Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Χαλάνδρι, Αθήνα
Απρ
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Η έκφραη "το έχουμε χτίσει το μαγαζί" ισχύει στην περίπτωσή μας για το ΜΙΝΟΡΕ.
Δε θυμάμαι πριν πόσα χρόνια πρωτοπήγαμε στο Σωτήρη (ιδιοκτήτης), γίναμε μόνιμοι πελάτες, αρκούσε απλώς να ακούσει τη φωνή μας ή τις επαγγελματικές μας ιδιότητες στο τηλέφωνο (πχ. δικηγόρος) για να μας κρατήσει το "τραπέζι" μας, χωρίς επώνυμο και λοιπά στοιχεία.

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία 2 χρόνια του κάναμε μεγάλες απιστίες, δοκιμάζοντας πολλά άλλα εστιατόρια/ταβερνάκια και αναβάλλοντας την επίσκεψή μας ξανά και ξανά.
Σάββατο 16 Απριλίου, επιτέλους επιστρέψαμε 6 άτομα στο Μινόρε έχοντας κάνει κράτηση από την προηγούμενη.
Πλέον το παρκάρισμα είναι αρκετά δύσκολο (πότε γέμισε τόσο ασφυκτικά η γειτονιά? ίσως φταίει ότι στο παραπάνω στενό είναι στάση metro).

Ο χώρος δεν είναι τίποτε το ιδιαίτερο (και τώρα που το σκέπτομαι έχω καθίσει μόνο μία φορά μέσα, όλες τις φορές καθόμαστε έξω στην τζαμαρία), παλιά μονοκατοικία με αυλή (στην οποία φιλοξενούνται πανέμοφρα γατάκια τα οποία ταίζονται και ποτίζονται από το Σωτήρη-σαν ζωόφιλος οφείλω να το πω), τμήμα της οποίας μετατράπηκε σε τζαμαρία, στο ταβάνι κρέμονταν (παλιότερα σε πολύ μεγάλη ποσότητα, τώρα ελάχιστα) φωτιστικά προερχόμενα από την Πόλη, τόοο όμορφα και πρωτότυπα τα οποία έχουν διακοσμητική χρήση και εάν κάποιος ενδιαφέρεται μπορεί να αγοράσει!!!!

Τραπεζοκαθίσματα σε σεβαστή απόσταση μεταξύ τους (τώρα περισσότερο από παλιά), τα σερβίτσια του είναι "πραγματικά" πιάτα όσον αφορά το υλικό κατασκευής, το σχέδιο και το μέγεθος.
Η όλη διαχείριση γίνεται από τον ίδιο το Σωτήρη (από το πρωί που θα ξυπνήσει να πάει να αγοράσει πρώτες ύλες έως και το σερβίρισμα εάν χρειαστεί) έχοντας συνήθως ένα βοηθό που εκτελεί χρέη σερβιτόρου κλπ.

Φυσικά σε τέτοιο μαγαζί η κανάτα με νερό βρύσης θεωρείται αυτονόητο και δεν υπάρχει η δηθενιά του να σερβιριζόμαστε, να καταναλώνουμε και να χρεωνόμαστε εμφιαλωμένο νερό (λες και σπίτι μας οι περισσότεροι σνομπάρουμε το νερό βρύσης.... )

Πήραμε
Κόκκινο κρασί, πολύ καλό και χωρίς παρενέργειες την επόμενη μέρα (3 κιλά)
Μία σαλάτα πολίτικη, σερβιρισμένη σε μεγάλη ποσότητα, λίγο στεγνή για τα γούστα μου (αλλά φυσικά ο καθένας μπορεί να ζητήσει επιπλέον λαδόξυδο. λεμόνι κλπ).
Μία μανιταρόπιτα -εξαιρετική
Μία ντολμαδάκια (με αμπελόφυλλο) συνοδεύονται από γιαούρτι -πεντανόστιμα
Μία μοσχάρι ζακυνθυνό, με πένες και τριμμένο τυράκι, πολύ νόστιμο πιάτο
Μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας, ίσως το καλύτερο πιάτο που πέρασε από το τραπέζι μας, απογείωση γεύσης, φανταστείτε ότι το πιάτο σκουπίστηκε με ψωμάκι...
Μία σοφρίτο, το οποίο συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες και ρυζάκι, επίσης πάρα πολύ νόστιμο, η σάλτσα του είχε μία απαλή εσάνς πορτοκαλιού χωρίς να ξενίζει καθόλου...
3 πατάτες τηγανιτές
1 μπύρα και 3 σόδες για τη χώνεψη

Στο τέλος όταν ζητήθηκε λογαριασμός, προσγειώθηκαν 2 πιατέλες με ποικιλία γλυκών κέρασμα, τα οποία εξαφανίσαμε στο λεπτό (έως που δεν τα δοκίμασα όλα για να σας δώσω ανάλυση).

Ο λογαριασμός ανήλθε στα euro 90,00 δηλαδή euro 15,00/άτομο, αξιοπρεπές ποσό για τόσο φαγητό και ποτό.
Φεύγοντας, σκεφτόμουν με τύψεις ότι κακώς ρίξαμε μαύρη πέτρα -για τόσο καιρό-
σε αυτό το μαγαζί, τελικά πρέπει να ξαναμπει στη βασική λίστα προτίμησης σαν vfm, οπου απολαμβάνεις σπιτικό φαγητό σε γεύσεις και ποσότητες σαν το σπίτι σου, οικογενειακή ατμόσφαιρα και εξυπηρέτηση σε τιμές που συμβαδίζουν απόλυτα με την εποχή μας!