Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Μάρ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Το La Pierrade είχε μπει στη wish list μου εδώ και αρκετό καιρό. Μου είχαν τραβήξει το ενδιαφέρον οι καλές κριτικές από έμπιστους φίλους που είχαν προηγηθεί, κι έτσι το θεώρησα μια καλή ιδέα για Παρασκευή βράδυ, που είχα αποφασίσει με δυο φίλους να βγούμε Κολωνάκι. Tο οποίο -παρένθεση- μετά από μια φάση χειμερίας νάρκης, βιώνει την αναγέννησή του στη νυχτερινή ζωή του κέντρου.

Φανταζόμουν την έξοδο αυτή ως δείπνο σε ένα μοντέρνο εστιατόριο με καλή μουσική και νεανικό κόσμο. Το Κολωνάκι φημίζεται γι' αυτά τα όμορφα bar- restaurants, τα οποία άλλωστε πληρώνεις αδρά. Μου αρέσουν εξάλλου τα πιο fun εστιατόρια ή τα wine restaurants, όπου μπορείς να συνδυάσεις και το ποτό σου, χωρίς να ξεφύγεις πολύ (στην περιοχή).

Το La pierrade όμως δεν είναι αυτής της κατηγορίας και θα ήθελα να το τονίσω, καθώς δεν το είδα ή απλώς δεν το κατάλαβα εγώ από τις προηγούμενες κριτικές.

Η εντύπωσή μου είναι ότι πρόκειται για ένα επίσημο ρεστοράν, όπου άνετα θα μπορούσες να βγεις για ρομαντικό ραντεβού ή για επαγγελματικό δείπνο. Ο χώρος του είναι πολύ περιποιημένος ("κυριλέ" θα μπορούσε να τον πει κανείς, αλλά όχι δήθεν), με άνετα τραπέζια σε ικανή απόσταση μεταξύ τους, άνετα υφασμάτινα καθίσματα, διακριτικό φωτισμό, διακριτική, χαλαρή μουσική και γενικά όλα όσα συνθέτουν έναν όμορφο και προσεγμένο χώρο. Απλά όχι αυτό που περίμενα εγώ. Θα ήθελα για παράδειγμα λίγο πιο έντονη την μουσική, ώστε να καλύπτονται οι συζητήσεις των τραπεζιών.

Η διακόσμηση είναι σε τόνους του γκρι και του λευκού. Μου άρεσε ιδιαίτερα ένα βάζο δαπέδου με φρέσκα, λευκά τριαντάφυλλα, που βρισκόταν διπλα στη τζαμαρία. Τα τραπέζια στρωμένα με δύο σετ μαχαιροπίρουνα, λευκά σερβίτσια, δύο κρυστάλλινα ποτήρια και πετσέτες. Όλα άψογα.

Η οδός Σπευσίππου είναι η πάνω παράλληλη της Πατριάρχου Ιωακείμ, που οδηγεί στον Λυκαβηττό, είναι λίγο πιο ψηλά από το κέντρο του Κολωνακίου, αλλά σε απόσταση με τα πόδια αρκετά κοντινή σε όλα. Το La Pierrade βρίσκεται περίπου στη μέση της, έχει μια μεγάλη τζαμαρία, που δηλώνει αμέσως τον τύπο του εστιατορίου. Ευτυχώς οι δύο κοπέλες της παρέας, κατά τύχη είχαμε ντυθεί αρκετά ωραία, ο φίλος όμως που ήρθε είκοσι λεπτά αργότερα με το πουλοβεράκι του και τα σπορ παπούτσια του ένιωσε λίγο "ατιμέλητος". Μικρή σημασία είχε, άλλωστε και οι άλλες παρέες που ήταν ήδη εκεί, ήταν πολύ απλά ντυμένοι, φαίνονταν να έχουν πάει μετά την δουλειά.

Το σέρβις ήταν υποδειγματικό με όλη την σημασία της λέξης (συμφωνώ με την Julie05). Μας άνοιξαν την πόρτα, μας έδωσαν τραπέζι δίπλα στη τζαμαρία, πήραν τα παλτά μας, μας τράβηξαν τα καθίσματα για να καθίσουμε. Πραγματικά, δεν το περίμενα. Όση ώρα μελετούσαμε τους καταλόγους, ένας σερβιτόρος περίμενε διακριτικά στο βάθος της αίθουσας μέχρι να του κάνουμε νεύμα για να παραγγείλουμε. Και σε όλη την διάρκεια της βραδιάς υπήρχε πάντοτε ένας σερβιτόρος εκεί, πανταχού παρών, έτοιμος να σπεύσει αν τον ζητούσε κάποιο τραπέζι. Κερδίζουν το 4 επάξια, αν και, για να γκρινιάξω λίγο εγώ η περίεργη, η τόση επισημότητα με έκανε να νιώθω λίγο άβολα.

Μελετώντας λοιπόν τον κατάλογο και το τάμπλετ με τις λίστες κρασιών, καταλήξαμε στα εξής:

- σαλάτα γαλλική με λόλα, ρόκα, μια σος από ρόδι και βινεγκρέτ λευκού ξιδιού (11 ευρώ). Λίγο ξινούτσικη.

- buffalo mozzarella με ντοματίνια και σάλτσα πέστο (10 ευρώ). Απλό και ωραίο.

- Από ζυμαρικά είπαμε να δοκιμάσουμε στη μέση την μεσογειακή μακαρονάδα (νομίζω σπαγκέτι) με μια ελαφριά σάλτσα ντομάτας και αντζούγιες, κρεμύδι, ελιές.

