Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Κεραμεικός, Αθήνα
Απρ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η περιοχή του Κεραμεικού -Μεταξουργείου τα τελευταία χρόνια έχει εκτοξευθεί γαστρονομικά, με πολλά -πάρα πολλά καινούργια μαγαζιά για όλα τα γούστα, τις εθνικές κουζίνες και τα βαλάντια.

Ομως δεν πολυασχολούμουν με αυτή: δεδομένου ότι η δουλειά μου βρίσκεται εκεί, δεν μ' ενθουσίαζε η ιδέα να ξαναγυρίσω εκεί το βράδυ, ούτε να παρατείνω την παραμονή μου σε αυτή μετά τη δουλειά. Η αλήθεια είναι πως όσες -λίγες- φορές το έκανα, δεν απογοητεύθηκα. Και ήρθε η σειρά του Ρακόρ, που οι καλές κριτικές του σάιτ το είχαν εδώ και καιρό τοποθετήσει στη wish list μου.
Βράδυ Παρασκευής, με ούτε 10' λεπτο περπάτημα από το μετρό Κεραμεικός, λίγο μετά την Ιερά οδό, στην οδό Πλαταιών, εκεί είναι το -βαμμένο φυστικί- Ρακόρ, Απ' έξω ακόμα φαίνεται το λίγο αρτιστίκ και το "εναλλακτικό" του εγχειρήματος - το λέω με την καλή έννοια. Το μαγαζί είναι γωνιακό, όλο τζαμαρία, με πολλές κολλημένες αφίσσες από ένα σωρό καλλιτεχνικά εβέντς.

Σε ορατή θέση και το σηματάκι με τα εύσημα από το tripadvisor. Πάμε μέσα: μεγαλόυτσικος και περιποιημένος χώρος, ευάερος και ψηλοτάβανος, με φυσιολογικές αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών, με το φυστικο-βεραμάν-ελί χρώμα να κυριαρχεί και στο εσωτερικό, όπου σχεδόν ο μισός αριστερός τοίχος χρησιμοποιείται σαν μενού για τα πιάτα ημέρας (τα οποία δεν δοκιμάσαμε τη μέρα αυτή κι ας είχανε μανιταροσουπα βελουτέ για την οποία τρελλαινομαι) και δεξιά είναι το μπαρ και η ημιανοιχτή κουζίνα. Η αίσθηση του όλου χώρου είναι λίγο industrial (αν κοιτάξεις προς τα πάνω- φωτιστικά και αεραγωγοί), κάπως ρετρό αν κοιτάξεις προς τα κάτω (μωσαϊκό πάτωμα) και ελαφρώς χιψτερίζουσα αν κοιτάξεις προς τα μέσα (ο κόσμος) με το όλον αποτέλεσμα να είναι ανάλαφρο, συμπαθητικό και ευχάριστο.

Μπάινοντας στο μαγαζί, ενώ είχαμε κλείσει τραπέζι δια παν ενδεχόμενο, λόγω Παρασκευής, κοντοσταθήκαμε και περιμέναμε να έρθει κάποιος να μας εξυπηρετήσει. Οι αρμόδιοι κουβέντιαζαν στο μπαρ, και σημειώθηκε μια σχετική καθυστέρηση μέχρι να πλησιάσει κάποιος -είχαμε ήδη εμείς αρχίσει να κινούμαστε προς ένα άδειο τραπέζι από μόνοι μας. Τελικά καθήσαμε, και βλέποντας τον όχι και τόσο εκτεταμένο αλλά σίγουρα αρκετά ενδιαφέροντα κατάλογο, αποφασίσαμε να παραγγείλουμε μόνο ορεκτικά και σαλάτες, που μας φάνηκαν ωραία, για να δοκιμάσουμε όσο γίνεται περισσότερα. Μ' αυτό το πνεύμα λοιπόν, κινηθήκαμε σε:

- Σαλάτα μιξ, με κόκκινο και άσπρο λάχανο, μαϊδανό, ξινόμηλο και δεν θυμάμαι τι άλλο (σίγουρα και κάτι άλλο) με ένα υπόλευκο ντρέσσινγκ που λογικά έχει και μαγιονέζα μέσα - μου άρεσε πολύ, πολύ μεγάλη ποσότητα
- Πατατες τηγανητές σε μικρά κυβάκια με σως φέτας, καπνιστή πάπρικα. ΔΙαφορετικές, αρκετά νόστιμες αν κ μας φάνηκαν πιο λαδερές από όσο θα μας άρεσε- θα τις θέλαμε πιο ξεροτηγανησμένες.
- Πανσετακια μαριναρισμένα (νομίζω με πιπεριά), με πιτούλες δίπλα. Λεπτά και καθόλου λιπαρά, ωραίος μεζές.
- Λουκάνικο Δράμας. Τρία στη μερίδα, νοστιμότατα.
- Τηγανιά μανιταριών -αν και τα μανιτάρια μου αρέσουν πάρα πολύ αυτή η τηγανιά ήθελε λίγη ένταση παραπάνω. Δεν ξέρω, σκόρδο ίσως, ή καναδυό στάλες τρουφόλαδο.
Αυτά, μαζί με 2 μπουκαλάκια χανιώτικης ρακής, μας στοίχισαν €36 για τους δύο. Πολύ λογικά, συνεκτιμώντας ποιότητα, ποσότητα και στυλ χώρου.

Κέρασμα στο τέλος δεν υπήρξε, και η απόδειξη κόπηκε κανονικά. Το κάπνισμα επιτρέπεται -διακριτικά- σε όλο το μαγαζί. Θα το πρότεινα για μια αξιοπρεπή και σχετικά χαμηλού προϋπολογισμού έξοδο.