Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Μάρ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Εδώ και μια δεκαετία περίπου που έχω “ανακαλύψει” τον Κίτσουλα στο Χαλάνδρι, αποτελεί τον σταθερό μου προορισμό όταν το μεσημέρι δεν υπάρχει φαΐ στο σπίτι. Προσπαθώ να πηγαίνω νωρίς για να προλαβαίνω τα αγαπημένα μου πιάτα (λαχανοντολμάδες και κόκορα κοκκινιστό), ιδίως τα σαββατοκύριακα. Δεν κάθομαι συνήθως σε τραπέζι. Τα παίρνω και φεύγω. Για έξτρα σιγουριά παίρνω τηλέφωνο πιο πριν και η παραγγελία μου με περιμένει. Εννοείται ότι παίρνω τηλέφωνο σε φίλους και συγγενείς και πάντα έχω παραγγελιές. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στον Κίτσουλα.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον είχα επισκεφθεί, “πρωί” Κυριακής, γύρω στις 12 το μεσημέρι δηλαδή. Άδειο το μαγαζί. Όμως μια ουρά είχε ήδη σχηματιστεί στο βάθος του μαγαζιού. Έκατσα και εγώ λοιπόν εκεί και αναρωτιόμουν τι να πάρω. Απέναντι μου, σε ένα τραπέζι, μια μεσόκοπη κυρία, είχε μπροστά της δυο λεκάνες και μια τεράστια πλασοτέ κατσαρόλα. Στη μια λεκάνη φύλλα λάχανου, στην άλλη γέμιση. Τύλιγε με σιγουριά και μαεστρία τη δεύτερη δόση της ημέρας. Αυτή ήταν η αρχή ενός έρωτα: οι λαχανοντολμάδες του Κίτσουλα!

Στον Κίτσουλα τραπεζώνομαι αραιά και που. Κατά μέσο όρο, μία φορά τον χρόνο. Η τελευταία φορά ήταν πριν ένα μήνα περίπου. Το εντυπωσιακό είναι ότι πάνω - κάτω θα έγραφα τα ίδια και αν έγραφα για τη πρώτη φορά.

Κυριακή μεσημέρι λοιπόν 4 άτομα, οικογενειακή έξοδος με γονείς. Είχε προηγηθεί κράτηση, δυο ημέρες πιο πριν, όπου προειδοποιήθηκα να μην καθυστερήσουμε την άφιξη μας μετά τις 2 το μεσημέρι.

Ο χώρος είναι πολύ απλός και χωρισμένος σε εσωτερικό, για τους μη καπνίζοντες, και εξωτερικό, καλυμμένο και προστατευμένο για το χειμώνα. Τα τραπέζια δυστυχώς είναι αρκετά στριμωγμένα. Επιπλέον, αν το τραπέζι σου είναι κεντρικό, πάνω στο νοητό διάδρομο, υπάρχει περίπτωση να τρως με κόσμο πάνω από το κεφάλι σου, να περιμένει για να βρει να κάτσει. Η βαβούρα τις ώρες αιχμής είναι επίσης ένα θέμα.

Η εξυπηρέτηση είναι αρκετά άνιση και ιδιότροπη, κυρίως ως προς την ταχύτητα και θα εξηγηθώ. Την παραγγελία, ότι και να γίνει, θα την πάρει, ο ηλικιωμένος κύριος που είναι και ο ιδιοκτήτης. Όσο και να χτυπιέσαι και να απευθύνεσαι στους πολυπληθείς σερβιτόρους, θα πρέπει να περιμένεις να έρθει η σειρά σου ή να τραβήξεις την προσοχή του για να έρθει στο τραπέζι σου (η σειρά προτεραιότητας με βάση την ώρα άφιξης δεν τηρείται πάντα). Κατάλογος δεν παίζει στα τραπέζια. Εμένα δεν με πειράζει γιατί ξέρω τις τιμές, αλλά είναι φάουλ αυτό. Ο ηλικιωμένος κύριος σου λέει τα πιάτα που υπάρχουν διαθέσιμα και στα ξαναλέει αν χρειαστεί και δίνει και τις απαραίτητες διευκρινήσεις ή ακόμα κάνει κάποιες προτάσεις. Είναι πραγματικά αποτελεσματικός, αλλά με τους δικούς του ρυθμούς και το δικό του στυλ.

Με το που θα φύγει η παραγγελία από αυτόν τον κύριο, τα πάντα επιταχύνονται και συνήθως μετά από πολύ λίγο τρως. Το υπόλοιπο προσωπικό είναι γρήγορο, ευγενικό, αλλά διεκπεραιωτικό.

Πήραμε: ως σαλάτα βραστό μπρόκολο και κουνουπίδι (4,3 ευρώ), που ήταν όπως πρέπει, φάβα (4,5 ευρώ), μια μερίδα λαχαναντολμάδες (8 ευρώ), δυο μερίδες κόκκορα κρασάτο (8 ευρώ). Για αυτά τα δυο πιάτα έχω ήδη εκφραστεί και δεν με απογοητεύσανε και πάλι. Επίσης αρνάκι φρικασέ (8 ευρώ), πολύ καλό και μια μοσχαρίσια μπριζόλα (15 ευρώ), η οποία ζητήθηκε καλοψημένη και δεν με ενθουσίασε. Οι μερίδες είναι γενναίες και πολύ νόστιμες κατά κοινή ομολογία όλης της οικογένειας, που δεν είναι και πολύ εύκολη στο φαγητό της. Όλα τα μαγειρευτά περιείχαν καλά και καθαρά κομμάτια κρέατος, σε μεγάλη ποσότητα. Σκάσαμε από το φαγητό και πήραμε και σε ταπεράκι το περισσευούμενο σπίτι.

Σε γενικές γραμμές προτείνω τα μαγειρευτά πιάτα του και όχι τα της ώρας. Άσε που όποιος προτιμήσει της ώρας θα κάθεται άπραγος, να κοιτάει τους υπόλοιπους να τρώνε, περιμένοντας το πιάτο του. Η λίστα των πιάτων περιέχει και ψάρια και ψαρικά, σε διάφορες εκδοχές πχ μπακαλιάρο πλακί, τηγανιτά, χταπόδι με μακαρονάκι κ. α. καθώς και πίτες, πιάτα με όσπρια και κάποια λαδερά χωρίς κρέας.

Το μισόκιλο λευκό χύμα κρασί που πήραμε δεν μου πολυάρεσε. Μας κέρασαν ένα πιάτο με γιαούρτι, με ποικιλία γλυκών του κουταλιού που ήταν απλά ok.
Πληρώσαμε για όλα αυτά 60 ευρώ και δεν μπορώ να θυμηθώ αν ήρθε απόδειξη, γιατί δεν πλήρωσα εγώ. Το vmf είναι πραγματικά αχτύπητο, αν και οι τιμές έχουν ανέβει λίγο από την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου εκεί.

Μερικές ακόμα οδηγίες προς ναυτιλλομένους: Ο Κίτσουλας ανοίγει κάθε μέρα γύρω στις 12:30 και κλείνει στις 6 το απόγευμα. Σαββατοκύριακα οπωσδήποτε κράτηση. Αν πάτε για take away, ζητήστε τον κατάλογο (ναι υπάρχει, αλλά δεν κυκλοφορεί) για να κατατοπιστείτε. Τον κατάλογο μπορείτε να τον βρείτε και στη σελίδα τους στο fb. Αν οι λαχανοντολμάδες έχουν τελειώσει (έχω κόλλημα, είπαμε), πάρτε κολοκυθάκια γεμιστά.