Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Καστέλλα - Μικρολίμανο, Αθήνα
Μάρ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
37-49

Στον Παπαϊωάννου νομίζω ότι δεν είχα φάει ποτέ. Ίσως πολύ παλιά, κάποια στιγμή, όταν η ενασχόλησή μου με το site αυτό δεν είχε ξεκινήσει ακόμα. Τα τελευταία χρόνια άλλωστε έχουν ανοίξει τόσες πρωτότυπες και οικονομικότερες προτάσεις ψαροφαγίας που - στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε- ένα δείπνο σε εστιατόριο ψαριού φαντάζει ακριβή πολυτέλεια.

Έλα όμως που και αυτές οι μικρές πολυτέλειες είναι το αλάτι της ζωής. Ένα καλόπιασμα στον εαυτό μας μια στο τόσο χρειάζεται. Το δείπνο στον Παπαϊωάννου δεν το είχαμε σχεδιάσει, ούτε είχαμε κάνει κράτηση. Βρεθήκαμε όμως στο Μικρολίμανο ώρα βραδινή μετά τη δουλειά, λαχταρήσαμε ψαράκι (τι άλλο! ) και καταλήξαμε εκεί, χωρίς να το πολυσκεφτούμε. Άλλωστε είχαμε ακούσει πολλά για την κουζίνα και την ποιότητα των θαλασσινών του.

Η τοποθεσία δίπλα στη θάλασσα είναι προνομιακή και ειδυλιακή, στο βαθμό τουλάχιστον που δεν σε επηρεάζει η κίνηση του δρόμου. Ευτυχώς την μέρα που πήγαμε ήταν καθημερινή και ήσυχη. 3 άτομα βολευτήκαμε σε ένα τραπέζι άνετο (απ' ότι θυμάμαι τα τραπέζια ήταν 4 ατόμων και άνω), στρωμένο με λευκά καθαρά τραπεζομάντιλα, λιτά σερβίτσια και καθίσματα περιποιημένα, ντυμένα με υφάσματα σε τόνους ναυτικούς. Ο φωτισμός χαμηλός και διακριτικός.

Κοντά σ΄εμάς γευμάτιζαν 3-4 παρέες ακόμα, κάποιες, όπως διέκρινα, σε επαγγελματικά ραντεβού.

Ήρθαν λοιπόν οι κατάλογοι, μαζί με το καλωσόρισμα-κουβέρ: μαύρο ψωμάκι με λαδορίγανη. Ζεστό και τραγανιστό. Από κει και πέρα ποικιλία θαλασσινών εδεσμάτων, τα περισσότερα στην κλασική εκτέλεσή τους, δεν έλειπαν όμως και κάποια πιο ιδιαίτερα.

Ξεκινήσαμε παραγγέλνοντας κρασί. Εκεί είχαμε το πρώτο προβληματάκι, καθώς 2-3 από τα κρασιά που ζητήσαμε και είδαμε στη λίστα ήταν σε έλλειψη, λόγω νέας σοδειάς. Δεν έφταιγε βεβαίως το εστιατόριο γι' αυτό, απλά δυσαρεστηθήκαμε λίγο γιατί μειώθηκαν οι επιλογές μας. Καταλήξαμε σε ένα λευκό ασύρτικο Σαντορίνης, έπειτα από πρόταση του σερβιτόρου μας, το οποίο μεν δεν γνωρίζαμε, έδεσε όμως μια χαρά με το γεύμα μας. Παρεμπιπτόντως, η λίστα κρασιών είναι πολύ μεγάλη και, όταν υπάρχει διαθεσιμότητα, οι επιλογές είναι πολλές.

