Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μάρ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Η σημερινή μου κριτική αφορά ένα όμορφο και ατμοσφαιρικό wine bar του κέντρου. Νομίζω ότι το Monk έχει ήδη αποκτήσει καλή φήμη, και όχι άδικα, γιατί εκπληρώνει πλήρως την πρωταρχική αποστολή του: ποιοτικό κρασί από μια λίστα εκτενή και ενημερωμένη. Λειτουργεί όλη μέρα για φαγητό και ποτό και, η αλήθεια είναι, ότι καταφέρνει να συνδυάζει και τα δύο με αρμονία στον χώρο του.

Βρίσκεται σε ένα στενάκι κάθετο της Αθηναϊδος, ακριβώς μόλις περάσεις την Αγία Ειρήνη. Ως χώρος είναι πολύ όμορφος, ισορροπεί τέλεια μεταξύ μοντέρνου wine bar και εστιατορίου. Δηλαδή στο ισόγειο υπάρχουν κυρίως σταντάκια μικρά και μεγαλύτερα, αλλά άνετα, που σου επιτρέπουν και να πιεις το ποτό σου και να χωρέσεις 2-3 πιάτα φαγητού. Στον πάνω όροφο υπάρχουν τραπεζάκια για πιο πριβέ καταστάσεις.

Έχω επισκεφθεί το Monk δυο φορές ως τώρα. Την πρώτη πήγα με παρέα που με κάλεσε, απλώς για ποτό, αλλά έφυγα με άριστες εντυπώσεις και ανυπομονούσα να το επαναλάβω για να δοκιμάσω και το φαγητό.

Το πρώτο καλό στο Μονκ είναι ότι, σε αντίθεση με άλλα μπαρ, μπορείς να κλείσεις ψηλό τραπεζάκι με σκαμπό (σταντ) χωρίς να υποχρεωθείς να πληρώσεις μπουκάλι, αλλά μόνο τα ποτά σου.

Το δεύτερο είναι ότι ο ισόγειος χώρος δεν κάνει διαχωρισμό ανάμεσα σε τραπέζια δείπνου και σε σταντς ποτού. Όλοι κάθονται στα ψηλά τραπέζια με σκαμπό ή στο μπαρ. Κι έτσι εχεις την άνεση όπου κι αν είσαι να φας ή να πιεις μόνο, χωρίς να αισθάνεσαι περίεργα.

Φυσικά δεν θα μείνεις σε ένα ποτό, γιατί η λίστα είναι μεγάλη και το κρασί κατεβαίνει εύκολα. Εγώ εκείνη την πρώτη φορά δοκίμασα τρία διαφορετικά λευκά, 2 φίλοι πήραν από ένα ποτήρι ο καθένας και στη συνέχεια μοιράστηκαν με άλλα δύο άτομα ένα μπουκάλι ροζέ. Μαζί μ' αυτά δοκιμάσαμε και την μεγάλη ποικιλία τυριών και αλλαντικών, που ήταν όντως ποικιλία (περιλάμβανε 5-6 είδη αλλαντικών και αντίστοιχα είδη τυριών, κριτσίνια και φρυγανισμένες φετούλες) και μας κάλυψε απόλυτα σχεδόν όλη την βραδιά. Πλήρωσα μόλις 20 ευρώ για όλη αυτή την εμπειρία και πέρασα ωραία.

Όσον αφορά τα κρασιά και την τιμολόγησή τους, σας παραπέμπω στον χρήστη Seahorse πιο κάτω που είναι αναλυτικότατος και ακριβής. Η βασική ιδέα είναι της δοκιμής διαφορετικών γεύσεων, γι'αυτό υπάρχει η δυνατότητα να γεμίσει το ποτήρι είτε στα 150 ml (δηλαδή ένα κανονικό ποτήρι κρασιού), είτε στα 75ml. Με τον τρόπο αυτό μπορείς να πιεις λιγότερη ποσότητα από ένα κρασί που δεν γνωρίζεις και να πειραματιστείς με άλλες γεύσεις. Οι τιμές των ελληνικών κρασιών που πρόσεξα εγώ είναι στα 7-8 ευρώ τα 150 ml, στην συντριπτική πλειονότητα, ή μισή τιμή στα 75ml.

