Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Καισαριανή, Αθήνα
Απρ
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η χαρά μου ήταν ιδιαίτερη όταν προτάθηκε από γνωστό, αξιόπιστο και χαβαλεδιάρικο παρεάκι να πάμε στη Βουρλιωτίνα! Ο παππούς μου βλέπετε ήρθε “ξεριζωμένος” από τα Βουρλά, για να ξεκινήσει όπως πάαααααρα πολλοί (τότε) πρόσφυγες μια νέα αρχή, μια νέα ζωή, με τις δυσκολίες που όλοι γνωρίζουμε. Επίκαιρο πολύ το θέμα αυτό! Η ιστορία επαναλαμβάνεται για όλους τους λαούς.

Έτσι ένα κρύο και βροχερό Σάββατο του Φεβρουαρίου που μόλις είχε ανοίξει το τριώδιο, φτάσαμε στο ταβερνάκι της Βουρλιωτίνας! Η περιοχή όντως έχει μείνει σε μιαν άλλη εποχή. Ανεβήκαμε τα σκαλάκια που μου θύμισαν το πατρικό του πατέρα μου. Ήταν σαν να βρισκόμουν σε ένα προσφυγικό σπίτι, έτσι δηλαδή ήταν και στην πραγματικότητα παλαιότερα.. Η ζέστη που επικρατούσε μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί δεν σας κρύβω ότι όταν διαπίστωσα ότι περί ώρα 22:20 δεν υπήρχε άλλη παρέα … πίστεψα ότι θα φτύσουμε το σάλιο μας παγάκι.

Ο χώρος μου άρεσε, πάντα σε συνάρτηση με το ύφος και τον τύπο του εστιατορίου. Βαριές κουρτίνες και πλεκτές, σεμεδάκια, παλιά σερβάν με σερβίτσια εποχής, κάδρα με φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων με φλέγοντα θέματα της εποχής. Ακόμα και τα ωραία ανάγλυφα γύψινα που διακοσμούσαν το ψηλό ταβάνι είχαν όμορφα τονιστεί με χρώματα! Είναι όλα αυτά δηλαδή που μου θύμιζαν το σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Απλά και όμορφα. Είχαν επιπλέον στολιστεί χωρίς υπερβολές, με σερπαντίνες και κάποια αξεσουάρ των απόκρεων.

Η εξυπηρέτηση δυστυχώς εμένα δεν με κέρδισε. Μιλώ και για την ιδιοκτήτρια αλλά και για την νεαρή κοπέλα που μας εξυπηρετούσε παράλληλα. Ίσως ήταν κακή μέρα, αν κρίνω από την πλειοψηφία σχολίων που έχουν γραφεί εδώ. Αλλά από την δική μου εμπειρία θα συμφωνήσω απόλυτα με τον έμπιστο φίλο Jim. Και περισσότερο απ’ όλα εγώ κρατώ το “αγέλαστη και (εντελώς όμως) διεκπεραιωτική”. Και μου κάνει ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, γιατί δεν ήταν μέρα που είχε φόρτο εργασίας, καθώς ήμασταν μόνο εμείς στο μαγαζί και αργότερα ήρθε ένα ζευγάρι ακόμα.

Πείτε με περίεργη, αλλά όταν με συστήνει ένας άνθρωπος και η χειραψία του άλλου δεν είναι εγκάρδια αλλά χλιαρή κι αδύναμη… σαν να μη χρειαζόταν, προσωπικά μου λέει πολλά και όχι με την καλή έννοια φυσικά. Έτσι λοιπόν ήταν η χειραψία της ιδιοκτήτριας στο καλησπέρα σας, όπως και η μετέπειτα επικοινωνία της με το τραπέζι μας, όσες φορές εμφανίστηκε σε αυτό… χλιαρή! Και αυτό σίγουρα δεν είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των Μικρασιατών.

Σ’ εκείνη επίσης θα χρεώσω το γεγονός ότι δεν εκτέλεσε σωστά την παραγγελία μας. Δηλαδή όταν κάποιος σου λέει να προσαρμόσεις τα ορεκτικά στον αριθμό των ατόμων (εννοώντας τα μπουρεκάκια, τους κολοκυθοκεφτέδες κτλ) εξυπακούεται ότι δεν χρειάζεται διευκρίνιση για να ΜΗΝ κάνεις το ίδιο και με τα υπόλοιπα πιάτα, ειδικά όταν ο πελάτης σου έχει δώσει παραγγελία για ένα λόχο! Ακόμα κι αν εσύ κατάλαβες το αντίθετο ή ακόμα κι αν έγινε κακή συνεννόηση βρε αδερφέ, δεν είναι δύσκολο να πάρεις μια πρωτοβουλία και να ενημερώσεις ότι είναι υπερβολή! Στην τελική φέρε λιγότερα κι αν δεν χορτάσουμε εδώ είμαστε… ατάκα που μου έχουν πει πολλοί μαγαζάτορες σε παρόμοια περίπτωση! Για να καταλάβετε τι εννοώ, από την παραγγελία που θα δείτε παρακάτω, μας έφερε εκτός των άλλων, εφτά κεμπάπ… και εφτά τζιγιεροσαρμάδες... και όπου τσιγιεροσαρμάς, φανταστείτε περίπου ένα μεγάλου μεγέθους σε σχήμα αβοκάντο!

Η παραγγελία μας:

Ξεκινήσαμε με ένα εξαιρετικό καρβέλι ψωμί, φρεσκότατο και νόστιμο με συνοδεία ενός ωραίου ντιπ. Νεράκι σε κανάτα φυσικά.

- Σαλάτα πράσινη με ρόκα, φασόλια μαυρομάτικα, ρόδι και σάλτσα μπαλσάμικου… φρέσκια και γευστική, μια πάρα πολύ καλή αρχή!

- Σαλάτα με φακές, κύβους ντομάτας, μυρωδικά και μεγάλους κύβους φέτας. Παρότι πίστευα ότι θα με κέρδιζε αυτή περισσότερο, δεν με ενθουσίασε καθώς της έλειπε η ένταση, και επιπλέον είχε αρκετά ζουμιά.

- Ρολάκια (7τμχ) με κιμά και κουκουνάρι, αρκετά νόστιμα με φύλλο τραγανό και στεγνό από λάδια.

- Μπουρεκάκια μελιτζάνας (7τμχ)με τυρί, παναρισμένα απ’ έξω. Συμπαθητικά.

- Πασά κιοφτέ, δηλαδή κεφτέδες πάνω σε φύλλα μαρουλιού, που είχαν μέσα πολύ μικρή ποσότητα παστουρμά, ο οποίος τους έδινε μια πρωτότυπη νότα γεύσης. Συνοδεύτηκαν με τζατζίκι πασπαλισμένο με πάπρικα. Πολύ καλοί.

- Λαχανοντολμάδες με λίγη πάπρικα από πάνω. Συμπαθητικοί αλλά δεν κατάφεραν να πλησιάσουν την γεύση της μαμάς μου, που ψάχνω εναγωνίως πάντα όταν ζητάω αυτό το πιάτο. Το αυγολέμονο δεν είχε δέσει σωστά. Ήταν αραιό και τους έλειπε και λίγο παραπάνω λεμονάκι.

- Ντοματοκεφτέδες πασπαλισμένοι με τυρί, αρκετά καλοί αλλά έχω φάει και ωραιότερους, συνοδεία γιαουρτιού. Δεν θα το ξαναεπέλεγα αυτό το ορεκτικό.

- Ντολμαδάκια γιαλαντζί με συνοδεία γιαουρτιού, εννοείται χειροποίητα και πολύ νόστιμα! Αυτά πλησίασαν αρκετά της μαμάς.

- Καβουρμάς ανακατεμένος με αυγό και μερικά κυβάκια πιπεριάς…πεντανόστιμος! Παρά το γεγονός ότι εμφανισιακά με απογοήτευσε καθώς ήταν πνιγμένος στο λάδι, η νοστιμιά του ήταν απερίγραπτη και με κάποιο περίεργο τρόπο δεν άφηνε επίγευση λαδίλας.

- Μαντί 2 μερίδες, η μία χωρίς σκόρδο… απογοήτευση! Όταν παραγγέλνω μαντί έχω δύο ονόματα στο μυαλό μου, Χειμώνα καλοκαίρι και Πρεμιέρα. Για να μου φύγει η περιέργεια δοκίμασα και από αυτή με το σκόρδο επί τούτου να δω μήπως κάνει αυτό την διαφορά, αλλά μάταια. Δεν τα κατάφερε ούτε το μπόλικο μοσχοκάρυδο που είχε από πάνω τριμμένο. Η σάλτσα ήταν πολύ αραιή και η γεύση εντελώς άνευρη. Κρίμα.

- Αρνάκι με βερύκοκα (καϊσί θα το βρείτε στον κατάλογο), το αρνάκι ήταν αφρός στο στόμα, τα βερύκοκα δεν μ’ ενθουσίασαν αλλά μάλλον δεν τα συμπαθώ στα φαγητά ίσως γι’ αυτό. Κατά γενική ομολογία πάντως άρεσε.

- Γύρος της Τριανταφυλλιάς, χοντροκομμένα κομμάτια χοιρινού, με ντομάτα, τυρί και μαϊντανό πάνω σε ψημένη πίτα. Καλός, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έμεινε στην μνήμη μου.

- Χιουνγκιάρ Μπεγιεντί, άλλο ένα όνομα συνδεδεμένο με αυτό το φαγητό… Ταμάμ Χανιά, ανεπανάληπτο! Δυστυχώς κι εδώ δεν κατάφερε να με ενθουσιάσει. Ο πουρές μελιτζάνας -που ουσιαστικά αυτό είναι που μου αρέσει περισσότερο σε αυτό το πιάτο κι όχι το μοσχάρι που γενικά δεν συμπαθώ- ήταν αρκετά βαρύς στο κάπνισμά του, αλλά δεν ήταν αυτό που δεν μου άρεσε. Η γεύση του και η υφή του δεν ήταν άξια αναφοράς. Αντίθετα μάλλον είναι το χειρότερο γευστικά χιουνγκιάρ που έχω δοκιμάσει. Η τιμή του δε; Κάπου στα 14€ και κάτι ψιλά... απαράδεκτη!

- Σουτζουκάκια με ρύζι και μια πρωτοτυπία στη σάλτσα, με την προσθήκη ελιάς. Δεν τα δοκίμασα γιατί δεν τα συμπαθώ, αλλά η παρέα είπε τα καλύτερα.

- Τζιγιεροσαρμάδες (7 τμχ)! Από τα top πιάτα της Βουρλιωτίνας κατά την γνώμη μου. Συκωτάκια με μπόλικα μυρωδικά τυλιγμένα σε μπόλια. Η γεύση τους μου θύμισε την γεύση της μαγειρίτσας της μαμάς μου, γι’ αυτό και πιθανολογώ ότι εκτός από μπόλικο άνηθο ίσως είχε και δεντρολίβανο. Αυτομάτως μεταφέρθηκα από το τριώδιο στο Πάσχα! Είναι ο λόγος που κάποια στιγμή θέλω να επιστρέψω στην Βουρλιωτίνα!

Ήπιαμε μια μπύρα, 2 λούξ κόλες, 3 σόδες και 2 λίτρα κρασί.

Μας κέρασαν καζάν ντιπί, ωραία κίνηση αν και το βρήκα εντελώς αδιάφορο γευστικά αλλά και λικέρ κανέλας.

Πληρώσαμε 32€/άτομο…ποσό πολύ μεγάλο για ένα οινομαγειρείο. Όμως για να είμαστε δίκαιοι πήραμε πάααααρα πολλά πιάτα, των περισσοτέρων από τα οποία οι τιμές, θυμίζω ότι προσαρμόστηκαν ανάλογα με τα τεμάχια! Άρα δεν είναι αντιπροσωπευτικό αυτό το ποσό, γι’ αυτό μην σας τρομάζει. Βέβαια οι μερίδες είναι καλές, όμως σίγουρα κάποια πιάτα είναι τσιμπημένα.

Περάσαμε πολύ όμορφα λόγω παρέας και δεν μπορώ να πω ότι φάγαμε άσχημα. Απλά προσωπικά μιλώντας, μάλλον είχα περισσότερες προσδοκίες. Υπάρχουν πιάτα για τα οποία μάλλον θα ξαναγυρίσω στη Βουρλιωτίνα, ενδεχομένως τώρα που ανοίγει ο καιρός στην αυλίτσα που έχουν διαμορφώσει στο πεζοδρόμιο απέναντι. Σίγουρα όμως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και στις τιμές αλλά κυρίως στην εκτέλεση συνταγών.

Προτείνω να κάνετε μια βόλτα να πείτε κι εσείς τη γνώμη σας!