Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Καλλιθέα, Αθήνα
Μάρ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Για κακομαθημένους και περιπετειώδεις ουρανίσκους:

Το εστιατόριο διατηρεί μια σταθερά υψηλή ποιότητα στις γεύσεις που προσφέρει. Δε θα πω πολλά για τον ιδιοκτήτη, ο καθένας έχει τη γνώμη του. Για μένα είναι ένας ωραίος τύπος που γουστάρει αυτό που κάνει, και αυτό - κλισέ ατάκα πανελίστριας - βγαίνει και προς τα έξω (στ' αλήθεια όμως).

Τώρα όσον αφορά την κουζίνα, είναι πάνω από όλα ευφάνταστη. Σε καμία άλλη ψαροταβέρνα στην Αθήνα δεν έχω φάει σούσι τόνου (αλλά με περγαμόντο για την ελληνική πινελιά και με λάδι τρούφας για την ξελιγωτικά ιταλική πινελιά). Πολλά εν γένει από τα ψαρικά εδέσματα είναι από καθόλου ως λίγο μαγειρεμένα και η κάθε μπουκιά σου φέρνει στο μυαλό τη λέξη "αφρός... ".

Η φαντασία πραγματικά δεν σταματά πουθενά: αυγά πεσκανδρίτσας στη σχάρα, αυγά χταποδιού, φούσκες (που δε θυμάμαι πώς τις κάνει) που ξεχείλιζαν από άρωμα ιωδίου και αυτή την χαρακτηριστικά όξινη, ηλεκτρική γεύση, αλλά και υπέροχα μαγειρεμένα πιάτα, σπαγγέτι θαλασσινών, ηλιόκαφτο ψάρι, και άλλα που πρέπει να φάω σελίδες για να περιγράψω. Θα αφήσω στο τέλος τα γλυκά όπου ποτέ δεν αντιστέκομαι στο ζεστό όσο και κριτσανιστό μιλφειγ κολοκύθας.

Την τελευταία φορά που πήγα ήταν χτες με την κοπέλα μου. Πήραμε το τρίπτυχο μαριναρισμένων ψαριών (τόνος, σολωμός, λαυράκι) με αυτή την υπέροχη ταραμοσαλάτα συνοδεία τορτίγιας.

Επίσης κολοκυθάκι τραγανό (λίγο βρασμένο) με φύκι γλασέ, το χέλι με τη μελιτζανοσαλάτα (βάζεις στο στόμα την πρώτη μπουκιά, κάνεις νόημα με τα μάτια στην κοπέλα σου να κάνει κι αυτή το ίδιο και μετά γεύεσαι, δεν καταπίνεις, κοιτάς την κοπέλα σου στα μάτια και μοιράζεσαι αυτή την εμπειρία... καλά λένε ότι ο έρωτας περνάει από το στομάχι).

Για κυρίως φάγαμε φιλέτο ξιφία στη σχάρα... ο κ Νίκος μας φύλαξε την ουρά ή απλά είμασταν τυχεροί. Ένα λουκούμι...

Για γλυκό πήραμε προφιτερόλ, το οποίο δεν είναι το αγαπημένο μου γλυκό αλλά η δικιά μου λέει ότι είναι εξαιρετικό για προφιτερόλ (εγώ είμαι σταθερός στη μπουγάτσα / μιλφειγ κολοκύθας).

Θέλω εδώ να πω και για το προσωπικό: είναι άψογοι σε τρόπους και αποτελεσματικότητα. Επίσης ενώ είναι απλοί στη συμπεριφορά έχουν αυτή τη λεπτή ισορροπία της επαφής με τον πελάτη (σε πλησιάζουν με χιούμορ χωρίς να περνάνε τα όρια της απόστασης), πράγμα που βάζει κι άλλους θετικούς πόντους στην αίσθηση φιλοξενίας που εμπνέει αυτό το μαγαζί σε κάποιον που θέλει να φάει ωραία.