Οι επιλογές περιλαμβάνουν αξιόλογες ετικέτες ελληνικών κρασιών (ας μην αναφέρω ονόματα για να μην αδικήσω κάποια) και εισαγόμενων (Γαλλία, Χιλή, Αυστραλία, Ισπανία, Αργεντινή, Ιταλία... ), κόκκινων, λευκών, ροζέ και αφρωδών. Επίσης υπάρχει λίστα κοκτέιλ με βάση το κρασί, αλλά δεν έχω δοκιμάσει κάποιο. Και φυσικά το πρωτοποριακό σύστημα με το εργαλείο που επιτρέπει να αφαιρεθεί κρασί μέσω μιας σύριγγας, χωρίς να ανοίξει το μπουκάλι, χωρίς καν να βγει ο φελλός! Έτσι διατηρείται η γεύση αναλλοίωτη και μπορείς να δοκιμάσεις παλαιωμένα κρασιά, που ο σομελιέ έχει διαλέξει ένα-ένα. Τις πληροφορίες αυτές τις διάβασα σε διάφορα sites που ενημερώνονται πληρέστερα για το ύφος του μαγαζιού και την δουλειά που έχει γίνει. Δεν είμαι και τόσο άριστος οινογνώστης!

Ώρα όμως ν'αφήσω τα κρασιά και να μιλήσω για το φαγητό, που μάλλον έχει την μεγαλύτερη σημασία για το σάιτ μας. Η επιθυμία μου λοιπόν να δειπνήσω στο Μονκ δεν άργησε να εκπληρωθεί. Έκανα κράτηση για μια Παρασκευή βράδυ και βρεθήκαμε στο Monk τρία άτομα. Μας έδωσαν τρεις θέσεις στον μεγάλο κεντρικό πάγκο, μια χαρά, αν εξαιρέσουμε ότι τα σκαμπό μετά από κάποια ώρα, όπως και να το κάνουμε, κουράζουν λίγο.

Αμέσως ήρθε ντιπ γιαουρτιού και ψωμάκια, ενώ στρώθηκαν μπροστά μας τα σουπλά και τα μαχαιροπίρουνα. Μετά από αρκετή περισυλλογή πάνω απ΄τον κατάλογο, κινηθήκαμε σε ελληνικές, δοκιμασμένες επιλογές κρασιού. Για φαγητό παραγγείλαμε:

- χαλούμι σχάρας πάνω σε πιτούλες με λίγη σαλατούλα από πάνω. Ήταν πολύ ωραίο, δεμένη γεύση και ποσότητα αρκετή για ορεκτικό.

-ρολάκια σολωμού με τυρί. ΄Ηταν σολωμός καπνιστός (όχι φρέσκος) τυλιγμένος με ένα τυρί τύπου χαλούμι και αυτό (δεν πρόσεξα στον κατάλογο).5-6 στον αριθμό, ικανοποιητική ποσότητα για 3 άτομα. Ενώ η ιδέα ήταν ωραία, ο καπνιστός σολωμός με βάρυνε. Αν ήταν φρέσκος, με μια ωραία μαρινάδα, εγγυώμαι ότι θα εξαφανιζόταν αμέσως.

- πίτσα προσούτο-ρόκα. Ήρθε όπως την φαντάζεστε. Με τις φρέσκιες ρόκες και το προσούτο από πάνω. Μεγέθους ενός μεγάλου πιάτου. Ζύμη λεπτή, τραγανιστή. Στην αρχή είπαμε να πάρουμε και δεύτερη, αλλά κρατηθήκαμε, και καλά κάναμε. Γιατί στο τέλος μας συνεπήρε η βραδιά και η μουσική και δεν είχαμε όρεξη να φάμε άλλο. Δεν ήταν άσχημη, στις φίλες άρεσε, εμένα μου φάνηκε λίγο αλμυρή (κάποιο τυρί μάλλον... ).

