Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Έπεσα πάνω στο Feedελ-urban gastronomy μια μέρα στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, όταν σε μια μικρή -εντελώς τυχαία- παράκαμψη της πορείας μου κατεβαίνοντας την οδό Κολοκοτρώνη, είδα μπροστά μου αυτή την πανέμορφη μικρή πλατεία που φαίνεται να είναι απομονωμένη από το υπόλοιπο σύμπαν, μια κατάφυτη ζεν νησίδα ενώ 10 μέτρα πιο πάνω και 10 μέτρα πιο κάτω μπορεί να γίνεται ο τρελλός χαμός. Μόλις είχε αρχίσει να βοά το ιντερνετ γι' αυτό το καινούργιο και πολλά υποσχόμενο μέρος αστικής (να το ορίσουμε κάπως αυτό, γιατί αυτό το urban gastronomy που υποσημειώνει το όνομα του μαγαζιού κάπως με μπέρδεψε) γαστρονομίας μιλώντας για απόλυτο comfort food του κέντρου κλπ.

Τέλος πάντων, μέχρι τώρα ως αστική κουζίνα εκλάμβανα ένα περιποιημένο χοιρινό πρασοσέλινο ή μια ψαρόσουπα, γιουβέτσια, νουά με μανιτάρια και τέτοια πράγματα, δηλαδή τα πάλαι ποτέ καλά "κυριακάτικα" τραπεζώματα με τα συμπαραμαρτούντα τους.

Eδώ όμως το urban gastronomy έρχεται και συμπυκνώνει την έννοια -ενίοτε και τη συρρικνώνει- με πολύ καλές πρώτες ύλες σε fusion παραλλαγές.

Μετά από ένα μπέρδεμα στο κλείσιμο -ενώ είχαμε κλέισει τραπέζι, καταλήξαμε σε σκαμπώ στο μπαρ που όμως τουλάχιστον μας είχαν ενημερώσει τηλεφωνικά για την αλλαγή. Το μπαρ είναι οκ για να φας -τα σκαμπώ έχουν πλάτη, κάθεσαι άνετα και πρόβλημα ουδέν. Θα μπορουσα να αφαιρεσω μια ντομάτα από την εξυπηρέτηση για το όλο μπέρδεμα αλλα νομίζω θα τους αδικήσω, οπότε δεν το κάνω.

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Αν και καθήσαμε μέσα, χωρίς άμεση πρόσβαση στον υπέροχο μικρό αστικό κήπο της πλατείας Κτενά, το εσωτερικό δεν υπολείπεται: ζεστός και χωρίς άσκοπες ντηζαϊνιές και μοντερνιές, με σήμα κατατεθέν τα πολύχρωμα διακοσμητικά τουβλάκια και μια έλικα κολλημένη στον τοίχο απέναντι από το μπαρ. Το κάπνισμα απαγορεύεται στον εσωτερικό χώρο και στο μπαρ, επιτρέπεται στο έξω-σκεπαστό.

Με το που καθήσαμε και πριν παραγγείλουμε, καλωσοριστήκαμε με ελαφρύ και φρουτώδες κοκτέηλ εκ του μπαρ. Ωραία κίνηση, εκτιμητέα. Τι ήταν, δε θυμάμαι.

Ο κατάλογος δεν έχει πολλές επιλογές είναι όμως ψαγμένος και δομημένος με γούστο, μεράκι και φαντασία. Διαβάζεται με ενδιαφέρον και εξάπτει την περιέργεια. Τελικά η παραγγελία μας ήταν:

Η Χτυπητή - ελαφρώς καυτερή από τα aji amarillo (πιπεριά), ενδιαφέρουσας υφής με το φυστίκι Αιγίνης και ενισχυμένη με μια ωραία λούτζα, ήταν ευρηματικότατη και μια χαρά για να ντιπάρουμε τα μικρά, γευστικότατα ψωμάκια.

Η Πατζαροσαλάτα, με λούτζα (πάλι), καρύδια και φέτες αχλαδιού. Καταπληκτική εμφάνιση σαλάτας, ωραίο μιξ, νορμάλ -σε σχέση με τα υπόλοιπα- ποσότητα.

Τα Χτένια -το πιο προσδοκώμενο από μένα πιάτο, με την λατρεία που έχω στα πάσης φύσεως όστρακα. Ηρθαν σε ένα μεγάλο πιάτο 4 χτένια, σε μία αυγολεμονάτη σως με λίγα ατμισμένα σέσκουλα στο κέντρο και ένα μαύρο ελατήριο να βρίσκεται που όπως διάβασα στην κριτική της φίλης Ram, ήταν από κουλούρι. Παρε τ' αυγό και κούρευτο, θα πρόσθετα, γιατί αυτό το διαμέτρου χοντρής κατσαρής τρίχας που μοιραστήκαμε ακριβοδίκαια λαμβάνοντας περί τα 2-3 εκατοστά μαύρου σπιράλ έκαστος, πρώτον δεν το καταλάβαμε καθόλου τι ρόλο έπαιζε, και ούτε καμμιά ιδιαίτερη γεύση είχε -το κουλούρι πάντως δεν το υποψιάστηκα: Kαι σίγουρα ας δείξουμε λίγο έλεος όσον αφορά τις ποσότητες, δεν ήρθαμε να πάρουμε δείγμα για χημική ανάλυση, να φάμε ήρθαμε. Και τα χτένια; Μόνο 4; Και μάλιστα για 14 ευρ; Νόστιμα, δε λέω, και η σάλτσα τους επίσης αλλά νομίζω ξεφεύγαν.

Το Μάγουλο - μοσχαρίσιο μαγουλάκι εξαίρετα μαγειρεμένο και αρτυμένο, πάνω σε 4-5 πηρουνιές φασόλια γίγαντες με θυμάρι, που καλοί ήταν αλλά δεν σε συγκλονίζουν κιόλας - στο όλο υπεργκουρμέ κόνσεπτ, η πινελιά της μαγειρικής της γιαγιάς -σε επίπεδα ίσως χαμηλότερης νοστιμάδας από αυτό που θα έκανε εκείνη- μου φάνηκε λίγο αχρείαστη. Αν θυμάμαι καλά έκανε €10,5.

Ο σερβιτόρος και ο μπάρμαν σερβίροντάς μάς απαριθμούσαν τα υλικά των πιάτων και ήταν εξυπηρετικοί, ευγενείς και συμπαθέστατοι.

Πήραμε το ωραίο chardonnay Ηδυσμα Δρυός του Κτήματος Τέχνη Οίνου από τη Δράμα, που έκανε €23. Επαρκής η λίστα των κρασιών και φυσιολογικά τιμολογημένη. Και εκεί που τελείωνε το κρασί, να σου και το 2ο κέρασμα, ένα ακόμα κοκτέηλ που δεν ξέρω/θυμάμαι τι ήταν, πάντως ήταν φούξια, πολύ ευχάριστο και με κρατσανιστή επικάλυψη του χείλους του ποτηριού. Η σημασία της λεπτομέρειας. Μπράβο τους.

Συνολικά πληρώσαμε €62 για δύο. Λίγα δεν τα λες για τις ποσότητες που φάγαμε, αλλά ούτε και απαγορευτικά. Ομως με τα χτένια πόνεσε λίγο, οπότε γι' αυτό και βάζω το 2/4. Εννοείται απόδειξη κανονικότατα.

Τα γλυκά δεν τα δοκιμάσαμε, δε θα εκφέρω γνώμη.

Μπορείς και μιλάς άνετα, με τη νορμάλ ένταση μουσικής που παίζει. Θα ξαναπήγαινα να δοκιμάσω κάτι από το μεσημεριανό μενού και πολύ πιθανο να ξαναπάω για ποτό, γιατί ο χώρος μου άρεσε πολύ.