Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Φίλοι μου, σήμερα με μεγάλη χαρά θα σας συστήσω ένα όμορφο και σχετικά νέο εστιατόριο - αποκάλυψη του κέντρου, το Feedελ. Οι πρώτες συστάσεις έχουν ήδη γίνει από τον φίλο piperman, ο οποίος και το στίγμα του χώρου έχει δώσει και τα διαπιστευτήρια της κουζίνας του. Εγώ θα μιλήσω όμως για την εμπειρία της βραδινής επίσκεψης, η οποία, σας προϊδεάζω από τώρα, αξίζει 100%.

Αρχικά όμως επιτρέψτε μου να αναφερθώ λίγο σύντομα, στην προϊστορία που έχω με τον χώρο του Feedελ. Όπως δήλωσε και ο φίλος piperman, βρίσκεται σε ένα σημείο κεντρικό, δίπλα στην Παναγία Ρόμβη. Πού είναι αυτό θα μου πείτε... Σε μια πάροδο της Ερμού, στο ύψος του MAC (για τις κυρίες που γνωρίζουν), στρίβεις δεξιά και αμέσως πάλι δεξιά πίσω από ένα εκκλησάκι που δεν το πολυπιάνει το μάτι σου. Εκεί θα σου αποκαλυφθεί ένα μικρούτσικο παρκάκι- όαση με γρασίδι, νερατζιές, γλάστρες με ελιές και στο έδαφος πέτρινες πλάκες που σχηματίζουν ένα μικρό μονοπάτι. Το βράδυ φωτίζεται με επιδαπέδια φωτιστικά κήπου και το όλο σκηνικό θυμίζει κάτι από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Ναι, όλα αυτά στο κέντρο της Αθήνας!

Το μακρινό καλοκαίρι του 2013 λοιπόν στεγαζόταν εκεί ένα μπαράκι, το dot. Σε μια από τις βραδινές περιπλανήσεις με την παρέα των κοριτσιών και ψάχνοντας την πλατεία Αγίας Ειρήνης, "χαθήκαμε" σ' αυτό το στενάκι και πέσαμε πάνω στο dot. Ο χώρος ήταν τόσο ελκυστικός που αποφασίσαμε να μπούμε. Αυτό ήταν! Έρωτας με την πρώτη ματιά! Καλή μουσική, κέφι αληθινό, όλοι να χορεύουν, τα παιδιά του μπαρ να κερνάνε... Περάσαμε τόσο ωραία εκείνη την πρώτη βραδιά που για κάμποσο καιρό το είχα κάνει στέκι. Επειδή δεν ήταν διαφημισμένο, κανένας φίλος δεν το ήξερε κι έτσι όταν το περιέγραφα, τους έτρωγε η περιέργεια να πάμε. Έκτοτε ο καιρός πέρασε, το μπαρ αυτό δεν έκανε ποτέ ιδιαίτερο "θόρυβο", μέχρι που κάποια στιγμή καταχωρήθηκε στο ντουλάπι των αναμνήσεων.

Και φτάνουμε στην Πέμπτη 10/3, με το 3ημερο της Κ. Δευτέρας να πλησιάζει και να ψάχνω - απεγνωσμένα, όπως αποδείχτηκε- έναν ωραίο- κεφάτο χώρο να κλείσω για φαγητό και σαββατιάτικη έξοδο. Η τύχη και η καλή αναζήτηση με οδήγησαν στο Feedέλ, σοφά όπως αποδείχτηκε! Όταν κατάλαβα που βρίσκεται, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν το πίστευα! Φυσικά, ανέλαβα εγώ να οδηγήσω την παρέα σ' αυτό το... μυστικό πέρασμα της Ερμού.

Στο σήμερα λοιπόν, το μικρό, ελκυστικό μπαράκι έχει εξελιχθεί σε τόπο μοντέρνας αστικής γαστρονομίας. Η κουζίνα του πραγματικά ήταν μια αποκάλυψη για μένα και για τους 3 της παρέας που το επισκεφθήκαμε.

