Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Απρ
25
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Χθες μεσημέρι Παρασκευής 22/4 πήγα με μια Κύπρια φίλη, περπατώντας 10 λεπτά απ’ το σπίτι μου, στο καινούργιο κυπριακό εστιατόριο ΦΟΥΚΟΥ (Φ), που βρίσκεται στη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με την Παπαδιαμαντοπούλου, απέναντι ακριβώς απ’ το Συγκρότημα Λαμπράκη, και δυο βήματα απ’ το ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ και το CROWNE PLAZA.

Το μαγαζί που άνοιξαν Κύπριοι επιχειρηματίες στις αρχές του Μάρτη, βρίσκεται στην καταπράσινη Πλατεία Βραζιλίας, όπου μάλιστα έχει και τραπεζάκια στον εξωτερικό χώρο, δίπλα σε κάποιες ακόμα καφετέριες και χώρους αναψυχής. Στον ίδιο χώρο στεγαζόταν πέρσι το ιταλικό CODICE ROSSO, και μάλιστα η γενική εικόνα της αίθουσας κ. λπ. παραμένει σχεδόν αναλλοίωτη.

Θεωρώ ευτύχημα το ότι η Αθήνα απέκτησε ένα ενδιαφέρον κυπριακό στέκι, αφού σήμερα υπάρχουν ελάχιστα και μάλιστα σε μακρινά προάστια. Ο Κύπριος υπεύθυνος ήταν πολύ ομιλητικός και μας κατατόπισε στα του μενού, που οργανώθηκε απ’ τον συμπατριώτη του κ. Τότη, λέγοντάς μας ότι οι πρώτες ύλες έρχονται σχεδόν εξολοκλήρου από Κύπρο. Εξίσου πρόθυμη κι ευγενική ήταν η νεαρή σερβιτόρα μας Βιβή.

Λειτουργούν καθημερινά απ’ το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, και υπάρχει αντίστοιχο delivery, που καλύπτει όχι μόνο τα Ιλίσια και του Ζωγράφου, αλλά επίσης το Κολωνάκι (μέχρι την Πλατεία) και τους Αμπελόκηπους, μέχρι τη διασταύρωση Αλεξάνδρας και Β. Σοφίας.

Ο χώρος αποτελείται από ισόγειο και πατάρι (περί τα 100 άτομα), ενώ στους καναπέδες του εξωτερικού χώρου, μπορούν να καθίσουν 50 ακόμη άτομα. Οι περιμετρικές τζαμαρίες προσφέρουν τον κατάλληλο φωτισμό, ενώ μέσα κυριαρχούν αποχρώσεις γκρι, μπεζ, καφέ και κίτρινου. Υπάρχουν διάφορα τραπεζοκαθίσματα, ενώ προς τη μεριά των τοίχων, πάγκοι με μαξιλάρια. Κάποια ρετούς με μικροβελτιώσεις και μικροεπεμβάσεις σε ορισμένες γωνιές των τοίχων κ. λπ., πιστεύω ότι θα αναβαθμίσουν σημαντικά τον χώρο, και επομένως, κατά τη γνώμη μου, ένας πεπειραμένος εσωτερικός διακοσμητής θα είχε πολλά να προσφέρει.

Ασφαλώς, στο σημείο αυτό, θα πρέπει να αναφερθώ στο όνομα. Φουκού λοιπόν στα κυπριακά είναι η περιστρεφόμενη κυπριακή ψησταριά, πατέντα απ’ το 1969 του τορναδόρου κ. Γιώργου Τουμάζου, ο οποίος σήμερα έχει σχετικό κατάστημα στη Λεμεσό. Εμείς εδώ έχουμε τη φουφού, το φορητό μαγκάλι των καστανάδων, που συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό. Η φουκού πάντως ετυμολογικά προέρχεται απ’ το βενετσιάνικο και πορτογαλικό fogo, που σημαίνει φωτιά. Στη ΦΟΥΚΟΥ, όπως μας είπαν, το σχετικό ψήσιμο γίνεται σε χώρο του ισογείου, ενώ στο υπόγειο μαγειρεύουν τις διάφορες παραδοσιακές σπεσιαλιτέ τους, στις οποίες θα αναφερθώ κατόπιν. Εξάλλου, στο υπόγειο υπάρχουν οι καθαρές τουαλέτες τους.

