Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μαι
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κάτι οι διακοπές του Πάσχα, κάτι οι κοινωνικές υποχρεώσεις που συνέπεσαν χρονικά, είχε περάσει καιρός χωρίς να επισκεφθούμε κάποιο εστιατόριο με τον άντρα μου. Ήγγικεν η ώρα όμως και το ηλιόλουστο μεσημεράκι της Κυριακής 8 Μαΐου αποφασίσαμε να γευματίσουμε έξω και η όρεξη τραβούσε ιταλικό. Διάχυτη η διάθεση για δοκιμή νέου εστιατορίου και από το Pizzeria dei Fratelli και το Da Bruno επιλέξαμε το δεύτερο. Μη με ρωτήσετε τους λόγους, ίσως θέλαμε να ανοίξει λίγο το μάτι μας βλέποντας θάλασσα στη διαδρομή.

Ήταν από τις ελάχιστες φορές που δεν είχαμε κάνει κράτηση σε εστιατόριο και η πρώτη φορά που τελικά χρειαζόταν. Κυριακή μεσημέρι συνήθως τρώμε οικογενειακά στο σπίτι μας ή σε συγγενών μας και είχαμε ξεχάσει τον πανζουρλισμό που επικρατεί τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα σε χώρους εστίασης.

Βρήκαμε το μαγαζί πολύ εύκολα, καθώς είναι σε κεντρικό δρόμο του Π. Φαλήρου, αλλά το parking φίλοι μου δεν είναι εύκολη υπόθεση εκεί. Εμείς σταθήκαμε τυχεροί, αφού παρκάραμε σε απόσταση ενός τετραγώνου και πριν αρχίσουμε τα γύρω-γύρω όλοι. Ανεβαίνοντας τα σκαλάκια, βρεθήκαμε στον «εξωτερικό» χώρο που είναι όμορφα κλεισμένος με τζάμι κι επιτρέπει στον ήλιο να τον κάνει φωτεινό κι ευχάριστο σε συνδυασμό με τα γήινα χρώματα της διακόσμησης. Αντίθετα, ο εσωτερικός χώρος είναι αρκετά μουντός και σκοτεινός με λιτή διακόσμηση, αλλά κάπως παλιακή. Το τεράστιο μειονέκτημα και των δύο χώρων ήταν η τρομακτικά κοντινή απόσταση μεταξύ των τραπεζιών και συνεπώς η οχλαγωγία που δημιουργείται, όταν υπάρχει πληρότητα 100%.

Κατά την είσοδό μας, ο μετρ μας εξυπηρέτησε σχεδόν άμεσα και μας βόλεψε σε ένα tiny τραπεζάκι στο βάθος του εσωτερικού χώρου, το οποίο προοριζόταν αυστηρώς για 2 άτομα. Ο προνομιούχος θα έπρεπε να κάτσει στον καναπέ με «θέα» το υπόλοιπο μαγαζί και ο ριγμένος δίπλα του με «θέα» τον τοίχο σε απόσταση μισού μέτρου με ένα μικρό κάδρο. Δεδομένης της μεγάλης πληρότητας και φυσικά της πείνας μας, δεχθήκαμε να κάτσουμε εκεί.

Μετά από λίγη ώρα, ήρθε ο σερβιτόρος, μας έφερε τους καταλόγους, νερό σε κανάτα και ερωτηθήκαμε αν θέλουμε ψωμάκια και ντιπ για αρχή. Τίμιο. Παραγγείλαμε λοιπόν τα εξής:

- Ποικιλία με κριτσίνια, ψωμάκια και ντιπάκια
Η ποικιλία περιείχε 4 μικρά στρογγυλά ζεστά ψωμάκια, 1 συσκευασία ιταλικά κριτσίνια και 2 ντιπάκια, το ένα απλό πατέ ελιάς και το άλλο φρέσκια ντομάτα με σκόρδο και βασιλικό.

- Insalata Romina: Γαλλική σαλάτα, ρόκα, ντοματίνια, κρουτόν, μπουκιές από φρέσκο ψητό φιλέτο κοτόπουλο και κρεμμύδι σβησμένο με balsamico.
Πήραμε το μικρό μέγεθος (υπάρχει αυτή η δυνατότητα σε όλες τις σαλάτες), καθώς θα ακολουθούσαν δύο ορεκτικά πριν τα κυρίως πιάτα και τελικά η ποσότητα ήταν ιδανική για την παραγγελία μας. Ολόφρεσκα τα υλικά, εν γνώσει μας όχι πρωτότυπη η γεύση, έδινε μια τσαχπινιά το κρεμμύδι, πολύ καλό το γευστικό αποτέλεσμα.

- Funghi pleurotus con parmigiano: Φρέσκα μανιτάρια πλευρώτους στη σχάρα με παρμεζάνα και ελαιόλαδο.
Δεν έχω άποψη, δε δοκίμασα καν, όμως ο σύζυγος τα αποδεκάτισε.

