ. Γ Τα 32-33 ευρώ το άτομο είναι υπερβολικά βάσει της παραγγελίας αλλά και 23-25 να ήταν... Σας φαίνονται λίγα;