Οι περισσότεροι θαμώνες τους, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, είναι μάλλον ώριμοι ηλικιακά, δηλ. από 40-60 ετών, η δε μουσική από ελληνικά τραγούδια ήταν χαμηλή σε ένταση, για να μην ενοχλεί τις συζητήσεις. Μας είπαν όμως ότι και το βράδυ ακολουθούν την ίδια τακτική. Θεωρώ ότι και κάποια κυπριακά τραγουδάκια θα ενίσχυαν όμορφα το couleur locale.

Από τοπικά ορεκτικά, εκτός απ’ το πασίγνωστο χαλούμι (τηγανιτό ή σχάρας), υπάρχει λουκάνικο χωριάτικο και κρασάτο, και βέβαια η γνωστή τους λούντζα στη σχάρα, που είναι αλλαντικό από καπνιστό χοιρινό φιλέτο, καθώς κι ο δικός τους παστουρμάς στη σχάρα. Τα ορεκτικά τους κυμαίνονται από 4-8 € περίπου, και πολλά απ’ τα υπόλοιπα μάς είναι οικεία. Από σαλάτες (~5-8 €), ξεχωρίζει βέβαια η κυπριακή, που είναι σαν τη δική μας χωριάτικη.

Από τα παραδοσιακά μαγειρευτά τους, (~ 2.50-13.50 €), το πουργούρι είναι πλιγούρι με γιαούρτι, τα μακαρόνια του φούρνου είναι βέβαια το δικό μας παστίτσιο, ενώ υπάρχουν ακόμα ραβιόλες με γέμιση χαλούμι και δυόσμο, τα ντολμαδάκια τους, δηλ. τα κυπριακά κουπέπια με κληματόφυλλο, κιμά, ρύζι και ντομάτα, το χταπόδι καθιστό στην κατσαρόλα, με κρασί, κανέλα και δάφνη, το κλέφτικο, που είναι αρνάκι σιγοψημένο στο φούρνο με πατάτες, και οι κούπες με κιμά ή μανιτάρια, που βασίζονται σε τηγανιτό φύλλο από πουργούρι, γεμιστό αναλόγως, με προσθήκη μαϊντανού και πιπεριάς.

Έχουν προφανώς και τις σπεσιαλιτέ τους στη φουκού, (~4-17 €), με πρώτη και κύρια τη σεφταλιά τους τη χειροποίητη, που είναι είδος μπιφτεκιού με βάση τον χοιρινό κιμά, αγγούρι, λάχανο, μαϊντανό, κρεμμύδι, ξιδάτο και λεμόνι, και που σερβίρεται σε μικρή ή μεγάλη κυπριακή πίττα, όπως και σουβλάκια, μπριζόλες, κοτόπουλο σχάρας, παϊδάκια, συκώτι βοδινό, ορτύκια στο κάρβουνο, και χορταστικό φιλέτο T-Bone με τηγανιτές πατάτες.

Αν δεν είστε μαθημένοι στα φαγητά τους, μπορείτε να δοκιμάσετε απλά μια ποικιλία απ’ τα περισσότερα, η μικρή στα 12 € κι η μεγάλη στα 24 €.

Έχουν 3 γλυκά (4.50-6 €): πουρέκια με αναρί, δηλ. μπουρέκια με μανούρι, δάχτυλα (γλυκά μακρόστενα σαν δάχτυλα, από αλεύρι, αυγό, ανθόνερο, καρυδόψιχα, κανέλα και γαρύφαλλο), και πίτα της Σάτζιης με μέλι.

