Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fun Restaurants - Κεραμεικός, Αθήνα
Απρ
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Είχα αυτό το μαγαζί στο μυαλό μου για περίπου 3 χρόνια, ως κάτι το απλησίαστο μεν, αλλά και πολύ ποθητό δε, καθώς η οικονομική μου κατάσταση ως φοιτήτρια, με έκανε να προσπαθώ να βολεύομαι με πιο φθηνές λύσεις για έξοδο για φαγητό. Παρ' όλα αυτά, το μεσημέρι της 25ης Μαρτίου, αφού ήδη γυρόφερνα την ιδέα, παίρνω τηλέφωνο για να κάνω κράτηση.

Και από εδώ ξεκινάει η ιστορία του 4 στα 4.
Η κοπέλα στο τηλέφωνο ευγενέστατη, πρόσχαρη και καθόλου επιτηδευμένη.
Ακόμη και από το τηλέφωνο, σε έκανε να νιώθεις ήδη άνετα.
Βρήκαμε πάρκινγκ σχετικά εύκολα, αφού και πολύς κόσμος είχε φύγει για το τριήμερο, αλλά και να μην βρίσκαμε, ο παρκαδόρος του καταστήματος ήταν απόλυτα διαθέσιμος να μας εξυπηρετήσει.

Δεν θέλω να μακρυγορήσω, αλλά πραγματικά το σέρβις ήταν υποδειγματικό. Δεν ξέρω αν υποκρίνονταν, αλλά οι κοπέλες χαμογελούσαν απίστευτα φυσικά, εξηγούσαν τα πάντα, ήταν καίριες, σε έκαναν όπως προείπα να νιώθεις άνετα, χωρίς να γίνονται υπερβολικές.

Ο χώρος επίσης άψογος. Απλός, αλλά γεμάτος, ντυμένος σε σκούρα χρώματα. Πεντακάθαρος επίσης, απο το τραπέζι, την κουρτίνα και το πάτωμα, μέχρι τις τουαλέτες.
Μόλις μας έβαλαν στο τραπέζι μας, ήρθαν αμέσως τα 3 μενού, τα οποία περιλαμβάνουν το καθένα, μια σειρά απο πιάτα και μαζί και το κρασί το οποίο συνοδεύει το κάθε πιάτο. Για παράδειγμα, το μενού 1, περιλαμβάνει γύρω στα 18 πιάτα και κοστίζει 150 ευρώ ανα άτομο χωρις ποτό/κρασί και 240 ευρώ μαζί με ποτό/κρασι. Εμείς πήραμε το μενού 2, στα 120 ευρώ το άτομο χωρίς ποτό/κρασί, που περιλάμβανε 16 πιάτα.

Να τονίσω εδώ, οτι ρωτηθήκαμε για αλλεργίες, όπως επίσης και για τυχόν πιάτα που δεν θα μπορέσουμε να φάμε, λόγω απλά γευστικών προτιμήσεων. Επειδή, προσωπικά δεν αντέχω το μυαλό αρνιού και το ροκφόρ, αυτά αντικαταστάθηκαν με ντάμπλινγκ με κιμά αρνιού και μανούρι στο αντίστοιχο πιάτο.

Δεν θέλω να αναλύσω κάθε πιάτο ξεχωριστά, ή τον τρόπο σερβιρίσματος καθώς θεωρώ οτι το Funky Gourmet αποτελεί μια εμπειρία την οποία αν υπεραναλύσω, θα χάσει ένα μέρος της γοητείας της. Οπότε θα προσπαθήσω να περιοριστώ.
«Κουλούρι και ανθόγαλα». Ήρθαν σε μια ξύλινη πλάκα, 4 μίνι ζεστά κουλουράκια (σαν Θεσσαλονίκης) που μοσχομύριζαν βούτυρο γάλακτος, μαζί με το ανθόγαλο(κρητική στάκα) σε ένα παγωμένο μπωλάκι και χοντρό αλάτι πάνω σε μια ελαφρόπετρα., όπου εμείς έπρεπε να αλείψουμε το ανθόγαλο στο κουλουράκι και να ρίξουμε απο πάνω το αλάτι. Πολύ νόστιμο παρότι απλό.

«Σαλιγκάρια». Ένα βαθύ μπώλ με σαλιγκάρια χωρίς το κέλυφος τους, κρουτόν, ένα δημητριακό (μάλλον σιτάρι), μέσα σε μια πράσινη κρέμα και διακοσμημένα με όρθια χορταράκια που σου έδιναν την εντύπωση οτι ήταν ριζωμένα στο πιάτο. Το πιάτο ολοκληρωνόταν με φρεσκοτριμμένη τρούφα απο πάνω. Νόστιμο, αλλά πολύ έντονη γεύση για μένα, στον σύντροφό μου πάντως άρεσε πάρα πολύ, αν και δεν τρώει σαλιγκάρια.

«Ψάρι ημέρας φρικασέ». Βλέπε μπακαλιάρος, υποθέτω λόγω ημέρας. Πιο μαλακό πεθαίνεις, έλιωνε στο στόμα, δεν μύριζε ψαρίλα, και μαζί με τα χόρτα και την σάλτσα αυγολέμονο έδενε τέλεια. Η σάλτσα συγκεκριμμένα είχε άνηθο, ο οποίος δεν μου πολυαρέσει γενικά, αλλά εδώ δεν με χάλασε καθόλου.
«Χωριάτικη σαλάτα». Εξωτερικά έμοιαζε με λευκή γρανίτα, αλλά η γεύση ήταν χωριάτικη. Εντυπωσιακότατο, μπέρδευε τις αισθήσεις σου.

