Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Οινομαγειρεία - Βοτανικός, Αθήνα
Μάρ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Στο ΛΕΛΟΥΔΑ έχω ξαναπάει και το σίγουρο είναι ότι δεν έχει ανάγκη τη διαφήμιση και τη κριτική (δεν υπάρχει και κάτι να βελτιώσει) απλά είπα να κάτσω να γράψω τη συγκεκριμένη κριτική για ένα και μόνο λόγο, θα ήθελα όσοι είναι κάτω των 30 να κάνουν μια επίσκεψη να δουν πως είναι το κανονικό φαγητό και η κανονική βαρελίσια ρετσίνα την οποία δεν καταδέχομαι να τη βάλω δίπλα ούτε στο καλύτερο καπερνιε-σαντορνε και ότι άλλο ( κι ας λεει ότι θέλει ο φίλος μου ο Βασίλης περί οίνων και ποικιλιών). Δυστυχώς είναι λίγα τα μαγαζιά πλέον που σερβίρουν βαρελίσιο κρασί, και αν δεν έχεις πιει έστω μια φορά δεν μπορείς να έχεις μέτρο σύγκρισης.

Με παιδιά απο τη δουλεία πήγαμε χτες 17-3-2016, όταν φεύγαμε μια ήταν η ερώτηση που μου κάναν "πότε θα ξαναρθουμε ?". Για την εξυπηρέτηση θα πω μόνο ότι νιώθεις σαν το σπίτι σου, ότι σε σερβίρει ο κολλητός σου, ο φίλος σου. Αλήθεια σε πια ταβέρνα αυτός που σε σερβίρει πίνει και κουβεντιάζει με το πελάτη ? χωρίς να έχει στο μυαλό του να σε πιάσει "πελάτη" αλλά γιατί γουστάρει να κάτσει να πιει μαζί σου από το ίδιο δράμι. Για το χώρο να γράψω οτι εδώ χτυπάει η καρδιά της εργατιάς, το απόλυτο κουτούκι. Για λεφτά και τιμές δε θα γράψω, δε νομίζω ότι μπορούν να αποτιμηθούν κάποια πράγματα, γιατί ειλικρινά αν τρώγαμε αυτή τη ποιότητα και τη νοστιμιά οπουδήποτε αλλού θα έπρεπε να πληρώναμε τα διπλά.

Περί ορέξεως πήραμε κεφτεδάκια, φέτα (ας κάνουν κάποιοι καταστηματάρχες εστιατορίων τον κόπο να πάνε να δουν πως σερβίρεται η φέτα, κανονικό κομμάτι με μπόλικες ελιές και ελαιόλαδο και τι γεύση έχει η κανονική φέτα, γιατί έχουμε μπουχτίσει απο αυτό που αποκαλούν κάποιοι φέτα με τη μια ελιά από πάνω και λουσμένη με ηλιέλαιο). Μας ήρθαν ακόμη μια γλώσσα, που "μίλαγε" από μόνη της, ένα ζυγούρι, μια πατάτες τηγανιτές και μια πατάτες γιαχνί με μελιτζάνες και όλα μαγειρεμένα με φροντίδα και μεράκι λες και βγήκαν απο την κουζίνα της γυναίκας μου της χρυσοχέρας.

Τι άλλο να γράψει κάποιος για ένα τέτοιο μαγαζί...... δόξα και τιμή στα θολοκουλτούριαρικα τα ντελικατέσεν και τα γκουρμεδοκυριλαδικα, οι υπόλοιποι γνώστες του αγνού και οι μερακλήδες κοπιάστε, ένα είναι το σύνθημα στου Λελούδα "ΦΕΤΑ-ΨΩΜΙ-ΚΡΑΣΙ".