Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Μάρ
27
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Είχα καιρό να βρεθώ σ’ αυτή τη μεριά του Χαλανδρίου και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα από το πλήθος και την ποικιλία των μαγαζιών που λειτουργούν πέριξ της πλατείας και στον άξονα προς Αγία Παρασκευή. Αν δεν ήταν η πυκνή κίνηση και η τεράστια δυσκολία στο παρκάρισμα (8 με 9 στα 10) και αν ο δήμος είχε το θάρρος να προχωρήσει σε γενναιότερες πεζοδρομήσεις, θα μιλούσαμε για μια περιοχή εστίασης και διασκέδασης μοναδική.

Όπως είναι τα πράγματα τώρα, πρέπει να οπλιστείς με υπομονή και είτε να ψάξεις εξαρχής κάπου μακρυά και απόμερα, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, είτε να αναγνωρίσεις ότι τα νεύρα σου αξίζουν περισσότερο από 5 ευρώ και να μπεις στο πιο κοντινό φυλασσόμενο πάρκινγκ. Αυτό κάναμε και εμείς, φθάνοντας έτσι χαλαροί και στην ώρα μας στο ραντεβού με φιλικό ζευγάρι στο ΠΑΛΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ, που βρίσκεται βόρεια και ανατολικά της πλατείας Χαλανδρίου.

Ο χώρος συνολικά σε προδιαθέτει απόλυτα θετικά. Περνώντας τη σιδερένια εξώπορτα βρίσκεσαι σε μια ωραία, συμμαζεμένη αυλή, όπου χάρις στα πολλά μανιτάρια μπορείς άνετα να καθίσεις ακόμα και με σχετική ψυχρούλα. Το καλοκαίρι δεν το συζητώ, θα είναι μαγεία. Εμείς ανεβήκαμε τα λίγα σκαλοπάτια και μπήκαμε στο χώρο όπου (πολύ) παλιά στεγαζόταν το ταχυδρομείο του Χαλανδρίου, ένα ισόγειο κτίσμα με ένα μικρό προθάλαμο, τρία μάλλον μικρά δωμάτια, την κουζίνα και τις τουαλέτες. Μας είχαν κρατήσει ένα ωραίο γωνιακό τραπέζι, ή μάλλον τραπεζάκι, όπως θα εξηγήσω πάραυτα, δίπλα στο ένα από τα παράθυρα με τα ωραία κουρτινάκια που βλέπει στο δρόμο. Έτσι δεν νιώθαμε πιεστική την πολυκοσμία.

Το μαγαζί ήταν φίσκα, σχεδόν αποκλειστικά νεαρές παρέες μεταξύ 20 και 30, που έχω την εντύπωση ότι είναι πιο συνηθισμένες από εμάς τους κάπως (! ) μεγαλύτερους σε συνθήκες σαρδελοποίησης. Τραπέζια μικρών διαστάσεων τοποθετημένα απελπιστικά κοντά το ένα με το άλλο. Για να προσληφθείς εδώ ως σερβιτόρος πρέπει να είσαι βεργολυγερός, ευέλικτος και ευλύγιστος. Δεν υπήρχε ούτε πόντος ελεύθερος, σε ένα χώρο ούτε 20 τετραγωνικών μέτρησα 30, αν έχετε το θεό σας, άτομα. Μολονότι δεν υπήρξε υπερβολή στο θέμα του καπνίσματος, μόνο ένα δύο γαϊδούρια σε προχωρημένη ώρα άναψαν τσιγάρο, δεν μπορώ παρά να αφαιρέσω μια ντοματούλα.

Μια ντοματούλα θα αφαιρέσω και στο κριτήριο της εξυπηρέτησης, η οποία παρουσιάστηκε κυριολεκτικά με δύο πρόσωπα. Τις πρώτες δύο ώρες της παραμονής μας στο ΠΑΛΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ήταν κάτι παραπάνω από υποδειγματική. Γρήγορη, χαμογελαστή και αλάνθαστη, παρά τα πολλά πιάτα που έπρεπε να σερβίρει σε τόσα πολλά άτομα. Όλα ήρθαν με σχετική ρέγουλα στο τραπέζι μας, ας είναι όμως καλά το περβάζι του παραθύρου όπου βολέψαμε την ψωμιέρα και τα ποτά, διαφορετικά, όσο γρήγορα κι αν τρώγαμε και όσο ορθολογικά κι αν μοιράζαμε τις μερίδες, θα επήρχετο συμφόρηση. Τα καταφέραμε καλά, ήταν και τα φαγητά θαυμάσια, τέλος καλό όλα καλά. Γύρω στα μεσάνυχτα όμως έγινε κάτι σαν αλλαγή φρουράς, άλλαξαν και - κυρίως - λιγόστεψαν τα πρόσωπα που εξυπηρετούσαν, με αποτέλεσμα να πέσει αισθητά το επίπεδο ανταπόκρισης, αλλά και να χαθεί η ζεστασιά της επαφής με αυτούς και αυτές που σε υποδέχτηκαν, σε βόλεψαν, σε συμβούλεψαν και έφεραν τέλος την παραγγελία στο τραπεζάκι σου.

