Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Δροσια, Αθήνα
Φεβ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

"OK, μπραβο, μπραβο και παλι μπραβο. " Αυτο ειναι το μηνυμα που μου ζητησε να μεταφερω το στομαχι μου. Ενημερωτικα, το μηνυμα που στελνει ο δεικτης χοληστερινης μου ειναι υβριστικο, οποτε δυσκολευομαι να το αποτυπωσω χωρις να κοκκινισουν και οι πατουσες σας.

Και τωρα, για τη συνεχεια της βραδιας, αυτο που μου λεει το μυαλο μου ολη νυχτα: "Για να μαθεις, ηλιθια, να παρασυρεσαι απο κακοβουλες κριτικες. Να τι εχανες τοσο καιρο. " Διοτι, για το Die 3 Konige, η μονη μου πηγη πληροφορησης ηταν οι παλαιοτερες κριτικες που ειχαν αναρτηθει στη σελιδα. και με 25% vfm και σκαρτο 50% γευση, που πας ρε Καραμητρο? Τελικα αποφασισα να παω, οταν ανακαλυψα μια προσφορα σε σχετικη σελιδα, μια που το μαγαζι απεχει απο το σπιτι μου μια συγκλονιστικη αποσταση 3 λεπτων. Αγοραζω την προσφορα, λοιπον, παραλαμβανω και την κολλητη μου απο την Εκαλη και στις 8 το βραδυ Τριτης, περναμε την αυλιτσα του και ανοιγουμε την ιδιαιτερη ξυλινη πορτα του.

Για παρκαρισμα δε φανταζομαι οτι θελετε οδηγιες, το μαγαζι βρισκεται στη Ροδοπολη, αναμεσα στα δεντρα κ την ερημια. Το εννοω, στο δρομο συναντησαμε ενα αδεσποτο πονυ, προφανως τους βγηκε λιγο γυριστρουλης και το σκασε απ τον ιππικο ομιλο. Ποια αλλη περιοχη μπορει να υποστηριξει τετοια περιστατικα, οχι, ποια??

Ο πρωτος χωρος με το που ανοιγεις την πορτα ειναι ο στεγασμενος χωρος των καπνιστων, με πανω απο 25 τραπεζια πολυ ομορφα στολισμενα και με αποσταση μεγαλη το ενα απο το αλλο. Ευτυχως δεν υπαρχουν αυτα τα φριχτα ναυλον παραπετασματα, ειναι κανονικα κλειστος με τοιχους και τεραστιες τετραγωνισμενες τζαμαριες και πραγματικα ευρυχωρος. Οταν φτασαμε ηταν αρκετα κρυος, αλλα δεν καθοταν εκει κανεις. Υποθετω πως υπαρχει θερμανση οταν εχει κοσμο, δεν μπορω ομως να το γνωριζω γιατι ως την ωρα που φυγαμε παρεμεινε αδειος.

Ο εσωτερικος χωρος ειναι τρομερα εντυπωσιακος. Μια πολυ μεγαλη αιθουσα με ξυλο και πετρα, τα παντα σε αποχρωσεις μπεζ, καφε και ταμπα, με βαρια ξυλινα τραπεζοκαθισματα και ενα τζακι να καιει. Ειναι υπερβολικα ρετρο και βαρυφορτωμενος, χωρις να γινεται κιτς ή ασχημο, το αντιθετο. Παραταξη μπουκαλιων μπυρας σε περβαζια με blacklight, φωτιστικα-στεμματα, λαμπες με κρεμαστα κουταλια, vintage παιχνιδια, ειναι ενα συνονθυλεμα παλιου και μοντερνου, μου αρεσε αμεσως. Η art de la table απλη, με μπεζ τραπεζομαντηλα, βαρια σκευη, κολωνατα ποτηρια, 2 ζευγη μαχαιροπηρουνα και μια ομορφα διπλωμενη πετσετα σε καθε πιατο. Last but not least, τουαλετες πεντακαθαρες και, κατι που εκτιμω αφανταστα, τρομερα ευρυχωρες. Δε συμπαθω ιδιαιτερα τα κλειστοφοβικα μπανια- φερετρα, οποτε ειδικη μνεια στις τουαλετες του μαγαζιου, μεσα στις οποιες παιζεις ανετα μινι γκολφ.

