Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μουσικά Μεζεδ/λεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Απρ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αναμνήσεων συνέχεια…

Ο Θάνος ήρθε, ο Χρήστος μπάρκαρε, η Μαριέττα μας θυμήθηκε μετά από καιρό, η Τζένη εδραιώθηκε. Οι υπόλοιποι, οι γνωστοί και σταθεροί. Το χατίρι της Αλίνας πάλι δεν έγινε. Η συνάντηση ορίστηκε κοντά ή περίπου κοντά στην γνωστή πιάτσα του Χολαργού. Στην άγνωστη περιοχή των Ελληνορώσων κάπου ανάμεσα στα σύνορα με Ν. Ψυχικό και στην Κατεχάκη. Ο λόγος: Η επιστροφή της Πόλυς για μόνιμη εγκατάσταση, στη πόλη που μεγαλώσαμε, τη Λάρισα.

Στην περιοχή των Ελληνορώσων, ουσιαστικά δεν υπάρχει πιάτσα με χώρους εστιάσης και γενικότερα διασκέδασης. Η όλη συνοικία καλύπτεται από τα μαγαζιά του Ν. Ψυχικού από την μια και της ευρύτερης περιοχής των Αμπελοκήπων από την άλλη. Δεν βοηθάει και το πυκνοκατοικημένο της περιοχής. Παλιές άχρωμες πολυκατοικίες, κάποιες ανακαινισμένες, οι υπόλοιπες γερασμένες, μαγαζάκια μικρά που πουλάνε τα πάντα και κλασσικά αρκετά μαγαζιά στοιχήματος, πρώην ΟΠΑΠ.
Εκεί μέσα ξεχωρίζει σαν την μύγα μες το γάλα η παλιά μονοκατοικία όπου έχει στηθεί ο Σκαντζόχοιρος. Ανακαινισμένος ο χώρος από την αρχή.

Και να προσπαθήσεις να χάσεις το μαγαζί είναι κομματάκι δύσκολο. Ο εξωτερικός τοίχος έχει βαφεί σε saumon χρώμα ή για να κυριολεκτούμε ‘’σάπιο μήλο’’. Γύψινη διακόσμηση συμπληρώνει το όλο σκηνικό σαν αέτωμα ακριβώς κάτω από τα κεραμίδια, κάτω από τα παράθυρα και γύρω από τις πόρτες. Τα παράθυρα σε σκούρο πράσινο χρώμα τουλάχιστον στο εξωτερικό κομμάτι δεν κολλάνε. Η είσοδος είναι από τα πλάγια, όπου υπάρχει μια μικρούλα, μακρόστενη, πλακόστρωτη αυλή που περιβάλλεται από αναρριχητικά φυτά και λουλούδια. Ωραίος χώρος αλλά χωράει λίγα τραπέζια, οπότε φαντάζομαι θα γίνεται ένας σχετικός χαμός με τις μεγάλες ζέστες.

Ο εσωτερικός χώρος είναι ένα μεγάλο Γ με αρκετά τραπέζια και καρέκλες κλασσικές ψάθινες. Τα ψηλά παράθυρα, βαμμένα σε καφέ απόχρωση πλαισιώνονται από vintage χαμηλά κουρτινάκια. Παντού κυριαρχεί η φιγούρα του σκαντζόχοιρου σε cartoonίστικο style και η τούβλινη επένδυση σε βεραμάν απόχρωση. Το όλο σκηνικό συμπληρώνουν κάποια παλιά κάδρα με διαφημίσεις του παρελθόντος και το γωνιακό τζάκι. Σε κεντρικό σημείο βρίσκεται και ο χώρος που κάθονται οι μουσικοί και μπροστά μια μικρούλα πίστα. Δεν με κέρδισε αλλά ούτε με χάλασε.

Την μέρα που πήγαμε είχε 2 μουσικούς - κιθάρα μπουζούκι- που ξεκίνησαν να παίζουν λαϊκά και καταλήξανε σε έντεχνο και ροκ. Λίγο ανάποδα, αλλά καλύτερα έτσι για αυτούς που αρέσκονται να ακούν περισσότερο παρά να χορεύουν. Πολύ καλές οι εκτελέσεις αλλά ο ήχος χαμηλός και όταν το μαγαζί γέμισε έκανες προσπάθεια να ακούσεις το τραγούδι. Προφανώς λόγω του πυκνοκατοικημένου της περιοχής και της μειωμένης ηχομόνωσης οι μουσικοί παίζαν unplugged. Αυτό βέβαια από μια οπτική γωνία είναι καλό, διότι βγάζει ένα παρεΐστικο χώρο όπου κάποια στιγμή, νοιώθεις ότι διασκεδάζεις σε σπίτι με φίλους.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή, γρήγορη και με φιλικό χαρακτήρα. Ο ιδιοκτήτης μας ενημέρωσε όταν ξεφύγαμε σε πιάτα, ήρθαν όλα σε κανονική σειρά από τον σερβιτόρο, ενδιάμεσα μας κέρασαν 1 kg από το κρασί που πίναμε και στο τέλος πολύ καλό χαλβά σιμιγδαλένιο.

