Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Πατήσια, Αθήνα
Μαι
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

ΕΙΣΑΓΩΓΗ (3 παράγραφοι):

Είναι κάποια μαγαζιά, τα οποία δημιουργούν τάσεις. Ένα από αυτά είναι ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας –και δη ο πατησιώτικος ως πρώτος εξ αυτών- που έφτιαξε τον όρο της νεοταβέρνας. Πρώτος (ή σχεδόν, σύγχρονα με το Χοχλιδάκι) διακόσμησε το μαγαζί του με κουτιά παλαιών κονσερβών, μπουκάλια ούζου, εμφανή όσπρια κτλ. Πρώτος πείραξε με ελληνικό τρόπο ελληνικά υλικά και πιάτα δίνοντας έμφαση στην ποιότητα των πρώτων υλών. Αρκετά χρόνια -mid '90s- πριν την εκ νέου ανακάλυψη του κέντρου (Ψυρρή, Κυψέλη, Μεταξουργείο, Γκάζι, Μετς) ο ΤζουΜου επένδυσε στα Πατήσια και συγκεκριμένα στην Κυπριάδου που χαράχθηκε πολεοδομικά αλλά και οικοδομήθηκε – αρχικά- ως κηπούπολη, όπως κι η Φιλοθέη και μάλιστα την ίδια εποχή, αλλά είχε την ατυχία να υπαχθεί στην πολεοδομία Αθηνών… Να πούμε για την ιστορία ότι υπάρχει αρχιτεκτονικός «ρυθμός» Κυπριάδου.

Επειδή ουδείς προφήτης στον τόπο του οι άνθρωποι του ΤζουΜου ορμώνται εκ Σπάρτης και συγκεκριμένα εκ Πικουλιάνικων (όπου λειτουργούν το εκεί εστιατόριο Χρώματα). Φάτσα Μυστράς, κάμπος Ευρώτα, ομορφιά και ρωμέικη ευλογία. Οι άνθρωποι του ΤζουΜου ακριβώς σαν τους Παλαιολόγους είναι μεγαλύτεροι από τον τόπο τους και από τα μέρη τους ήρθαν στα Πατήσια, σε όλη την Αθήνα και μετά στην υπόλοιπη Ελλάδα. Από Νίκαια στην Πόλη και στο Μυστρά, στη Μονεμβασιά, στο Δουκάτο της Αχαΐας…

Να πω και τον καημό μου ότι καίτοι σέβομαι απόλυτα την αλλαγή δι’ εμέ δεν είναι αυτοσκοπός. Έτσι το παλιό μενού του Τζιτζικομέρμηγκα (από εγκαινίων μέχρι προ 4-5 ετών) μου άρεσε περισσότερο. Μαστιχάτο (φωλιά από καταΐφι με στήθος φιλέτο κοτόπουλο και κρεμώδη σάλτσα μαστίχας με λίγο μπέικον) και φιλιανοί ντολμάδες (γεμιστά κρεμμύδια με μπέικον, σπανάκι και τυριά) θα μου λείπουν για πάντα σαν τα παιδικά μου χρόνια.

ΚΥΡΙΩΣ ΣΚΕΛΟΣ:

Τούτων λεχθέντων ας ομιλήσουμε για φαγητό. Σάββατο 14-5-2016 κλείνω τραπέζι για πλατεία, πιστός στο σαββοπούλειο κέλευσμα για «Τραπεζάκια Έξω» (έχει μέσα χώρο, «αυλή» -δηλ. κλεισμένη αυλή αλλά τουλάχιστον όχι με αντιαισθητικά νάιλον και εκείθε του μαγαζιού επί της πλατείας). Αφικνούμεθα στην ώρα μας. Καθόμαστε στα όμορφα τραπεζάκια στην ήσυχη πλατεία Παπαδιαμάντη με τον μαρμάρινο αδριάντα του συγγραφέα. Τα νερά του παρακείμενου σιντριβανιού είναι ηχοαπορροφητικά και μειώνουν τον οποιονδήποτε θόρυβο, κλείνουν κατά τις 11:00. Επαρκής φωτισμός. Φαναράκια αναρτημένα από τα δέντρα.