- Μανιταρόσουπα βελουτέ
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ο κατάλογος είχε μια σελίδα με επιλογές σε μικρότερη μερίδα και χαμηλότερη τιμή, ώστε ο πελάτης να δοκιμάσει κάποια γεύση που επιθυμεί, χωρίς αυτό να είναι περιοριστικό για την υπόλοιπη παραγγελία. Η μανιταρόσουπα συμπεριλαμβανόταν σε αυτή τη σελίδα και ως λάτρης της σούπας, ενθουσιάστηκα. Η ποσότητα μου φάνηκε κανονική και όχι μικρή, συνοδευόταν από 5-6 κρουτόν και ήταν πεντανόστιμη αν και ελαφρώς τσιμπημένη στο αλάτι, που προσωπικά δε με χαλάει.

- Risotto con funghi porcini: Ριζότο Arborio με μανιτάρια πορτσίνι και παρμεζάνα.
Τόσο απλή μα τόσο δυνατή η γεύση του συγκεκριμένου πιάτου. Σωστά χυλωμένο το ρύζι και καλή η ποιότητα της παρμεζάνας.

- Gnocchi di patate al gorgonzola: Σπιτικά νιόκι από πατάτα με γκοργκοντζόλα και κρέμα γάλακτος.
Αυτό ήταν το κυρίως πιάτο που παρήγγειλα για μένα. Το πιάτο που ήρθε αντί αυτού ήταν η έτερη επιλογή νιόκι του καταλόγου (Gnocchi di patate mamma Giovanna - Σπιτικά νιόκι από πατάτα με φρέσκια ντομάτα, βουβαλίσια μοτσαρέλα, παρμεζάνα, κουκουνάρι και πέστο βασιλικού). Ξεκίνησα να το τρώω νομίζοντας ότι δεν είχα προσέξει στον κατάλογο το συστατικό «ντομάτα» στο πιάτο και ότι είχα μπερδέψει τα τυριά. Ήταν ένα επίσης νόστιμο πιάτο με εξαιρετική μοτσαρέλα. Η σάλτσα ήταν πανομοιότυπη σε γεύση με αυτή του ντιπ στη ζεστή της εκδοχή. Συζητώντας και γελώντας άδειασα τελείως το πιάτο μου. Κάπου εκεί συνειδητοποίησα πως παραγγέλνοντας περίμενα ότι το κυρίως πιάτο μου θα ήταν «λευκό» και όχι «κόκκινο», διότι γενικά δεν αρέσκομαι στις κόκκινες σάλτσες. Βλέποντας ξανά τον κατάλογο κατάλαβα το λάθος. Δε γνωρίζω αν ήταν του σερβιτόρου ή της κουζίνας, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω κάποιο παράπονο μιας και το είχα φάει όλο! Δε με πείραξε, αφού ήταν πολύ εύγευστο, απλώς θα ήθελα να έχω δοκιμάσει και τη γεύση που παρήγγειλα. Never mind, next time.

- Panna Cotta: Με σιρόπι φρούτα του δάσους (ζητήσαμε χωριστά το σιρόπι).
Εδώ δυστυχώς τα σχόλια δε θα είναι κολακευτικά, τουναντίον. Ήταν η χειρότερη πανακότα που έχω δοκιμάσει. Καταρχάς, οπτικά ήταν σα να είχε ήδη προστεθεί σιρόπι και μάλιστα καραμέλας. Ήμουν τόσο σίγουρη, που όταν την άφησε στο τραπέζι ο σερβιτόρος…
Μα, δεν την παραγγείλαμε με καραμέλα.
Δεν έχει καραμέλα.
Τότε γιατί είναι καφέ;
Από το αυγό.
Έχω ξαναδοκιμάσει πανακότα και δεν έχει τέτοιο χρώμα.
Έτσι τη φτιάχνουμε εδώ.
Σιωπή. Τι να αντικρούσω σε αυτό το επιχείρημα;
Ήταν πολύ συμπαγής, έβγαζε μια λιπαρότητα, μια γεύση καμένου στις άκρες και έντονη μυρωδιά αυγού. Με την προσθήκη σχεδόν ολόκληρου του σιροπιού μπόρεσα να φάω τη μισή. Ο άντρας μου δεν ξέρω πως κατάφερε να φάει σκέτη την άλλη μισή.

- 2 Coca cola light 250ml

- Κέρασμα 2 σφηνάκια limoncello για το κλείσιμο (αρκετά βαρύ αλλά στο κέρασμα πάντα μετράει η κίνηση)

Η εξυπηρέτηση ήταν καλή και πρόθυμη σε γενικές γραμμές, ενώ η τιμή ανά άτομο χωρίς ποτά ήταν στα άνω όρια της κατηγορίας 17-25€ (55€ συνολικός λογαριασμός). Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια μείωσης των τιμών.

Έμεινα ικανοποιημένη από αυτή την έξοδο και συνεπώς θα μπορούσα να συστήσω το Da Bruno με τη λογική ότι δε θα σας απογοητεύσει ως προς τις γεύσεις. Η πανακότα ήταν φωτεινή εξαίρεση, αλλά δε δοκίμασα κάποιο από τα υπόλοιπα γλυκά του, ώστε να πω "μην παραγγείλετε γλυκό εκεί". Από την άλλη, δεν είναι δεδομένος ο ενθουσιασμός.

Ίσως τύχει να το επισκεφτώ ξανά, άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου, όμως δεν ανυπομονώ.
Αν τουλάχιστον οι τιμές ήταν χαμηλότερες, θα αποτελούσε μια σίγουρη κοντινή λύση.