Ο σεφ Λεωνίδας Κουτσόπουλος (με βιογραφικό αξιώσεων, για όποιον έχει την όρεξη να το ψάξει), ετοιμάζει απίστευτης νοστιμιάς και έμπνευσης λιχουδιές, δίνοντας έμφαση σε ελληνική πρώτη ύλη και μαγειρεύοντάς την με πρωτοποριακές τεχνικές. Το βραδινό μενού, το οποίο θα σας περιγράψω, είναι στημένο στη λογική του γκουρμέ- μεζεδοπωλείου. Δηλαδή ο κατάλογος περιλαμβάνει περίπου 15 πιάτα με μεζεδάκια, τα οποία προτείνονται για την μέση του τραπεζιού, ώστε να τσιμπήσουν και να δοκιμάσουν όλοι. Και όποιο σου κάνει κλικ, μπορείς να το ανανεώσεις.

Υπό αυτή την έννοια δεν είναι το εστιατόριο που θα πας, θα διαλέξεις 2 πιάτα και θα χορτάσεις. Κι αν είσαι πεινασμένος, δεν είναι σίγουρο πώς θα κορεστεί η πείνα σου. Όπως άλλωστε και σε μια ταβέρνα, δεν χορταίνεις πάντα μόνο με μεζέδες. Η μεγάλη διαφορά είναι όμως ότι οι μεζέδες του Feedέλ είναι ένα γαστριμαργικό ταξίδι που θα σου μείνει αξέχαστο.

Πριν αρχίσω να περιγράφω τις λιχουδιές, θα πω δυο καλά λόγια για το άριστα καταρτισμένο προσωπικό. Και τονίζω το άριστα. Νεαροί σερβιτόροι με επαγγελματική αμφίεση, άκρως επεξηγηματικοί, με το απαραίτητο χαμόγελο και την απαραίτητη υπομονή να σε κατατοπίσουν στον χώρο και στην κουζίνα τους, να σου προτείνουν πιάτα, να σου περιγράψουν μέχρι κεραίας αυτό που μόλις άφησαν στο τραπέζι σου, να σου λύσουν μικρές απορίες, πάντα με σωστό ύφος και επαγγελματισμό. Έχω καιρό να δώσω 4/4 στην εξυπηρέτηση, το δίνω εδώ!

Και πάμε παρακάτω. Ήμασταν 4, δοκιμάσαμε σχεδόν όλη την καρτέλα του καταλόγου, εκτός από 2-3 μεζεδάκια (την πανσέτα, το κουσκουσάκι και ένα πιάτο με μοσχάρι). Τα υπόλοιπα είναι τα εξής:

1. Σαλάτα παντζάρι με κάποιους ξηρούς καρπούς (και λίγο τυρί... δεν το θυμάμαι ακριβώς). Ήρθε πρώτη, ήταν ικανοποιητική ποσότητα για παντζαροσαλάτα, συνόδευσε όλο μας σχεδόν το γεύμα, ωστόσο ήταν το λιγότερο εντυπωσιακό απ' όσα πήραμε.

2. Κατσικίσιο τυρί με μία σος μελιού και αχλάδι. Ήρθε μία στρογγυλή φετούλα τυριού πρώτης ποιότητος. Δίπλα μισό αχλάδι... μεταμφιεσμένο σε παντζάρι με τρίμμα ξηρών καρπών και μπουκίτσες κριτσινάκια. Δύο άτομα της παρέας το λάτρεψαν. Ανανεώθηκε.

3. Χτένια: τέσσερα τέλεια ψημένα χτένια με καραμελωμένες πλευρές, μέσα σε μια σάλτσα αυγολέμονο, με συνοδεία σέσκουλα στον ατμό και- η έκπληξη- γευστικότατο "ελατήριο" από κουλούρι Θεσσαλονίκης. Η fusion πινελιά του πιάτου.

4. Το αυγό. Πρόταση του σερβιτόρου μας, όταν οι δικές μας επιλογές είχαν εξαντληθεί. Τι έμπνευση αυτό το αυγό! Μας το περιέγραψε ως "ποσέ", που σπάει και χύνεται σε όλο το πιάτο, αλλά ήταν κάτι καλύτερο από αυτό. Ασπράδι τέλεια ψημένο - κρόκος υγρός (τεχνική sous vide), παναρισμένο όλο με φρυγανιά, που όταν σπάει, χύνεται πάνω σε καπνισμένη γραβιέρα και μανιτάρια. Όνειρο! Δεν θυμάμαι πολλές φορές να μου έχει κάνει τόση εντύπωση ένα πιάτο με αυγό.