Παραγγέλνουμε μενού δύο ατόμων (δύο ήμασταν) με 15,50€ το άτομο, το οποίο είχε:

- Σαλάτα Τζίτζικα με μπόλικα διαφορετικά και πραγματικά ψιλοκομμένα λαχανικά. Με μανούρι-ανθότυρο και γλυκιά βινεγκρέ μουστάρδας. Ισορροπημένη για μένα. Ίσως κάποιος την βρει λίγο γλυκιά. Εγώ νομίζω ότι άφηνε επαρκώς τα λαχανικά να ‘αναπνεύσουν’. Σε γέμιζε δροσιά, τραγανότητα και ζουμερότητα από τα φρέσκα λαχανικά της.

- Χορτοκεφτέδες (2 τεμάχια) και πιτάκια του Μέρμηγκα (2 τεμάχια). Οι χορτοκεφτέδες (αυτό που λέει η λέξη) ήταν εξαιρετικοί. Τα πιτάκια ήταν τυροπιτάκια με -βασικά- μυζήθρα, το εμφανέστερο γευστικά των τυριών. Πολύ καλά αλλά μέχρι εκεί. Και τα δύο συνοδευόντουσαν από τυρί κρέμα με δυόσμο.

- Τριλογία μανιταριών (πλευρότους, αγαρικά, πορτομπέλο). Είναι στα απλά που φαίνονται οι μεγάλοι μάγειρες. Και ο ΤζουΜου είχε ανέκαθεν μάγκες μαγείρους. Τα συγχαρητήριά μου στον σεφ για ένα πιάτο που υπάρχει μέχρι και σε σουβλατζίδικα και μόνο στον ΤζουΜου το έχω φάει άψογο. Το μανιτάρι να κρατάει –al dente- και ζουμερό με ισορροπία γεύσεων, μπαλσάμικο, μέλι και θυμάρι να παίζουν μαζί. Όχι να τσακώνονται. Σπάνιο φαινόμενο.

- Κυρίως είχε δύο: φιλέτο μπούτι κοτόπουλο ψιλοκομμένο με αρωματικό λαδολέμονο και chips πατάτας και «σαντορινιό», ήτοι φιλετάκια χοιρινού με κάπαρη, σως λευκού κρασιού και πουρέ μελιτζάνας και πατάτας (δύο διαφορετικοί πουρέδες). Το πρώτο σκέλος ήταν σαν πολύ καλός γύρος κοτόπουλο και όχι κάτι φοβερό. Το δεύτερο σκέλος ήτο ηδονικό. Ο πουρές μελιτζάνας φίνος και βελούδινος. Η κάπαρη, λίγο περισσότερο ξαρμυρισμένη από ότι έπρεπε για το δικό μου γούστο, είναι ένα μεσογειακό λαχανικό που κάνει τους κύβους ‘νοστιμιάς’ να ντρέπονται. Προσθέτει πάντα γεύση, υφή και άποψη. Και γι’ αυτό τα σέβη μου στον σεφ.

- Επειδή ποτέ δεν εμπιστεύομαι απόλυτα τα fixed menus αναφορικά με την ποσότητά τους (και καλά κάνω) πήραμε και ένα συκώτι με σάλτσα κονιάκ και ροζ πιπέρι (8,20€) εκτός μενού. Και μπράβο μας γιατί ήταν το δεύτερο καλλίτερο ψήσιμο συκωτιού που έχω φάει (το καλλίτερο το κάνει ο κουμπάρος μου που δεν έχει δυστυχώς για σας ταβέρνα, είναι κομπιουτεράς) με την καλλίτερη σάλτσα συκωτιού.

