Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Γλυφάδα, Αθήνα
Απρ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Το "Soleto" είναι ένας φροντισμένος all day χώρος με ιδανική κουζίνα, εκπροσωπεί κυρίως την ιταλική γαστρονομία αλλά, λίαν προσφάτως, και την ασιατική δημιουργική κουζίνα.

Ό, τι δοκιμάσαμε ήταν κορυφαίο γαστρονομικά και μια αποκάλυψη για μένα.
Ίσως, μάλιστα, είναι από τα λίγα μέρη στη χώρα μας που οι υψηλές τιμές ανταποκρίνονται επάξια στην άριστη ποιότητα των υλικών, τη φινέτσα στη γεύση και το άψογο σέρβις.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι βραδάκι καθημερινής πολύς κόσμος έτρωγε, σε αντίθεση με άλλα δήθεν καφέ - εστιατόρια που έχουν καταλήξει να είναι μόνο για φραπέδες και καπουτσίνο...

Βέβαια, οι τιμές των ποτών, κυρίως στα μπουκάλια, είναι αρκετά τσουχτερές!!

Τετάρτη βραδάκι και βρέθηκα στο "Soleto" ύστερα από παρότρυνση καλής φίλης μας.

Με δική μου πρωτοβουλία δεν ξέρω αν θα πήγαινα ποτέ εκεί για κανονικό φαγητό, καθώς το μέρος αυτό το είχα στο μυαλό μου ως έναν χώρο για ποτό και ελαφρύ τσίμπημα. Ρίχνοντας μια ματιά στο διαδίκτυο πριν πάω και ζώντας από κοντά την γευστική κουλτούρα του εστιατορίου, κατέληξα ότι πραγματικά αξίζει κάποιος να το επισκεφθεί και για φαγητό!

Θεωρώ ότι οι δύο καταξιωμένοι Σεφ, ο Μιχάλης Ντουνέτας(Casa di Pasta, Vive Mar, Baraonda, Διόνυσος ) στο ιταλικό κομμάτι και ο Δημήτρης Κατριβέσης στο ασιατικό - περουβιανό ( τον ξέρουμε κυρίως από το Cinco ), δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, χωρίς υπερβολές και φανφαρονισμούς....
Στο τμήμα των γλυκών υπάρχει ειδικός pastry chef (! ) o X. Παπαδόγιαννης.

Όπως πληροφορήθηκα, πολλές από τις πρώτες ύλες προέρχονται από το βιολογικό αγρόκτημα των ιδιοκτητών στις Σπέτσες.

Το ιταλικό μενού του εστιατορίου ισχύει για όλες τις ώρες. Το πιο πρόσφατο ασιατικό μενού, σερβίρεται μετά τις επτά το βράδυ. Και τα δύο μενού διαθέτουν τα ανάλογα γλυκά.
Η λίστα με τα κοκτάιηλς, τα ποτά, τα αποστάγματα τα κρασιά και τα κοκτάιηλ είναι τεράστια και οι τιμές αρκετά υψηλές, π. χ Κτήμα Γαία, Μοσχοφίλερο, ΕΥΡΩ 22,00/750ml!

Ο χώρος είναι πολύ μεγάλος. Για βραδύ χειμώνα θα διάλεγα να καθίσω στον εσωτερικό χώρο με τις μεγάλες τζαμαρίες, τα άνετα τραπέζια και τους αναπαυτικούς καναπέδες, τα όμορφα διακοσμητικά στοιχεία ( όπως τα χρωματιστά μπουκάλια σε μια μεγάλη εταζέρα) και το όμορφο μπαρ, ενώ, τώρα που ανοίγει ο καιρός σιγά σιγά, προτιμότερος είναι ο εξωτερικός χώρος με τα απλά μαύρα μεταλλικά τραπέζια και τις όμορφες διακοσμητικές παρεμβάσεις, όπως το φως από τις φλόγες όταν βραδιάζει ή τα όμορφα φαναράκια στο τραπέζι!
Οι τουαλέτες, στον επάνω όροφο, είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένες και το μπουκάλι του κρεμοσάπονου τεράστιο!!

Γενικά, η διακόσμηση δεν είναι τίποτα το εξαιρετικά ιδιαίτερο ή λουσάτο αλλά είναι κάποιες λεπτομέρειες, όπως τα όμορφα και φρέσκα λουλούδια πάνω στα τραπέζια, που κάνουν τη διαφορά.
Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τσιγκουνιές στην θέρμανση!!! Παρόλο που η μέρα δεν ήταν κρύα, με το που έδυσε ο ήλιος όλες οι μικρές θερμάστρες της οροφής άναψαν στη σωστή θερμοκρασία!!! Είναι κάτι τέτοιες κινήσεις που σε κερδίζουν όπως και να χει...
Πόσες φορές άραγε δεν μας έχει τύχει να τουρτουρίζουμε και να συναντάμε σβησμένες σόμπες στον εξωτερικό χώρο, ακόμα και σε γνωστά καφέ ή εστιατόρια!! Καλύτερα άνθρωπε μου να μην τις βάλεις καθόλου!!!

Όλοι οι άνθρωποι του σέρβις, από την υποδοχή μέχρι τους σερβιτόρους, είναι ευγενέστατοι και ντυμένοι ομοιόμορφα, όμορφα και προσεγμένα, χωρίς κάτι το εξεζητημένο.

Μου άρεσε πολύ που το μαγαζί αυτό, παρά την φήμη του και τον κόσμο που συγκεντρώνει, κρατάει χαμηλό προφίλ και προσπαθεί να φέρει το καλύτερο γαστρονομικό αποτέλεσμα που μπορεί. Εν ολίγοις, δεν προσπαθεί να πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες... π. χ για το ψωμί (που τελικά δεν πήραμε) ερωτηθήκαμε και το νερό, που ανανεωνόταν συνεχώς, ήταν βρύσης.

Δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα (3 άτομα),

Από τα πιάτα ημέρας, διαλέξαμε μία σαλάτα με βιολογικό σπανάκι Σπετσών, φρέσκιες φράουλες, κότατζ τσιζ, μπρεζάολα (bresaola Β. Ιταλίας, κάτι σαν το δικό μας σαλάμι) και μπαλσάμικο (14,50 ). Παρόλο που΄προσωπικά δεν μου αρέσει η ανάμειξη λαχανικών και φρούτων, το αποτέλεσμα με συγκίνησε τα μάλα....
Η παρουσίαση του πιάτου είναι υπέροχη, έρχεται ένα βουναλάκι από σπανάκι, στην κορυφή το κότατζ τσιζ με κομματάκι κρέατος και παραδίπλα επιπλέον κομμάτια μπρεζάολας. Οι φράουλίτσες μόλις που φαίνονται στο εσωτερικό της σαλάτας. Το πιάτο περιλούζουν όμορφες, διακοσμητικές, σταγόνες από μπαλσάμικο.

Το νηστίσιμο μενού είναι άκρως ενδιαφέρον και παρόλο που -πλέον- δεν νηστεύουμε επιλέξαμε τα εξής πιάτα:

Καρπάτσιο χταποδιού με φύλλα ρόκας, ντοματίνια και κάπαρη (13,00, η απόδειξη έγραφε 15,00, θέλω να πιστεύω ότι το μπέρδεψαν με το επόμενο του καταλόγου). Το χταπόδι σερβίρεται σε μικρά και στρογγυλά κομματάκια και περιβάλλεται από μια μεγάλη ποσότητα φύλλων ρόκας. Επιπλέον, τη σαλάτα συμπληρώνουν η κάπαρη, τα φρεσκότατα ντοματίνια και οι ροδέλες ελιάς...!

Μαύρο ριζότο με σουπιές, αρωματισμένο με μάραθο και το μελάνι τους (14,00). Από την πρώτη μπουκιά είναι ολοφάνερη η νοστιμιά αυτού του πιάτου. Και όχι μόνο αυτό, παρά την μεγάλη ποσότητα, δεν πρόκειται για ένα βαρύ πιάτο και για αυτό, κατά την γνώμη μου, "ευθύνεται" η σωστή πρώτη ύλη και η άψογη μαγειρική!!

Από το τεράστιο μενού της ασιατικοπερουβιανής κουζίνας διαλέξαμε:
Causa Plimefia (12,00) που είναι πουρές-περουβιανής- μπλε (ουσιαστικά μωβ) πατάτας ( όπως έμαθα λόγω του ότι περιέχει πολύ άμυλο κάνει και πολύ νόστιμο πουρέ) με λάιμ, rocoto (μας είπαν ότι είναι τυρί αλλά εγώ βρήκα μόνο μεξικάνικες πιπεριές με αυτό το όνομα.. πιστεύω ότι μάλλον ισχύει η κάποια εσάνς από το δεύτερο ), ταρτάρ τόνου, αβοκάντο, κόλιανδρο, πράσινη αφυδατωμένη ελιά και τσίπς από το φυτό γιούκα!!
Όλα τα υλικά, στο παραπάνω πιάτο, είναι τυλιγμένα μέσα σε ψίχα αβοκάντο. Όταν κόβουμε το κομμάτι αυτό για να το φάμε αφενός λυπούμαστε που "χαλάσαμε" την θεϊκή παρουσίασή του και αφετέρου χαιρόμαστε αντικρίζοντας το πράσινο του αβοκάντο με το μπλε του πουρέ της πατάτας που έχουν ένα φοβερό ταίριασμα, υπόδειγμα υψηλής γαστρονομίας και τέλειας τεχνοτροπίας. Ο συνδυασμός των υλικών αυτών με τον τόνο, το λίγο λάδι και το λάιμ δημιουργούν μια ανεπανάληπτη γεύση!! Το αριστούργημα αυτό παρουσιάζεται σε μαύρο, ορθογώνιο πιάτο με σταγόνες τυριού για ντεκόρ!

Από τα γλυκά διαλέξαμε, από το ιταλικό μενού, το Sable Breton (8,00), γλυκό σοκολάτας από σοκολάτα μπίτερ και σοκολάτα γάλακτος, συνοδεία σοκολατένιας μπάλας παγωτού, παρουσιασμένο με τρίμματα πραλίνας και λίγες σταγόνες σος φράουλας!! Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα. Βέβαια, θεωρώ ότι το είδος του φαγητού που δοκιμάσαμε χρειαζόταν ένα πιο ανάλαφρο γλυκό.

Δεν ξέρω εάν θα συμφωνήσετε μαζί μου, αλλά θεωρώ ότι η πλέον αντικειμενική, αλλά και υποκειμενική, άποψη για την καλή ή κακή γεύση ενός γλυκού σχηματίζεται όταν δεν έχει προηγηθεί φαγητό ή όταν έχει ξεκουραστεί αρκετά ο ουρανίσκος μας από το φαγητό.
Από την άλλη πλευρά, θεωρώ ότι θα πρέπει το καλό εστιατόριο να υποδεικνύει ταιριαστούς συνδυασμούς φαγητού - γλυκού ( π. χ δεν είναι τυχαίο που μετά την ψαροφαγία μας προσφέρουν, συνήθως, χαλβά σιμιγδάλι ή δροσερό γιαούρτι ), όπως συμβαίνει και με το κρασί από έμπειρους σομελιέ... Στην κοσμοπολίτικη Ελλάδα των γαστρονομικών "Σκούφων" ( οι ίδιοι και οι ίδιοι κάθε χρόνο... ) τουλάχιστον εγώ δεν έχω συναντήσει τέτοιου είδους εξυπηρέτηση!

Ήπιαμε τέλεια λευκή Σαγκρία ( 9,00/το ποτήρι) με πολύχρωμα φρουτάκια εντός συν μια coca light (3,40), ενώ μας κέρασαν δροσιστικό λιμοντσέλο.

To "Soleto" αποτελεί μια γαστρονομική πρόταση που ξεχωρίζει γιατί συνοδεύεται, επιπλέον, από εξαίρετο επαγγελματισμό και κοινωνικότητα πράγμα σπάνιο για τα τα σύγχρονα και περιζήτητα εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας!