Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Αυλώνα, Αθήνα
Απρ
01
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Αγαπητοί μου, πέρασε λίγος καιρός αλλά επανέρχομαι με μία κριτική για ένα εστιατόριο, που άνετα θα το έλεγα και παραδοσιακή ταβέρνα, τον "Μάνθο"! Είμαι κατενθουσιασμένος με αυτό το μαγαζί, και να είναι καλά το προσωπικό του, που με κόπους σε αυτές τις τόσο δύσκολες οικονομικά εποχές κατορθώνει να κρατά ανοιχτό αυτό το -κατ' εμέ- διαμαντάκι.

Και λέω διαμαντάκι, γιατί έχω -προσωπικώς- βαρεθεί όλα αυτά τα εστιατόρια ή τις μετα-μοντέρνες ταβέρνες της Αθήνας, με τα αλλοπρόσαλλα ονόματα και τη νουβέλ κουιζίν και την αγαρμποσύνη των ιδιοκτητών, που θέλουν να μας ή να με πείσουν ότι το δήθεν είναι άποψη!

Για να είμαι ειλικρινής, βέβαια, τι να περιμένω από ένα αθηναϊκό εστιατόριο που επιλέγει να αποκαλείται: "ο ανθός της κουκουβάγιας", "η ρίγανη του βυθού", "μέλι και ταχίνι" ή "το νύχι της γεύσης". Αγαπητοί μου επιχειρηματίες, οι περισσότεροι εξ ημών δεν επιθυμούμε να μυηθούμε στα παραμύθια αλλά σε καλές και ποιοτικές γεύσεις, όσο το δυνατόν ανόθευτες...
Και ναι, εγώ αυτό το εστιατόριο ή το ταβερνάκι το βρήκα και είναι ο Μάνθος. Και βρίσκεται κοντά στη Μαλακάσα, στον σταθμό του τραίνου "Σφενδάλη". Εκεί θα βρεθείτε οδικώς ακολουθώντας τον αυτοκινητόδρομο προς Λαμία/Χαλκίδα ή σιδηροδρομικώς από το Σταθμό Λαρίσσης με τα τραίνα που αναχωρούν προς Χαλκίδα. Και σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Τρεις φορές έχω βρεθεί στον "Μάνθο". Και τις τρεις χειμώνα. Και τις τρεις απόλαυσα το φαγητό μου τόσο όσο δεν το περίμενα, με τη συνοδεία λαϊκών τραγουδιών του Μπαγιαντέρα, του Τσιτσάνη, του Καλδάρα, του Χιώτη...

Ο χώρος είναι άνετος, με αρκετά τραπέζια αλλά χωρίς να τρως και να χτυπά το μαχαίρι σου την καρέκλα του διπλανού τραπεζιού. Υπάρχει άπλα. Και τον χειμώνα υπάρχει ένα εξαιρετικό τζάκι με τα ξύλα να δίνουν άλλη χάρη στο ταβερνάκι. Αλλά και το καλοκαίρι είναι ωραία, να κάτσεις έξω, κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων. Και αφού αποφάς προτείνω αγαπητέ μου λάτρη του καλού φαγητού να πας και έναν περίπατο προς την πίσω πλευρά της Πάρνηθας. Να θαυμάσεις την φύση της αττικής γης και να αισθανθείς να ευφραίνεται η ψυχή σου με την ομορφιά του πρασσίνου, αφού πρώτα έχει ευφρανθεί και το στομάχι μας...

Στον "Μάνθο" βρέθηκα πάλι την περασμένη Παρασκευή. Εκμεταλλευόμενος την αργία της 25ης Μαρτίου πήρα το αγαπημένο μου παρεάκι και μετά από μία στάση στην γραφικότατη λίμνη Μπελέτσι βρεθήκαμε στην Σφενδάλη.

Έβρεχε και τρέξαμε να μπούμε στο ταβερνάκι μας. Βρήκαμε ένα μεγάλο τραπέζι δίπλα στο τζάκι και με χαρά το πιάσαμε... Η ιδιοκτήτρια, όπως και η κοπέλα που μας σέρβιρε, με ένα μεγάλο χαμόγελο μας υποδέχθηκε και σε λίγο μας πλησίασε για να μας χαιρετίσει και να πάρει την παραγγελία μας: παντζάρια φρέσκα με τα φύλλα τους, τηγανόψωμο, μία χοιρινή μπριζόλα και μπακαλιάρο σκορδαλιά, και για συνοδευτικό ένα μισόκιλο κρασάκι λευκό...

