Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Χολαργός, Αθήνα
Μάρ
05
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Η συγκεκριμένη κριτική διαβάζεται άνετα διότι θα είναι μικρή, σχεδόν τηλεγραφική. Και αυτό για 2 λόγους:

Κύριος λόγος επειδή αφορά Μεσσηνιακή κουζίνα, οπότε ‘’Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν’’ άλλωστε Μεσσηνία-Λακωνία δίπλα-δίπλα και δευτερεύων ότι, η επόμενη κριτική μου θα είναι τεράστια οπότε κάπου πρέπει να επέλθει ισορροπία.
Η πρόταση αν ερχόταν-λεγόταν-έπεφτε κάποιες δεκαετίες πίσω, θα είχε την εξής σύνθεση:
Θέλουμε να φάμε καλά ΣΤΟΠ - Κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει ΣΤΟΠ – Τι προτείνεις; ΣΤΟΠ.

Θα στοίχιζε δε, 16 δραχμές και 50 λεπτά αν υπολογίσεις τον τελευταίο τιμοκατάλογο του ΟΤΕ όπου κάθε λέξη άξιζε 1,5 δραχμή.
Αλλά επειδή είμαστε στο 2016, δεν χρειάστηκε να πάω στον ΟΤΕ και να στείλω τηλεγράφημα. Πήγα απλά στο δίπλα γραφείο και είπα 1 λέξη: ΘΑΜΑ.
Κινήσαμε λοιπόν για στάση Χολαργού για το μαγαζί που τόσο είχε υμνήσει η φίλη Pp_Tina και με είχε ιντριγκάρει να πάω.
Θα συμφωνήσω μαζί της μόνο στην ποιότητα των πρώτων υλών και στους εύγευστους μεζέδες. Αν απομονώσουμε μόνο την γεύση, αξίζει και με το παραπάνω παρά τα κάποια μικρά φάουλ που έχω παρατηρήσει στις 2 επισκέψεις μου.

Χώρος χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, μοντέρνος με κυριαρχία του ξύλου και του μέταλλου, βιομηχανικά φωτιστικά, κυρίαρχα στον χώρο τα 2 ψηλά τραπέζια με τα μοντέρνα stands. Surreal ανθοδοχεία στα τραπέζια γεμάτα με πορτοκάλια, όμορφα χάρτινα σουπλά απόσταση ανάμεσα στα τραπέζια, δεν με ενθουσίασε ούτε με χάλασε. Έφαγα ευχάριστα και άνετα με μουσική υπόκρουση έντεχνο, ελληνικό ροκ και ολίγον τι λαϊκό στο τέλος.
Εξυπηρετηθήκαμε καλά, χωρίς εξάρσεις, οικειότητα και ψεύτικο στυλ. Μεζέδες και κυρίως έρχονταν μόλις ετοιμάζονταν, μας κέρασαν παγωμένο οινόμελο (το οποίο είχε λάθη αλλά δεν χρειάζεται σχολιασμός αφού είναι κέρασμα) και τα 2 τελευταία 100αρια τσίπουρο.

Η μαγείρισσα σίγουρα θέλει τα εύσημα μιας και οι μεζέδες ήταν πολύ καλοί. Άλλωστε οικογενειακή επιχείρηση οπότε ότι θα μαγείρευε για την οικογένεια της μαγειρεύει και για τους πελάτες της.
7 άτομα τρώγοντας καλά και πίνοντας 9 100αρια τσίπουρο αρκετά καλό αλλά light και 5 μπύρες, δώσαμε περίπου 25 ευρώ το άτομο. Σίγουρα στην πιάτσα του Χολαργού και όχι μόνο, τρως φθηνότερα και χορταίνεις με λιγότερα.

Must be:
Αυγά της μαμάς. Τι να λέμε τώρα!!!!! Πατάτα τριμμένη στον τρίφτη, περασμένη μάλλον σε δυνατή φωτιά ή σε φούρνο για να πάρει χρώμα και να σχηματίσει μια βάση σαν πίτσα και από πάνω 3 αυγά μάτια με shaky κρόκους. Τα σπας, τα ανακατεύεις και γίνεται hell!!!!!
Kαγιανάς με τσιγαρίδες. Η γνωστή στραπατσάδα ή μεζές της κατοχής (αυγά mixed με ντομάτα) με έξτρα παστό χοιρινό και λουκάνικο. Τέλεια γεύση.
Κατσικίσιο τυρί με μελωμένα ξηροκάρπια. Μαλακή και ταυτόχρονα crispy γεύση που ήθελες να την κρατήσεις στον ουρανίσκο μόνιμα.

Γιαπράκια κοινώς ντολμαδάκια γιαλαντζί χειροποίητα με μπόλικο άνηθο, μαλακό αμπελόφυλλο, ωραία βρασμένο ρύζι, ψιλοκομμένο χοιρινό και μπόλικο λεμόνι.
Κεφτεδάκια μαμαδίσια, γευστικά, συνοδεία από πατάτες αλλά λίγα για την μέση.
Εξαιρετική παρουσίαση και εκτέλεση τα φιλετάκια κοτόπουλο με ταλαγάνι στη σχάρα και σωστά ψημένα λαχανικά.

Χάρηκα:
Οι πρώτες ύλες έχουν την τιμητική τους με παραδοσιακά προϊόντα της μάνας γης στη Μεσσηνία, εύγευστο Ταλαγάνι Γαργαλιάνων όπως και Σφέλα Μεσσηνίας, λουκάνικο τοπικό με πορτοκάλι, παστό είτε σε χοιρινό είτε σε λουκάνικο, δροσερές σαλάτες με φρέσκα υλικά και γενικά ποιοτικό φαγητό.

Μούτρωσα:
Οι πατάτες αν και χεράτες, crispy, country style, χοντροκομμένες, με την φλούδα τους, είχαν κρατήσει αρκετό λάδι που το καταλάβαινες. Το θεωρώ αστοχία της ημέρας και όχι γενική.
Η τηγανιά με λουκάνικο και χοιρινό είχε το πορτοκάλι σε υπερθετικό βαθμό με αποτέλεσμα αυτό να υπερτερεί των υπολοίπων υλικών και να μείνει η επίγευση του.

Οι 2 τάρτες που δοκιμάσαμε στο τέλος λεμόνι και σοκολάτα, πολύ καλές ειδικά η λεμονιού αλλά μικρούλα ποσότητα και σχετικά ακριβές (5 και 6,5 ευρώ)
Η σερβιτόρα και μάλλον μέλος της οικογενείας μας τρόμαξε. Τυπική διεκπεραιωτική αλλά ένα χαμόγελο δεν κάνει κακό. Ή έστω ένα μειδίαμα ρε παιδί μου. Αφού σε κάποιες στιγμές νομίσαμε ότι ήμασταν βάρος στο μαγαζί και περίμενε την ώρα που θα φύγουμε.

Το ταμείο:
Με την σύμφωνη γνώμη του ανιψιού του μητροπολίτη Τορόντο, της ανιψιάς του μητροπολίτη Μεσογαίας και του φέρελπη Σάκη Τσώνου που παραβρέθηκαν στο τραπέζι, το γεύμα ήταν εξαιρετικό και άφησε θαυμάσιες εντυπώσεις. Οι τιμές μπορούν να μειωθούν λίγο για να πετύχει και στο vfm.
Σίγουρα θα ακολουθήσει και επίσκεψη Σαββατοκύριακο για να δοκιμάσω την κατά γενική ομολογία των υπολοίπων χρηστών, λουκούμι γουρουνοπούλα.