Μας υποδεχτηκε μια κυρια με ενα χαμογελο ως το Χαλανδρι, που αποδειχτηκε μητερα παλιου μας συμμαθητη. Θα μου πεις, εισαι σε μια περιοχη 5χ5 (ποιο μεγαλα ειναι αναλογικα τα μπανια του D3K), αναμενομενο ηταν. Και αφου ειναι γνωστη, σας φερθηκε εξτρα καλα, θα πει ο καχυποπτος. Να σε προλαβω καχυποπτε, πηγαμε με κουπονι που προαπαιτουσε κρατηση 24 ωρων πριν το λιγοτερο. Καλεσα στις 6 και η εν λογω κυρια, χωρις να εχει ιδεα ποια ειμαι και απο που, μου ειπε οτι δεν υπαρχει καμια αναγκη για κρατηση και θα μας περιμενουν οποτε μας βολευει, με αξιεπαινη ευγενεια. Την ιδια μπριοζικη ευγενεια διατηρησε ολη νυχτα, ξερετε, αυτο το κραμα καλων τροπων και μαμαδιστικης φροντιδας, αψογη, σβελτη και κεφατη. Κανενα απολυτως παραπονο. Μαλιστα, ειναι απο τις σπανιες περιπτωσεις που οχι μονο δεν αντιμετωπισαμε τη συμπεριφορα 2ης κατηγοριας που τα μαγαζια εστιασης εχουν αναπτυξει ειδικα για οσους αγοραζουν κουπονια προσφορας, αλλα στο τελος μας προτεινε να περιμενουμε να βγουν και τα επομενα να ξαναπαμε, αφου μας αρεσε τοσο.

Και παμε στο λογο που το στομαχι μου εχει σκουπισει τη μιση Ροδοπολεως οπως κρεμασε: το φαγητο. Παραγγειλαμε, μετα τις απαραιτητες διευκρινισεις:

-Μια σαλατα Mix (9€) με μαρουλι, ντοματα, αγγουρι, καλαμποκι, πιπεριες, κοτοπουλο, μηλο και μανιταρια, με μια βινεγκρετ μουσταρδας.

-Ατομικη ποικιλια μπυρας (9.50€) που οπως ανακαλυψαμε, ηταν η χαρα της φριτεζας: onion rings, bbq φτερουγες κοτοπουλου, τυροκροκετες, ξαπλωτα σε country τηγανιτες πατατες, ενα λουκανικο και ενα κομματι Leberkäse *γερμανικο αλλαντικο απο corned beef, χοιρινο, μπεικον και κρεμμυδι. Μαζι Υπηρχε πατατοσαλατα και 2 μπολακια, κετσαπ και μουσταρδα.

-Μια μικρη ποικιλια 2 ατομων (28€) με ενα κομματι ψητο κοτοπουλο, ενα κομματι χοιρινο και ενα μοσχαρισιο, το κομματι που φτιαχνουν το σνιτσελ, αλλα ψητο, πανω σε πατατες, με λεμονακια και μπολ μουσταρδας.

Μολις ολοκληρωθηκε η παραγγελια μας εφεραν νερακι βρυσης σε κανατα και μια ξυλινη γονδολα με 4 ρομβοειδη ζεστα ατομικα ψωμακια και ενα ντιπ που πρεπει να ειχε βαση το γιαουρτι, με κοστος 1€/ατομο. Γενικα το ψωμι ουτε το εκτιμω ουτε το πολυτρωω, αλλα αν ειναι να μου χρεωσουν ψωμι, 1.000 φορες να ειναι ζεστα και αφρατα χωριατικα μινι φρατζολακια, που φαγωθηκαν και πολυ ευχαριστα.

Η σαλατα δικαιωσε απολυτα την τιμη της, αφου οταν ηρθε μας εξεπληξε κυριως η ποσοτητα της. Σε πιατελα πλουσια ποσοτητα υλικων που ευκολα καλυπταν 4μελη παρεα, πολυ καλοδεμενων και με την βινεγκρετ να ταιριαζει γαντι. Μα την πιστη μου, θα επεστρεφα μονο και μονο για σαλατα, τοσο καλη ηταν. Συντομα μετα τη σαλατα ακολουθησε η ποικιλια μπυρας, που συμφωνα με τον καταλογο προοριζεται για ενα ατομο... Ναι, αν αυτο το ατομο ειναι ο Οβελιξ, ισως. Σε μια τεραστια ξυλινη στρογγυλη επιφανεια ντυμενη με φυλλα μαρουλιου βρισκεται το βουνο των προαναφερθεντων μεζεδων. Και θυμηθηκα μια κριτικη που ελεγε ποσο εχουν μειωσει τις μεριδες τους... Χμμμ, δηλαδη, ποσο ηταν πριν? Αδειαζαν βυτειο στο πιατο σου?