- Για επιδόρπιο είχε μους λευκής σοκολάτας με γλυκό πορτοκάλι. Ανάλαφρο και δροσερό χωρίς λιπαρότητα (δι’ εμέ το Α και Ω της ζαχαροπλαστικής).

- Χύμα ροζέ merlot στα 4,60 το μισόλιτρο. Εξαιρετικό. Και μοσχάτο Αμβούργου να μου λέγανε ότι είναι θα το είχα πιστέψει. Δροσερό, γλυκίζον, με γλυκά και φρουτώδη αρώματα αλλά μικρή επίγευση.

- Κέρασαν κατά την άφιξη ρακούλα (πολύ καλή) με ελίτσες και μια τσούσκα και φέραν ψωμάκι (δεν το χρέωσαν) και νερό κανάτας.

Το service διακριτικό, ανάλαφρο και φιλικό. Δύο μόνο σημειώσεις (ντρέπομαι να τις πω ενστάσεις). Το μενού fix είναι fix. Δεν αλλάζει/τροποποιείται τίποτα.
Στο τέλος μας είχαν χρεώσει –εκ παραδρομής - ένα κρασάκι παραπάνω. Στη ζωή μου δεν θυμάμαι πολλές φορές να έχουν γίνει λάθη προς τα κάτω. Το διόρθωσαν αμέσως χιλιοαπολογούμενοι.

VfM. 48,40€ ήτοι 24 ευρώ per capita για φαΐ και ποτό. Για φαΐ μόνο πες 19€. Όχι λίγο. Δεν σε προσβάλει όμως τίποτα. Όλα είναι καλά, καθαρά, όμορφα και τίμια. Υπάρχει μια αστική ευγένεια τόσο στην κουζίνα όσο και στο service. Όλα μα όλα είναι κατ’ ελάχιστο άνω του μετρίου.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ:

Η ιστορία της Ελλάδας είναι ίδια με αυτή της Εύας. Η Εύα είναι ένα γλυπτό στο πίσω μέρος της πλατείας που είναι απέναντι από το πολύ της μόδας στον παρόντα ιστότοπο Επί τω... Λαϊκώτερον (400 μέτρα από τον Τζίτζικα και Μέρμηγκα της πλατείας Παπαδιαμάντη). Το άγαλμα το είχε παραγγείλει ο Πικιώνης, ως ντόπιος celebrity, στον Ζευγώλη, Ναξιώτη γλύπτη του μεσοπολέμου επηρεασμένο από τον Ροντέν. Βλέπεις κάποτε τα celebrities είχαν ποιότητα, συγκεκριμένο επάγγελμα αλλά και προσφορά προς το σύνολο. Η Εύα γυμνή κρατάει στο ένα χέρι της τον απαγορευμένο καρπό και στα πόδια της σέρνεται ο όφις. Η Εύα είναι γυμνή. Τελείως. Πράγμα που δεν άρεσε στους συνταγματάρχες της Χούντας και την ξήλωσαν.

Την πέταξαν στην πλατεία Κανάρη (Κυψέλης). Στη θέση της βάλαν τον ανδριάντα του Νικολόπουλου, ενός -αγνώστου- δημάρχου της Αθήνας, αλλάζοντας και το όνομα της πλατείας σε πλατεία Νικολόπουλου. Έγινε η μεταπολίτευση. Ο κόσμος ανέκαθεν την έλεγε πλατεία Εύας, (επίσημα) παραμένει πλατεία Νικολόπουλου, παλιά την λέγαν πλατεία Ροστάν, αλλά η Εύα επανήλθε (αν και μόλις στα 1995). Όχι όμως στο μπροστινό μέρος της πλατείας όπως παλιά. Στο πίσω. Να μην βλέπουν πολλοί τη γύμνια της. Το ίδιο ήξεις-αφήξεις είναι και η χώρα. Άλλα βλέπεις, αλλιώς τα λένε επίσημα, αλλιώς ο κόσμος, λάθος βαλμένα είναι. Δεν καταλαβαίνεις αν δεν ξέρεις...

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια