Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Multi Ethnic - Γλυφάδα, Αθήνα
Μάρ
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Βράδυ Παρασκευής 25ης Μαρτίου και κατηφορίσαμε προς γλυφάδα από νέα σμύρνη να επισκεφθούμε το Mama Roux. Το μαγαζί είχε λίγο κόσμο, μερικές παρέες στον μέσα χώρο και ίσως να είμασταν η δεύτερη παρέα του "έξω" χώρου όπου και καθήσαμε, ως χώρος και καπνιζόντων. Μεγάλος χώρος, με 4 σόμπες-μανιτάρια να τον ζεσταίνουν, αρκετή διακόσμηση με φυτά σε μεγάλες γλάστρες και οι πολύχρωμες ομπρέλες (ωραίο εφέ, αλλά φαίνονταν λίγο φτηνιάρικες) να κρέμονται ανάποδα από το ταβάνι. Δεν θα μακρυγορήσω (μπορεί και να μακρυγορήσω τελικά):

Πολύχρωμο, πολυσυλλεκτικό, παιχνιδιάρικο: το Mama Roux σε κερδίζει με το τρόπο του. Το φαγητό, σε όσους αρέσκονται σε διαφορετικές κουζίνες από την ελληνική, θα καλύψει τα γούστα σας - εμένα σίγουρα κάλυψε τα δικά μου - τόσο από πλευρά παρουσίασης πιάτου η οποία είναι φανταστική, όσο και γευστικά. Θερμή υποδοχή χαμογελαστή από τον υπάλληλο που μας εξυπηρέτησε αρχικά.

Γενικά μιλώντας, τα παιδιά του service ήταν πολύ εξυπηρετικά καθόλη την διάρκεια της επίσκεψής μας, βέβαια δεν είχε και κόσμο. Επειδή είναι ένα μαγαζί που σου προκαλεί μία οικειότητα, χωρίς δήθεν, σας παίρνει βρε παιδιά να είστε λίγο πιο χαμογελαστοί στους πελάτες, φτιάξτε λίγο μία ατμόσφαιρα φιλοξενίας, μιλήστε λίγο με τους πελάτες σας, προτείνετέ τους γεύσεις και συνδιασμούς, το service δεν είναι μόνο σερβίρισμα και αν μας άρεσε το φαγητό. Αυτά, τέλος με τις συμβουλές.

Συνεχίζω: Ανετα τραπέζια, κάποια πιο μεγάλα για μεγαλύτερες παρέες, κάποια μικρότερα. Σουπλά με τυπωμένο το μενού πάνω τους και έξτρα καταλογάκια των μενού και των προσφορών. Καλογυαλισμένα μαχαιροπήρουνα, χαριτωμένα κόκκινα πιάτα και γενικά όλα τα σκεύη που σερβιρίστηκε φαγητό ήταν όλα πρωτότυπα και προσεγμένα, ταιριασμένα σωστά με το ύφος του φαγητού που σερβίρουν. Ευχάριστη μουσική ΄50ς-'60ς που ταίριαζε πολύ στο μαγαζί, ευτυχώς σε τόση ένταση που την άκουγες στο υπόβαθρο αλλά δεν ενοχλούσε. Άλλο ένα σημάδι ότι υπάρχει άποψη εδώ και όχι ότι να' ναι μιας και η μουσική υπόκρουση σε χώρους εστίασης είναι δύσκολο κομμάτι και πολλές φορές παραμελημένο.

Θέλαμε βέβαια να δοκιμάσουμε όσο περισσότερες γεύσεις μπορούσαμε... Ο κατάλογος είχε και σούπες σε κανονικές και μισές μερίδες που όμως δυστυχώς δεν ήταν καμιά διαθέσιμη. Οπότε δύο άτομα επιλέξαμε το μενού των 14 ευρώ για ένα άτομο, προσθέτοντας ένα ορεκτικό και ένα κυρίως ακόμα. Νερό βρύσης μας έφεραν σε γυάλινο μπουκάλι κατόπιν ερώτησης, οκ. Δοκιμάσαμε μερίδα φαλάφελ με σαλάτα χούμους και ταμπουλέ στο ίδιο σκεύος, σαλάτα fatoush, για κυρίως σουβλάκι κοτόπουλο ταντούρι, pad thai noodles με κοτόπουλο και για γλυκό κλείσιμο λουκουμάδες νέας ορλεάνης σερβιρισμένοι με ζάχαρη άχνη και μπολάκι πραλίνα σοκολάτας.

Νοστιμότατα όλα, όμορφο styling πιάτου που δεν ήθελες να το χαλάσεις, από την σαλάτα μέχρι το κοτόπουλο. Κατόπιν ερώτησης του σερβιτόρου, μας σέρβιραν πρώτα το ορεκτικό με τη σαλάτα, μετά τα κυρίως και το γλυκό στο τέλος. Η σαλάτα ήταν ικανοποιητική μερίδα για να δοκιμάσουν δύο άτομα (αν και είναι η μισή από την κανονική, συμπεριλαμβάνεται ως επιλογή από τρεις σαλάτες, στο μενού των 14 ευρώ), δροσιστική με πολλά υλικά αν και λίγο όξινη προς το τέλος (λόγω λεμονιού ίσως).

Η μερίδα φαλάφελ καλή, αν και όχι τόσο της γεύσης μου αρεστή, περισσότερο μου άρεσε το χούμους και το ταμπουλέ που συνόδευαν στην ίδια πιατέλα, όσο για τα φαλάφελ ήταν κάπως σκληρά απ' έξω και κοβονταν με λίγο δυσκολία. Το κοτόπουλο μαλακό αλλά καλά ψημένο υπό μορφή δύο σουβλακιών συνοδεύτηκε με ελαφριές πιτούλες (δεν δοκίμασα, τα έχω κόψει τα αλεύρια λόγω διατροφής), ένα μπολάκι ρύζι μπασμάτι συνοδεία γλυκειάς chutney μαρμελάδας που έδινε την νοστιμιά που έλειπε από το ρύζι και μία σως γιαουρτιού με αγγουράκι, (σαν ένα ελαφρό τζατζίκι μη καφτερό θα μπορούσα να το περιγράψω). Τα noodles ήταν αρκετά πικάντικα, μία πραγματική απόλαυση αν και του γούστου μου είναι τα πιο πλατιά ρυζομακάρονα.

Μόλις τελειώσαμε, ήρθαν οι λουκουμάδες, τους οποίους όμως δοκίμασα (επιλεκτική διατροφή εδώ) και ήταν νόστιμοι, διαφορετικοί από τους λουκουμάδες που έχουμε συνηθίσει, σαν ζυμαράκια τετράγωνα πουγκάκια χρυσά, αν δε ήταν τηγανισμένα, δεν τους φαινόταν καθόλου γιατί δεν είχαν καθόλου λάδι, με την προσθήκη της άχνης και της πραλίνας ήταν ελαφριοί και νοστιμότατοι.

Ο λογαριασμός με ένα ποτήρι κρασί κόκκινο δικό τους (3 ευρώ) ανήλθε στα 34,5 ευρώ δηλ. χωρίς το κρασί γύρω στα 16 ευρώ το άτομο. Πολύ καλή τιμολόγηση κατά τη γνώμη μου. Αν προτιμηθεί το φθηνότερο μενού και για τους δύο (έχει και μενού με 19 ευρώ με επιλογή κυρίως από πιο ακριβά πιάτα του καταλόγου), πέφτει η τιμή στα 14 ευρώ ανά άτομο και τρως παραπάνω από ικανοποιητικά.

Συναισθηματική αποτίμηση της εξόδου: αν και είχα φοβηθεί το πολύ hype που είχε δημιουργηθεί τόσο καιρό για το Mama Roux, μπορώ να πω ότι έμεινα πολύ ικανοποιημένος για να μην πω και ενθουσιασμένος, πάντα για το είδος φαγητού που σερβίρουν. Υπάρχει και μπάρα με κοκταίηλς από όσα είδα εκεί και στο ίντερνετ και θα έλεγα ότι αξίζει για αρκετές επισκέψεις και μεγαλύτερες παρέες για δοκιμή όλων των προτάσεων της κουζίνας και του μπαρ. Να σημειώσω εδώ, ότι διαθέτει και WiFi και πληρωμή με κάρτα (βολικό και πλέον σχεδόν απαραίτητο).

Όσοι από σας, όπως εγώ, παρακολουθείτε τον Guy Fiery στο Food Network και έχετε ζηλέψει τις φοβερές επισκέψεις-"βουτιές" του στα αμερικάνικα φαγάδικα και στο casual food (στην εκπομπή diners, drive ins and dives ή triple d), εδώ θα βρείτε επιτέλους ένα μαγαζί αντάξιο αυτών.

Έως την επόμενη επίσκεψη λοιπόν