Το κάπνισμα παρότι υπάρχουν ταμπέλες απαγόρευσης, κλασικά γίνεται σε όλο τον χώρο. Ο εξαερισμός όμως είναι εκπληκτικός οπότε δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να τσούξουν τα μάτια σας, ούτε να μυρίζουν τα ρούχα σας.
Ξεκινήσαμε, μιας και πήγαμε 2 άτομα σχετικά νωρίς, για να οργανώσουμε το τραπέζι με μια γλυκόπιοτη ρακή, συνοδεία πολύ καλά ψημένων και γευστικών πλευρώτους. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι ο Σκαντζόχοιρος έχει τους κλασσικούς μεζέδες ενός μουσικού μεζεδοπωλείου άρα πιατάκια μικρά. Παρ΄όλα αυτά οι μερίδες είναι ικανοποιητικές και δεν σε αφήνουν παραπονεμένο.

Με το που ήρθε η υπόλοιπη παρέα ήπιαμε πολύ καλό λευκό ξηρό κρασί το οποίο όπως και το νερό ερχόταν στις παραδοσιακές κανάτες καπηλειού. Το φαγητό μας λοιπόν συνοδεία του ‘’Μπάμπη του Φλου’’, της ‘’Μενεξεδιάς’’ και άλλων ωραίων νοσταλγικών ασμάτων είχε τα εξής:
Δροσερές σαλάτες, πράσινη με ροδέλες ψητό κοτόπουλο φρεσκότατη και αρκετή και πληγουροδαλάτα με όλα τα μυρωδικά να αναδεικνύονται στο πιάτο μαζί με την ψιλοκομμένη ντομάτα και το κρεμμύδι.

Τζατζίκι αρκετά σκορδάτο, για τους λάτρεις της κανονικής παρασκευής του τζατζικιού και τυροκαυτερή ανδρική και ροζ με πραγματική τυρένια και πικάντική γεύση.
Τυρί σαγανάκι χ2, μεγάλο κομμάτι και καλό γευστικά και εκπληκτικό Θεσσαλονικιώτικο καυτερό μπουγιουρντί. Τέλεια η μίξη της φέτας με την ψιλοκομμένη ντομάτα, την καυτερή πιπεριά και τα υπόλοιπα μυρωδικά. Μόνο για θεριακλήδες, εκτός αν περιορίσετε στην άκρη την πιπεριά.

Στραπατσάδα με σύγκλινο, πιάτο που όπου το βρω το παίρνω πάντα. Εδώ το σύγκλινο ήταν κομμένο σε μετρίου μεγέθους κομμάτια, και ψιλοξεχώριζε από τα άλλα υλικά αλλά η γεύση ήταν άριστη. Θεωρώ ότι καβουρμάς, απάκι και σύγκλινο ψιλοκομμένα πάντα, είναι τα υλικά που ταιριάζουν άριστα με το mix αυγών, τυριού και ντομάτας. Λαδάκι όσο ακριβώς χρειαζόταν και απολάμβανες τη γεύση κατά την διάρκεια της βρώσης και μετά.
Πατατούλες χεράτες χ3, χρυσαφένιες και καυτές κατευθείαν από το τηγάνι.
Τέλος 2 ποικιλίες για 6 άτομα, μιας και ήταν αρκετά μεγάλες για να πάρουμε για όλους. Περιείχαν βάση από λάχανο, άνηθο και ντομάτα, πατάτες, μπωλάκι με τυροκαυτερή, φιλέτο κοτόπουλο, μαλακό μπριζολάκι, μπιφτέκι κυμαδισιο και μαμαδίσιο και πολύ καλό χωριάτικο λουκάνικο με φουλ μπαχάρια και καυτερό. Από πάνω περιχυμένα τα κρέατα, με μουσταρδάτη sauce.

Ο περίεργος ο άνθρωπος θα σχολιάσει: ‘’Πολύ κάψιμο ρε παιδί μου τα περισσότερα πιάτα, μάλλον για να τραβιέται το ποτό’’. Η απάντηση είναι πολύ απλή και κατανοητή: ‘’Να φύγετε, να πάτε αλλού, να μπορούμε να καθόμαστε πιο άνετα εμείς που προτιμάμε τα καυτερά’’. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή το φοβήθηκα ότι δεν θα κόσμο, αλλά σιγά -σιγά το μαγαζί γέμισε, γεγονός που είχε ως συνέπεια να μην ακούγεται καλά η μουσική που όπως είπα παραπάνω ήταν unplugged.

Οι τιμές είναι από 3,5 -6 ευρώ στα ορεκτικά. - σαλάτες, 5,5- 6,8 τα κρεατικά και 7 ευρώ το άτομο η ποικιλία. Το ρακί 6 ευρώ τα 250 ml και το κρασί 7 ευρώ το lt. Μαζί με αρκετό κρασί, δυστυχώς μόνο 10 άτομα από την παλιά παρέα, δώσαμε 13 ευρώ, περνώντας ευχάριστα 3,5 ώρες τρώγοντας και πίνοντας ως άρχοντες-ισσες.
Για μουσικό μεζεδοπωλείο παίρνει τα εύσημα. Σίγουρα δεν μπαίνει στην κατηγορία του ‘’πρώτα ο χορός και μετά το φαγητό’’, αντιθέτως έχει προσέξει αρκετά το στομάχι των πελατών.

Βελτιώσεις χρήζουν, σίγουρα στον ήχο ο οποίος καλυπτόταν από την οχλαγωγία και στις καρέκλες που ήταν σχετικά άβολες σε αυτούς που καθόταν. Οι τυχεροί πρόλαβαν τοίχο και πάγκο που ήταν μακράν καλύτερος.
Σίγουρα προκρίνεται, για καλό φαγητό μετά μουσικής, συνοδεία καλής παρέας και για ξεσκόνισμα των αναμνήσεων.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια