Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Μαι
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

‘’The postman always rings twice’’. Ταινία κλασσική του 1946, που όμως έγινε γνωστό το remake της του 1981, με τους βασικούς ρόλους να κρατάνε ο Jack Nicholson και η αιθέρια Jessica Lange. Κλασσική επίσης για τον κινηματογράφο και πολύ τολμηρή για την εποχή, η σεξουαλική περίπτυξη των πρωταγωνιστών στην κουζίνα.

Στο Παλιό Ταχυδρομείο στο Χαλάνδρι η σχέση πάθους ανήκει αρχικά στον μάγειρα ο οποίος ‘’δημιουργεί’’ στα πιάτα του και στη συνέχεια στους ιδιοκτήτες οι οποίοι παρέλαβαν το νεοκλασικό του Χαλανδρίου που στέγαζε κάποτε το Ταχυδρομείο της περιοχής και το μετέτρεψαν με πολύ μεράκι, σε ένα vintage χώρο, μεζεδοπωλείο- τσιπουράδικο- ουζερί- πειραγμένη ελληνική κουζίνα, όπου μπορείς να απολαύσεως αποστάγματα συνοδεία ευφάνταστων ελληνικών μεζέδων.
Νεοκλασικό Χαλανδρίου. Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Περίπου αλλά προς το καλύτερο.

Μετά από τον εκνευρισμό του ψαξίματος για parking ακόμα και για εμάς που μένουμε στην περιοχή, το μάτι ηρεμεί και το κορμί χαλαρώνει περνώντας την βαριά μεταλλική πόρτα του μαγαζιού. Θες τα μεταλλικά κάγκελα παλιάς κοπής, η ενιαία δεντρόφυτη αυλή με το επαρκή φωτισμό, ο εικονικός ξυλόφουρνος που την στολίζει, τα ψηλά παράθυρα, το γλυκό πράσινο χρώμα, το vintage ραδιόφωνο με κάποιους ξεχασμένους δίσκους στο πλάι, το παλιό τηλέφωνο, οι παλιές εφημερίδες, τα παλιά περιοδικά τα ασπρόμαυρο μωσαϊκό, η ξύλινη επένδυση στην οροφή, τα σεμεδάκια, η παλιά σερβάντα με τα παλιά αντικείμενα, ο μεγάλος καθρέφτης. Άξιο μνείας και τα σκεύη παλιάς κοπής, που τελευταία έχουν κυριαρχήσει στα περισσότερα μεζεδοπωλεία, εδώ όμως έιναι ένα κλικ παραπάνω.

Το μόνο που με χάλασε ήταν οι μεταμοντέρνοι νιπτήρες δίπλα στο wc. Άσχετο με το παλιό style του μαγαζιού.
Η εξυπηρέτηση ήταν υποδειγματική από την χαμογελαστή σερβιτόρα και τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού που ήταν δίπλα σε όλα τα τραπέζια για να φροντίζει τις λεπτομέρειες. Όλα τα πιάτα ήρθαν στο τραπέζι αμέσως μετά την παρασκευή τους, στην κατάλληλη θερμοκρασία. Επεξηγήσεις δοθήκαν στις όποιες απορίες μας. Άλλωστε η νησιώτικη καταγωγή των ιδιοκτητών αυτό προδιαθέτει. Στο τέλος μας κέρασαν ρακί και χειροποίητο παστέλι που ήταν τόσο εύγευστο και ζητήσαμε επανάληψη. Δεν είναι βέβαια να μαθαίνεις τον Έλληνα γιατί κακομαθαίνει.

Το μαγαζί λειτουργεί με μεζέδες σε σκεύη μεσαίου μεγέθους για να συνοδεύσεις το ποτό σου. Οι τιμές ξεκινάνε από 3,5 ευρώ και φτάνουν στα 9 ευρώ. Προσοχή οι μερίδες δεν είναι μικρές αλλά δεν πάς και για να σκάσεις με 1-2 πιάτα. Πας για τσιμπολόγημα και να πιείς καθαρά αποστάγματα, κρασί χύμα ή μπύρα νήσο, φιξ ή Kaiser και αναψυκτικά ‘’Χιονάτη’’ από την Έδεσσα, με πρώτη παραγωγή το μακρινό 1948.
Ο κατάλογος μια μακρόστενη σελίδα, φιλοτεχνημένη σαν γράμμα με τα γραμματόσημα του και τις άσπρες, κόκκινές και μπλε ρίγες στα πέριξ. Οι επιλογές κυρίως για κρεατοφάγους αλλά χωρίς να λείπουν τα υπέροχα αλίπαστα και κάποια πιάτα ψαρικών.

Το ψωμάκι ήρθε ζεστό καταναλώθηκε αμέσως οπότε ήρθε ξανά και ξανά.
Ο fratello χτύπησε διάνα με το φουρνιστό ανθότυρο. Μεγάλο το κομμάτι του τυριού με όλα τα μυρωδικά του να αναδεικνύονται και να συνοδεύονται επάξια από τις ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης βουτηγμένες στο μέλι. 3 φορές ήταν αρκετές για να το γευτεί η 10μελής παρέα.
Φάβα Φενεού ζεστή εύγευστη και με πολύ ωραία σκηνική παρουσία, αφού ήρθε σε σχήμα μεγάλης μπάλας του γκολφ λουσμένη με πολύ καλό ελαιόλαδο και τριμμένο κρεμμυδάκι. Την διακόσμηση συμπλήρωναν φυλλαράκια στην κορυφή.
2 υπερμεγέθεις ντάκοι πλούσιοι σε ψιλοκομμένη ντομάτα, ροδέλες ελιάς, κάπαρη, τριμμένη φέτα σε γενναία ποσότητα, ρίγανη, λαδάκι τόσο - όσο και παξιμάδι γευστικό.
Πολίτικη σαλάτα, η έκπληξη του μαγαζιού, αφού ήρθε έχοντας μαζί με τα υπόλοιπα ζαρζαβατικά και μικρές φετούλες παντζαριού, οπότε άλλαξε το χρώμα σε βαθύ κόκκινο και φυσικά η γεύση. Must be.

Καγιανάς- σιγά να μην έλειπε από το τραπέζι- σε παραλλαγή. Λουκάνικο χωρίς ίχνος λίπους σε μικρά κομματάκια, έδιναν έξτρα γεύση στα ανάμεικτα αυγά ντομάτα και φέτα. Λαδάκι και εδώ ίσα για την γεύση.
Απάκι όπως ακριβώς παρασκευάστηκε, χωρίς έξτρα μυρωδικά, κομμένο και τηγανισμένο σε λωρίδες, πάνω σε βάση από ροδέλες κρεμμυδιού. Τελικά οι Κρητικοί κάτι ξέρουν και υπάρχει σε κάθε τραπέζι.
Πατάτες φούρνου εις διπλούν, με το λαδάκι και την ρίγανη τους, ξεροψημένες από έξω και βελούδινες από μέσα. Εδώ πάει το τραγούδι ‘’μου θυμίζεις τη μάνα μου. ’’
Σκουμπρί καπνιστό υπέροχο και γευστικό και χταπόδι ξιδάτο με κρεμμυδάκι που έγινε παρότι δεν προτιμήσαμε θαλασσινά, αμέσως repeat.

3 τηγανιές μανιταριών, δεμένες με ωραία σάλτσα. Ποικιλία μανιταριών που δεν είχα ξαναδοκιμάσει μεγάλα σε μέγεθος λουκούμι στη γεύση. Μια 2η επίσκεψη ή ο Ιωγιάννης όταν πάει, θα με κατατοπίσει πλήρως για το είδος.
Σο τέλος άφησα τα πιάτα που δεν άρεσαν ή που άρεσαν λιγότερο από τα υπόλοιπα. Ήταν μεν γευστικά αλλά δεν είχαν ένταση, ήταν άνευρα, κάτι τους έλειπε.
Μπουγιουρντί δομημένο σε χαλαρά πρότυπα, χωρίς ίχνος κάψας. Το κίτρινο τυρί που είχε προστεθεί στην κορυφή του πιάτου είχε γίνει μια μάζα που παρέσυρε και τα υπόλοιπα υλικά οπότε δεν ξεχώριζες γεύσεις. Δώσε κάψιμο και άσε μόνο φέτα. Κάτι ξέρει η Β. Ελλάδα.
Τηγανιά χοιρινή, γευστική αλλά κοκκινιστή. Στο χωριό μου το λένε χοιρινό κοκκινιστό. Πολύ καλή για βούτες στο πλούσιο ζουμί, κομμάτια χοιρινού άπαχα που έλιωναν στο στόμα, αλλά όχι κοκκινιστή. Διαφωνώ. Την τηγανιά την θέλω μονό με λαδολέμονο να έχει ξεροψηθεί το χοιρινό και να παίρνει γεύση μόνο από το λαδολέμονο και από το ίδιο το κρέας. Και εδώ σε κάποιους άρεσε αλλά….

Τέλος λουκάνικο με πράσο, περίεργη γεύση. Μάλλον είχε μείνει αρκετό καιρό στο ψυγείο και είχε ταγκίσει που λένε στο χωριό μου. Όσα μυρωδικά και αν είχαν προστεθεί κυριαρχούσε η ταγκίλα. Νομίζω το χειρότερο πιάτο για μένα, αν και σε κάποιους της παρέας άρεσε.
Συνοδέψαμε κλασσικά με πολύ καλή ρακή 250ml x7 που σύμφωνα με τον κρητικό της παρέας ήταν ήπια, γλυκόπιοτη και δεν υπήρχε περίπτωση να είχε παρενέργειες στη συνέχεια της ημέρας. Όπως και έγινε.

Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε κοντά στα 17 ευρώ το άτομο και φυσικά δώσαμε ραντεβού για νέα εξόρμηση. Αξίζει το κόπο για περισσότερες από μια επισκέψεις, για το παρεΐστικο style που διατηρεί, το χαμηλό profile και τους πραγματικά ως επί το πλείστον υπέροχους μεζέδες.
Καλό Πάσχα να έχουμε Χριστός Ανέστη και Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.