Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Ανταποκρινόμενος στο προ μηνός κάλεσμα του Mavtasos, αποφάσισα να επιστρέψω από τη χειμερία νάρκη μου για μια-δυο κριτικές, απολογούμενος για την απουσία μου, η οποία οφείλεται κυρίως στο άρθρο 4 παρ. 6 του Συντάγματος.

Ας αρχίσω λοιπόν.

Ο χώρος του μαγαζιού ίσως είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της μαγείας του. Όσοι πρωτοκοιτάξουν την κριτική θα πουν: "Μα στο 2 της Καραγιώργη Σερβίας, επί της Πλατειας Συνταγματος, δεν υπάρχει τέτοιο μαγαζί! Έχω περάσει τόσες χιλιάδες φορές! " Κι όμως αγαπητοί μου, ωστόσο δεν βρίσκεται πάνω ΣΤΗΝ Πλατεία αλλά πάνω ΑΠΟ την Πλατεία, στον 9ο όροφο του κτηρίου (γνωστής επιχείρησης) στην γωνία Σταδίου και Καραγιώργη Σερβίας. Ανήκει στην αθέατη Αθήνα (χαρακτηριστικό παράδειγμα το κτήριο της Ακαδημίας 58Α). Την ανακάλυψη του, η οποία έγινε μαζί με την κλασσική παρέα μου, την οφείλω σε μια αναφορά (χωρίς διεύθυνση, δρόμο ή τίποτα σχετικό, ) σε ένα freepaper (μπήκα και σε μερικά άσχετα κτήρια μέχρι να το βρω χάρις στο bird's eye του bing maps.

Για να το επισκεφθείτε, δε χρειάζεται παρά να μπείτε με θάρρος στο κτήριο, προσπεράστε τον θυρωρό της πολυκατοικίας (ή πείτε ότι πάτε στην καντίνα αν θέλετε να είστε πιο ευγενικοί) και πατήστε στο τελευταίο κουμπί. Με το άνοιγμα της πόρτας θα βρεθείτε μπροστά σε ένα μικρό χωλάκι με 2-3 τραπέζια και την ανοιχτή κουζινίτσα, που οδηγεί σε μια πλημμυρισμένο με φυτά βεράντα με θέα τα καλύτερα σημεία της Αθήνας: Σύνταγμα, Βουλή, Εθνικός Κήπος, Ακρόπολη και τα πέριξ. Ίσως η καλύτερη θέα του σκληρού πυρήνα της πόλης σε ένα οικονομικότατο πακέτο.

Η διακόσμηση του χώρου δε λέει τίποτα, η θέα αρκεί. Έξι εφτά τραπέζια (κάπως άβολα για τον περιορισμένο χώρο), άλλα μαρμάρινα άλλα μεταλλικά, αταίριαστες καρέκλες και μια τέντα συμπληρώνουν το ντεκόρ του μαγαζιού. Πρόκειται κατ'ουσίαν για την παλιά καντίνα του κτηρίου, που εξυπηρετεί και όσους περαστικούς προλάβουν. Απαιτείται αρκετή υπομονή τόσο λόγω του κόσμου που συρρέει (από δημοσιογράφους και πολιτικούς μέχρι τραγουδιστές και φοιτητές), ειδικά μετά τις 2 το μεσημέρι, όσο και λόγω του ολιγάριθμου προσωπικού.

Η κουζίνα -μια σταλιά- αποτελείται από δυο άτομα και το μενού είναι λιτό εξαιρετικό και απέριττο: μπιφτέκια, εξαιρετικά ψημένα στο τηγάνι (λεπτά αλλά πεντανόστιμα), πατάτες τηγανιτές, σαλάτα ντομάτα αγγούρι, ομελέτα, λουκάνικο, μπύρες, κρασι, ρακή. Η τιμή (με τα ποτά) δε ξεπερνά τα 10€ το άτομο ενώ, ενδείκνυται και για μοναχικούς, καθώς μπορείς να πάρεις μια ατομική μερίδα με μπιφτέκια και πολλές πατάτες με πολύ χαμηλό κόστος (νομίζω γύρω στα 5€ αν θυμάμαι καλά) ή να σου βάλει τα άνωθεν υλικά σε σάντουιτς ψημένο για το δρόμο (αγαπημένη επιλογή των φοιτητών).

Εν κατακλείδι, πρόκειται ίσως για ένα από τα τελευταία μυστικά της Αθήνας (αν και τον τελευταίο καιρό μερικά σαιτ το έκαναν γνωστό σε περισσότερο κόσμο). Συνδυάζει εξαιρετικό φαγητό σε προσιτές τιμές, σε μια όχι και τόσο οικονομική πλευρά του κέντρου. Αν εξαιρέσετε μερικές κλασικές ελληνικές ακαλαίσθητες ταράτσες στα πέριξ, το εντάσσω μαζί με το παλιο Παραδοσιακό, την Καντίνα του Πλαστήρα και ένα ακόμη που σας το κρατάω για την επόμενη κριτική μου, τις πιο cult αγαπημένες μου γωνίες στο κέντρο.

Και δυστυχώς να μην ξεχάσω, δουλεύει μόνο καθημερινές και μόνο μέχρι τις 5 (εφόσον δεν έχει εξαντληθεί το φαΐ). Να πάτε, έστω για να το δείτε. Και αν βρείτε και κάτσετε, πιείτε μια μπύρα και για μένα.