Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαλάνδρι, Αθήνα
Μαι
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το είχα βάλει στη λίστα των "υπόψη" εδώ και καιρό. Πολύ όμορφος και ζεστός χώρος στο παλιό ταχυδρομείο, όπου έχουν διατηρηθεί όλα τα παλιακά στοιχεία σε συνδυασμό όμως με έναν νεανικό αέρα που ενισχύεται από το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο απαρτίζεται από νέα και χαμογελαστά παιδιά. Ένα από τα καλά του είναι επίσης ότι παρ’ ότι βρίσκεται στο αμέσως παράλληλο δρομάκι των δύο πηγμένων πλέον πεζοδρόμων του Χαλανδρίου, το σημείο είναι αρκετά ήσυχο και αν κάτσεις στην αυλή του έχεις σε αρκετά μεγάλο βαθμό την αίσθηση της εξοχής.

Μας υποδέχτηκαν λοιπόν μια χαρά, μεσημέρι Σαββάτου, και ευχαρίστως προσφέρθηκαν να μας τακτοποιήσουν στην αυλή, παρ’ ότι αρχικά η κράτηση ήταν για τον εσωτερικό χώρο. Ο κατάλογος σύντομος, σε ωραία σχεδιασμένο μενού, τύπου παλιού ταχυδρομικού φακέλου. Η εντύπωσή μου είναι ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα τα πιάτα, κυμαίνονται στη λογική του μεζέ και σερβίρονται σε αντίστοιχη ποσότητα, δηλ. σε μίνι μεταλλικό πιατάκι, κρίνοντας τουλάχιστον απ’ όσα πήραμε εμείς και από όσα πήρε το μάτι μου στα γύρω τραπέζια. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει διαφοροποίηση στον κατάλογο μεταξύ ορεκτικών, κυρίως, σαλατών κλπ.

Στην ίδια λογική λοιπόν τα σερβίτσια είναι σε μέγεθος “φρούτου” και παραπέμπουν αισθητικά σε εκείνο το πολύ οικείο μπλε σχέδιο πιατακίων της γιαγιάς, που συμπληρώνει όλο το υπόλοιπο κόνσεπτ, βλ. σεμεδάκια στο τραπέζι, ποτηράκια καφενείου κλπ. Όσον αφορά στα περιεχόμενα του καταλόγου, πάλι, παρατήρησα ότι υπάρχουν ελάχιστες επιλογές σε σαλάτες, οι οποίες, αν δεν με απατά η μνήμη μου, περιορίζονται στον ντάκο και στην πολίτικη.

Παραγγείλαμε τα εξής:
- Ντολμαδάκια γιαλαντζί: Απλά συμπαθητικά. Το μέγεθος και ο τρόπος τυλίγματος παραπέμπει στα κασσιώτικα με τη διαφορά ότι υπήρχε από πάνω ένα είδος αυγολέμονου, το οποίο μάλλον δεν ήταν πολύ επιτυχημένο και δεν χρειαζόταν κιόλας, εφόσον σερβίρονται κρύα. Το γιαούρτι, που επίσης υπήρχε, έσωσε την κατάσταση.
- Τηγανιά χοιρινή: Αρκετά διαφορετική εκδοχή από την αναμενόμενη, η οποία είχε καλό αποτέλεσμα, με ωραία σάλτσα με σαφράν και νόστιμο κρέας σε έξτρα μινιόν μπουκίτσες (η λογική του μεζέ που είπαμε παραπάνω).
- Πατάτες φούρνου: Τίποτα ιδιαίτερο, αν και είχα διαβάσει ότι αξίζει να τις δοκιμάσει κανείς. Κοινότατες.
- Μύδια σαγανάκι: Πολύ νόστιμα, με σκέτη την ψίχα των μυδιών, πάλι σε αρκετά πρωτότυπη εκδοχή, με πλούσια σάλτσα. Μην περιμένετε το κλασικό με τη ντομάτα και τη φέτα ή τη θεσσαλονικιώτικη version με τη μουστάρδα. Aπό τα πιο νόστιμα που δοκιμάσαμε.
- Φάβα: Δυστυχώς πολύ στεγνή. Δεν ήταν κακό που ήταν χοντροαλεσμένη - το αντίθετο- αλλά ήταν πράγματι πολύ στεγνή. Με λίγο επιπλέον λάδι που ζητήσαμε, βελτιώθηκε κάπως.
- Μπουγιουρντί: Κι αυτό δεν θα έλεγα ότι ήταν πετυχημένο. Κυριαρχούσαν περισσότερο τα κίτρινα τυριά, τα οποία πολύ σύντομα “στοκοποιήθηκαν” μόλις κρύωσε λίγο το πιάτο και σχεδόν δεν τρωγόντουσαν. Δυστυχώς όχι κάτι περισσότερο από απλά ένα μείγμα τυριών.

Συμπαθητικό το χύμα ροζέ κρασί τους. Στο τέλος μας ήρθε κέρασμα παστέλι: νοστιμότατο, φρεσκότατο και τραγανό, γενναιόδωρο σε ποσότητα και με πολύ σωστά καβουρντισμένο το σουσάμι. ‘Ισως όμως λίγο βαρύ για επιδόρπιο.

Ευγενέστατο σέρβις με κάποιες μικρές καθυστερήσεις, αλλά συνολικά ικανοποιητικό. Συνολικά δεν ενθουσιάστηκα με κάτι από το φαγητό. αλλά αποτελεί φιλότιμη προσπάθεια, οπότε θα ξαναπήγαινα για την όμορφη αυλή και τη γελαστή διάθεση που αποπνέει.