Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Πατήσια, Αθήνα
Μαι
01
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Από τις περιπτώσεις που το σύστημα των ντοματούλων αδικεί το μαγαζί.

Αντικειμενικά δεν δρέπει δάφνες γαστρονομικής αριστείας. Είναι ένα συνοικιακό στέκι. Το service θα εκνεύριζε Αμερικάνο. Το μέρος είναι λες και έχει μείνει στα '80s. Όλα αυτά ισχύουν. Αλλά είναι από τα πιο τίμια μαγαζιά που υπάρχουν και αν πας μια φορά θα ξαναπάς.

Καλαμαράκι τηγανιτό. Διεκπεραιωτικό, θυμίζει τουριστική ταβέρνα. 9 ευρώ.

Γαριδομυδοπίλαφο. The weakest link. Κατεψυγμένη παραβρασμένη γαρίδα. Το αυτό το μύδι. Κονκασέ και λίγο πιπεράκι να τσιμπάει. Δεν ήταν τόσο κακό όσο ακούγεται αλλά σίγουρα θα βρεις περισσότερα καλλίτερα παρά χειρότερα. 10 ευρώ.

Φάβα. Σπιτική (λάδι, λεμόνι, κρεμμύδι ωμό ψιλοκομμένο) και όχι εστιατορική. Ένα πεντάευρω.

Πατατούλες χεράτες τηγανιτές. Δυόμιση ευρώ για την μισή παραγωγή της Νάξου σε ένα πιάτο. Θυμίζουν τις πατάτες πολλών μαγέρικων όπως πχ του 'Ειδικόν' στον Πειραιά.

Ουζάκι Βαρβαγιάννη πράσινο στα 7 ευρώ.

Το ψωμί 0,50 τυπική χρέωση.

Νερό κανάτας.

Το μέρος θυμίζει το ουζερί που συχνάζει εκείνος ο χοντρός θείος της γυναίκας σου με το μουστάκι και τα κόκκινα μάτια. Ραμποτέ και ράφια μέσα για φανούν όλα τα ούζα και τα τσίπουρα του μαγαζιού. Νάυλον γύρω γύρω και πλαστική τέντα έξω για να μην κρυώνει το φιλοθεάμον κοινό (το νάυλον εμένα με ξεπερνάει αλλά ίσως θα έπρεπε να εξοικειωθώ κάποτε με την ιδέα ότι υπάρχει).

Όσοι δουλεύουν εκεί, του ιδιοκτήτη συμπεριλαμβανομένου που έρχεται να σου πει τι έχει (κατάλογο δεν έχω δει ποτέ), έχουν μια σβέλτη ευγένεια. Απόδειξη άνευ ετέρου.

Όξω τα ούζα πληρώσαμε εννιά ευρώ το κεφάλι (3 ήμασταν) και σκάσαμε στο άμυλο. Αν θες και κάτι plus πας στα δέκα-δώδεκα το κεφάλι κι είσαι ο άρχοντας της κουτσομούρας.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του μαγαζιού δύο: οι τεράστιες μερίδες (η καβουροσαλάτα έχει πλάκα καθώς είναι πραγματικά ένα βουνό που ξεχειλίζει από το πιάτο ή αν πάρεις ψιλό ψαράκι τηγανιτό -γαύρο, μαρίδα- έρχεται το μισό Αιγαίο) και το ότι μαζεύει οικογένειες της γειτονιάς.

Θυμίζει λίγο ψαροταβέρνα παραθεριστικού οικισμού ή την ταβέρνα-καφέ του κάμπινγκ (θυμήθηκα το ομότιτλο σήριαλ με τον Καλογερόπουλο να δίνει ρέστα ως Μάιμος/Μπε). Βέβαια είναι από τα λίγα μέρη που σερβίρουν ψαρικά και δύναται ένας οικογενειάρχης να τραπεζώσει και τα πεθερικά του χωρίς να τιναχτεί ο προϋπολογισμός του μήνα στον αέρα. Είναι τόσο δημοφιλές στο τρίγωνο Λαμπρινή-Κυπριάδου-Γαλάτσι που είτε πας νωρίς είτε κλείνεις τραπέζι. Ναι φίλε. Εκεί έχει κανονικούς ανθρώπους -δύο χέρια, δύο πόδια, φαλάκρα, κοιλιά, παιδιά και χρέη- κι όχι αυτούς τους ατσαλάκωτους που απορείς "μα που ζούνε αυτοί;", οι οποίοι 'δοκιμάζουν' 7 διαφορετικά γκουρμεδιάρ'κα τη βδομάδα και μετά πάνε στο χωριό τους για Πάσχα.

ΥΓ Στην γεύση οι δύο ντοματούλες ίσως είναι λίγο αυστηρές αλλά με επηρέασε το συγκεκριμένο γαριδομυδοπίλαφο. Γενικά πάντως φαντάσου το στο 55-60%.