Πρώτα μας ήρθαν τα πατζάρια. Μπορεί η μερίδα να μην ήταν από τις μεγαλύτερες που έχω φάει, αλλά ήταν φρέσκα, με δροσερά φύλλα και ωραίο λαδάκι, που βουτούσες σε αυτό το ζεστό ψωμί που μόλις είχε βγει από τα κάρβουνα... Και όταν σε λίγο ήρθε και η σκορδαλιά, ε τότε τα πατζάρια εξαφανίστηκαν ως που να πεις κύμινο!

Μετά από μερικά λεπτά ήρθε και το τηγανόψωμο. Ένα αφράτο, λαχταριστό, μεγάλο τηγανόψωμο, με μπόλικη γέμιση τυριού! Μπόλικη όμως! Όχι σαν τα τσιγκούνικα που τρώμε στην Αθήνα, που αναζητάς το τυρί με φακό μεγεθυντικό! Το αφήσαμε λίγο να κρυώσει γιατί μόλις είχε βγει από το τηγάνι. Είχε βεβαίως το λαδάκι του, αλλά τηγανόψωμο χωρίς λίγο λαδάκι παραπάνω δε λέει. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Και εκεί που είχαμε αρχίσει να τελειώνουμε τα πατζάρια και το τηγανόψωμο ήρθε ο μπακαλιάρος. Τρία ζουμερά, μεγάλα κομμάτια μπακαλιάρου, τηγανισμένα σε κουρκούτι. Αλλά όχι σαν ένας μεγάλος λουκουμάς, που σε λιγώνει το κουρκούτι από τη λαδίλα του. Είχε μία λεπτή κρούστα γύρω από το σώμα του ψαριού και με ελάχιστη λαδίλα. Εύγε στη μαγείρισσα! Πάντα έτσι να μαγειρεύει. Και με μία πικάντικη και αρκούντως "σκορδάτη" σκορδαλιά, που μου θύμισε την αλιάδα του νησιού μου, της Κεφαλονιάς. Να πω την αλήθεια μου θύμισε τον μπακαλιάρο που κάνει η μάνα μας (δηλαδή οι 60άρες και 70άρες σήμερα μανάδες μας)...

Και καθώς με βλέπει η ιδιοκτήτρια να παρατηρώ το παρεάκι μου να καταβροχθίζει το μπακαλιάρο, ήρθε ταχύτατα με την μπριζόλα στο χέρι...

Και όταν λέμε μπριζόλα, εννοούμε μπριζόλα! Χοιρινή, μεγάλη! Με ελάχιστο λίπος, ζουμερή και μαλακή. Τη συνόδευαν μερικές πατατούλες, που θα τις ήθελα να πω την αλήθεια πιο ξεροψημένες. Αλλά μην τα θέλω και όλα, ε!

Για την μπριζόλα θα σας πω ότι ήταν μεγάλη ή τέλος πάντων τόσο μεγάλη που ένα αθηναϊκό μαγαζί του κέντρου συνήθως σου σερβίρει τη μισή και σου κάνει και χάρη!

Το γεύμα ήταν εξαιρετικό και το κρασάκι ήταν επίσης γλυκόπιοτο και δροσιστικό.. Και δίπλα να έχεις τα κούτσουρα του τζακιού να καίνε και να σκέφτεσαι πόσο όμορφη είναι η ζωή όταν μπορείς και γεύεσαι ανόθευτες και "απείραχτες" γεύσεις της φύσης... Εγώ πάντως έτσι αισθάνθηκα. Και μάλιστα απόλαυσα στο τέλος και τον σιμιγδαλένιο χαλβά κέρασμα του μαγαζιού..

Θα σας πω ότι πληρώσαμε 25 ευρώ, μόνο! Όταν για να φας μία μπριζόλα στο κέντρο της Αθήνας (πιο κέντρο δεν γίνεται) οι τιμές δεν υποχωρούν κάτω των 12 ή 13 ευρώ! Ααααααχ

Αν συνεχίσουν έτσι οι Αθηναίοι φίλοι μας, θα μας ψάχνουν στον "Μάνθο" αλλά τότε θα είναι αργά.. Γιατί την επιλογή μας την έχουμε κάνει.

Θέλουμε καλό φαγητό, μεράκι στο μαγείρεμα, αγάπη από τον ιδιοκτήτη και το προσωπικό και χαμόγελο. Και το χαμόγελο στον "Μάνθο" είναι πληθωρικό! Και για αυτό θα ξαναπάω και θα ξαναπάω και θα ξαναπάω...
Γιατί το αξίζει....

Αυτά τα ολίγα από εμένα και ραντεβού σύντομα με μία ακόμα κριτική στις γευστικές γειτονιές της μεγάλης μας πόλης....