«Η Σιωπή του Αμνού». Δύο πιάτα με κοινή θεματολογία. Το πρώτο μέρος περιλάμβανε μια γλώσσα αρνιού την οποία την βουτούσες σε διάφορες σως που ήταν απλωμένες στο πιάτο σου, και για το δεύτερο μέρος, σε εμάς ήρθαν ντάμπλινγκς με κιμά αρνιού, μετά απο αλλαγή του μενού με το μυαλό του αρνιού. Η γλώσσα νόστιμη, αν και υπήρχε ένα μυρωδικό πάνω της που μου θύμιζε λουλούδι και μου κάλυπτε σε λίγο ενοχλητικό βαθμό το όλο πιάτο. Να σημειώσω εδώ, οτι το ίδιο μυρωδικό το βρήκα και στα σαλιγκάρια και πάλι με ενοχλούσε.

«Κάστανα απο το χωριό Ροκφόρ». Όπου ροκφόρ βάλτε μανούρι, γιατί και αυτό είχε ζητηθεί απ την αρχή. Πραγματικά εξαιρετικό πιάτο! Ένα εικονικό κάστανο, που ουσιαστικά ήταν μανούρι με επικάλυψη σοκολάτας, έπρεπε να το αλέιψουμε σε ένα ψωμάκι με βανίλια, μαζί με πούδρα φουντουκιού και μαρμελάδα ( νομίζω κεράσι αλλά δεν θυμάμαι) που βρίσκονταν στο πιάτο μας. Ο συνδυασμός αλμυρού-γλυκού ήταν για μένα τέλειος!

«Βραχιόλι». Ένα βραχιόλι σερβιρισμένο μέσα στο βελουδένιο κουτάκι του, με την μόνη μικρή διαφορά με τα συνηθισμένα χρυσά βραχιόλια, να είναι οτι αυτό και τρωγόταν και είχε γεύση μπακλαβά. Επίσης εξαιρετικό!
«Το ρόδι της αφθονίας και της ευημερίας». Ένα ρόδι σερβιρισμένο πάνω σε έναν κορμό δέντρου, το οποίο το ένα του ημισφαίριο ήταν γεμισμένο με κρέμα(ή παγωτό?)αμυγδάλου, τζίντζερ και καρπούς απο ρόδι. Έτρωγα άλλα τρία για πλάκα, φοβερή γεύση.

«Έκρηξη πορτοκαλιού». Ίσως το πιο θεαματικό πιάτο, για αυτό και βρίσκεται τελευταίο στην σειρά. Σε ένα μπωλ γεμισμένο με φύλλα πορτοκαλιάς και δυο χρυσά μπαλάκια απο πάνω τους, μία απ’ τις κοπέλες που μας σέρβιραν, έριξαν μέσα του αιθέριο έλαιο και μέσα απο αυτό έβγαινε καπνός που γέμιζε όλο το τραπέζι και μύριζε πορτοκάλι. Το εφέ ουσιαστικά βασίζεται στον ξηρό πάγο που βρίσκεται κάτω απο τα φύλλα πορτοκαλιάς και αντιδράει με το ζεστό αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού. Ναι, προφανώς και δεν το ήξερα, αλλά μου το εξήγησε η κοπέλα. Το κάθε μπαλάκι έπρεπε να το βάλουμε προσεκτικά στο στόμα και να το σπάσουμε με την γλώσσα μας. Εκεί έρχεται και η έκρηξη χυμού πορτοκαλιού, που μαζί με το σοκολατένιο περίβλημα έκλεισε την όλη διαδικασία πολύ ευχάριστα.

Έξτρα μπόνους δίνω στις ζεστές πετσέτες που ήρθαν συνοδεία με διάφορα πιάτα που χρησιμοποιούσαμε μόνο τα χέρια μας και στην σωστή χρονικά άφιξη των πιάτων.
Ένα μικρό μείον για μένα ήταν τα 6 ευρώ που πληρώσαμε για 2 μπουκάλια νερό, τα οποία δεν ρωτηθήκαμε για το δεύτερο, απλά συνέχιζαν να γεμίζουν νερό. Όκευ, δώσαμε 246 ευρώ θα πει κανείς, τα 6 σε πείραξαν? Δεν με πείραξαν, απλά δηλώνω οτι θα προτιμούσα να είχα ρωτηθεί, γιατί έτσι είμαι σαν άνθρωπος.

Στην γεύση επίσης έβαλα 3 ντοματούλες, γιατί παρά τον ενθουσιασμό μου για διάφορους συνδυασμούς γεύσεων και παρά το οτι εντυπωσιάστηκα, δεν μπορώ να κρύψω οτι κάποια απ τα πιάτα, μου φάνηκαν απο μέτρια μέχρι και αδιάφορα ώς προς την γεύση καθαρά (τάρτα με αυγοτάραχο και λευκή σοκολάτα, αυγά αχινού με ψίχα ψωμιού).

Σαν συνολική εμπειρία τώρα, θα έλεγα οτι για κάποιον που ασχολείται με οτιδήποτε έχει να κάνει με την γαστρονομία και έχει την άνεση να κάνει έστω μια φορά ένα δώρο στον εαυτό του, θα έπρεπε να το κάνει. Το Funky Gourmet είναι μια εμπειρία απο μόνο του, και ναί, ακόμη και να μην με ξετρέλαναν όλες οι γεύσεις, δεν τα λυπήθηκα καθόλου τα χρήματα. Βέβαια, αν δεν καταφέρω ποτέ να βγάλω 2 χιλιάρικα το μήνα και να μην έχω και παιδιά, πρέπει να παραμείνω στην μία και μόνο φορά. Value for money 4/4 λοιπόν, αλλά είπαμε, για μια φορά.