Η παραγγελία μας περιλάμβανε:

1. Μία σαλάτα Παπαϊωάννου, 2 ατόμων (στα 7,90). Ήρθε σε βαθύ πιάτο, ποσότητα αρκετή. Τα λαχανικά ήταν φρεσκότατα, τα κλασικά της σαλάτας ψαροταβέρνας, δηλαδή ντομάτα, αγγούρι, καρότο, ρόκα, ελιές πράσινες και μαύρες, πιπεριά τουρσί, μαρούλι με λαδόξιδο. Μου έκανε εντύπωση ότι όλα τα λαχανικά ήταν σε μεγάλα κομμάτια (μπαστουνάκια το καρότο και το αγγούρι, ολόκληρα κοτσάνια ρόκας, ολόκληρες οι πιπεριές). Αυτό όμως που έκανε την διαφορά ήταν η ντομάτα! Μεγάλα κομμάτια ξεφλουδισμένης ντομάτας, κατακόκκινης και γλυκιάς. Αναρωτιέμαι πώς πέτυχαν τόσο ζουμερή και γλυκιά ντομάτα Φλεβάρη μήνα! Πρόσεξα πως σε άλλα τραπέζια που είχαν πάρει την ίδια σαλάτα σε μεγάλη, ερχόταν σε πιατέλα, σχεδόν διπλάσια ποσότητα από την δικιά μας. Οκ, αυτά με την σαλάτα. Εγκρίνεται όπως καταλάβατε...

2. Χέλι καπνιστό. Μια από τις λιχουδιές του καταλόγου. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην το δοκιμάσω, τρελαίνομαι για κάτι τέτοια, (αν και τα βρίσκω συνήθως στην σουσι- εκδοχή τους). Κι ενώ περίμενα ένα πιατάκι σε μέγεθος μεζέ με 2-3 μπουκίτσες, ήρθαν παρακαλώ 4 ή 5 μακριά φιλέτα χελιού, υπέροχα καπνισμένου, φάγαμε μέχρι να το χορτάσουμε. (περ. 16,5)

3. Αχινοσαλάτα. Μόνιμη επιλογή μου, όπου την βρω. Σπάνια καταφέρνω να αντισταθώ κι ας την πληρώνω τσουχτερή. Εδώ συνοδευόταν από τραγανές, λεπτοκομμένες φετούλες ψωμιού. Ήρθε σε πιατάκι- αχιβάδα. Ούτε πολλή ούτε λίγη (στα 13- 14 ευρώ. άουτς! ).

4. Καλαμάρια ψητά στη σχάρα. 2 μέτρια. Ήταν καλοψημένα, πεντακάθαρα και μαστιχωτά στην υφή (όχι λαστιχοειδή). Δεν θα περίμενα κάτι διαφορετικό από εστιατόριο αυτού του επιπέδου.

5. Από ψαράκια καταλήξαμε σε μπαρμπούνια και κουτσομούρες. Μας έφεραν 2 φιλετίνια για τον καθένα, δηλαδή από μισό ψαράκι έκαστος x2. Τα ζητήσαμε ψημένα στη σχάρα και ήρθαν τέλεια φιλεταρισμένα. Μας σέρβιρε ο σερβιτόρος καθέναν στο πιάτο του και φαγαμε χωρίς να χρειαστεί να καθαρίζουμε. Όμως, τα φιλετάκια αυτά χρεώθηκαν 24 ευρώ!! Μιλάμε για 3 ψαράκια συνολικά. Ακόμα πιστεύω μέσα μου ότι στον λογαριασμό πρέπει να έγινε κάποιο λάθος, δεν εξηγείται αλλιώς.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που στο vfm βάζω 2/4. Βέβαια και οι υπόλοιπες τιμές είναι τσιμπημένες προς τα πάνω, χωρίς τα θαλασσινά να έχουν κάποια πρωτοτυπία ως συνταγές. Είναι βέβαια φρέσκα και καλομαγειρεμένα, όμως στην κλασική εκδοχή τους. Ανάλογα μπορείς να βρεις και σε άλλες ψαροταβέρνες και εστιατόρια θαλασσινών που σέβονται τον εαυτό τους (Επιφυλάσσομαι για τις γαρίδες- καραβίδες, που ακούω ότι είναι άπαιχτες στον Παπαϊωάννου αλλά δεν τις τιμήσαμε αυτή τη φορά).