Τα onion rings τραγανα, οι πατατιτσες προκατ, οι φτερουγες λιγακι ξεροτηγανισμενες, οι κροκετες ονειρο, με κιτρινο τυρι και για τσαχπινια πρασινη πιπερια. Το λουκανικο αδιαφορο, το γερμανοαλλαντικο πολυ καλο, η πατατοσαλατα ντυμενη με μια παχυρρευστη σως γιαουρτιου και κομματια ξερου κρεμμυδιου και αγγουριου τουρσι, πολυ καλη και καλα βρασμενες οι πατατες, αλλα θα ηταν πιο παιχνιδιαρικη αν προσθεταν λιγο ανηθο ή φρεσκο κρεμμυδι (μια ιδεα δινω... )Σαν συνολο πολυ πολυ καλο, και βασικα, πολυ πολυ πολυ. Δε χρειαζομασταν κυριως, ειχαμε ήδη χορτασει. Ο τροπος που σερβιριστηκαν η σαλατα και τα ορεκτικα μου εφερε στο μυαλο μια mehana στο Blagoevgrad, που για 15 leva (7.5 ευρω) μας εφεραν μια επιφανεια κοπης μισο μετρο, με ολων των ειδων τις σαλατες και τα λαχανικα, καθως και βουλγαρικα τυρια ψητα ή τηγανιτα και την απαραιτητη μαρμελαδα μυρτιλλο που συνοδευει τα παντα. Αυτη η αναμνηση μου φτιαξε το κεφι αμεσως.

Εικοσι λεπτακια μετα ηρθε και το κυριως. Να τονισω εδω ποσο πολυ με εκνευριζει να ερχονται ολα τα πιατα μαζι, με αποτελεσμα να χρειαζεσαι μοτερ στο πηρουνι προκειμενου να προλαβεις να παρεις μια γευση πριν παγωσουν ολα και θες πριονοκορδελα να κοψεις το κρεας. Παλι σε ξυλινη επιφανεια, με το κρεας να αχνιζει. Το κοτοπουλο ηταν ζουμερο και τελεια ψημενο, τοσο οσο. Δεν συνεβαινε το ιδιο με τα αλλα δυο κρεατα, που ηθελαν λιγο λιγοτερο ψησιμο για να διατηρησουν τους χυμους τους, ενω, για να πω τη μαυρη μου αληθεια, θα προτιμουσα το κομματι σνιτσελ να ηταν πανε. Οχι οτι ηταν ασχημα, καμια σχεση, απλως ειπα να κανω το καλο καλυτερο με τα σχολια μου.

Για το τελος μας κεραστηκε ενα ζεστο σουφλε σοκολατας με ρευστη καρδια και παγωτο βανιλια με σιροπι σοκολατας, μια κινηση και εκτιμητεα, και πεντανοστιμη. Δεν ηπιαμε καποια απο τις απειρες ετικετες μπυρας που φερει το μαγαζι, πανω απο 70 αν μετρησα καλα, βαρελισιες ή μπουκαλι, pils, weiss ή ale, απ ολα εχει ο μπαξες. Εγω ημουν ασχημα κρυωμενη και η φιλη μου δεν πινει ποτε μονη. Eπιφυλασσομαι ομως να επιστρεψω για να δοκιμασω μια ale που μου εκλεισε το ματι λαγνα.

Και παμε στο δυσκολο κομματι, και καιρος να ξεκαθαρισουμε, ετι μια φορα κατι: value for money δε σημαινει απαραιτητα φθηνο. Αν κατι ειναι παμφθηνο και δεν ειναι καταλληλο ουτε για μεζες πιραγχας, δε το λες vfm. Value for money ειναι αυτο που σου προσφερεται να ανταποκρινεται στα χρηματα που εδωσες, να μη φυγεις κλαιγοντας τα. Εχοντας αυτο κατα νου, το μαγαζι ειναι σε καλο επιπεδο vfm.

Eιναι ακριβο? Ναι ειναι.
Το καθε πιατο δεν αγγιζει, μη σου πω γραπωνει, το δεκαευρω? Ναι, ανετα.
Και τι μεγεθος εχει? Ομαδικου τραμπολινο.

Απο ποιοτητα? Μια χαρα, κανενα προβλημα.
2 ατομα καλοχορταινουν με μια σαλατα και ενα κυριως, οποτε και δεν ξεπερνουν τα 25€ μαζι. Το φαγητο κοστισε 48.5 ευρω, αλλα εμεις δωσαμε 22 για το κουπονι και τα εξτρα 2.5 επιτοπου, οποτε μαλλον τους κλεψαμε. Θα προτιμουσα μια μικρη μειωση σε καποια κυριως και μια ανατιμηση στις μπυρες, καποιες μου φανηκαν υπερ του δεοντος δαγκωνιαρες. Περαν τουτου ομως, θεωρω οτι ο συνδυασμος ποσοτητας-ποιοτητας-τιμης ειναι μεγαλη επιτυχια. Τωρα, αν καποιοι προτιμουν να δωσουν 3 ευρω για τρισχειριστους κιμαδες και κρεατα απο την Κατοχη, και αυτο το θεωρουν επικερδες, ειναι δικη τους επιλογη και δε με αφορα. Προσωπικα προτιμω να δωσω κατι παραπανω και να μη φαω τρικερατωψ σε πιτα.

Θα ξαναπας? Ναι καλε, ειναι διπλα, ειναι καλο, και η μπυρα περιμενει την επιστροφη μου.