Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Το ξέρω, σας έχω αφήσει. Εδώ και καιρό. Η ζωή βλέπεις. Ισως και οι συγκυρίες, τι να πω, η κρίση. Πάντως, σας παρακολουθώ σιωπηλά και αφουγκράζομαι. Το τελευταίο, αυτό με την εισαγωγή της Θεσσαλονίκης με χτύπησε στο συναίσθημα. Τεμπέλαρος, γράψε κάτι ρε.

Σε μια από τις τελευταίες μου κριτικές είχα κάνει μια νύξη για μια επίσκεψη στη συμπρωτεύουσα, δεν είχα ποτέ όμως την ευκαιρία να γράψω για την Κάνουλα.

Όταν το βράδυ εκείνο, οι δυο Σαλονικιές άρχισαν να παραληρούν μεταξύ τους (βλ. κριτική για Monsieur Barbou στην Αθήνα) για το που θα μπορούσα να γευτώ κάτι ενδιαφέρον, πήρα ένα φίλτρο και το έβαλα ανάμεσά μας. Ακατανόητα ονόματα, τοπωνύμια, περιοχές. Κράτησα μόνο τα βασικά. Ανάμεσα σε κάποια άλλα, "Κάνουλα", οδός Ρακτιβάν (περίεργο όνομα ε;), "κάτι ιδιαίτερο".

Την άλλη μέρα σε μια βόλτα στα Κάστρα και με το χάρτη στο χέρι (old school), τουριστάκος με φρόνημα υψηλό, πέρασα θριαμβευτικά από το Τσινάρι (4-5 μαγαζιά όλο κι όλο, απογοήτευση) και προχωρώντας βρήκα την οδό Ρακτιβάν και πολύ σύντομα κατηφόρίζοντας, την Κάνουλα.

Πολύ μικρή πρόσοψη, ένας κατάλογος - μόνο κείμενο - στο παράθυρο από πίσω, λίγα τραπεζάκια στο εσωτερικό, μια γρήγορη σκέψη και μπαίνεις μέσα. Για τη Θεσσαλονίκη δε θα σας γράψω κάτι άλλο από παλιές μου επισκέψεις, μόνο αυτό και μια πολύ πρόσφατη κριτική από ένα άλλο ονομαστό εστιατόριο, το Χαμόδρακα. Υπάρχει όμως ένα σταθερό συναίσθημα που κυριαρχεί πάντοτε. Αυτό της ταπεινότητας. Παντού, στα εστιατόρια, τα ουζερί, τα αμέτρητα συνοικιακά ζαχαροπλαστεία.

Έτσι υφίσταται και η Κάνουλα. Φτωχική και ταπεινή, με χαμηλές προδιαγραφές status. Τα τραπεζάκια μέσα πράγματι λίγα (5-6) και ο χώρος στενός. Μεσημέρι ήταν πια όταν μπήκα και μόνο μια παρέα υπήρχε, ενα νεαρό ζευγάρι με το παιδάκι τους κι ένας ακόμη ενήλικας που πλαισίωνε την τριάδα.

Αυτό που μου είχε κάνει ήδη εντύπωση από τη βιαστική ματιά που έριξα στον παραθυρένιο κατάλογο, είναι ότι είχε δύο σειρές τιμών. Μια στήλη "ολόκληρη μερίδα" και μία άλλη "μισή", 1/2. Χάρηκα πολύ γιατί θα είχα την ευκαιρία να πάρω περισσότερα διαφορετικά πράγματα.

Η εξυπηρέτηση από έναν νεαρό, του σχολείου καλά καλά ακόμη, πολύ καλή και ειλικρινής, ενώ η μαγείρισσα, όπως μου φάνηκε, μπαινόβγαινε. Μικρή σχετικά κι εκείνη και μου έκανε για "εκείνες τις κοπέλες που πλέον πάνε στη σχολή" κι έπειτα έχοντας όνειρα και όραμα δημιουργούν το δικό τους επαγγελματικό θώκο. Γυναικεία επιχειρηματικότητα και οικογενειακή επιχείρηση το λοιπόν.

Παρατηρώντας τα πιάτα των διπλανών, ήταν τεράστια και ομολογουμένως πολύ ελκυστικά. Μελέτησα με προσοχή τον κατάλογο. Μου έφεραν ψωμί και νερό (0,90 €) και πήρα ένα μεριδάκι σνίτσελ με κόκκινη πικάντικη σάλτσα (4 €) κι ένα αλά κρεμ (4 €), κάτι ακόμα που δε θυμάμαι (3,70 €) και ένα ορεκτικό που υπήρχε σε ένα μαυροπίνακα - κατάλογο ημέρας στον τοίχο, γραβιέρα με τριαντάφυλλο (3,50 €). Μια μπύρα μεγάλη συμπλήρωσε το γεύμα μου (3,30 €). Στο σύνολο 19,40 €, πρόσεξα κάπου δε, ότι θεωρούνται λίγο τσιμπημένες οι τιμές. Για Θεσσαλονίκη κάτι τέτοιο είναι πιθανό. Για τιμές Αθήνας όλα φυσιολογικά.

Τα διαθέσιμα πιάτα έχουν αποχρώσεις πολίτικης κουζίνας και οι γεύσεις είναι καλές αλλά όχι συναρπαστικές. Σα να έλειπε το μυστικό συστατικό της απογείωσης. Τα υλικά ποιοτικά και σίγουρα το "μεριδάκι" δεν είναι καθόλου απογοητευτικό σε ποσότητα. Αν καταφέρει και βρει η μαγείρισσα αυτό το κλικ, θα γίνει, πιστεύω, τεχνουργείο. Η μουσική που έπαιζε στο background ήταν ελληνικά ελαφρολαϊκά κι έντεχνα, ενώ στο facebook λίγο πριν διάβασα ότι κάποια βράδυα έχει και ζωντανές εκτελέσεις.

Όταν σηκώθηκα να φύγω, χαιρέτησα ευγενικά τους ιδιοκτήτες και πριν προλάβω να σκεφτώ με χαιρέτησε -προσωπικά παρακαλώ- η διπλανή παρέα με το ζευγάρι. Είχα ήδη τέσσερις μέρες εκεί, τριγύριζα, παρατηρούσα και στεκόμουν, τη στιγμή όμως αυτή κατάλαβα ότι βρισκόμουν στη Θεσσαλονίκη.

Στις 24 Απριλίου 2014

ΥΓ. Ψάχνοντας να βρω την απόδειξη που είχα πάρει τότε για να φρεσκάρω τη μνήμη μου, ανέτρεξα σε χίλιες περίπου φυλαγμένες αποδείξεις εκείνης της χρονιάς για να πετύχω την αντιπροτελευταία που ήταν αυτή τελικά που ζητούσα... Χαλάλι όμως. Τον επόμενο μήνα θα ξαναπάω.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια


Top κριτικές τελευταίων 5 ημερών

Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το ΓΑΛΥΦΙΑΝΑΚΗ 1
ψήφοι
Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το SUGARELA 1
ψήφοι