Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Απρ
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Το ουζερί Λέσβος είναι από τα μέρη της Αθήνας που κάθε φορά που περνούσα από μπροστά του (αρκετά συχνά, αφού βρίσκεται στη μέση περίπου της πιο συνηθισμένης των ποδαράτων διαδρομών που ακολουθώ από το γραφείο προς το σπίτι μου) έκανα mental note ότι εδώ πρέπει να ρθω κάποια φορά. Μου άρεσε που το έβλεπα σχεδόν πάντα γεμάτο, μου άρεσαν το αστακουδάκι και το χταπόδι που είναι ζωγραφισμένα στο τζάμι, με την επιγραφή καφέ-μπαρ-ουζερί δίπλα στην είσοδο, θυμόμουν το Βόλο -την πατρίδα- με τα τσιπουράδικα, άσε που δεν έχω πάει στην κανονική Λέσβο ακόμα.

Ήρθε λοιπόν η μέρα που έπεσε σαν πρόταση για να βρεθούμε 4 φίλες μετά τη δουλειά και να τα πούμε μετά φαγητού.
Πρόκειται για μαγαζί γωνία, συγκεκριμένα Μπενάκη και Σόλωνος, σε μια από τις αν και όχι όμορφες, πολλαπλώς ενδιαφέρουσες περιοχές του κέντρου. Τα τραπέζια βγαίνουν στο πεζοδρόμιο, στην παρόδια στοά της Μπενάκη. Οκ, δεν είναι το πιο ειδυλλιακό μέρος, δεν είναι σαν να κάθεσαι στο Πλωμάρι και να πίνεις τα ούζα σου αγναντεύοντας τη θάλασσα (που ουδέποτε έχω πάει, αλλά το φαντάζομαι) -και οι γνωστοί αστικοί θόρυβοι είναι αναπόφευκτοι.
Καθήσαμε έξω, δίπλα στο ζωγραφισμένο τζάμι με τα ψαρικά -απέναντί μας, στην κολώνα της στοάς, ως ντεκόρ, αντίγραφο έργου του Θεόφιλου, εμβληματικού -κι αγαπημένου μου- Μυτιληνιού ζωγράφου.

Για τον εσωτερικό χώρο δεν έχω κάτι να σας πω, δεν τον επισκέφθηκα καθόλου.
Εφθασα, οι φίλες μου ήταν ήδη εκεί και είχαν παραγγείλει:
-Χωριάτικη χωρίς φέτα, κατόπιν δικής μας απαίτησης: πολύ ζωντανή, νόστιμη ντομάτα, καλή ποσότητα, ζητήσαμε έξτρα λάδι. Το λάδι καλό (Λέσβου μάλλον;)
-Πατάτες τηγανητές -όχι του δικού μου γούστου, που τις θέλει διαπραγματεύσιμα λεπτές και αδιαπραγμάτευτα τραγανιστές, αλλά στους υπόλοιπους άρεσαν. Δύο μερίδες από δαύτες - ποσότητα κατά γενική ομολογία μικρή.
-Φασόλια με κρεμμύδι και πάπρικα. Αδιάφορο πιάτο, το μόνο που δεν το φάγαμε.
-Φάβα. Η κλασσική κ αναμενόμενη σε κάθε ουζερί με το κρεμμύδι της κλπ.
-Λαδοτύρι Μυτιλήνης.

-Κολιό μαρινάτο. Καταπληκτικός ουζομεζές
-Δύο μερίδες κουτσομουρες. Ηρθανε σε τσίγκινη πιατέλα κι αν δεν κάνω λάθος που μάλλον δεν κάνω, ήταν 13 ψαράκια. Μα, μονό αριθμό; Καλοτηγανισμένα και αρκετά νόστιμα.
- Σουπιά τηγανητή. Σπάνιο είδος το τηγάνι στην σουπιά, που όμως της ταιριάζει πολύ. Την τσάκισα.
-Καλαμάρι ψητό. Ε, τώρα τι το θέλαμε αυτό; Πως να τα βάλει το ψητό κεφαλόποδο με το προηγηθέν τηγάνι; Αδικήθηκε. Γι αυτό και για ψυχολογικούς λόγους, αλλά και γιατί μάλλον είχαμε πάθει ταινία εκείνη τη μέρα και το σημείο κορεσμού δεν εμφανίζονταν πουθενά, παραγγείλαμε και
- Καλαμάρι τηγανητό, που βεβαίως και ήταν όπως θέλαμε και θα έπρεπε.

Οι δύο ήπιαν κρασί ροζέ χύμα, εγώ πήρα ένα μπουκαλάκι ούζο ΚΕΦΙ Μυτιλήνης, 200ml, που δεν το κατάφερα όλο, και η άλλη φίλη πήρε τσίπουρο Τυρνάβου Πειρίθοον (χωρίς γλυκάνισο -κατά λάθος) και στο τέλος μας κέρασαν χαλβά που μόλις είχαν φτιάξει. Μετά πήραμε και μια ή δύο κοκακόλες (λάιτ, μη χάσουμε) και μία παγωμένη κάιζερ για χωνευτικό. Απόδειξη δόθηκε κανονικά και το τελικό ποσό ήταν €88. Λογικά, γιατί φάγαμε τον άμπακο, δε θα πω όμως ότι είναι και απίστευτο vfm.

Εν τέλει, αν και δεν είναι το μέρος στο οποίο αδημονώ να ξαναπάω, είναι τίμιο και αυθεντικό για αυτά που προσφέρει.