Κυρίως παραγγείλαμε τα εξής:

- κοτόπουλο φιλέτο με κρούστα παρμεζάνας και δεντρολίβανο, συνοδεία ρυζιού μπασμάτι για μένα (11 ευρώ)

- χοιρινά φιλετάκια με εστραγκόν, κουμ κουάτ και μια σάλτσα πράσινου πιπεριού.

- φακές με κύβους λαχανικών και σολωμό (9 ευρώ) για τον άντρα της παρέας, που νήστευε (ή το προσπαθούσε εν πάση περιπτώσει).

Από το τάμπλετ διαλέξαμε ένα κόκκινο Κτήμα Εύχαρις. Δεν θυμάμαι την τιμή του, αλλά τα περισσότερα κρασιά ήταν λίγο ανεβασμένα. Η λίστα πάντως είναι πολύ ενημερωμένη.

Μην ξεχάσω ότι στην αρχή μας έφεραν ψωμάκια κι ένα μπολάκι τεράστιες, νοστιμότατες ελιές σε λαδάκι, με τρία συνοδευτικά αλατάκια πολύ καλής ποιότητας (κλασικό λευκό, κίτρινο- πορτοκαλιού ή λεμονιού και μαύρο). Νομίζω χρεώθηκαν ως κουβέρ, αλλά άξιζαν.

Για να μην σχολιάζω ένα- ένα τα πιάτα, θα πω γενικά ότι όλα ήταν περίφημα, με μικρές δημιουργικές παρεμβάσεις που απευθύνονται σε όλους, ποσότητες κανονικές, με εξαίρεση ίσως τις φακές, που ήταν λιγότερες (όμως είναι ένα πιάτο που συγκαταλέγεται στα ορεκτικά). Φάγαμε πολύ ωραία και το ευχαριστηθήκαμε. Για τον λόγο αυτό βάζω 4/4 στη γεύση, ίσως με μια μικρή γενναιοδωρία, καθώς θεωρώ μεν ότι οι γεύσεις είναι πετυχημένες γ΄αυτό που είναι, αλλά θα περίμενα και μια πρωτοτυπία, κάτι το διαφορετικό από ένα τέτοιο εστιατόριο στο Κολωνάκι.

Στο τέλος πήραμε και ένα γλυκάκι- μία μους σοκολάτας με πορτοκάλι και στο πιάτο για ντεκόρ υπήρχε πάλι σοκολάτα και μπισκότο. Ήταν μια ελαφριά παστούλα σοκολάτας- πορτοκαλιού, λαχταριστή, απολαυστική, μούρλια! Ακόμα και η φίλη που δεν είναι του γλυκού δεν μπόρεσε να αντισταθεί.

Κάποια στιγμή ήρθε κέρασμα λιμοντσέλο ή τσίπουρο, αλλά ζητήσαμε μαστιχούλα. Μαζί με αυτά ήρθε και ένας κύριος, ο ιδιοκτήτης υποθέτω, που με περισσή ευγένεια μας ρώτησε αν μείναμε ικανοποιημένοι. Φυσικά.

Ως προς τις τιμές, εντάξει, δεν είναι για κάθε μέρα και τα σχετικά που λέμε σε αυτές τις περιπτώσεις, παρολ' αυτά θεωρώ ότι οι τιμές των κυρίως πιάτων δεν είναι καθόλου απαγορευτικές. Ξεκινάνε από 11 ευρώ και τα περισσότερα δεν ξεπερνούν τα 16. Εξαίρεση κάποια πιάτα φιλέτου στα 20-25. Στα πιάτα ζυμαρικών και ριζότι κυμαίνεσαι στα 9-13 ευρώ. Τα ορεκτικά αντιθέτως, και οι σαλάτες, είναι πιο τσιμπημένα. Βάζω 2/4 στο vfm, εννοώντας 2,5/ 4.

Η πρωτοτυπία βέβαια στο εστιατόριο αυτό είναι αυτό το σύστημα που σου φέρνουν στο τραπέζι και ψήνεις μόνος σου το φιλέτο σου, αν θέλεις. Το είχε πάρει το μάτι μου στην κριτική της Julie05 αλλά δεν το θυμήθηκα την βραδιά εκείνη για να το προτείνω στα παιδιά (παρ' όλο που δεν έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητές μου ως ψήστης, τώρα που το ξανασκέφτομαι).

Από τον φίλο που είναι καπνιστής, πληροφορήθηκα ότι στο βάθος του εστιατορίου λειτουργεί και μια άλλη αίθουσα με μπαρ, όπου πίνεις το ποτό σου και κάνεις το τσιγάρο μου. Νομίζω ότι είναι και ανοιχτή με κήπο, θα σας γελάσω, γιατί εγώ δεν κουνήθηκα από την θέση μου όλη την βραδιά, για να το διαπιστώσω. Πάντως πρόσεξα ότι αρκετοί εγκατέλειπαν τα τραπέζια τους και κατευθύνονταν προς τα ενδότερα μετά το γεύμα τους.

Πληρώσαμε 105 ευρώ, τιμή που θεωρώ πολύ ικανοποιητική για τρία άτομα, για τα πιάτα που δοκιμάσαμε, το κρασί, την περιοχή και βεβαίως το επίπεδο της εξυπηρέτησης. Φύγαμε χορτάτοι και ικανοποιημένοι. Αλλά συνεχίσαμε για ποτάκι σε ένα άλλο μπαρ με πιο ανεβασμένους ρυθμούς.

Ωραίο το La Pierrade, αλλά μάλλον για πιο χαλαρές καταστάσεις ή και πιο ειδικές περιστάσεις. Αν σας αρέσουν αυτού του είδους οι χώροι και εκτιμάτε την άρτια εξυπηρέτηση, με μια δόση επισημότητας, σπεύσατε και δεν θα απογοητευτείτε!