Υπό αυτή την έννοια - και για να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου γενικότερα - δεν καταλαβαίνω γιατί το ίδιο θαλασσινό π. χ. ο αχινός, που δεν χρειάζεται καν μαγειρική παρέμβαση πρέπει να έχει τόση διακύμανση στην τιμή. Όσο για τα ψάρια, απορώ πραγματικά που χρεώνονται τόσο ακριβά στα εστιατόρια (και όχι μόνο). Ζούμε σε μια χώρα με ατέλειωτη θάλασσα και με το ψάρι διαχρονικά βασικό αγαθό διατροφής. Πώς το έχουμε αναγάγει σε φαγητό πολυτελείας δεν μπορώ να καταλάβω! Είναι κι αυτή μια εξήγηση του πώς από λαός- λάτρης της λιτής ψαροφαγίας καταλήξαμε λαός σουβλακοφάγων.

Αφαιρώ και μια ντοματούλα από την εξυπηρέτηση γιατί ήταν μεν άψογη κι επαγγελματική, αλλά δεν μας έκανε να αισθανθούμε οικεία. Εκτός των άλλων, στο σύνολο, δεν μείναμε απολύτως ικανοποιημένοι από την παραγγελία μας, γιατί ζητήσαμε και κάποια άλλα ψαράκια (σαρδέλες, μαρίδες... ) και μας είπαν ότι δεν έχουν, γιατί δεν είναι της εποχής. Δεν ξέρω αν ευσταθούσε μια τέτοια απάντηση, καθώς εγώ όλο τον χειμώνα έχω πάρει αρκετές φορές σαρδέλες και μαρίδες, όχι μόνο σε ταβέρνες αλλά και σπίτι. Δε νομίζω ότι έχουν εποχή τα συγκεκριμένα ψάρια. Θα έβρισκα πιο λογικό να μας πουν απλώς ότι δεν είναι διαθέσιμα εκείνη την μέρα, παρά ότι είναι εκτός εποχής. Τέλος πάντων, το αντιπαρέρχομαι επειδή στα υπόλοιπα μείναμε ικανοποιημένοι.

Για να επιστρέψω στην παραγγελία, κλείνοντας, πήραμε για επιδόρπιο μια σοκολατίνα μαζί με ένα μπολ παγωτό βανίλια. Πολύ ωραία και τα δύο.

Ο λογαριασμός ήταν στα 90 ευρώ περίπου. Μαζί με το κρασί στα 120 ευρώ. Ακριβά όπως καταλαβαίνετε, αλλά φάγαμε ωραία, χωρίς υπερβολές. Αν πας πολύ πεινασμένος βέβαια, και τραβάει η όρεξη μεγάλο ψάρι, θα κινηθείς σε άλλα επίπεδα.

Ο Παπαϊωάννου, ως προς την γεύση τουλάχιστον δικαιώνει την φήμη του. Καθαρή ψαροφαγία, μεστές γεύσεις, ποιοτική πρώτη ύλη.

Αξίζει την επίσκεψη;

Γνωρίζοντας φυσικά ότι κάπου μαζί με το γεύμα σου πληρώνεις και το όνομα, την περιοχή, την ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα και το ψάρι ως αξία ανεκτίμητη, θα έλεγα ότι αξίζει. Οι γεύσεις δεν θα σε απογοητεύσουν, θα σε περιποιηθούν, οι τιμές όμως ίσως σε κάνουν να το σκεφτείς δυο φορές πριν μπεις. Αλλά, είπαμε, μια στο τόσο ένα γευστικό δωράκι στον εαυτό μας, σε μια κουζίνα που αγαπάμε, επιβάλλεται.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια