Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Περιστέρι, Αθήνα
Απρ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Παρασκευή, 25η Μαρτίου, με πονεμένα πόδια από τις βόλτες στο πανηγύρι μπήκαμε στο Βρώσις πεινασμένοι και ενθουσιασμένοι. Ευτυχώς είχαμε κλείσει τραπέζι, κι ακόμα πιο ευτυχώς μας άφησαν να διαλέξουμε που θα κάτσουμε. Και διαλέξαμε το καλύτερο σημείο του μαγαζιού!

Ο χώρος είναι υπέροχος. Μοιάζει με παλιό μπακάλικο (και λειτουργεί και ως μπακάλικο, μιας που μπορείτε να αγοράσετε πολλά από όσα θα δοκιμάσετε), ζεστό και καλόγουστο, με ράφια που σε προϊδεάζουν να τα φας ΟΛΑ!

Το προσωπικό είναι γελαστό, φιλικό, γρήγορο, ξέρει το μενού καλά και τρέχει πιο γρήγορα από τον άνεμο. Για ό, τι ρωτήσαμε είχαν την απάντηση, και ό, τι ζητήσαμε ήρθε άμεσα.

Το μενού είναι μεγαλούτσικο, αλλά όχι τόσο όσο να σε προδιαθέτει για προχειρότητα. Σε δυσκολεύει πολύ όμως όταν έρχεται η ώρα να διαλέξεις. Ευτυχώς ήμασταν τρεις πεινασμένοι καλοφαγάδες κι έτσι μπορέσαμε να δοκιμάσουμε πολλά καλούδια. Τα φέραμε από δω, τα φέραμε από κει, και τελικά διαλέξαμε:

-Πατάτα βαρκαρόλα. Μισή πατάτα "οφτή", γεμιστή με τυράκι και μπέηκον. Από την κορφή ως τη φλούδα, ήταν νοστιμότατη.
-Δύο μερίδες πατάτες τηγανητές, μία σκέτη, μία με τυρί. Τραγανές ροδέλες πατάτας, χωρίς ίχνος παραπανίσιου λαδιού, μπαίνουν στο τοπ 5 των τηγανητών πατατών της Αθήνας και διεκδικούν θέση στην πρώτη τριάδα.
-Πληγούρι με μανιτάρια. Νόστιμο μεν, αλλά ψάχναμε τα μανιτάρια δέ. Τελικά τα βρήκαμε, μα ήταν λίγα και πολύ ψιλοκομμένα.
-Λουκάνικο γεμιστό με τυρί, το διάσημο "βραβευμένο". Αν δεν το είχαν βραβεύσει ήδη, θα το έκανα εγώ. Ψημένο στην εντέλεια και ισορροπημένο, ένα από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.

-Σουτζουκάκια. Δεν τα λες ακριβώς σουτζουκάκια, τα λες κάτι μεταξύ κεμπαπ και σουτσουκακίων. Ήταν νόστιμα, αλλά η μερίδα ήταν πολύ μικρή.
-Σαγανάκι. Καταπληκτικό. Απλό, τραγανό, μαστιχωτό, καθόλου λαδερό, η καλύτερη παρέα για το φρεσκοτατο ψωμάκι που μας φέρανε.
-Γίγαντες. Εδώ τα χαλάσαμε λίγο. Πολύ λαδεροί. Νόστιμοι μεν, αλλά το παραπάνω λάδι εμπόδισε τις ατελείωτες παπάρες που όφειλαν να εξαφανίσουν τη σάλτσα από το πήλινο.
-Στραπατσάδα με πιπεριές. Πικάντικη, με φρέσκια ντοματούλα και μπόλικες πιπεριές.
-Καβουρμά. Ίσως το καλύτερο πιάτο τη βραδυάς. Ψημενος όσο πρέπει, ήρθε με τη συνοδεία μιας καταπληκτικής πικάντικης σάλτσας που όμως ήταν λίγη.
-Σύγλινο. Δεν ήταν ακριβώς το σύγλινο που έχουμε συνηθίσει, ήταν κάτι σαν καπνιστά μπριζολάκια ψημένα αλλά όχι στα κάρβουνα. Το "πεντανόστιμα" είναι λίγο για να περιγράψει αυτό το πιάτο, το οποίο επίσης είχε λίγη από την πικάντικη σαλτσούλα. Την επόμενη φορά θα ζητήσω ένα μπωλ με έξτρα σάλτσα, να την ευχαριστηθώ.

Εκτός από τα παραπάνω φάγαμε μπόλικο ψωμί (προζυμένιο, ολόφρεσκο, τσακίσαμε μισό καρβέλι) και ήπιαμε δύο κιλά κόκκινο ημίγλυκο χύμα κρασί. Μην σας τρομάξει το "ημίγλυκο", ήταν απλά λίιιιγο λιγότερο ξηρό από τα συνηθισμένα κόκκινα και ταίριαξε απόλυτα με όλα όσα φάγαμε.

Ο λογαριασμός ήταν κάτι λιγότερο από 60 ευρώ. Αν υπολογίσετε πως φάγαμε για πέντε, ήταν σίγουρα value for money. Μας κέρασαν μια γενναιόδωρη μερίδα χαλβά σιμιγδαλένιο, ο οποίος όμως ήταν δυστυχώς μέτριος. Το σιμιγδάλι δεν ήταν αρκετά καβουρντισμένο, το σιρόπι είχε πολύ πορτοκάλι και πολλή ζάχαρη, και η κανέλα ήταν σχεδόν ανύπαρκτη.

Συνοψίζοντας: ήταν ένα από τα καλύτερα γεύματα της ζωής μου. Όλα ήταν τέλεια, οι αστοχίες ελάχιστες και κάποιος που δεν ασχολείται με τη μαγειρική ίσως να μην τις πρόσεχε καν. Δεν βλέπω την ώρα να ξαναπάω και το συνιστώ σε όλους! Το γεγονός πως είναι δύο βήματα από το μετρό του Περιστερίου το κάνει ιδανικό. Ούτε θα ψάχνετε να παρκάρετε, ούτε θα μετράτε πόσο πίνετε, απλά θα ευχαριστηθείτε το καταπληκτικό φαγητό!