Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μουσικά Μεζεδ/λεία - Άλιμος, Αθήνα
Απρ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Στο Ζεύκιν δεν πας για το φαγητό. Αλλά κυρίως για το βιολί του Φάκαρου, μετά της απαραίτητης οινο-μπυροποσίας φυσικά, άντε και με τη συνοδεία κάποιων μεζέδων, από τους οποίους δεν έχεις και πολλές απαιτήσεις.

Τώρα πως η “πρωτευουσιάνα” φίλη, έκανε την επιλογή αυτή για να γιορτάσει τα γενέθλιά της… είναι πραγματικά απορίας άξιο. Πάντως όχι μόνο τα έκανε, αλλά τα τίμησε κι όλας… με τις ανάλογες χορευτικές δεξιοτεχνίες. Aαααα, ξέχασα, είναι ο καλός της Ικαριώτης…that’s why βρε!

Θέλοντας λοιπόν να ευχαριστήσει τους καλεσμένους της, τα γιόρτασε μια εβδομάδα νωρίτερα για να αποφύγει την περίοδο της σαρακοστής που κάποιοι νηστεύουν, ώστε να μην μείνει κανείς παραπονεμένος. Εγώ το είχα επισκεφθεί άλλη μια φορά πριν 4-5 χρόνια όταν βρισκόταν σε άλλο χώρο, ακριβώς απέναντι από εκεί που είναι τώρα.

Ο χώρος δεν συγκρίνεται, είναι κλάσεις ανώτερος και πιο μεγάλος τώρα. Εντάξει δεν έχει κάτι ιδιαίτερο διακοσμητικά που να συναρπάσει τον επισκέπτη. Τα χρώματα είναι κυκλαδίτικα, δηλαδή επικρατεί το γαλάζιο και το λευκό. Υπάρχει γυάλινη οροφή (νομίζω ανοιγόμενη) σε ένα μέρος του μαγαζιού προς την έξοδο που καθιστά το σημείο πιο φωτεινό κατά την διάρκεια της ημέρας. Για φωτιστικά μεγάλα κοφίνια και σήμα κατατεθέν η μεγάλη φωτογραφία που πιάνει όλο τον τοίχο από πανηγύρι στην Ικαρία, με κάποιες εκατοντάδες κόσμου σ'έναν ατελείωτο κύκλο! Οι τουαλέτες θέλουν περισσότερη φροντίδα, ειδικά τις ώρες αιχμής, γιατί όσες φορές κατέβηκα ήταν σε οριακή κατάσταση και είχαν και μια συγκεκριμένη μυρωδιά που μάλλον ήταν από τα σιφώνια. Υπάρχουν λύσεις.

Η εξυπηρέτηση νομίζω ότι επιδέχεται βελτίωσης, καθώς όσες φορές χρειάστηκα είτε νερό, είτε χαρτοπετσέτες, είτε οτιδήποτε άλλο, περίμενα πολύ ώρα ώστε να πιάσει το οπτικό μου πεδίο κάποιο σερβιτόρο. Όμως δεν αφαιρώ ντομάτα γιατί το μαγαζί ομολογουμένως είχε πάρα πολύ κόσμο. Ίσως χρειάζονται περισσότερα άτομα.

Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικό για όσους τους αρέσουν τα ακούσματα αυτά. Επειδή τυχαίνει να έχω κάνει παραδοσιακό χορό από την εφηβεία μου και επί 18 περίπου συνεχόμενα έτη, το κομμάτι αυτό της παράδοσης μας, μου είναι πολύ οικείο και ευχάριστο. Και μπορώ να σας εγγυηθώ ότι δεν θα ακούσετε ούτε σκυλονησιώτικα (γιατί δυστυχώς ανθούν κι αυτά στις μέρες μας), ούτε σκυλολαϊκά γενικότερα.

Ξεκινάει με έντεχνα τραγούδια από μια κοπέλα με πολύ αξιοπρεπή φωνή, κι από ένα αγόρι (μου διαφεύγουν τα ονόματα). Συνεχίζει με ωραίες επιλογές νησιώτικων (Κυκλάδες ως επί τω πλείστων αλλά με παραγγελιές θα ακούσετε και Κρητικά και Δωδεκάνησα ακόμα και θρακιώτικα (βλέπε ζωναράδικα κτλ) και παίζουν και ωραίες επιλογές καρσιλαμάδων, (απτάλικους, ζεϊμπέκικους κ. ο. κ).

Βέβαια αν έχετε υπομονή και καθίσετε λίγο παραπάνω όπως εμείς -τότε που θα έχει αραιώσει λίγο ο κόσμος- θα το ευχαριστηθείτε καλύτερα, καθώς με τα πρώτα χορευτικά ακούσματα, ο κόσμος αρέσκεται στο να συνωστίζεται στην πίστα και να παλεύει για να καταφέρει απλά κάποια επιτόπια βήματα. Συνεπώς δεν θεωρώ ότι φταίει γι’ αυτό ούτε ο ιδιοκτήτης, ούτε η πίστα που παρεμπιπτόντως δεν είναι μικρή. Και μια αλάνα να είχαν πάλι δεν θα μας χώραγε!

Κάποτε στην Κρήτη συνηθιζόταν ένας άνθρωπος να δίνει μια παραγελλιά, αφήνοντας και τον οβολόν του στην ορχήστρα και να σηκώνεται ΜΟΝΟ η παρέα του, ώστε να ευχαριστηθούν τον χορό τους. Έπειτα ακολουθούσε η επόμενη παρέα και ούτω ο κάθε εξής. Νομίζω ότι πέρα από το “οικονομικό" θέμα που ενδεχομένως προέκυπτε από αυτήν την τακτική, υπήρχε σε κάθε περίπτωση μια τάξη και ένας σεβασμός σε αυτές τις κοινωνικές εκδηλώσεις. Anyway.

Το φαγητό τώρα μπορώ να πω ότι με εξέπληξε ευχάριστα, καθώς για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να είναι ιδιαίτερα αξιόλογο. Αν και ομολογώ ότι ούτε παλαιότερα που το είχα επισκεφθεί παραμονή πρωτοχρονιάς ήταν κακό, παρότι είχε συγκεκριμένο μενού εκτός καταλόγου.

Αναλυτικά το μενού που είχε επιλέξει η φίλη μας, περιελάμβανε:

- Σαλάτα Ζεύκιν η ομώνυμη πράσινη με ρόκα, ντομάτα, κουκουνάρι, μικρά παξιμάδια, κοπανιστή και πατέ ελιάς. Μου άρεσε πολύ, ήταν πολύ καλή σε μέγεθος, φρέσκια και γευστική.

- Τυροκαυτερή χειροποίητη και αρκετά νόστιμη, που άφηνε μια ήπια αλλά ικανοποιητική για το γούστο μου κάψα στο στόμα. Δεν χαρακτηρίζεται όμως ιδιαίτερα καυτερή.

- Τυρόπιτα με ρακόμελο, φτιαγμένη στο τηγάνι, πολύ καλή αλλά θα ήθελα λίγο δυόσμο στην γέμιση του τυριού που θα την έκανε πιο ιδιαίτερη.

- Κολοκυθοκεφτέδες με τυρί και μυρωδικά, επίσης χειροποίητοι και αξιοπρεπέστατοι.

- Μακαρούνες με στάκα και καραμελωμένα κρεμμύδια… πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε. Μέσα στην απλότητά του, η στάκα δίνει ένα εκλεπτυσμένο και φίνο άρωμα καθόλου έντονο, και τα καραμελωμένα κρεμμύδια συμπληρώνουν την τελική γεύση ακόμα πιο ευχάριστα!

- Ποικιλία κρεατικών μεγάλη, που εντάξει δεν μένει αξέχαστη αλλά δεν την λες και κακή. Με λουκάνικο συμπαθητικό, φτερούγες κοτόπουλου που μου άρεσαν, μπριζόλα ζουμερή και νόστιμη, κεμπάπ που δεν δοκίμασα αλλά δεν είχε κακά σχόλια, πίτες κομμένες, σαλάτα λάχανο-καρότο και λίγες πατάτες τηγανιτές. Συμπαθητική θα την χαρακτήριζα.

- Τηγανιά κοτόπουλο με μέλι και μουστάρδα, συμφωνώ και με τους προλαλήσαντες ότι ήταν το πλέον αδύναμο πιάτο.

Ζήλεψα βέβαια το μενού των μικρών φίλων του πάρτυ… που ως γνωστόν είναι δύσκολοι στο φαγητό και ποτέ δεν ευχαριστιούνται τίποτα περισσότερο από τις λατρεμένες τηγανιτές πατάτες. Έτσι στο μενού τους περιλαμβάνονταν και 2-3 γαβάθες ξεχειλισμένες με φρέσκες, χρυσαφένιες τηγανιτές πατάτες… τι κρίμα να μην είμαι 10 χρονών! Αυτό το λέω γιατί είμαι καλός άνθρωπος και θέλω να φέρω σε δύσκολη θέση την φίλη μου…χαχαχα!

Είχα όμως την τύχη να δοκιμάσω επιπλέον κάποια μπουρεκάκια που είχαν και παστουρμά μέσα, καθώς έμεινα ως αργά που ήρθαν κάποιοι άλλοι φίλοι, αλλά και το κέρασμα του μαγαζιού που ήταν κάτι σαν μους σοκολάτας. Η τούρτα της φίλης μας ήταν εξαιρετική απ’ ότι άκουσα, και μπορώ να το επιβεβαιώσω κι εγώ που δεν τις συμπαθώ ιδιαίτερα αλλά δοκίμασα και την βρήκα πολύ καλή με μπισκοτένια γεύση.

Τα ποτά ήταν απεριόριστα φυσικά. Δεν ξέρω πόσο στοίχισε κατά άτομο το πλουσιοπάροχο αυτό τραπέζωμα, γιατί σίγουρα υπήρξε κάποια ειδική συμφωνία λόγω γνωριμίας αλλά και πολλών ατόμων. Αν κρίνω όμως από τον κατάλογο του εστιατορίου, με 18-20 ευρώ μπορείτε να έχετε ένα αξιοπρεπές γεύμα και να το ευχαριστηθείτε.

Εμείς περάσαμε πάρα πολύ όμορφα! Το κλείσαμε που λένε το μαγαζί. Πήγαμε μέρα μεσημέρι και φύγαμε νύχτα… γύρω στις 9:30 που φυσικά τέλειωσε και το πρόγραμμα! Ευχαριστούμε πολύ λοιπόν την εορτάζουσα και του χρόνου να είναι καλά.

Μέχρι τότε… σίγουρα θα ξαναπάμε και το προτείνουμε για όσους θέλουν μια αξιοπρεπή γευστική αλλά και μουσικο-ακουστικο-χορευτική εμπειρία!