5. Χταπόδι: ένα πλοκάμι, με πικάντικο λάχανο, ελαφρώς ξυδάτο. Άψογα ψημένο και καπνισμένο, τρυφερό. Σε σχέση με τα υπόλοιπα δεν εντυπωσίασε, ωστόσο το απολαύσαμε.

6. Κοτόπουλο με πουρέ. Τέσσερα κομμάτια από μπουτάκι τυλιγμένα σε πετσούλα κρούστας. Συνοδευόταν από έναν ελαφρώς ριγανάτο- σκορδάτο πουρέ πατάτας, ποίημα!

7. Τορτελίνια κόκορα: Με ανθότυρο, μια ωραία κοκκινιστή σάλτσα και τσιπς από την πετσούλα. Κρίμα που δεν είχαμε πάρει το ψωμάκι, για να φάμε όλη την σαλτσούλα.

8. Μάγουλο μοσχαρίσιο: μαγειρεμένο στην κατσαρόλα με ανθό αλατιού, τρυφερό και νοστιμότατο. Πάνω σε γίγαντες με θυμάρι.

Στο σημείο αυτό μας έφεραν δύο ποτά. Grappa κι ένα άλλο ποτό που δεν γνώριζα, για ν' αλλάξουμε την γεύση. Δεν κατάφερα να πιω κανένα από τα δύο, ήταν πολύ "οινοπνευματώδη" για τις αντοχές μου. Το δεύτερο μάλιστα μύριζε λίγο ως φάρμακο για εντριβές... Νομίζω ότι μια επιδόρπια μαστιχούλα θα έκανε καλύτερη δουλειά.

Γλυκά: πήραμε και τα δύο του καταλόγου για να τα δοκιμάσουμε. Και τα δύο ήταν πανδαισία στην όψη και την γεύση.

1. Ανανάς με σοκολάτα. Ήταν μια ροδέλα ανανά με έναν συνδυασμό διαφόρων ειδών σοκολάτας τριγύρω, όπως μους και ένα ξυλάκι σοκολάτας "ξαπλωμένο" στο πιάτο. Κόλαση για τους λάτρεις του είδους.

2. Χαλβάς: σιμιγδαλένιος με διακριτική κρεμ ανγκλέζ, μέλι, κάρδαμο και κανέλλα κι ένα παιχνιδιάρικο μαλλί της γριάς με γεύση μπανάνα. Έκλεψε την παράσταση!

Συνοδεύσαμε με δύο μπύρες από ελληνικές μικροζυθοποιίες κι ένα μπουκάλι ερυθρό Cabernet Χατζηγεωργίου (23 ευρώ). Τελειώσαμε το δείπνο με μια αίσθηση ικανοποίησης. Και για ώρα βρεθήκαμε να αναλύουμε τα πιάτα που είχαμε δοκιμάσει.

Πληρώσαμε για όλη αυτή την γευστική πανδαισία 136 ευρώ, 4 άτομα, δηλαδή 35 ευρώ καθένας, τιμή λογικότατη αναλογικά με την ποιότητα των γεύσεων. Οι τιμές κάθε πιάτου είναι στα 7-10 ευρώ, λίγο πιο ανεβασμένες από ένα απλό μεζεδοπωλείο. Μόνο που εδώ μιλάμε για άλλο επίπεδο γεύσης.

Όπως εξυπακούεται, η επίσκεψη στο Feedέλ προτείνεται σε κάθε ανήσυχο ουρανίσκο. Απ' ότι καταλαβαίνω πρόκειται για ένα μενού εν εξελίξει που θα κατασταλάξει στο επόμενο διάστημα. Με ενδιαφέρον θα το παρακολουθούμε λοιπόν, και φυσικά θα το επισκεφθώ και για τα ημερήσια πιάτα του.

Προς το παρόν, τα θερμά μου συγχαρητήρια στον σεφ!