Επίσης σερβίρουν 4-5 πιάτα ημέρας, και χθες είχανε, αγκινάρες λεμονάτες, ρεβίθια λεμονάτα, πιπεριές γεμιστές, φασολάκια, καθώς και αρνί κλέφτικο (5-13.50 €).

Από ποτά υπάρχουν τα συνήθη αναψυκτικά και μπύρες (από 1.50 ως 5 €), όπως τη δική τους μπύρα ΚΕΟ στα 3.50 €, και αποστάγματα 200 ml στα 6-7 €. Επίσης, εμφιαλωμένα λευκά κρασιά από 19-29 €, για το Κτήμα Βιβλία Χώρα, και κόκκινα από 22-32 €, για τον Αμέθυστο Λαζαρίδη. Φυσικά, κρασί χύμα, στα 9 € το λίτρο και 5 € το ½ λίτρο, όπως και 2 αφρώδεις οίνοι.
Δεν θα ήταν βέβαια ποτέ δυνατόν να απουσιάζει η φημισμένη κουμανταρία τους, το παραδοσιακό γλυκό επιδόρπιο κρασί, με τιμή, 7 € το ποτήρι και 30 € το μπουκάλι, ούτε η ζιβανία, το περίφημο απόσταγμά τους 43% αλκοόλ, με τιμή, 10 € το μπουκάλι των 200 ml. Γενικά, οι τιμές κρασιών κ. λπ. ποτών τους είναι κάπως υπερτιμημένες, αφού είναι περίπου 2.50 φορές ακριβότερα από ό, τι στις κάβες μας (προσωπικά, θεωρώ ως λογικό όριο τη διπλάσια το πολύ τιμή, αν και υπάρχουν φυσικά εξαιρέσεις στον κανόνα).

Εμείς φάγαμε, μια σεφταλιές σε μικρή πίτα, στα 3.50 €, μια κουπέπια, στα 9.50, με sauce γιαουρτιού, που ήταν κάπως στεγνά σε γεύση, μια νόστιμες ραβιόλες με χαλούμι και δυόσμο, στα 7.80 €, δυο κούπες με κιμά, στα 4.60 (για μένα συμπαθητικές, για τη φίλη μου, όχι και τόσο), ενώ για γλυκό μοιραστήκαμε μια πουρέκια με αναρί, (από 2 ο καθένας μας), πολύ καλά, σε τιμή 6 €. Μας κέρασαν δυο ποτήρια – σφηνάκια με κουμανταρία, που ήταν ό, τι έπρεπε, και που εγώ είχα πολλά χρόνια να την πιω.

Πληρώσαμε 32 €, δηλ. ο καθένας μας στο άνω όριο της κατηγορίας 10/16 €, και ενδέχεται να ξαναπάμε το καλοκαίρι στον κήπο με τους φίλους μας. Ωστόσο, πιστεύω ότι επειδή τώρα μόλις ξεκινάνε, θα μπορούσαν να συμβουλευθούν κι έναν ακόμη μάγειρα, απ’ τους πολλούς άξιους Κύπριους της Αθήνας, για να εμπλουτίσουν και να βελτιστοποιήσουν τόσο το μενού τους, όσο κυρίως τη γαστρονομική ποιότητα και απόδοση ορισμένων σπεσιαλιτέ της Μεγαλονήσου. Για τον λόγο, άλλωστε, αυτό, βαθμολόγησα επιεικώς τη γεύση των φαγητών που δοκιμάσαμε με 3 στα 4, ενώ ουσιαστικά θεωρώ ότι είναι ακόμη στο επίπεδο του 2.50 στα 4 και επιδέχεται περαιτέρω βελτίωση!

Συμπερασματικά, προτείνεται η Φ για μια δοκιμή, παίρνοντας μια πρώτη γεύση με την ποικιλία των μεζέδων τους, σε συνδυασμό με κουμανταρία, ζιβανία, μια μπύρα ΚΕΟ, ή κάποιο κρασάκι. Η επιλογή είναι δική σας…