Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Απρ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Δεν ξέρω γιατί δεν υπάρχει καμιά κριτική από 2013 και μετά. Παραξενεύτηκα.
Η αλήθεια είναι κι εγώ ξαναπήγα το 2015 και δυό φορές μέσα στο ΄16, είχα να πάω από τα τέλη του 2012. Η "επιστροφή" με άφησε με καλύτερες εντυπώσεις. Κύριος λόγος που σταματήσαμε να πηγαίνουμε ήταν ο "αέρας" που είχαν πάρει μυαλά και συμπεριφορά των τότε αφεντικών/εργαζομένων/υπευθύνων (ένα παράξενο κράμα, όποιος πήγαινε παλιά θα καταλάβει εύκολα τι λέω) με αποτέλεσμα να σε έχουν στην αναμονή (όρθιο ή καθιστό) χωρίς να ασχολείται κανείς αν θα φας, τι πράγμα, και τι ώρα.
Πέρασαν δυό -τρία χρόνια και το 2015 τα πράγματα ήταν αλλιώς.

Το παράξενο κράμα που έλεγα δεν υπάρχει (κίνητρο για να ξαναπάμε αφού το είχαμε πληροφορηθεί από φίλους που το διαπίστωσαν) και στη θέση υπάρχει μια οικογένεια(η κυρία Μπέλλα, ψυχή του μαγαζιού, ψήνει και είναι κυρίως στην κουζίνα) που εξυπηρετεί και φροντίζει τον κόσμο. Δεν είναι πρότυπα σερβιτόρων (ίσως και να μην είναι καν σερβιτόροι) αλλά σε έχουν έγνοια και σε ενημερώνουν αν παραγγείλεις λάθος (πολλά πράγματα π. χ. ) για το μέγεθος της μερίδας. Σπάνιο. Αλλού σε αφήνουν στην πλάνη σου την οποία διαπιστώνεις όταν έρθουν τα φαγητά και καταλαβαίνεις πόσο θα αδικήσεις γεύσεις και ποιότητα χορταίνοντας με "τα πρώτα".

Στο περιεχόμενο:
Καλοκαίρι ή με καλό καιρό κάθεσαι έξω στα λίγα τραπέζια, δεν έχει ενοχλητική κίνηση ούτε σπαστικές μουσικές σαν κι αυτές που νιώθουν υποχρεωμένοι οι ιδιοκτήτες να βάζουν σώνει και καλά για να "γεμίσουν" τα μαγαζιά με ήχους. Από Κόκοτα και Καλατζή μέχρι ημισκυλάδια νέας σοδειάς και αρχοντερεμπέτικα εκτελεσμένα κυριολεκτικά σε τριτοτέταρτες εκδοχές. Ελπίζω να το κρατήσου\ν έτσι.
Μέσα κανονικά, τίποτα ιδιαίτερο, αλλά καθαρό και σχετικά ευρύχωρο μαγαζί. Επαναλαμβάνω (όπως έγραψα και για "τα Ψαράκια" στα Μελίσσια) αν πας οποιαδήποτε μέρα... θεσμικής ψαροφαγίας (25 Μαρτίου, Καθαρά Δευτέρα, Μ. Παρασκευή που καθιερώθηκε τα τελευταία χρόνια ως "νηστήσιμο θαλασσοφαγητό μέχρι σκασμού" κ. λ. π. ) σε ψαροταβέρνα, μάλλον δεν θα περάσεις καλά.
Ψάρια ολόφρεσκα και άριστα ψημένα. Ούγαινες (εξαιρετικό ψάρι για όποιον δεν το ξέρει) νοστιμότερες σαργού και τσιπούρας. Όλα τα μεγάλα ψάρια που έχει ψήνονται όπως πρέπει.

Γάβρος καλά τηγανισμένος όχι μαλακός και ψιλοωμός όπως κάνουν μερικοί επειδή είτε βιάζονται είτε δεν ξέρουν.
Κουτσομούρα άριστα τηγανισμένη, όχι λαδίλα, καλές μερίδες (να το έχουμε υπόψιν για τη συνέχεια της παραγγελίας) που από μόνη της γεμίζει το τραπέζι. Δηλαδή με χόρτα, κουτσομούρα, πατάτες τηγανητές, έκλεισες.
Εκτός αν είσαι "φτιαγμένος" για μεγάλο ψάρι, ή για μπακαλιάρο (φρέσκος, εξαιρετικός και αφρός), σκουμπρί ψητό, γόπες επίσης ψητές όταν έχει μεγάλες.
Μέσα στα δέκα μαγαζιά με τις καλύτερες τηγανητές πατάτες.

Σαλάτες εντάξει, όταν έχει χόρτα είναι καλά, βλίτα δεν τρώω, οι άλλοι τα βρήκαν εντάξει. Κολοκυθάκια καλά βρασμένα, ούτε πέτρα ούτε λιωμένα, παντζάρια πολύ νόστιμα.
Τιμές κανονικές προς χαμηλές για την περιοχή και την ποιότητα.