- πήραμε κι ένα επιδόρπιο για να συνοδεύσουμε την δεύτερη γύρα κρασιών: μεταξύ τσιζκέικ, σουφλέ σοκολάτας και μπανόφι, διαλέξαμε το τελευταίο. Λοιπόν, αν πω ότι μου άρεσε, ψέμα θά' ναι. Ήταν ίσως από τα λιγότερο επιτυχημένα μπανόφι που έχω φάει, αν και δεν το προτιμώ ως γλύκισμα. Απλώς το συγκεκριμένο μου φάνηκε λίγο "ερασιτεχνικό", όπως αυτό που θα φτιάχναμε γρήγορα σπίτι. Βάση μπισκότου, τύπου τσιζκέικ και μάλιστα αρκετά σκληρή, και πάνω μια κρέμα από ζαχαρούχο γάλα και κομμάτια μπανάνας με λίγο σιρόπι σοκολάτας για το ντεκόρ, δηλαδή σοκολάτα καθόλου. Μετά από τρεις κουταλιές, έμεινε στο πιάτο.

Συνολικά, το 2 που βάζω στη γεύση αντιστοιχεί σε 2,5. Φάγαμε, χορτάσαμε, αλλά οι γεύσεις δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Περίμενα καλύτερη κουζίνα, αντίστοιχη με την επιμέλεια που υπάρχει στο κρασί. Ίσως ήταν και οι επιλογές μας πολύ απλές, ενώ ο κατάλογος έχει αρκετά φαγητά να διαλέξεις και σε μερίδες και σε ορεκτικά. Ενδεικτικά να αναφέρω, κάποια είδη πίτσας, ριζότο, μερίδες σολωμό, χοιρινά φιλετάκια, ζυμαρικά...

Για την εξυπηρέτηση έχω να πω τα καλύτερα, με κάθε γενναιοδωρία στη βαθμολογία μου. Οι κοπέλες που είναι στο σέρβις είναι εξυπηρετικότατες κι έχουν ένα χαμόγελο μέχρι τ'αυτιά. Όχι προσποιητό, αλλά ζεστό και πρόθυμο, πράγμα σπάνιο για μπαρ. Μπορεί να χρειαστεί να σηκώσεις 2-3 φορές το χέρι όταν ο χώρος γεμίζει, αλλά μόλις σε δουν, θα σπεύσουν. Επίσης στα ορεκτικά, προσφέρονται να μοιράσουν σε καθέναν στο πιάτο του και γενικώς είναι διαρκώς παρούσες να πάρουν πιάτα και ποτήρια, να αδειάσουν τον χώρο, να γεμίσουν νερό. Το τονίζω γιατί είναι μπαρ κατά κύριο λόγο.

Ως προς τις τιμές, θεωρώ ότι τα 7, 8 ή 9 ευρώ για ένα ποτήρι κρασί είναι πολλά, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κρασί ποιοτικό μεν, αλλά που μπορείς εύκολα να βρεις και στο εμπόριο. Από την άλλη η επιλογή να πιεις τα 75 ml, σου δίνει την δυνατότητα με 15 ευρώ περίπου να δοκιμάσεις 3 ή 4 κρασιά. Δεν είναι άσχημο deal. Οπότε να μια ευκαιρία να δοκιμάσω εισαγόμενα κρασιά που δεν γνωρίζω.

Το φαγητό, αναλόγως τι πάρεις, θα κινηθείς στις στάνταρ-λίγο τσιμπημένες τιμές του είδους. Εμείς στη δεύτερη επίσκεψη με 2 ποτήρια κρασί ο καθένας και την παραγγελία που σας ανέφερα πληρώσαμε από 25 ευρώ.

Εν τέλει, το Μονκ μου αρέσει ως ιδέα βραδινής εξόδου (μην ξεχάσω ότι κατά καιρούς κάνει και live). Μου αρέσει και η ατμόσφαιρα (χώρος-μουσική) και το κρασί και η ιδέα να το συνοδεύσεις με ένα ορεκτικό ή φαγητό. Νομίζω ότι αν φροντίσει λίγο παραπάνω την κουζίνα του, έχει κάθε δικαίωμα να αποκτήσει μια θέση στον γαστριμαργικό χάρτη του κέντρου. Γιατί στον οινικό, την έχει κερδίσει.

Εγώ θα ξαναπάω!