Σαν πολύ να έχω γκρινιάσει μέχρι τώρα, ή είναι απλά η ιδέα μου; Τέλος πάντων, από εδώ και πέρα μόνο θετικά σχόλια έχω να κάνω. Η κουζίνα π. χ. κάνει στράκες. Επειδή είμαστε κομμάτι φαγανοί, πήραμε εννέα πιάτα για να συνοδεύσουμε το τσίπουρο και τις μπύρες μας. Χωρίς εξαίρεση όλα ήταν θαυμάσια. Θα περιοριστώ να αναφέρω τα πιο εντυπωσιακά, που θα σας συμβούλευα να δοκιμάσετε οπωσδήποτε, αρχίζοντας από τα χόρτα Ανάφης. Μάλιστα, φίλοι μου, αυτό το ταπεινό φαγάκι (τα παιδιά που έχουν το ΠΑΛΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ κατάγονται από την Ανάφη), μαγειρεμένο σωστά βγάζει όλη τη φυσική νοστιμιά του και μπορεί να συνοδεύσει ως σαλατικό τα πάντα. Το ίδο επιτυχημένη και η δεύτερη σαλάτα. Αναφέρεται ως «πολίτικη», είναι όμως σαφώς λιγότερο όξινη από ότι περιμένει κανείς και με αρκετά διαφορετική γεύση λόγω του ότι περιέχει παντζάρι ψιλοκομμένο και όσπρια.

Ωραίοι μεζέδες ο φουρνιστός ανθότυρος (αρκετά συμπαγής, θυμίζει κατσικίσιο τυρί) με πιπερόμελο και το ψιλοκομμένο συκώτι με τη καλοδεμένη σαλτσούλα του. Στα ασυνήθιστα πιάτα θα εντάξω τις κροκέτες με κολοκύθι, γραβιέρα και παστουρμά (τόσο όσο, για να φάνε όλοι) και τον τραχανά με λουκάνικο. Εκτός καταλόγου ο παραγγελιολήπτης πρότεινε καπνιστή μπριζόλα (από την Κρήτη νομίζω), τον ακούσαμε ευτυχώς και απολαύσαμε μια εντελώς ρουστίκ γεύση.
Δεν γίνεται να μην αναφέρω ειδικά τα λυχναράκια (= σκαλτσούνια με μαλακό τυρί) που απετέλεσαν το επιδόρπιό μας. Θα περιμένετε λίγο μέχρι να γίνουν και να μελώσουν, όμως είναι αριστούργημα και ακριβώς στο σωστό μέγεθος. Στην αρχή ήρθε νερό κρύο σε μπουκάλι και ψωμί φρυγανισμένο σε πανεράκι, στο τέλος μας κέρασαν ένα ωραίο λικεράκι. Ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα στα 90 ευρώ, χωρίς τα ποτά όμως μόλις 55! Δεν είναι καθόλου ακριβό το ΠΑΛΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ, γεγονός που συμβάλλει στην κοσμοσυρροή. Ας είναι, στις δύσκολες μέρες που περνάμε ίσως αυτό να είναι η σωστή πολιτική. Ο μέσος όρος των πιάτων που δοκιμάσαμε ήταν 5 ευρώ, και οι μερίδες δεν ήταν μινιόν. Όταν άδειασαν ένα δύο τραπέζια ακούστηκε καλύτερα και η μουσική από τα ηχεία.

Μου κάνει εντύπωση που οι βορειοπροαστίτες της παρέας δεν έχουν γράψει κριτικές γι’ αυτό το διαμαντάκι. Επισκεφθείτε το πάραυτα, να θυμάστε όμως και όσα σημείωσα στο πρώτο μισό της κριτικής μου. Εγώ θα ξαναπάω σίγουρα.