Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Μαι
23
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Έπειτα απο ένα αρκετα μεγάλο χρονικό διάστημα γευστικής απραξίας, λογω σωματικής κόπωσης, ηρθε επιτέλους η ωρα να ξαναβγώ στη γευστική πιάτσα των Αθηνων, να επαναφέρω τους γευστικούς κάλυκες σε πλήρη λειτουργία, και να επαναπροσδιορίσω μέρη εστίασης, προσδοκώντας σε μια επιτυχημένη επίσκεψη.
Σαββατο βραδυ λοιπόν και ωρα δέκα, η κολλητή μου και γω περνάμε το κατώφλι του Malconi's, αυτη τη φορα απο την Πατριάρχου Ιωακειμ, για να δειπνήσουμε και να πουμε τα νέα νέα μας.

Στο Malconi's είχα φάει πριν απο τρία χρονια, είχα απογοητευτεί πλήρως, και είχα πει οτι δεν πρόκειται να ξαναπεράσω ουτε απ´εξω. Το λαϊκό ρητό που λέει ποτέ μη λες ποτε, για άλλη μια φορα βρήκε χωρο και έπιασε τόπο!!! Και ετσι βρέθηκα χωρις δεύτερη σκέψη μαζι, παραδόξως με την ιδια φίλη που είχα παει και τότε!!!!! Ε ρε κατι κύκλους που κανει η ζωή....

Απο οτι έμαθα, εχει αλλάξει η διεύθυνση, ο σεφ, και ολοι όσοι ηταν παλαιότερα στο συγκεκριμενο μαγαζι, και αυτο φάνηκε απο όλες τις απόψεις, και οχι μονο απο τη γευστική πλευρα. Καταρχην, ειναι ανοιχτή και επίσημα η είσοδος απο την Πατριάρχου Ιωακειμ, που παλιά ηταν κλειστή και η είσοδος ηταν απο το πλάι. Τα τραπέζια ειναι αρκετα κοντα αλλα το μπαρ πολυ πιο φωτεινό. Ο χωρος ειναι μοντέρνος, σε βιομηχανικό στυλ, και η μουσική δυνατή αρκετα. Εμείς καθήσαμε εξω στα λιγοστά τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, που οκ, η θέα σίγουρα δεν ειναι η καλύτερη, αλλα παραδόξως μου άρεσε γιατι δεν ηθελα να φωνάζω για να μιλαω με τη φίλη μου. Στον εξωτερικό χωρο υπάρχουν κάποιοι μικροί πάγκοι, όπου μπορει κάποιος να αράξει και να πιει το ποτό του. Οι ηλικίες ειναι 35+ και πολυποίκιλων στυλιστικων ενδυμάτων. Ο νοών νοείτο...

Η εξυπηρετηςη ηταν ευγενική, σωστή ως προς τους χρόνους, λιγο απόμακρη, αλλα σε γενικές γραμμές αναμενόμενη για το ύφος του μαγαζιού και της περιοχής, χωρις αυτο να σημαινει οτι βρηκα ψεγάδι, ή οτι κατι με εκνεύρισε. Θεωρώ λοιπόν οτι το 3/4 ειναι αντιπροσωπευτικό.

Πριν ξεκινήσω τη συγγραφή της κριτικής μου αυτής, διαβαςα παλαιότερες κριτικες, και διαπίστωςα οτι δεν υπαρχει κατι πολυ πρόσφατο. Αυτο με χαροποιεί, διότι μετα απο απουσία μακράς διαρκείας, τουλάχιστον επιστρέφω με κατι πραγματικά καινούριο. Η γευστική πλευρά με εξέπληξε θετικά, και οφείλω να πω οτι ηταν πολυ παραπάνω απο το αναμενόμενο. Το δείπνο μας ηταν seafood orientated, και μπορει να πληρώσαμε περιςςοτερα απο το αναμενόμενο για μια σαββατιάτικη έξοδο, αλλα τα ευχαριστηθήκαμε.

Για αρχή παραγγειλαμε μια σαλάτα με γαρίδες, φύλλα ροκας, λολα, αβοκάντο, κουκουνάρι, καρύδα και λάιμ. Οι γαρίδες ηταν έξι αρκετα μεγάλες, και η ποςοτητα ηταν επαρκέστατη για δυο άτομα. Η προσθήκη του λάιμ, του έδινε ένα ήπιο ξινό τόνο, το οποίο ομως παραδόξως μας άρεσε και στις δυο. Η σαλάτα εχε κάπου 14 ευρω. Φτηνή δεν τη λες, αλλα άξιζε.

Για κυριως πιάτα διαλέξαμε μια ραβιολι με γέμιση θαλασσινών, με αρκετή ποικιλια, σε κόκκινη σάλτσα, και η φίλη μου διάλεξε ένα ριζότο με θαλασσινά και μια γαρίδα γαμπαρη στη μέση. Και εδω τολμώ να πω ή μαλλον να γράψω οτι η περιγραφή θα υπολείπεται της εμπειρίας!

Η μερίδα ζυμαρικών περιείχε τέσσερα ευμεγέθη ραβιολι, με αρκετή γέμιση στο εσωτερικό τους, που καταλάβαινες το θαλασσινό κομμάτι σε κάθε μπουκιά. Η σάλτσα ηταν πολυ ελαφρώς πικάντικη, κατα την κατάποση, και υπέροχη. Το ριζότο της φίλης ηταν εξαιρετικά χυλομενο, σωστή αναλογία θαλασσινών και αλατος, και η γαμπαρη στη μέση, απλα τεράστια. Μαριναρισμένη εξαιρετικά, τη φάγαμε και οι δυο και σκάσαμε.

Απο γλυκά διαλέξαμε μους σοκολάτας με παγωτό καρύδα και μους καρύδας, και κομματια σοκολάτας απο πάνω, μαζι με φράουλες. Ηταν εξαιρετικό, το μοιραστήκαμε και ηταν και ο καλύτερος τρόπος να κλεισουμε το δείπνο μας. Συνδυάσαμε με δυο ποτήρια κρασι moscato d Asti, και νερό εμφιαλωμένο, ίσως το μονο φάουλ της βραδιάς.

Το τι πληρώσαμε, σηκώνει συζήτηση, αλλα οπως παντα θα τοποθετηθώ σφαιρικά επι του θέματος. Ο λογαριασμός ανήλθε στα 80 ευρω τα δυο άτομα. Τα χαρήκαμε, τα ευχαριστηθήκαμε και δεν το μετανιώσαμε. Το λες πολλα, το λες ακριβό μαγαζι. Δεν ειναι για κάθε μέρα. Η κολλητή μου το επέλεξε, γιατι μπορει η κρίση να εχει ξεπεράσει το κατώφλι του κάθε σπιτιού, και να εχει περίοπτη θέση στα περισσότερα πλέον σαλόνια των Αθηνων, αλλα μετα απο, πολυ καιρο, είπαμε ας το κάνουμε για μας. Θεωρώ οτι τα λεφτα του τα άξιζε.

Όσον αφορά για το αν το προτεινω, εγώ προςωπικα λεω ναι. Δεν ειναι για κάθε μέρα, ουτε κάθε εβδομαδα, σε καμία περίπτωση. Για μια φορα ειναι πολυ καλο και αξιζει. Επισης, προτείνεται για εκείνους που θέλουν να συνδυάσουν ποτό και φαγητο, γιατι ως bar restaurant, η μουσική ειναι σε υψηλοτερη ένταση, και αυτο μπορει να επιφέρει μια δυσφορία στην επικοινωνία. Υπό προϋποθέσεις λοιπόν λεω ναι δαγκωτό.