Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μουσικά Μεζεδ/λεία - Άλιμος, Αθήνα
Μάρ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Καλεσμένος σε γενέθλια φίλης, θεώρησα δεδομένο ότι θα παραστώ διότι είναι από τα άτομα που εκτιμώ, αλλά και γιατί θεωρώ τιμή να με καλούν φίλοι σε προσωπικές τους στιγμές. Είναι και κοντοπατριώτισσα οπότε είχα σίγουρο ότι τα γενέθλια θα εορταστούν σε μεζεδοπωλείο με ζωντανή μουσική και μάλιστα του τόπου μας. Κλαρίνο δηλαδή με όλα τα παρελκόμενα.

Αμ δε!!!!! Έπεσα μέσα στα μισά. Μουσικό μεζεδοπωλείο μεν, νησιώτικα δε. Ακολούθησε σαν καλή σύζυγος τις συμβουλές-εντολές του άνδρα της και μας τραπέζωσε σε μαγαζί από τον τόπο του, δηλαδή σε Ικαριώτικο μεζεδοπωλείο.
Δεν μπορώ να πω ότι τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση στη νησιώτικη μουσική. Για την ακρίβεια ούτε κρύο ούτε ζέστη. Αντέχω να την ακούσω για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση άντεξα πέραν των 3 ωρών και δεν θα έφευγα αν δεν είχε κουραστεί ο υιός μου ο μικρός. Όλο το μουσικό σχήμα με πρωτομάστορα τον βιολιτζή –Φάκαρος με τ’ όνομα- έδωσε ρέστα. Ξεκίνησε να παίζει έντεχνο με ρεπερτόριο από Σκουλά, Θαλασσινό, Περίδη μέχρι Ιωαννίδη, Μάλαμα και Χαρούλη. Και μετά non stop νησιώτικα. Εξεπλάγην ευχάριστα. Είχα χρόνια να σηκωθώ για χορό και να μην θέλω να καθίσω κάτω.
Επιτυχής λοιπόν η επιλογή από άποψη ακουστικής. Καλύφθηκε η μια των αισθήσεων.

Από άποψη οπτικής ο χώρος λιτός και απέρριτος σε γαλάζια απόχρωση όπως ταιριάζει σε νησιώτικο περιβάλλον. Τα φωτιστικά – κοφίνια δίναν έξτρα τόνο στο όλο περιβάλλον. Οι 2 τεράστιες φωτογραφίες από Ικαριώτικα πανηγύρια προδιέθεταν το τι θα επακολουθούσε. Επιτυχής και η επιλογή από άποψη αισθητικής. Καλύφθηκε η δεύτερη των αισθήσεων.

Πάμε τώρα στη βασική των αισθήσεων. Ο λόγος στη γεύση.
Η ομώνυμη σαλάτα γευστική, δροσερή και χορταστική. Παραλλαγή του κρητικού ντάκου, με παξιμάδι, μεγάλα κομμάτια ζουμερής ντομάτας, κουκουνάρι, ρόκα, κοπανιστή και πάστα ελιάς. Ομολογώ ότι με προβλημάτισε το γεγονός των 2 αλοιφών στην ίδια σαλάτα. Κατά ένα περίεργο τρόπο έδεναν τέλεια και μαζί με τα υπόλοιπα υλικά άνοιγαν την όρεξη για τα υπόλοιπα πιάτα. Η δε Ελένη, που καθόταν σε θέση ‘’ώρα 1’’ από μένα, εξασκήθηκε στο αγώνισμα της ‘’βούτας’’.
Τυροκαυτερή με ψιλοκομμένη πιπεριά κατά την διάρκεια της παρασκευής για να πάρει το ροζ χρώμα, με ελαφρύ κάψιμο, τόσο όσο για να δώσει μια σπιρτάδα και να βοηθήσει ομαλά στην μετάβαση των υπολοίπων εδεσμάτων.
Και μετά ήρθαν οι μακαρούνες tetti και όχι οι μέλισσες του Ξανθούλη.
Χοντρό μακαρόνι νούμερο τάδε, με στάκα και καραμελωμένα κρεμύδια!!!!!

Ταιρίαζει;
Ήμουν περίεργος στη δοκιμή, αλλά ναι ταιριάζει.
Έλααα δεν το πιστεύωωωω!!!!
Όσο και να ακούγεται περίεργο ως συνδυασμός ήταν φανταστικό πιάτο. 2η μερίδα εννοείται έπεσε στο τραπέζι. Και ξανά βούτες η Ελένη. Βέβαια λίγο τριμμένο τυρί φέτα νομίζω δεν θα το χαλούσε. Ίσα ίσα δεν θα ήθελες να ‘’κατέβεις από το αεροπλάνο’’.
Στάση κολοκυθοκεφτέδες. Διάφορα μυρωδικά και φέτα, πλάσθηκαν μαζί με το κολοκύθι και δώσαν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Την έλλειψη συνοδευτικής sauce την αντικατέστησε η τυροκαυτερή για να γεύεται ο ουρανίσκος πολλές γεύσεις μαζί.

Τηγανιά κοτόπουλο μουσταρδάτο, κλασσικό πιάτο με μαλακά κομμάτια κοτόπουλο αλλά μέχρι εκεί. Δεν είχε κάτι που να σου προξενήσει το ενδιαφέρον και να το θυμάσαι και την επόμενη μέρα.
Τηγανιτή τυρόπιτα με σουσάμι και ρακόμελο. Ωραία αίσθηση του crispy φύλλου, φαγώθηκε άνετα, έλειπαν όμως τα έξτρα μυρωδικά, συν ότι το ρακόμελο δεν έδινε καμία ένταση στο πιάτο αφού δεν το καταλάβαινες.

Τέλος, ποικιλία κρεατικών μεγάλη και αξιοπρεπέστατη με κομμένες πίτες, σαλατούλα λάχανο και χεράτες πατάτες. Με διαφορά ξεχώριζε το λουκάνικο το οποίο είχε τα κατάλληλα μπαχαρικά για να του δώσουν μια σπινθηροβόλα γεύση και η ζουμερή αφράτη μπριζόλα. Το κεμπάπ τρωγόταν απλά (άλλωστε το συγκεκριμένο κρεατικό θέλει μάστορα-γνώστη της Ανατολίτικης κουζίνας να το φτιάξει) και chicken wings που απόρησα γιατί υπήρχαν στην ποικιλία.
Γλυκό κερνάνε απ’ ότι έμαθα στο τέλος αλλά εμείς είχαμε την χαρά να φάμε φοβερή τούρτα από χ μαγαζί με ψ γεύση που δεν την αναλύω διότι θα βγω εκτός θέματος.

Καλύφθηκε και η βασική των αισθήσεων.
Οι τιμές δεν είναι ψηλές (έως 20 euro), αν σκεφτείς ότι προσφέρει και μουσική και καλό φαγητό. Σίγουρα αποτελεί μια αξιοπρεπέστατη λύση για φαγητό μετά μουσικής, μιας που ξεφεύγει από τα τετριμμένα και πολλές φορές προκάτ μενού των περισσότερων μουσικών μεζεδοπωλείων.

Προτιμήστε το μιας και η πρόσβαση είναι πολύ απλή, το παρκάρισμα είτε μπροστά στο μαγαζί, είτε στους γύρω δρόμους είναι εύκολο και κυρίως, διότι τα Ελληνικά νησιά με τους κατοίκους και με όλα τα παρελκόμενά τους αποτελούν το στολίδι της Ελλάδας και θέλουν στήριξη.