Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μαι
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Τη Δευτέρα 9/5, γύρω στις 6 το απόγευμα, βρεθήκαμε 2 άτομα στο Παλαιό Φάληρο και αποφασίσαμε να φάμε, ύστερα από πολλά χρόνια, στο κλασικό ιταλικό εστιατόριο-τρατορία DA BRUNO, που κοσμεί την πιάτσα της Αγίου Αλεξάνδρου εδώ και 31 χρόνια!!

Η οικογένεια του Bruno Ortolano, που έχει ιδρύσει πλήθος εστιατορίων σε Ιταλία και Γερμανία, λάνσαρε και στη χώρα μας την ιταλική γαστρονομία, ξεκινώντας το 1981 αρχικά στην Κηφισιά και αμέσως μετά στο Καλαμάκι, επί της παραλιακής Λ. Ποσειδώνος. Ωστόσο, στέριωσε κυριολεκτικά στον συγκεκριμένο χώρο του Φαλήρου, ήδη απ’ το 1985, και μάλιστα πέρσι γιόρτασαν τα 30 χρόνια τους, όπως άλλωστε φαίνεται και στα ειδικά μηνιαία μενού τους με τις πραγματικά χαμηλές τιμές! Ας μην ξεχνάμε ότι ο DA BRUNO έφερε στη χώρα μας τόσο το τιραμισού, όσο και το καρπάτσιο -τις γνωστές ψιλοκομμένες φέτες μοσχαριού ή ψαριού, με την κατάλληλη προετοιμασία, ψύξη και μαρινάρισμα! Εξάλλου, κατά καιρούς εξακολουθούν να γίνονται εδώ διάφορα γαστρονομικά events, όπως εβδομάδες ιταλικών τυριών, κ. λπ.

Λειτουργούν καθημερινά από 13.00-01.00 και πραγματοποιούν delivery στα πέριξ, με ένα τρίφυλλο κατάλογο, που περιλαμβάνει σχεδόν τα πάντα.

Εμείς, λόγω και του καλού καιρού, καθίσαμε βέβαια στον εξωτερικό χώρο, με τις τζαμαρίες και τα φυτά στη μία μεριά του τοίχου. Παρά το ενδιάμεσο της ώρας, ο χώρος ήταν μισογεμάτος, από ξένους αλλά και Έλληνες, κάθε ηλικίας. Παρατήρησα ότι τα 15 περίπου τραπέζια, σχεδόν διπλασιάζονται σε λίγες μέρες, αφού απέκτησαν πρόσθετο γειτονικό χώρο, σε επαφή προς τη μεριά της θάλασσας, γεγονός που θα βοηθήσει στην αποσυμφόρηση του μαγαζιού, αφού ο έξω χώρος, με σόμπες τον χειμώνα και ανεμιστήρες το καλοκαίρι, είναι μακράν και ο πιο δημοφιλής. Στα τραπέζια, που ήταν στρωμένα με υφασμάτινα σουπλά -τα οποία άρχιζαν να τα αλλάζουν για το βράδυ με μεγαλύτερα πράσινα τραπεζομάντιλα- υπήρχαν επίσης μικρά βαζάκια με ηλίανθους, ενώ στις μεταλλικές καρέκλες είχαν προστεθεί μικρά αλλά αναπαυτικά μαξιλαράκια. Στο τοίχο πίσω μας, παρατηρήσαμε τις καδραρισμένες πιστοποιήσεις του χώρου, τόσο απ’ το ελληνικό όσο κι απ’ το ιταλικό εμπορικό επιμελητήριο!

Ο μέσα χώρος, για καμιά 30αριά άτομα περίπου, είναι κάπως μικρός και έχει περί τα 10 τραπέζια, ενώ προς την αριστερή πλευρά, υπάρχει ένας συνεχόμενος καναπές, ο οποίος εξυπηρετεί στην εξοικονόμηση χώρου. Υπάρχει πληθώρα κορνιζαρισμένων κάδρων παντού στους τοίχους, ενώ προς τη δεξιά πλευρά βλέπουμε μπαίνοντας το μικρό μπαρ, το πάσο της κουζίνας, και τα 2 WC, τα οποία μάλιστα καθαρίζονταν επιμελώς για το βράδυ. Μια πλευρά του τοίχου είναι καλαίσθητα επενδεδυμένη με πέτρα.

Το σέρβις διεκπεραιώνουν τα ίδια έμπειρα άτομα, με την καθοδήγηση του ώριμου μετρ, που δέχεται τις παραγγελίες μας και μας εξυπηρετεί με τους βοηθούς του, με την ίδια πάντα σβελτάδα, σεμνότητα, ευγένεια, και προπαντός το χαμόγελο που δυστυχώς σπανίζει στα περισσότερα μαγαζιά, αλλά και στην κοινωνία μας γενικότερα, τις δύσκολες μέρες που περνάμε…

Αναφορικά με τις τιμές, για τις οποίες διαβάζουμε τα πιο αντιφατικά σχόλια από πολλούς φίλους χρήστες, θεωρώ ότι στον κανονικό κατάλογο έχουν γίνει μάλλον κάποιες μικρές μειώσεις τιμών από ό, τι στο παρελθόν. Ωστόσο, αυτό που προέχει στο DA BRUNO, είναι ότι -κατά τα πρότυπα πολλών ιταλικών εστιατορίων- εξακολουθεί να υπάρχει έξτρα μηνιαίος κατάλογος με καμιά 15αριά φαγητά, που έρχονται σε μερίδες ελάχιστα μικρότερες των κανονικών, αλλά πάντως λίαν ικανοποιητικές για τον μέσο πελάτη, και σε πολύ χαμηλότερες τιμές. Έτσι τα φαγητά του Μαΐου κόστιζαν μόνο από 6-11 € και είχαν την τιμητική τους τόσο από μας όσο και απ’ τους γύρω θαμώνες, όπως διαπιστώσαμε.

Το κανονικό μενού, που κι αυτό είθισται να αλλάζει ανά τρίμηνο, περιλαμβάνει καμιά 20αριά σαλάτες και ορεκτικά (5-12 €), καμιά 40αριά ζυμαρικά –φρέσκα και μη, ριζότο και πίτσες (6-15 €), περί τα 20 πιάτα, κρεατικά ή ψάρια, σχάρας ή της ώρας (9-24 €, τιμή που αφορά κάποιο σπέσιαλ μοσχαρίσιο φιλέτο), και 5-6 γλυκά, στα 5-8 €.

Η λίστα των ποτών είναι αντίστοιχα φιλόδοξη, με 70 και πλέον ετικέτες από εμφιαλωμένα κρασιά, ιταλικά, ελληνικά, και απ’ όλο τον κόσμο, καθώς και καμιά 10αριά φθηνότερα ελληνικά και ιταλικά κρασιά χύμα, σε καράφες του 1 ή του ½ λίτρου. Για ακόμα φθηνότερη επιλογή, υπάρχουν τα συνήθη αναψυκτικά και 4-5 μπύρες, σε τιμές από 2-3 € τα περισσότερα.

Εμείς λοιπόν, μετά από ώριμη σκέψη, διαλέξαμε απ’ τον κατάλογο του Μάη, τα πιο κάτω εδέσματα, ενώ ευθύς εξαρχής μας έφεραν κρύο νερό σε κανάτα:

• 5 ζεστά στρογγυλά ψωμάκια και κουτάκι με ιταλικά λεπτά κριτσίνια, που συνοδεύονταν από δύο ντιπ ντομάτας και πάστας ελιάς. Τιμή 2 Χ 2.10 = 4.20 €.
• Μία μπρουσκέτα με καπνιστό τόνο, ρόκα, λεμόνι και σκόρδο. Ήταν συνολικά 4 κομμάτια, τα οποία ήρθαν πάνω σε ένα ωραίο ξύλινο πιάτο-δίσκο, και κόστιζαν 7 €.
• Μια ριγκατόνι Τεργέστης (Alla Triestina), που ήταν ένα καταπληκτικό ζυμαρικό φούρνου, με ζαμπόν, τυρί γκούντα, κιμά, ντομάτα και κρέμα. Να γλύφεις τα δάχτυλά σου!! Τιμή 7 € -ΧΑΛΑΛΙ!!
• Μία πέννες Ανοιξιάτικες (Penne Primavera Botticelli), που συνοδεύονταν από πιπεριές πολύχρωμες, ντοματίνια, μοτσαρέλα και σκορδάκι. Ωραίο επίσης πιάτο, στα 7 €.
• Μοιραστήκαμε το γλυκό του μήνα, που κι αυτό παρασκευάζεται απ’ τον ίδιο έμπειρο Ιταλό σεφ-ζαχαροπλάστη. Ήταν μια μους σοκολάτας με πορτοκάλι, σε ένα μεγάλο ποτήρι. Η πηχτή σοκολάτα είχε αναμειχτεί με λεπτές λωρίδες πορτοκαλιού, ελαφρά βρασμένες και κατάλληλα σιροπιασμένες. Ένα ποίημα, σε τιμή μόλις 4 €!!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά πληρώσαμε μόνο 29.20 € (το άτομο 10/16 €), το κατα-ευχαριστηθήκαμε και φυσικά θα το επαναλάβουμε, μετά από κοντινό μπάνιο. Σας το προτείνω, για γνήσια ιταλικά ζυμαρικά και όχι μόνο, χωρίς, όμως, να ξεχάσετε να παραγγείλετε από το μενού του αντίστοιχου μ ή ν α!